ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΜΙΚΡΟΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ

Είναι δυνατόν να περάσει κανείς περιπέτειες μέσα σ' ένα σπίτι; Κι όμως είναι. Χθες γύρισα το μεσημέρι από τη δουλειά και όπως όλοι έκανα τα τετριμμένα. Μπανάκι, φαγητό και ξάπλα στον καναπέ μέχρι να βγάλω ρίζες. Είδα μια ταινία στο DVD και κατά της εφτά το απόγευμα με πήρε ο Μορφέας για τσάρκα στην οδό ονείρων.
Κατά της δέκα μισή το βράδυ προσγειώθηκα ανώμαλα και ξύπνησα. Για μερικά δευτερόλεπτα δεν κατάλαβα τι έγινε και μετά ανακάλυψα ότι το μέρος όπου ήμουν ξαπλωμένος ήταν το πάτωμα και όχι ο καναπές. Με λίγα λόγια έπεσα από τον καναπέ την ώρα που κοιμόμουνα. Κάνω μια αναρίχηση και καταφέρνω μετά από λίγο να βρεθώ και πάλι στον καναπέ. Τώρα τι γίνεται; Πάω στην κουζίνα αλλά μόλις έφτασα ανακάλυψα ότι δεν ήθελα να φάω. Πάω στο γραφείο μου να κάτσω και να σερφάρω στο διαδύκτιο αλλά ούτε αυτό με συγκίνησε. Στο τέλος πάω πίσω στο σαλόνι στον καναπέ και ανάβω ένα τσιγάρο. Λέω να δω λίγο τηλεόραση. Αφού σβήνω το τσιγάρο (δυο τζούρες τράβηξα όλο κι όλο) ξαπλώνω και με το τηλεκοντρόλ στα χέρια χωρίς να ανοίξω την τηλεόραση ξεκινάω να σκέφτομαι ασυναρτησίες. Φαίνεται δεν άργησα και αντί για τηλεόραση έβλεπα όνειρα. Ο Μορφέας ξαναχτύπησε. Κατά της δυόμιση το πρωί ξύπνησα από ένα δυνατό κρότο. Ήταν το τηλεκοντρόλ που έπεσε από τα χέρια μου. Σηκώθηκα και δεν είχα διάθεση να κοιμηθώ. Ανάβω τσιγάρο και αυτή τη φορά το κάπνισα ολόκληρο. Πάω στον υπολογιστή τσεκάρω στο blog για σχόλια που θέλουν απάντηση και μετά συζητάω διαδυκτιακά με κάποιους γνωστούς που και αυτοί το ξενυχτάνε. Μετά από μια ώρα παρατάω τον υπολογιστή και πάλι για να πάω να ανοίξω την τηλεόραση και να κάνω ζάπινγκ όπου διαπιστώνω ότι η Greek TV συνεχίζει να είναι για τον πούτσο το μαύρο τον καυτερό.
Κατά της τεσσεράμιση άρχισα να χασμουριέμαι και λέω να πάω για ύπνο στην κρεβατοκάμαρα πλάι στην καλή μου. Στριφογύριζα για αρκετά λεπτά μέχρι να με πάρει ο ύπνος και κατά της έξι το πρωί ξύπνησα επειδή ο γείτονας μου έκανε σεξ και έπρεπε όλη η πολυκατοικία και όλη η γειτονιά να μάθουμε ότι χύνει. Άξιος, Άξιος! Μετά από μερικά μπενιλίκια κατάφερα να ξανακοιμηθώ αλλά όχι για πολύ. Κατά της εφτά παρά τέταρτο το μάτι μου πέφτει κατευθείαν στο ρολόι του στερεοφωνικού γιατί ο γείτονας μου ήθελε να δείξει ότι είναι και κοινωνικός. Δυνατή συζήτηση και γέλια με την τύπισσα μέχρι αηδίας. Περιμένω να σταματήσουν αλλά τίποτα. Μετά από πέντε λεπτά σηκώνομαι και πάω στον τοίχο και εκεί που είμαι έτοιμος να βαρέσω το κεφάλι μου χτυπάω το χέρι μου δυνατά μπας και ησυχάσουν. Όντως το κόλπο έπιασε. Τα πράγματα ηρέμησαν και εγώ βρέθηκα για άλλη μια φορά κουκουλωμένος και ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου. Μέσα στην απόλυτη ηρεμία ακούγεται ένας μακρόσυρτος ήχος. ΚΡΡΡΡΡΡΡΡΡΤΤΤΤ!!! Ήταν το στομάχι μου που διαμαρτύρονταν γιατί το άφησα άδειο. Σηκώνομαι και πάω να φάω ένα κρουασάν και να πιω ένα χυμό γιατί στα ξαφνικά το γουργουρητό μετατράπηκε σε μεγάλη πείνα. Αφού στηλώθηκα όπως - όπως πήγα να την πέσω. Επιτέλους κοιμήθηκα για άλλες δυόμιση ώρες. Αυτή τη φορά άνοιξα τα μάτια μου μόνος. Μετά από δυο λεπτά ο γείτονας έδωσε και πάλι το παρόν. ΖΖΖΖΖΖΑΑΑΑΑΑΑΡΡΡΡΡΡΤΤΤΤΤΤ!!! Ήταν κλάσιμο διαρκείας. Μετά από λίγο άκουσα και το βρόντο της εξώπορτας του. Η γκόμενα έφυγε και μάλλον τσατισμένη γιατί την άκουσα να τον διαολοστέλνει. Ποιος ο λόγος; Θα σας γελάσω. Ίσως λόγω της πορδής και της μπόχας που τυχόν ακολούθησε. Άβησσος η ψυχή και ο κώλος του ανθρώπου. Τελικά σηκώθηκα και είπα να μοιραστώ τις μικρές σπαστικές περιπέτειες της βραδιάς μαζί σας.
Άντε και καλή εβδομάδα!

