ΠΑΜΕ ΚΑΤΑ ΔΙΑΟΛΟΥ

Πάμε κατά διαόλου. Αυτό είναι παγκοσμίως γνωστό. Ο κόσμος το 'χει τούμπανο και μόνο οι έλληνες "πολιτικοί" το έχουνε κρυφό καμάρι. Ο κόσμος ζαλισμένος δεν ξέρει τι να πιστέψει και που να ζητήσει βοήθεια. Το μόνο που πιστεύει είναι οι άδειες τσέπες του. Το πανηγυράκι της Eurovision δε μπορεί να παραπλανήσει και να κοιμήσει την πλειοψηφία των πολιτών.
Η κυβέρνηση; Αυτό είναι ανέκδοτο διότι δεν υφίσταται κυβέρνηση στην Ελλάδα. Εδώ κυβερνάνε όλοι πλην των ελλήνων με αρχηγούς τους τροϊκανούς και το Δ.Ν.Τ. που έχει έναν γέρο διεστραμένο στο τιμόνι του. Λέτε η καμαριέρα να ήταν βαλτή; Και πάλι... Ο τιμονιέρης του Δ.Ν.Τ. έχει αμαρτωλό ιστορικό και δε δικαιολογείται με τίποτα.
Η αντιπολίτευση; Αυτή είναι άλλο ένα ανέκδοτο. Ούτε αυτή υφίσταται. Τι είδους αντιπολίτευση να κάνει ο Αντωνάκης στον συμφοιτητή του και συγκάτοικο του Γ.Α.Π.; Τι είδους αντιπολίτευση να κάνει το ΛΑ.Ο.Σ. την ώρα που ο αρχηγός του γλείφει ακόμα και σήμερα με δηλώσεις συμπαράστασης τον Ντομινίκ Στρος Καν μήπως και καταφέρει να γλείψει και αυτός ένα κοκκαλάκι εξουσίας; Για την αριστερή πλευρά της πολιτικάντικης σκηνής της Ελλάδας τα λόγια περισσεύουν. Κλεισμένοι μια ζωή στα στεγανά τους φορώντας διπλές παρωπίδες. Εντελώς απόντες από την ελληνική πραγματικότητα.
Τα Μ.Μ.Ε., ανεξαιρέτως, είναι φερέφωνα και μαριονέτες των κομμάτων και διαφόρων προσωπικών συμφερόντων που αποκρύπτουν συστηματικά την αλήθεια από τον ελληνικό λαό.
Η αστυνομία έχει καταντήσει δουλικό των διεφθαρμένων και των καταχραστών της εξουσίας. Όποτε πάει να κάνει τη δουλειά της σωστά (σπάνιο φαινόμενο) εμφανίζονται οι διάφορες Μ.Κ.Ο. που χρηματοδοτούνται με κρατικά χρήματα για να δημιουργήσουν αναμπουμπούλα και να συκοφαντίσουν. Η αστυνομία είναι ευνουχισμένη πλήρως και δουλεύει κάθε Κυριακή στα γήπεδα ως security στις ποδοσφαιρικές Α.Ε. πράγμα το οποίο είναι ανήκουστο. Καλό βέβαια θα είναι να αναρωτηθούμε τι αστυνομία θέλουμε.
Ακροδεξιοί και ακροαριστεροί προκαλούνε το ίδιο κακό. Χρησιμοποιούνται από τα κέντρα εξουσίας για να μπερδέψουν περισσότερο τα πράγματα με τραμπουκισμούς.
Ο συνδικαλισμός είναι ανύπαρκτος. Εξυπηρετεί τους έχοντες και κατέχοντες, τους βιομηχάνους και τα αφεντικά. Ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα κατάντησε να είναι μια μήτρα που γεννάει πολιτικούς.
