ΕΚΔΡΟΜΗ

Την περασμένη εβδομάδα πήγε ο ανηψιός μου με το σχολείο του τετραήμερη εκδρομή στην Κρήτη. Την Κυριακή το βράδυ επέστρεψε και τη Δευτέρα μ' επισκέφτηκε για να μου φέρει δωράκια και να μου δείξει τις φωτογραφίες που είχε από την εκδρομή. Ο Χρηστάκης (το όνομα του ανηψιού μου) ήταν κατενθουσιασμένος και την ώρα που μου εξιστορούσε τα ευτράπελα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της εκδρομής, τις πλάκες που έκανε με την παρέα του και τα πράγματα που είδαν, το μυαλό μου έκανε μια ιστορική αναδρομή δεκαέξι χρόνια πριν, όταν πήγα πενταήμερη στη Ρόδο με το σχολείο μου όταν ήμουν τρίτη λυκείου.
Τι καλά που ήτανε. Οι μαλακίες που έκανα με τους συμμαθητές μου ήταν αμέτρητες. Και τι δε θα έδινα να το ξαναζούσα! Ποτά, τσιγάρα, πειράγματα με τα κορίτσια (όχι μόνο του σχολείου μας αλλά και από άλλες πόλεις). Η αίσθηση ότι είμαστε για πρώτη φορά μακριά από το σπίτι και τους γονείς (αν εξαιρέσουμε τις κατασκηνώσεις), με φίλους ήταν το κάτι άλλο. Αυτά που μας έμειναν από τότε είναι οι αναμνήσεις και κάτι φωτογραφίες. Καλά ήταν μωρέ...
Δε βαριέσαι... Κάθε ηλικία έχει τη χάρη της (να χρυσώσουμε το χάπι... χεχεχε). Πάμε γι' άλλα!

ON LINE ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Χαρακτηριστικό γνώρισμα του Web2 είναι τα κοινωνικά δύκτια. Facebook, MySpace, Blogs κλπ. Μέσα από αυτά τα κοινωνικά δύκτια εκφραζόμαστε, συναλλασόμαστε, ανταλλάζουμε ιδέες και γνωρίζουμε καινούριους ανθρώπους.
Δεν είμαι κατά των κοινωνικών δυκτίων, πόσο μάλλον όταν διατηρώ δικό μου blog. Κατά καιρούς έχουν τεθεί θέματα σχετικά με το Facebook για το πόσο αξιόπιστο είναι και ότι χρησιμοποιεί τα προσωπικά δεδομένα των μελλών του.
Ας πούμε ότι κάποιος εγγράφεται σε μια τέτοια υπηρεσία και γίνεται μέλος. Μετά από λίγο καιρό θα αρχίσουν να έρχονται προτάσεις από άλλα μέλη για να γίνουνε φίλοι. Άσχετα με το τι θα απαντήσει ο πρώτος (ναι ή όχι), προσωπικά δεν πιστεύω ότι η φιλία δημιουργείται βάσει ενός αιτήματος. Η φιλία γεννιέται με την πάροδο του χρόνου και με την ανακάλυψη του εσωτερικού κόσμου των ανθρώπων για να δούμε σε πόσα συμφωνούμε και σε πόσα διαφωνούμε. Αναλόγως τα αποτελέσματα μπορεί να γεννηθεί μία διαπροσωπική σχέση (φιλία) ή όχι.
Δε λέω... καλό το internet και τα κοινωνικά δύκτια αλλά να μην ξεχνάμε ότι στην ουσία είμαστε πελάτες κάποιων εταιριών οι οποίες ποντάρουν στην ανθρώπινη αξία επειδή πάνω σε αυτόν τον τομέα υπάρχει αρκετό κέρδος.
Η φιλία προϋποθέτει κάποιες προοπτικές. Δεν είμαι κατά της γνωριμίας ανθρώπων μέσα στο διαδύκτιο, απλά αυτή η ιντερνετική γνωριμία να έχει σαν επακόλουθο και μια φυσική γνωριμία (στον έξω κόσμο). Έχω γνωρίσει καταπληκτικά άτομα στο internet που τα έχω γνωρίσει και κατ' ιδίαν και χαίρομαι γι' αυτό αλλά όταν λαμβάνω στο email μου "αίτημα φιλίας" από τη Χιλή ή από κάπου αλλού θα προτιμήσω να αρνηθώ γιατί δε βλέπω εξέλιξη σ' αυτό το πράγμα. Μην ξεχνάμε ότι το internet εκτός από καλά πράγματα κρύβει και κινδύνους. Κρατείστε πάντα μια πισινή για τον εαυτό σας. Το θέμα είναι να μη χάσουμε την ανθρώπινη μας υπόσταση πίσω από μια οθόνη και ένα πληκτρολόγιο.