WELCOME TO ΤΡΕΛΛΑΔΑ!

Για άλλη μια φορά ο έλληνας δείχνει ότι αφήνει τα πάντα για την τελευταία στιγμή. Κάθε χρόνο ζητείται παράταση από το κτηματολόγιο γιατί οι πολίτες, δηλαδή εμείς, είμαστε του "δε βαριέσαι", "ωχ αδερφέ", "άστο για μετά". Είμαστε για το πέος! Μετά όλα μας φταίνε και ζητάμε παράταση χρόνου και αν δε δοθεί όλοι φταίνε εκτός από εμάς.
Επειδή λοιπόν ο έλληνας είναι της παράτασης και της αναβολής ξεκινάει το νέο ωράριο των εμπορικών καταστημάτων για τους μισούς σχεδόν έλληνες, δηλαδή στην Αθήνα. Με λίγα λόγια μέχρι τώρα δεν είχαμε λεφτά αλλά τώρα που θα ανοίγουν τα μαγαζιά στης δέκα το πρωί τα ευρά θα τρέχουν από τα μπατζάκια μας. Όλοι θα τρέχουν σαν τρελλοί για shopping therapy. Μέχρι τώρα δε μπορούσαν να πάνε για ψώνια λόγω ωραρίου και όχι λόγω έλλειψης ρευστού. Μ' αυτόν τον τρόπο ίσως προλαβαίνουμε να διεκπεραιώνουμε τις υποθέσεις μας. Απορώ πως σκέφτονται μερικοί.
Καλό το ωράριο, βολεύει τους καταναλωτές και θεωρείται πιο παραγωγικό για τους μαγαζάτορες αλλά... Αλλά τους απλούς υπαλλήλους των καταστημάτων τους υπολόγισε κανείς; Το ωράριο αλλάζει, θα ρίχνουνε κάποιες μέρες οχτάωρα αλλά θα ρίχνουνε και κάποιες μέρες ενδεκάωρα. Το εργασιακό καθεστός για τους υπαλλήλους όμως παραμένει ως έχει. Για να ανοίγουνε τα μαγαζιά τις Κυριακές είναι ακόμη νωρίς αλλά ψιλοσυζητείται. Προς το παρόν δε βάζουνε σε εφαρμογή και τις Κυριακές για να μην έρθει απότομη αυτή η αλλαγή.
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες τα εμπορικά καταστήματα δουλεύουνε Κυριακές και είναι ανοιχτά όλη μέρα τις καθημερινές αλλά οι υπάλληλοι είναι πιο προστατευόμενοι από τους αντίστοιχους της Ελλάδας. Εκεί τηρούνται τα ρεπό, πληρώνονται οι υπερωρίες, οι άδειες δίνονται όχι όποτε θέλει το αφεντικό, υπάρχουν σωματεία ισχυρά και η απόλυση ενός υπαλλήλου δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση για το αφεντικό και όταν μία γυναίκα είναι έγγυος δε στραβομουτσουνιάζει ο μαγαζάτορας και δεν κοιτάζει να βρει μεθόδους να πληρώσει όσο το δυνατόν λιγότερα.
Πάνε να μας κάνουνε ίσους και όμοιους με τους ευρωπαίους εταίρους αλλά μόνο σε ότι τους συμφέρει. Για τους μισθούς δε λένε τίποτα. Μόνο αυξήσεις της τάξεως του ενός ευρώ την ημέρα ξέρουν να δίνουν και να παίρνουνε τραπέζια και καρέκλες από γεροντάκια για 150 γαμωευρώ.
Για να δουλέψει η αγορά πρέπει να μπει φρένο στις παράλογες αυξήσεις. Πας να αγοράσεις ένα τετράδιο και βλέπεις ότι είναι πιο ακριβό απ' ότι ήταν πριν μια εβδομάδα. Ρωτάς γιατί και σου λέει ο μαγαζάτορας: "Εκεί που πήγε το πετρέλαιο τι περιμένεις;". Κάθε χρόνος σε σχέση με τον προηγούμενο φέρνει αυξήσεις μεγάλων ποσοστιαίων μονάδων. Και σε άλλα κράτη υπάρχει ακρίβεια αλλά όχι και έτσι. Πολλά πράγματα στην Ελλάδα είναι φτιαχτά. Κομπίνες για αρπαχτές. Αυτό βέβαια δεν είναι νέο αλλά δε βλέπω κανένα από αυτά τα πόσα μέτρα (έχασα τον λογαριασμό) κατά της ακρίβειας να εφαρμόζονται. Μόνο λόγια και από πράξεις μηδέν. WELCOME TO TΡΕΛΛΑΔΑ!!!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΑ

Πριν μερικές μέρες ο βουλευτής Δαϊλάκης έστειλε επιστολή μετανοίας τον πρωθυπουργό και ο τελευταίος τον ξαναέβαλε στους κόλπους της Ν.Δ (Νέα Δικτατορία). Δεν ξέρω αν και κατά πόσο έπιασε τόπο και η επιστολή της Στέλλας Μπεζαντάκου (αυτή ως τι ακριβώς έστειλε την επιστολή της; Ως πρώην ή και αυτή το μετάνιωσε και θέλει να ξαναγίνει νυν;).
Με λίγα λόγια ζήσαμε την απόλυτη ξεφτίλα ενός πολιτικού. Εγώ ένα ξέρω. Εκεί που κατουράς δεν πας μετά να γλύψεις. Γιατί την έκανε αυτήν την κίνηση ο Δαϊλάκης; Γιατί φοβήθηκε ότι στις επόμενες εκλογές αν ήταν υποψήφιος σαν ανεξάρτητος δε θα έμπαινε στη βουλή. Αλλά και πάλι... στις επόμενες εκλογές αν βάλει υποψηφιότητα (και θα βάλει) με τι μούτρα θα αντικρύσει τους υποψήφιους ψηφοφόρους του - θύματα;
Η πολιτική είναι εθισμός μεγάλος και τα λεφτά πολλά. Έχεις και τις αβάντες σου. Ταξιδάκια, τζάμπα τηλέφωνα, internet και computer, δωρεάν αυτοκίνητο συν άλλα πόσα κρυφά έξτρα. Όταν ο αυτοξεφτυλιζόμενος βουλευτής κατάλαβε ότι ο κίνδυνος να τα χάσει όλα αυτά είναι μεγάλος αποφάσισε να λήξει το "αντάρτικο" του (λέμε και καμιά μαλακία για να περνάει η ώρα) μετά από λίγες μέρες.
Με τέτοιους πολιτικούς που πάνω απ' όλα βλέπουν το εγώ τους και τα φράγκα τι μέλλον να περιμένω εγώ σαν πολίτης αυτής της χώρας; Φανταστείτε να τον είχαμε σε κανένα νευραλγικό πόστο της κυβέρνησης π.χ. Υπουργείο Εξωτερικών. Με μια επιταγή που θα του ανέμιζαν στη μούρη θα μας ξεπουλούσε όλους στο πιτς φυτίλι.
Πολιτικοί τόσο ασταθείς στις απόψεις τους θα πρέπει να αυτοδιαγράφονται, αλλά ποιος απ' όλους αυτούς έχει αίσθηση της προσωπικής ευθύνης;
Ε, ρε κάτι εθνοπατέρες που μας κυβερνάνε! ΟΥΣΤ ΑΠΟ 'ΔΩ ΡΕ!!!