Η λαθρομετανάστευση είναι μια μεγάλη πληγή για την Ελλάδα. Σαφέστατα η Ελλάδα δε μπορεί να απορροφήσει έναν τόσο μεγάλο αριθμό "προσφύγων" όπως βαφτίζονται όλοι τους για να έχουν άσυλο. Κάτι πρέπει να γίνει. Ή να επιστραφούνε στις χώρες τους ή να προωθηθούνε στην υπόλοιπη Ευρώπη η οποία θέλει να καταντήσει την Ελλάδα ως μια αποθήκη ανθώπινου περισσεύματος. Σε καμία περίπτωση δε μπορώ να δεχτώ ότι όλοι τους είναι καημένοι λόγω πολέμων στις χώρες τους. Και στην πρώην Γιουγκοσλαβία υπήρξε πόλεμος αλλά πόσοι είναι οι πρόσφυγες στην Ελλάδα από εκεί; Ελάχιστοι. Το ότι η συντριπτική τους πλειοψηφία είμαι μουσουλμάνοι πρέπει να μας προβληματίσει γιατί είναι από πολύ δύσκολο έως ακατόρθωτο να αφομοιωθεί ένα είδος πολιτισμού από έναν άλλο.
Η εγκληματικότητα έχει στήσει το δικό της πάρτυ και ο κόσμος φοβάται να βγει έξω από το σπίτι του. Αν τυχόν και πιάσει κάποιος έναν κλέφτη ή ένα δολοφόνο θα τιμωρηθεί ο ίδιος και όχι οι θύτες.
Ζούμε στη χώρα του παραλόγου. Κανένα λαμόγιο, κανένας απατεώνας, κανένας μειζαδώρος δεν πήγε φυλακή ούτε επέστρεψε τα κλεμμένα. Ακόμα και ο μέγας κλέφτης ο Άκης δεν έπαθε τίποτα.
Δικαστές και εισαγγελείς κάνουν τα στραβά μάτια επιδεικτικά μπροστά στο τεράστιο έγκλημα που διενεργείται σε βάρος του ελληνικού λαού.
Η εκκλησία απούσα. Πριν διαμαρτυρηθούνε κάποιοι λέω εκκλησία. Δεν κατηγορώ την πίστη και τη θρησκεία αλλά το ανθρώπινο δυναμικό της το οποίο σε μεγάλο βαθμό διεκατέχεται από σαπίλα.
Λένε ότι έχουμε δημοκρατία. Αυτό είναι το μεγαλύτερο ψέμα. Το πολίτευμα μας είναι οικογενειοκρατία - ολιγαρχία. Όσοι πρεσβεύουν ότι έχουμε δημοκρατία καλύτερα να ανοίξουν κανένα βιβλίο και να διαβάσουν για να μάθουνε πως ήταν η δημοκρατία στην αρχαία Αθήνα. Εκεί υπήρχε και ο εξοστρακισμός και η θανατική ποινή αν κάποιος άρχοντας δεν χειριζόταν καλά τον δημόσιο πλούτο ή ενεργούσε προδοτικά σε βάρος των πολιτών.
Φτάσαμε σε σημείο να μην ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει. Οι άνεργοι αυξάνονται καθημερινά με γεωμετρική πρόοδο, οι μισθοί μειώνονται δραματικά, τα πάντα ακριβαίνουν, η εγκληματικότητα αυξάνεται και λύσεις στα καθημερινά προβλήματα δεν υπάρχουν. Ούτε αχνοφαίνονται. Ζούμε μέσα στο σκοτάδι και κανείς δεν ξέρει για πόσο ακόμα. Η αβεβαιότητα σε όλο της το μεγαλείο.