Η ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ

Ως γνωστόν μετά από εφοδιαστική έφοδο βρέθηκε σχεδόν ολόκληρη (εκτός από δυο με τρεις αθλητές) η εθνική μας ομάδα άρσης βαρών ντοπαρισμένη.
Να μην ξαφνιαζόμαστε και να μην απορούμε για το πως και γιατί. Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Και τις δεύτερες εξετάσεις να περιμένουμε πάλι τα ίδια αποτελέσματα θα δείξουν εφόσον γίνονται πάνω στο ίδιο δείγμα που έγιναν και οι πρώτες.
Η ξεφτίλα που γίναμε στο εξωτερικό είναι πραγματικά μεγάλη και όλοι θα μας βλέπουν με μισό μάτι στην ολυμπιάδα του Πεκίνου που έρχεται το καλοκαίρι. ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΣΕ ΜΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑ ΞΕΦΤΥΛΙΣΜΕΝΟΣ .
Ακούστηκαν ΤΑ τρελλά τις τελευταίες μέρες σχετικά με το θέμα (άλλωστε στη χώρα του παραλόγου ζούμε). Πότε πρόλαβαν οι Κινέζοι να καταλάβουν τι μαλακία έκαναν και μας έστειλαν λάθος συμπληρώματα διατροφής με αποτέλεσμα τα τελευταία να είναι χάπια για μεγάλη ντόπα, πότε μας έστειλαν email με την υπογραφή ΣΟΥ ΛΗ (υποτιθέμενη καινούρια υπάλληλος που σ' αυτήν οφείλεται το μέγα λάθος), χαμπάρι δεν πήρε κανείς.
Το χειρότερο από όλα είναι πως ότι χτίστηκε τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια πάνω στην άρση βαρών έχει καταρρεύσει μπροστά στα μάτια όλων μας και ανοικοδόμηση δε γίνεται.
Αλλά επειδή ζούμε στην Ελλάδα, πάλι θα τη γλιτώσουνε πολύ φτηνά οι υπεύθυνοι. Αυτοί που διασύρουν τη χώρα μας για άλλη μια φορά θα τη βγάλουν καθαρή και εμείς θα παρακολουθούμε για άλλη μια φορά ως μαλάκες θεατές.

ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ... ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Πριν από μερικά χρόνια (έξι με εφτά) ένας φίλος μου έφυγε για το Αμέρικα. Έριξε μαύρο κοτρόνι πίσω του και ποιος τον είδε! Μας το έλεγε ότι θα φύγει αλλά δεν τον πιστεύαμε μέχρι που το έκανε. Μέσα σε αυτά τα έξι με εφτά χρόνια κατάφερε να αγοράσει σπίτι, αυτοκίνητο και να κάνει δύο μαγαζιά. Στην Ελλάδα νομίζω ότι αυτό είναι αδιανόητο.
Ένας άλλος γνωστός μου ήρθε από Σουηδία αλλά άντεξε μόνο ένα εξάμηνο και έγινε καπνός για να επιστρέψει πάλι στη βόρεια Ευρώπη γιατί και οι οικονομίες του τελείωσαν και δουλειά δεν κατάφερε να βρει.
Ένα γνωστό ζευγάρι έφυγε για Γερμανία και βολεύτηκε. Στην αρχή ήταν λίγο δύσκολα, από άποψη προσαρμογής, αλλά τώρα όλα είναι μια χαρά.
Ένας άλλος γνωστός μου πήγε για μεταπτυχιακά στο Παρίσι αλλά αποφάσισε να μείνει εκεί για να μη γραφτεί στα κατάστιχα του Ο.Α.Ε.Δ. αν επιστρέψει στα πάτρια εδάφη.
Πριν από δύο με τρεις εβδομάδες έφυγε άλλος ένας φίλος μου για Μάλτα. Με κάτι σπαστά αγγλικά που μιλάει κατάφερε να βρει δύο δουλειές και μάλιστα η μία είναι αυτό που θέλει να κάνει.
Μπορώ να γράφω για πολύ περισσότερα άτομα που είναι οικεία μου και έφυγαν σε άλλη χώρα για να βρούνε δουλειά. Σκοπός αυτού του post δεν είναι η απαρίθμηση των φίλων και γνωστών μου που έφυγαν για κάτι καλύτερο από το σχεδόν τίποτα που είχαν στην Ελλάδα, αλλά πιστεύω ότι υπάρχει ένα μεταναστευτικό κύμα προς άλλα κράτη νέων ανθρώπων που δεν αντέχουν άλλο τη μιζέρια που με το ζόρι κάποιοι θέλουν να τους ταϊσουν. Και καλά κάνουν. Όπου γης πατρίς! Αυτά να τα βλέπουν οι ανάξιοι και άχρηστοι πολιτικάντηδες που έχουμε και θα καταντήσουν την Ελλάδα ένα απέραντο γηροκομείο. Και εγώ αν δε δω χαϊρι τον δρόμο τον ξέρω. Βαλίτσες, εισιτήρια και δρόμο... Όπου φύγει - φύγει... Αρκεί να γλιτώσω από τη μιζέρια.

ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΣΚΑΠΟΥΛΑΡΙΣΜΕΝΑ

Σύμφωνα με το νόμο της επικαιρότητας κάποια θέματα επισκιάζουν κάποια άλλα με αποτέλεσμα τα τελευταία να ξεχνιούνται (πολλές φορές εσκεμμένα). Θα γίνω πιο συγκεκριμμένος. Ομόλογα, κατάχραση χρημάτων του Ι.Κ.Α., παραδικαστικό κύκλωμα, κ.α.
Σκάνδαλα χωρίς πρωταγωνιστές δεν υφίστανται. Αυτοί οι πρωταγωνιστές όταν κριθούν ένοχοι καλούνται να εκτίσουν κάποια ποινή στη φυλακή. Μετά από λίγο καιρό όμως επικαλούνται προβλήματα υγείας με αποτέλεσμα να αποφυλακίζονται με όρους ή άνευ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Βαβύλης που αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους για λόγους υγείας. Φυσικά το θέμα δεν έκανε αίσθηση γιατί στην επικαιρότητα επικρατεί αυτές τις μέρες ένας χαμός με τα Σκόπια και με το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφίλων.
Ένας μεγαλοδικηγόρος που τον βλέπαμε συχνά - πυκνά στα τηλεοπτικά παράθυρα (αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει το όνομα του) είχε φυλακιστεί για το παραδικαστικό κύκλωμα αλλά την έκανε και αυτός μετά από λίγο καιρό με ελαφριά πηδηματάκια για λόγους υγείας.
Ο εργατολόγος επικαλέστηκε προβλήματα υγείας και τον βλέπαμε να τον κρατάει η γυναίκα του από το χεράκι στα τηλεοπτικά κανάλια και να τον κάνει στράτα - στρατούλα για να γίνει πιστευτός έτσι ώστε να τη σκαπουλάρει.
Ο Ζαχόπουλος θυμήθηκε να μιλήσει μετά από τρεις μήνες αφού ξεχάστηκε για τα καλά. Να δείτε που και αυτός θα πέσει στα μαλακά... για να μην πω στα πούπουλα με καμιά σύνταξη αναπηρίας.
Ο εισαγγελέας με τη μεζούρα (ναι εκείνος ο ψηλός με τη φαρδιά χωρίστρα - καράφλα και το μουστάκι, που γούσταρε δίμετρες ρωσίδες που και αυτού το όνομα δε θυμάμαι) είχε επικαλεστεί προβλήματα υγείας για να επιφυλακιστεί.
Η άλλη δικαστικός που την κοπάνησε στο Παρίσι γιατί ήταν μπλεγμένη στο παραδικαστικό κύκλωμα και επέστρεψε στην Ελλάδα για να δικαστεί μετά από όρους που ήθελε να θέσει μετά από κάποιες μέρες βγήκε στη φόρα ότι η υγεία της είναι κλονισμένη.
Ο Γιοσάκης τι γίνεται; Έχασα τη μπάλα ρε παιδιά. Όποιος γνωρίζει αν αποφυλακίστηκε και αυτός ας αφήσει σχόλιο για να ξέρω.
Με λίγα λόγια, η προσωπική μου άποψη είναι ότι το μέσον κυβερνάει την Ελλάδα και αυτός που έχει βύσμα δεν ανησυχεί ιδιαίτερα. Όλα είναι διάτρητα. Το θέμα είναι ότι στις φυλακές υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πραγματικά προβλήματα υγείας και όχι μούφες αλλά δεν έχουν τις κατάλληλες γνωριμίες. Άρα είναι άξιοι της τύχης τους. Το περίεργο είναι ότι όλοι μα όλοι πριν πάρουνε το δρόμο για τη στενή είναι υγιέστατοι. Μετά από μερικές μέρες διαμονής στο HOTEL BOUZOU είναι άρρωστοι του θανατά.
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΝ ΚΛΕΨΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ 500 ΕΥΡΩ ΤΟ ΛΕΝΕ ΚΛΕΨΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΩΝΟΥΝ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ. ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ ΚΛΕΨΕΙ 5000000 ΕΥΡΩ ΤΟ ΛΕΝΕ ΥΠ' ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΓΛΙΤΩΝΕΙ.