ΟΙ ΣΠΟΥΔΕΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΜΕ ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ

Καλή εβδομάδα παίδες. Καιρό είχαμε να τα πούμε. Με το που μπήκε ο Οκτώβρης ξεκίνησαν και τα μαθήματα στο Ε.Α.Π. Τα μαθήματα ξεκίνησαν χωρίς να παραλάβουμε τα βιβλία. Πήρα τηλέφωνο στην Πάτρα, στη γραμματεία του Ε.Α.Π., την περασμένη εβδομάδα να ρωτήσω τι γίνεται και η απάντηση που ήρθε από την άλλη μεριά της γραμμής ήταν αποστομωτική: "Ούτε εμείς τα έχουμε παραλάβει ακόμα. Είναι και η απεργία των φορτηγατζήδων...". Τι σε πειράζει η απεργία κοπέλλα μου από τη στιγμή που δεν έχεις παραλάβει τα βιβλία; Αδικαιολόγητοι όλοι οι υπεύθυνοι στο Ε.Α.Π. Τα χρήματα όμως ήταν απαιτητά για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Όλοι νιώθαμε σαν να μας έβαζαν το μαχαίρι στο λαιμό. Ή δίναμε τα χρήματα στο ελλάχιστο χρονικό διάστημα που ανακοινώθηκε ή χάναμε τις σπουδές. Αν δεν τα έστελνες δε μπορούσες να κάνεις εγγραφή οπότε έχανες τα πάντα. 700 ευρά η ενότητα επί τρεις ενότητες το έτος μας κάνει 2100. Βάλε και τα πήγαινε έλα στις συναντήσεις (βενζίνες κλπ.) συν αποστολές εργασιών με courier... Εν ολίγοις οι σπουδές στο Ε.Α.Π. θα μου βγούνε γύρω στις 10000 ευρώ. Κατά τ' άλλα όλοι έχουμε δικαίωμα στη μάθηση και η παιδεία είναι δωρεάν για όλους. Κάποιοι μας κοροϊδεύουν για τα καλά.
Ευτυχώς ένας καθηγητής μου έστειλε ένα βιβλίο σε μορφή pdf (e-book δηλαδή) το οποίο για να το εκτυπώσω και να το κάνω βιβλιοδεσία χρειάστηκε να ξηλωθώ 15 ευρά. Ποιος θα με αποζημειώσει; Κανείς! Την ώρα που η εταιρία όπου δουλεύω μας ανακοίνωσε ότι θα μας κάνει εφτάωρους (σε αυτό το θέμα θα ασχοληθώ στην επόμενη ανάρτηση) το οποίο συνεπάγεται μια μείωση της τάξης 12,5% στις αποδοχές (δηλαδή στο χρόνο βγαίνει ένας μισθός λιγότερος), έρχεται η παιδεία και σου ρίχνει και αυτή τη σφαλιάρα της.
Άλλο κακό να μη μας βρει. Τι να πω! Προς το παρόν πέφτω με τα μούτρα στο διάβασμα.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ

Χαιρετώ τα πλήθη. Από σήμερα θα γράφω και με άλλη ιδιότητα. Θα είμαι άνεργος - blogger - φοιτητής πληροφορικής του Ε.Α.Π (Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο). Oh yes!!! Επιτέλους το όνειρο μου να σπουδάσω θα πραγματοποιηθεί Θεού θέλοντος και τσέπης έχοντος. Τι εννοώ με το τελευταίο; Θα σας εξηγήσω λίγο αργότερα. Σήμερα έβγαιναν τα αποτελέσματα στην ιστοσελίδα του Ε.ΑΠ. για όσους έκαναν αιτήσεις για το διδακτικό έτος 2010-2011 και τα μαθήματα ξεκινάνε τον ερχόμενο Οκτώβρη. Η αγωνία μου τις τελευταίες μέρες χτύπησε κόκκινα και τα νεύρα μου έγιναν κανταΐφι αλλά τέλος καλό όλα καλά. Για πρώτη φορά στη ζωή μου νιώθω ότι θα κάνω κάτι χρήσιμο. Θα μου πείτε φοιτητής στα τριανταπεντέμισι; Ναι, δεν έχω πρόβλημα με αυτό εφόσον πιστεύω στη διά βίου μάθηση.
Εφόσον συνήλθα από το πρώτο σοκ που επιτέλους τα κατάφερα ήρθε και ένα δεύτερο σοκ όταν πήρα τηλέφωνο στην Πάτρα (εκεί έχει έδρα το Ε.Α.Π.) για να ρωτήσω κάτι λεπτομέρειες. Ο τυπάς που το σήκωσε προφανώς θα ήταν κάποιος καρεκλοκένταυρος που βαριόταν να μιλήσει. Οι δυο ερωτήσεις που του έκαναν μπορούσαν να απαντηθούν μονολεκτικά με ένα ναι ή με ένα όχι αλλά και αυτό φαίνεται ήταν πολύ για την άλλη πλευρά της τηλεφωνικής γραμμής.
Το τρίτο σοκ ήρθε όταν είδα ότι μέχρι την επόμενη Παρασκευή (26/3) πρέπει να καταβάλλω το ποσό των 2100 ευρώ για να πάρω και τις τρεις ενότητες του πρώτου έτους, 1400 για να πάρω δυο ενότητες και 700 για να πάρω μία. Νόμιζα ότι η παιδεία ήταν δωρεάν. Σαφώς γνώριζα ότι υπήρχαν δίδακτρα αλλά το κράτος φάσκει και αντιφάσκει όταν λέει ότι όλοι έχουν δικαίωμα στη μάθηση, ότι η παιδεία είναι δωρεάν και ότι το Ε.Α.Π. είναι ισότιμο με τα υπόλοιπα πανεπιστήμια της χώρας. Στα άλλα πανεπιστήμια απ' ότι ξέρω οι φοιτητές δεν πληρώνουν ταρίφα και εφόσον στο Ε.Α.Π. τα μαθήματα γίνονται από απόσταση κατά 95% αυτά τα χρήματα που πάνε; Άντε να πληρώσω τα βιβλία, άντε να δώσω και ένα συμβολικό ποσό της τάξης των 200 ευρώ για κάθε ενότητα (δηλαδή 600 το χρόνο), αλλά 2100 ευρώ;
Το θέμα είναι ότι αν κάποιος παίρνει μια ενότητα τη χρονιά θα πάρει πτυχίο μετά από δώδεκα χρόνια. Αν παίρνει δύο ενότητες θα τελειώσει σε έξι χρόνια. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα! Τι να κάνω... Θα δανειστώ και ας τελειώσω σε έξι χρόνια. Η περίπτωση να δίνω κάθε χρόνο 2100 ευρά φαντάζει από αδύνατη έως... βάλτε μόνοι σας την άλλη λέξη.
Φυσικά από τη χαρά μου έπαιρνα παντού τηλέφωνο, σε συγγενείς, γνωστούς και φίλους, για να ανακοινώσω τα καλά νέα. Δυστυχώς όμως διαπίστωσα ότι υπάρχουν πάντα οι σκατόψυχοι που αντί να με συγχαρούνε κοίταξαν να τονίσουν όλα τα στραβά (κατ' αυτούς) και θα έλεγα ότι προσπαθούσαν να με αποτρέψουν. Άλλοι είπαν ένα ξεψυχισμένο συγχαρητήρια σα να έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω την αντίδραση τους. Δεν τους πήρα τη μπουκιά από το στόμα! Τεσπα! Δε θα αφήσω αυτούς τους παπάρες να μου γαμήσουν την ψυχολογία.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους με συνεχάρηκαν και μου ευχήθηκαν τα καλύτερα προσωπικώς, μέσω τηλεφώνου, μέσω internet και ευχαριστώ προκαταβολικώς τους υπόλοιπους που θα μου πούνε κάποιο καλό λόγο.
Δεσμεύομαι ότι τις γνώσεις που θα αποκτήσω θα προσπαθήσω να τις μοιράζομαι με όλους αφιλοκερδώς και αν καταφέρω να μάθω να φτιάχνω εφαρμογές και προγράμματα θα φροντίσω τα περισσότερα να είναι freeware.
Όσο για τους μικροσκατόψυχους δεν έχω να πω τίποτα παρά μόνο να τους αφιερώσω την παρακάτω φωτογραφία.