Ήρθε η ώρα να ξεσηκωθεί ο ελληνικός λαός να βγει στους δρόμους και να καθαρίσει τον τόπο από τη σαπίλα όποια και αν είναι αυτή. Πολιτική, λαθρομεταναστευτική, δημοσιογραφική κ.ο.κ. Φτάσαμε σε σημείο να σπάμε τα πάντα και να αναρτούμε σκοπιανές σημαίες για μια ομάδα ποδοσφαίρου αλλά για να αντιδράσουμε στην τρομοκρατία που έχουμε υποστεί δε γίνεται τίποτα. Η ώρα για αντίδραση έχει φτάσει προ πολλού και κοντεύει να παρέλθει. Έχουμε ακόμα χρόνο για αντίδραση. Όχι πολύ αλλά έχουμε. Αν αφήσουμε και αυτό το χρόνο να περάσει ανεκμετάλλευτος θα ισοπεδωθούνε όλα στην Ελλάδα και τότε ο δρόμος δε θα έχει επιστροφή.
Ποιό είναι το βασικό συστατικό της επιτυχίας αυτής της αντίδρασης; Να βγούμε όλοι οι Έλληνες ενωμένοι στους δρόμους χωρίς κομματικές σημαίες και παραμερίζοντας τα προσωπικά μικροσυμφέροντα εις βάρος των άλλων. Τη δύναμη την έχουν πάντα οι απλοί πολίτες. Το θέμα είναι να το συνειδητοποιήσουν.

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

ΑΧ ΒΡΕ ΘΑΝΑΣΗ...

Αχ βρε Θανάση... Η Ελλάδα επισήμως πτώχευσε από χθες το πρωί. Υπάρχει μια σελίδα στο facebook που δημιουργήθηκε χθες το πρωί και μέσα σε μόλις μιάμιση μέρα την επισκεύτηκαν μέχρι στιγμής πάνω από 125.000 άνθρωποι για να εκφράσουν τα αισθήματα τους, τις ευχαριστίες τους, τις σκέψεις τους σε αυτόν τον μεγάλο άνθρωπο. Και μόνο να διαβάσει όλα αυτά τα μηνύματα αγάπης κάποιος, θα συγκλονιστεί και τουλάχιστο θα συγκινηθεί.
Τυχαίο; Δε νομίζω. Γιατί; Γιατί ήταν ο δικός μας άνθρωπος. Ο Θανάσης του λαού. Ο καλύτερος όλων. Ακόμα δε μπορώ να χωνέψω πως αυτό το διαμάντι που είχαμε ανάμεσα μας δε βρίσκεται εν ζωή, αλλά ευτυχώς μας άφησε μεγάλη κληρονομιά. Δεν αγαπήθηκε άλλος άνθρωπος έτσι απ' όλους ανεξαιρέτως ποτέ άλλοτε και πρέπει να είμαστε περήφανοι που είναι έλληνας γιατί έτσι έχουμε να δείχνουμε στους έξω ότι οι έλληνες δεν είμαστε μόνο λαμόγια και μιζαδόροι, αλλά ότι στην ψαροκώσταινα υπάρχουν και αγνές ψυχές. Υπάρχουν και οι έλληνες που έχουν χρυσή καρδιά. Ίσως όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό όσο ο Θανάσης αλλά υπάρχουν. Καλύτερο παράδειγμα από τον Βέγγο δεν υπάρχει.
Κάθε μια - δυο ώρες ένιωθα την ανάγκη να γράφω και από κάτι στη σελίδα του facebook που προανέφερα αλλά και πάλι... Δεν είναι ούτε το ελάχιστο για να πω ευχαριστώ. Ο καλός μας άνθρωπος ακόμα και με το θάνατο του κατάφερε το ακατόρθωτο. Να ενώσει όλους τους έλληνες πέρα από τις διαφορές τους στα πολιτικά, στα αθλητικά, στα οικονομικά και σε οποιοδήποτε άλλο τομέα. Πώς; Με κοινό παρονομαστή την καθολική αγάπη όλου του κόσμου προς το πρόσωπο του. Και το γνώριζε αυτό ο Θανάσης. Ήξερε τη λατρεία που έχουμε προς το πρόσωπο του. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο βραβείο του. Βραβείο ζωής! Έκανε ταμείο ο θανάσης και βγήκε κερδισμένος. Κοντά σ' αυτόν βγήκαμε όλοι κερδισμένοι.
Η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων δεν κρατήθηκε και δάκρυσε. Έκλαψε για έναν άνθρωπο ο οποίος δε ντράπηκε ποτέ να κλάψει μπροστά σε όλους ακόμα και μπροστά στις κάμερες. Ψυχούλα ο Θανάσης. "Στη γαλέρα της ζωής του τράβηξε άγριο κουπί", όπως είπε και ο ίδιος. Είναι γνωστό ότι τίποτε δεν ήταν ρόδινο για τον άνθρωπο που έτρεχε συνέχεια. Μια απορία έχω: Με τι καρδιά μπόρεσαν να εκμεταλευτούνε τόσο άσχημα ορισμένοι μια τέτοια ψυχούλα; Ταπεινός ακόμα και στο θάνατο. Όλη η Ελλάδα ταράχτηκε. Γιατί; Γιατί ήταν το σιγουράκι μας. Όσο ήταν εν ζωή ήταν το ακούσιο αποκούμπι μας και ας μην το καταλαβαίναμε. Το καταλάβαμε χθες το πρωί όταν ο θανάσης έτρεξε για την άλλη πλευρά. Όλοι τον θέλαμε για φίλο, όλοι τον θέλαμε για δικό μας άνθρωπο. Χίλια κομμάτια να γινόταν; Και όμως έγινε. Πάμπολλες φορές. Μόνο αυτός το κατάφερε. Ποιός απ' όλους μας δεν είχε στεναχώριες και με μια ταινία του δεν ξαλάφρωνε η καρδιά του; Ποιός απ' όλους μας δε χάρηκε που τον είδε στην τηλεόραση στις ελάχιστες κοινωνικές εμφανίσεις του;
Μακάρι να του μοιάσουμε έστω και στο ελάχιστο. Τότε θα πάει πολύ μπροστά αυτή η χώρα που τόσο λάτρευε και ο ίδιος. Οι ταινίες του και η ζωή του είναι ένα σημαντικό μάθημα για τους έλληνες πολιτικούς. Το σημαντικότερο είναι ότι έχει αγγίξει τη νεολαία. Μεγάλη υπόθεση! Ευτυχώς που υπάρχουν οι ταινίες του Βέγγου και έτσι δε θα χαθούνε οι αξίες και τα ιδανικά όσο και να το θέλουν κάποιοι.
Πιστεύω πως αυτό που συγκλόνισε τον κόσμο ήταν η σεμνότητα και η ταπεινότητα που είχε αυτός ο μεγάλος ηθοποιός και ο μεγάλος άνθρωπος μέχρι το τέλος. Απίστευτα μετρημένος! Απίστευτη πάστα ανθρώπου! Ας είναι αυτός ο άνθρωπος η πυξίδα για να βρούμε την ανθρωπιά μας.
Αχ βρε Θανάση... Μας άφησες και πελαγώσαμε. Είναι μεγάλη μας τιμή που γνωρίσαμε έναν τόσο άξιο άνθρωπο. Πραγματικά είσαι δώρο Θεού. Ο πιο γλυκός άνθρωπος. Καλό παράδεισο. Αχ βρε Θανάση...

Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Διάβασα στο διαδύκτιο σήμερα ότι ο καλός μας άνθρωπος, ο Θανάσης Βέγγος, πήγε να δώσει παραστάσεις στο θέατρο των αγγέλων. Το πήρα σα κακόγουστη φάρσα. Μπορείς να αποδεκτείς τέτοιο πράγμα για το ίνδαλμα σου; Δε μπορείς. Και να το θέλεις δε μπορείς. Δυστυχώς όμως η ζωή και ο μπάρμπας που είναι εκεί πάνω μας παίζουν άσχημα παιχνίδια. Αντί να πάρουν τους φελούς που είναι πάμπολλοι πήραν έναν άνθρωπο με όλη τη σημασία της λέξης. Η μούχλα υπερτερεί λοιπόν. Ρε Θεέ πλάκα κάνεις; Πήρες το Βέγγο και μας άφησες τη σαβούρα;
Σοβαρός, σεμνός, επαγγελματίας, καλιτέχνης, ηθικότατος, ταλαντούχος, δημιουργικός, ταπεινός, ευγενικός. Οι χαρακτηρισμοί για το φαινόμενο Βέγγος είναι άπειροι. Τέτοιοι άνθρωποι σπανίζουν. Είμαι περήφανος που τον είδα από κοντά έστω και μια φορά στη ζωή μου. Πριν από δεκαοχτώ με δεκαεννιά χρόνια ήταν σε μια επιθεώρηση με το Στάθη Ψάλτη που έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και ήρθε και στις Σέρρες.
Δεν έδινε συνεντεύξεις ο Βέγγος. Δεν αναμίχθηκε με τη θλιβερή ελληνική τηλεόραση και τα κουτσομπολιά της. Προς τιμήν του αυτό. Ότι είχε να πει το έλεγε με τις ταινίες του, με το θέατρο και με τη στάση ζωής του. Αυτά τον ξεχώρησαν απ' όλους τους άλλους. Τώρα γλίτωσε και σίγουρα κάνει πρόβες για παραστάσεις με το μεγάλο παρεάκι στον παράδεισο. Και αν δεν υπάρχει παράδεισος πρέπει να δημιουργηθεί ένας για τέτοιους ανθρώπους. Εκεί μαζί με τον Αυλωνίτη, το Σταυρίδη, τη Βασιλειάδου, το Φωτόπουλο, τον Παπαγιαννόπουλο, το Ρίζο, τη Βουγιουκλάκη, το Μουστάκα, το Ρηγόπουλο, το Χατζηχρήστο, την Καρέζη, τον Κωσταντάρα, τον Ηλιόπουλο, το Γκιωνάκη και όλους τους μεγάλους. Έτσι είναι οι μεγάλοι άνθρωποι. Ήσυχα έρχονται, μεγαλουργούνε και ήσυχα φεύγουν! Πιστεύω ότι όλοι μας στο τέλος κάνουμε μια απογραφή της ζωής μας. Άλλοι βγαίνουν κερδισμένοι και άλλοι χρεωμένοι. Ο Βέγγος σίγουρα είναι ο πιο πλούσιος. Χάρη στο ταλέντο του και την ανθρωπιά του πέρασε στη σφαίρα του μύθου.
Πριν τρία χρόνια είχα γράψει μία ανάρτηση σχετική με το Βέγγο. Όποιος θέλει μπορεί να τη βρει εδώ. Ευτυχώς μας μένουν οι ταινίες του για να βλέπουμε το αστείρευτο ταλέντο του και το πλατύ του καλοπροαίρετο χαμόγελο.
Παρακάτω έβαλα μερικές από τις πάμπολλες απολαυστικές του ερμηνείες. Το τελευταίο video είναι το τραγούδι "Που είσαι Θανάση" του Γιώργου Ζαμπέτα. Έχει και τους στίχους. Ας το σιγοτραγουδήσουμε όλοι τιμής ένεκεν για τον μεγάλο, ανεπανάληπτο καλό μας άνθρωπο. Καλό παράδεισο Θανάση, είσαι στο πάνθεον των μεγάλων. Ότι και να πω είναι λίγο γι' αυτά που έχεις προσφέρει. Ευχαριστώ.
Update: Όποιος διαβάσει αυτήν την ανάρτηση και πάει στην κηδεία του καλού μας ανθρώπου ας ανάψει ένα κεράκι και ας αφήσει ένα λουλούδι εκ μέρους μου. Θα του είμαι υπόχρεος όπως είμαι και στο Θανάση. Ευχαριστώ!!!

ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΚΑΡΑΚΙΤΣΑΡΙΟ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Καλημέρα, χρόνια πολλά και Χριστός Ανέστη. Έχουμε να τα πούμε πάνω από μια εβδομάδα. Είπα να κάνω μια αποτοξίνωση από το διαδύκτιο. Χρειάζεται πότε - πότε. Επιτέλους παντρεύτηκαν ο μπούλης με τη wannabe princess... Μας ζάλισαν τόσες εβδομάδες αλλά και ο απόηχος αυτού του καρακιτσάτου θεάματος είναι εξίσου ενοχλητικός.
Δε μπορώ να καταλάβω πως οι Βρετανοί δέχονται τη μοναρχία όπως και τους πολίτες κάθε χώρας που έχει βασιλιάδες, πρίγκηπες και λοιπούς τεμπελχανάδες. Χαίρονται που έχουν κάποιους κηφήνες που ζούνε σε βάρος όλης της εκεί κοινωνίας, που τρώνε με χρυσά κουτάλια και κάνουν το απόλυτο τίποτα. Όλοι έτρεχαν να δούνε το πριγκιπικό ζεύγος. Άλλη δουλειά δεν είχαν; Την ίδια στιγμή που ετοιμάζονται μαζικές απολύσεις στη Μεγάλη Βρετανία ο κόσμος έχει εθιστεί με το γάμο και ταξιδεύει νοερά σε παραμύθια μπας και βρει μια θέση στον ήλιο...
Λένε ότι ο γάμος κόστισε πάνω από 20 εκατομύρια ευρώ. Αμφιβάλλω αν η βασιλική οικογένεια έβαλε το χεράκι στην τσέπη της. Σίγουρα τη νύφη την πλήρωσαν οι απλοί πολίτες. Είπαμε... οι γαλαζοαίματοι μόνο παίρνουν για να χορτάσουν τα ατέλειωτα θέλω τους και να ικανοποιήσουν τα ακριβά τους γούστα. Λένε ότι τα έσοδα είναι πάνω από 700 εκατομύρια ευρώ. Το ερώτημα είναι ποιος θα τα καρπωθεί; Με αυτά τα λεφτά κανονικά θα έπρεπε να μη γίνουν οι προγραμματισμένες απολύσεις. Νομίζω; Άρα όσοι μιλήσουν για τα τεράστια έσοδα και για πετυχημένη κίνηση marketing της Μ. Βρετανίας ας το ξανασκεφτούνε. Οι απλοί πολίτες εκεί πέρα δε θα δούνε καμία αλλαγή. Θα συνεχίσουν να θαυμάζουν τους καταστροφείς τους. Βλέπετε δεν πάσχουμε μόνο εμείς από το σύνδρομο της Στοκχόλμης!
Άντε οι Βρετανοί έχουν μια δικαιολογία και χαίρονται. Τουρισμός, κίνηση των μαγαζιών, προβολή της χώρας εν όψη των Ολυμπιακών αγώνων του 2012 κλπ. Εδώ στην Ελλάδα γιατί τόση εμμονή; Όλα τα Μ.Μ.Ε. μας ζάλισαν και συνεχίζουν να μας ζαλίζουν με τον πριγκιπικό γάμο που στην ουσία ήταν μια καρακιτσάτη παράσταση. Ένα περιοδικό έβγαλε και έκτακτο τεύχος για τα του γάμου δρώμενα. ΕΛΕΟΣ!!! Αυτά τα μεγαλοπιάσματα δε μας έγιναν μάθημα ακόμα; Υπνωτίζουν τον κόσμο με άπιαστα όνειρα και πλούτη τη στιγμή που δεν μπορούμε να καλύψουμε τις στοιχειώδεις ανάγκες μας. Πόση ηλιθιότητα πια, όχι μόνο σ' αυτή τη χώρα αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη, υπάρχει;
Σίγουρα αυτός ο γάμος ήταν αφορμή για να μην ασχολούνται οι έλληνες με τα πραγματικά προβλήματα που έχουν τα οποία είναι ουκ ολίγα. Τα Μ.Μ.Ε. για άλλη μια φορά έπαιξαν καλά το ρόλο του υπνωτικού. Έκαναν αναφορά στα πάντα. Δεν άφησαν τίποτα ασχολίαστο. Ειδικά αφιερώματα ακόμα και στα γελοία καπέλα που φορούσαν οι μαντάμες. Καπέλα σα δορυφορικά πιάτα, σα σφηκοφωλιές, σαν καθήκια... Διαγωνισμός για το ποια θα φορούσε το ποιο γελοίο καπέλο. Ακόμα και στο διαδύκτιο πάμπολλα blogs και όχι μόνο ασχολήθηκαν μόνο με αυτό το θέμα. Ξεχάστηκαν τα πάντα. Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι της Κερατέας, τα μνημόνια, το Δ.Ν.Τ., τα πάντα. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί φιλοβασιλικοί με αυτές τις σκηνές που έβλεπαν αγαλίασε η ψυχή τους και ζήλευαν που δεν ήταν παρόντες σ' αυτό το τσίρκο.
Τα μυαλά μας και μια λίρα! Αυτό έχω να πω. Καλύτερα να κοιτάξουμε πως θα γλιτώσουμε από την περιπέτεια που μας έμπλεξαν οι γαλαζοαίματοι της μπανανίας μας σε συνεργασία με τα κοράκια του εξωτερικού και να αφήσουμε κατά μέρος τα μεγαλοπιάσματα και τα παλάτια.
Σήμερα είναι πρωτομαγιά. Να σας ευχηθώ καλό μήνα. Ας σκεφτούμε τι έγινε πριν αρκετά χρόνια και αν δεν ξέρετε διαβάστε εδώ. Ας αναλογιστούμε τι είχαμε και τι χάσαμε τα δύο τελευταία χρόνια. Αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία, τρόπο σκέψεις και αν δεν τολμήσουμε να διώξουμε την οικογενειοκρατία που μας κρατάει σε μια πορεία ενός φαύλου κύκλου θα έρθουν και χειρότερα. Αν δεν πετάξουμε τις κομματικές σημαίες και αν δεν ενωθούμε έστω και την ύστατη στιγμή θα είμαστε οι απόβλητοι της κοινωνίας που θαυμάζουν βασιλικούς γάμους και περιμένουν να πέσουν μερικά ψίχουλα από τα πλούσια τραπέζια για να τραφούνε.
Σήμερα δεν κατέβηκα σε καμία πορεία και σε καμία συγκέντρωση. Συνειδητά. Γιατί; Γιατί δε γουστάρω να οικειοποιούνται τη συμμετοχή μου κόμματα της αριστεράς και να θέλουν να με προβάλλουν χωρίς τη θέληση μου ως δικό τους για να δείξουν ότι έχουν ρεύμα ενώ στην ουσία δεν είναι πάνω από τριάντα άτομα τα οποία είναι καλοβολεμένα και θέλουν να πουλήσουν θεωρία. Δε γουστάρω να ακούω μεγάλα λόγια από συνδικαλιστές που είναι βολεμένοι οικογενειακώς. Φέτος, σε αντίθεση με άλλες χρονιές, είπα να το παίξω "επαναστάτης του καναπέ" και να γράψω αυτή την ανάρτηση. Το προτιμώ από το να γίνω ένα με τα λαμόγια που με τις πλάτες μου θα φάνε ακόμα περισσότερα. Αν δεν πετάξουμε τις κομματικές σημαίες και τις παρωπίδες και να βγούμε στους δρόμους όλοι ενωμένοι χαΐρι σ' αυτή τη χώρα δε θα δούμε.