S.O.S. ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ

Βρήκα στο mailbox μου ένα μήνυμα για να βοηθήσουμε έναν συνάνθρωπο μας που κινδυνεύει. Δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκω τέτοιο e-mail. Η πολιτική του παρόντος blog είναι η προώθηση τέτοιων μηνυμάτων. Το post που προοριζόταν για σήμερα μπορεί να περιμένει μέχρι αύριο. Προωθείστε το παρακάτω μήνυμα:

Υπάρχει ένα παλικάρι 28 ετών στον Ευαγγελισμό που χρειάζεται 40 φιάλες αίμα.

Σοβαρό ατύχημα με μηχανή, έχουν πειραχτεί ζωτικά όργανα.

Τα στοιχεία είναι: Μερισιώτης Βαγγέλης, Ευαγγελισμός ΜΕΘ2, ώρες 8.30-14.00 και 15.00-19.00. Προωθείστε το όπου μπορείτε. Ευχαριστώ.

ΦΑΛΗΡΙΣΑΜΕ; ΧΕΣΤΗΚΑΜΕ!

Είναι από τις λίγες φορές που θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό. Όλοι αγχώνονται και τρέχουν αλαφιασμένοι μέσα στην αβεβαιότητα λόγω της παγκόσμιας οικονομίας. Εγώ παραμένω cool. Δεν υπάρχει άγχος από την πλευρά μου για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχει μία. Δεκάρα τσακιστή που λένε. Ούτε cent. Πόσο μάλλον για καταθέσεις σε τράπεζα. Αυτό είναι ανέκδοτο. Και δε με πειράζει εφόσον ποτέ μου δεν κατάφερα να έχω ένα σοβαρό ποσό σε λογαριασμό τραπέζης πλην το μισθό μου που μπαίνει κάθε μήνα και εξανεμίζεται σε χρόνο dt. Αχνά θυμάμαι πριν δέκα χρόνια κατάφερα να μαζέψω 800000 δραχμές κάνοντας τρεις δουλειές για να αγοράσω το πρώτο μου αυτοκίνητο ένα μεταχειρισμένο Citroen AX Pallas 1000 (και ούτε) κυβικών εκατοστών μοντέλο του 1992. Από τότε δεν περισσεύει τίποτα για την τράπεζα. Εδώ δε φτάνουν για να βγει ο μήνας, την τράπεζα θα σκεφτόμαστε;
Από την άλλη το αγγούρι των αυξημένων επιτοκίων σε δάνεια και πιστωτικές κάρτες ολοένα φαίνεται και πιο ξεκάθαρο. Με λίγα λόγια καλείται ο απλός πολίτης να πληρώσει τη νύφη για άλλη μια φορά άσχετα αν αυτός δε φταίει σε τίποτα. Κοντά σε όλα αυτά αυξάνονται και αυτοί που τείνουν να γίνουν καρδιοπαθείς γιατί τα Μ.Μ.Ε. για χάρη της τηλεθέασης βάζουν έχτρα σάλτσα τραγικότητας στα γεγονότα που αφορούνε την παγκόσμια οικονομική κρίση.
Ένα απλό ερώτημα έχω να κάνω. Ρητορικό. Πιο κάτω από τον πάτο πάει ρε παιδιά; Δεν πάει. Άντε και φαλήρισαν οι τράπεζες, τι έγινε; Οι περισσότεροι δεν είχαμε και θα συνεχίσουμε να μην έχουμε λεφτά. Θα συνεχίσουμε την καθημερινότητα μας. Θα ακριβύνουν όλα κάμποσες φορές και θα παραπονιόμαστε ότι δε φτάνουν τα φράγκα. Μα αυτό δεν κάνουμε εδώ και χρόνια; Μια από τα ίδια δηλαδή.
Προσωπικά πιστεύω ότι όλα αυτά είναι παιχνίδια των "ισχυρών" για να βάλουν περισσότερο παραδάκι στην τσέπη τους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω.