ΤΑ ΒΥΣΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΠΟΝΑ

Πριν λίγες μέρες είχα γράψει για τους δήθεν και ντεμέκ επαναστάτες (κλικ). Δεν αναφέρθηκα ονομαστικά αλλά απ' ότι φαίνεται μερικοί θίχτηκαν. Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται λέει μια παροιμία! Απ' ότι φαίνεται υπόγεια υπάρχει ένας άτυπος πόλεμος μεταξύ διαφόρων δημοσίων υπαλλήλων. Ο ένας βγάζει το μάτι του άλλου και συνήθως γίνεται από αυτούς που είναι κομματόσκυλα.
Προχθές βρέθηκα για καφεδάκι με κάποιους γνωστούς μου και αυτά που έλεγαν ορισμένοι έφριξα. Συγκεκριμένα ήταν δύο βυσματίες-δημόσιοι υπάλληλοι Ο πρώτος άρχισε να λέει ότι είναι φυσικό η οικονομία να έχει τα χάλια της από τη στιγμή που μπήκαν βυσματικά στο δημόσιο τόσα άτομα  Βρε τρόμπα και εσύ βυσματικά μπήκες. Μόλις τέλειωσες το στρατό κατ' ευθείαν βολεύτικες σε σώμα ασφαλείας και μάλιστα στην πόλη σου. Παραιτήθηκες γιατί δε σου άρεσε. Έλεγες ότι είχε πολύ τρέξιμο. Δε νομίζω. Απλά είσαι κηφήνας και τεμπελόσκυλο. Βυσματικά χώθηκες σε γραφείο και από τότε ξεσκίστηκες με βυσματικές αποσπάσεις να βρίσκεσαι στην πόλη σου. Με αυτές τις ενέργειες σου δεν κόβεις άλλους που αξίζουν περισσότερο από 'σένα; Από τη στιγμή που ακολουθείς τις ίδιες τακτικές με τους ομοίους σου πως βγαίνεις ως κατήγορος των υπολοίπων; Ακόμα και στο νοσοκομείο όταν πας χρησιμοποιείς βύσμα για να μην περιμένεις στη σειρά.
Ο άλλος δε φτάνει που βολεύτηκε βυσματικά στο δημόσιο και έχει μια σταθερή δουλειά παραπονιέται γιατί αναγκάζεται να οδηγεί κάθε μέρα είκοσι λεπτά για να πάει εκεί. Βλέπετε η δουλειά του είναι σε μια μικρή πόλη κοντά στις Σέρρες και τον χαλάει αυτή η απόσταση. Συγνώμη αλλά την ώρα που εγώ και εκατομύρια άλλοι είμαστε άνεργοι θεωρώ ότι αυτή η στάση είναι εντελώς προκλητική. Στο κάτω-κάτω ρε φίλε δε σε κρατάει κανείς με το ζόρι. Αν δε σ' αρέσει σήκω και φύγε. Ουδείς αναντικατάστατος. Αντί να είσαι ευγνόμων που έχεις δουλειά και μάλιστα είσαι μόνιμος στο δημόσιο ζητάς και τα ρέστα;
Επειδή τους παραπάνω τους έχω φωτογραφίσει με αυτήν την ανάρτηση αμφιβάλλω αν θα μου ξαναμιλήσουν αν διαβάσουν αυτή την ανάρτηση αλλά χέστηκα. Ας μην ήταν προκλητικοί.

ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΣΟΥ ΓΥΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ

Ως άνεργος, όπως και τόσοι άλλοι, ψάχνω να βρω δουλειά. Μοιράζω βιογραφικά, κάνω αιτήσεις, λαμβάνω μέρος σε διαγωνισμούς του Α.Σ.Ε.Π. και όχι μόνο. Η αλήθεια είναι ότι εδώ και έξι μήνες το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι μια τεράστια τρύπα στο νερό. Αποφάσισα να βάλω διαφημίσεις στα blogs μου από διάφορους επαγγελματίες της πόλης που γνωρίζω για να έχω ένα μικρό συμπλήρωμα. Αμ δε! Διαβάστε παρακάτω και θα δείτε.
   Πριν από ένα χρόνο και κάτι άνοιξε μια ψησταριά ένας γνωστός, ας τον πούμε Περικλή, που τον ξέρω πολλά χρόνια.  Γνωστός όχι φίλος. Για υποστήριξη όποτε ήθελα να παραγγείλω ή να αγόραζα φαγητό από έξω πήγαινα σ' αυτόν. Με λίγα λόγια κάθε μήνα του άφηνα πενήντα ευρώ το λιγότερο και τον είχα συστήσει σε άλλους γνωστούς και φίλους μου. Σκεφτόμενος αυτά που είπα στην αρχή περί διαφημίσεων, πριν λίγες μέρες παρήγγειλα από τον Περικλή φαγητό, ο οποίος γνωρίζει ότι είμαι άνεργος. Όταν ήρθε στο σπίτι τον ρώτησα αν τον εδιέφερε διαφήμιση στο διαδύκτιο. Τότε άρχισε: "Να μωρέ, μου έχουν κάνει μια σελίδα δωρεάν κάποιοι φοιτητές, έχω και σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό και σκέφτομαι να βάλω διαφήμιση σε άλλον ένα και είναι πολλά τα έξοδα...". Συγνώμη ρε τρόμπα εγώ που για πάνω από ένα χρόνο σε στηρίζω γιατί είσαι νέος επιχειρηματίας τα φυσάω τα ευρώ; Με λίγα λόγια δεν ήθελε και δεν ήξερε πως να μου το πει με πλάγιο τρόπο. Ο Περικλής βασίζεται σε κάποιους πελάτες που είναι φοιτητές. Ξέχασε όμως ποιος τον στήριξε από την πρώτη μέρα. Εγώ δεν είμαι φοιτητής. Είμαι ντόπιος. Οι φοιτητές έρχονται και φεύγουν. Οι φοιτητές έχουν οργανώσεις και μια στραβή να γίνει και αν αποφασίσουν να σε ρίξουν σε εμπάργκο Περικλή χάθηκες. Εννοείται ότι αν έδινε διαφήμιση δε θα τον άφηνα έτσι. Θα τον σύστηνα σε περισσότερους και στην τελική θα παρέγγελνα περισσότερο για να κάνει απόσβεση από τη διαφήμιση. Εύκολα ξεχνάει ο Περικλής. Αν θεωρεί τους ντόπιους δεδομένους κάνει λάθος. Κατάφερε να με χάσει από πελάτη όπως και τα άτομα που τον σύστησα. Έμαθε να παίρνει και όχι να δίνει.
   Έχω ένα φίλο που ξέρει τι περνάω. Ας τον πούμε Βρασίδα. Αυτός ο φίλος έχει γερό βύσμα και είναι καλοβολομένος. Πολύ γερό. Μια φορά δε φιλοτιμήθηκε να μου πει έλα να σε συστήσω μήπως σου βρει καμιά δουλίτσα. Το κρατάει για την πάρτη του και μόνο. Μονοπώλειο κανονικό. Όποτε όμως θέλει εξυπηρέτηση δε διστάζει να μου το ζητήσει. Όποτε τον πιάνει η κλαψομουνίαση εγώ είμαι εκεί για να τον στηρίξω. Μια φορά στο παρελθόν τόλμησα να του ζητήσω βοήθεια και να με συστήσει στο μέσον του και αρνήθηκε λέγοντας ότι αν με συστήσει και μου γίνει εξυπηρέτηση τότε θα κομπλάρει να ζητήσει για τον εαυτό του αν χρειαστεί. Θα μαζευτούμε πολλοί πελάτες στο βύσμα του και δεν κάνει. Έμαθε να παίρνει και όχι να δίνει.
   Έχω ένα άλλο φίλο που είναι ζάμπλουτος και έχει πολλές γνωριμίες. Ας τον πούμε Λουκά. Και αυτός ξέρει τι λούκι περνάω αλλά είναι αναίσθητος. Όποτε χαλάει ο υπολογιστής του, ότι ώρα και αν είναι, βρίσκει το τηλέφωνο μου και ποτέ δεν του αρνήθηκα χατήρι. Ο Λουκάς έχει την εξής αναισθησία. Πάντα προτείνει να κάνουμε πράγματα που οικονομικά δε με παίρνει. Πάμε ταξίδι στο εξωτερικό, πάμε για τριήμερο με τις γυναίκες σε κάποιο ειδυλιακό μέρος και άλλα τέτοια κουλά. Δεν τα λέω κουλά γιατί είναι αλλά γιατί ξέρει την κατάσταση μου, ξέρει αυτό που σκέφτηκα με τις διαφημίσεις αλλά κάθεται στην πλούσια κοσμάρα του σαν το Βούδα και ενώ μπορεί να βοηθήσει απλά δεν το κάνει. Όποτε βρισκόμαστε κάθομαι να τον ακούω ο μαλάκας για τα πλούσια γούστα που βγάζει. Γνωρίζει για τις διαφημίσεις που θέλω να βάλω στο ιστολόγιο μου αλλά το μόνο που μου ευχήθηκε ήταν να πετύχω με το εγχείρημα μου. Για να δώσει διαφήμιση ούτε λόγος.  Έμαθε να παίρνει και όχι να δίνει.
   Είναι ένας γνωστός που τυγχάνει να είναι αδερφός μιας φίλης μου. Ας τον πούμε Αρτέμη. Πετυχημένος απιχειρηματίας και στις Σέρρες και σε ένα πολύ τουριστικό νησί. Στο παρελθόν μου ζήτησε να του κάνω κάποια εξυπηρέτηση για την επιχείρηση που διατηρούσε στο νησί. Εννοείται δωρεάν. Αν πήγαινε σε κάποιο στούντιο σίγουρα θα πλήρωνε ένα σεβαστό ποσό. Τώρα με το ζόρι μου λέει καλημέρα.  Έμαθε να παίρνει και όχι να δίνει.
   Έχω πολλά παραδείγματα από γνωστούς και φίλους που εξυπηρέτησα κατ' επανάληψη στο παρελθόν. Πληροφοριακά η χρέωση της διαφήμισης για ένα μήνα ήταν πενήντα ευρώ και εννοείται ότι θα τους έκανα άλλον ένα μήνα δώρο και το πρότεινα μόνο σε άτομα που έχουν χρήματα και γι' αυτούς πενήντα ευρώ είναι χαρτζιλίκι για τσιγάρα. Όλοι ανεξαιρέτως μου έχουνε γυρίσει την πλάτη για τα καλά. Ποιος φταίει; Μα φυσικά εγώ. Αν σε κάθε εξυπηρέτηση που τους έκανα τους χρέωνα και από κάτι τώρα πιστεύω ότι θα ήταν κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Γιατί; Απλούστατα όταν τον γαμάς τον άλλον μετά αυτός σε σέβεται. Έμαθαν όλοι τους να παίρνουν και να μη δίνουν. Δυστυχώς σε αυτό συνέβαλλα και εγώ. Τέρμα οι καλοσύνες. Ρόδα είναι και γυρίζει κουφάλες. Κάποτε θα με ξαναχρειαστείτε. Εφόσον με θέλετε κωλόπαιδο και τσόγλανο δεν έχω αντίρρηση. Τέτοιος θα γίνω.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΦΟΥΣΚΑ

Επιτέλους βρήκα χρόνο σήμερα και έκανα μια καλή blogoβόλτα. Είδα ότι τα ελληνικά blogs πάνε από το καλό στο καλύτερο (να ευλογήσουμε και τα γένια μας), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και blogs που χρησιμοποιούνται για σκοπιμότητες ή οτιδήποτε άλλο.
Θα ήθελα να σταθώ σε ένα χθεσινό post που διάβασα στο ΤΡΟΚΤΙΚΟ (κλικ) το οποίο αφορά τον Αλέξη Τσίπρα και τη στρατιωτική του θητεία. Αν αληθεύουν όσα λέει ο γραφών τότε μιλάμε για άλλον ένα πολιτικό - πυροτέχνημα ή πολιτικό - φούσκα (διαλέγετε και παίρνετε την εκδοχή της αρεσκείας σας).
Δε θέλω να επεκταθώ παραπάνω. Το άρθρο του ΤΡΟΚΤΙΚΟΥ είναι πλήρες. Αν ισχύουν τα γραφόμμενα τότε μην πιστεύετε τις ηθικολογίες και τα περί ισότητας που εκτοξεύονται από το στόμα του Αλέξη Τσίπρα. Είναι και αυτός ένας πολιτικός σαν τους άλλους. ΒΟΛΕΜΜΕΝΟΣ ΜΕ ΜΠΑΡΜΠΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΗ.

ΝΑ ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΑΜΟΓΙΕΣ

Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα όπου ζει και βασιλεύει η μίζα, το φακελάκι, το μέσο, βύσμα, δόντι ή όπως αλλιώς διάολο λέγεται, έχουμε και τις λαμογιές των πολιτικάντηδων και των παρατρεχάμενων τους.
Σίγουρα όσοι πάνε στην Ελλάδα με το σταυρό στο χέρι για οποιοδήποτε λόγο, στο τέλος μένουνε με το πουλί στο χέρι.
Τα περί αξιοκρατίας, δημοκρατίας, Α.Σ.Ε.Π. και άλλες παπαριές να τα ξεχάσετε. Δεν υφίστανται. Σήμερα επιτυχημένος και βολεμένος είναι αυτός με το καλύτερο βύσμα και γενικώς με τις καλύτερες γνωριμίες. Τι πιο καλό από το να έχεις αγκαζέ ένα δεσπότη ή έναν πολιτικό.
Για κάντε κλικ εδώ για να καταλάβετε τι γίνεται. Αφορά ένα σκάνδαλο με τον Γιάννη Κεφαλλογιάννη. Αυτό είναι από τα φανερά. Φανταστείτε, αν μπορείτε, στα μουλωχτά τι κομπίνες παίζονται.
Ευχαριστώ τον Gr Base με τον ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑΜΒΟ του που μου επέτρεψε να αναφερθώ στο post του.
Κάντε μια blog-o-περατζάδα από εκεί και αφήστε κανένα σχόλιο για να γίνει συζήτηση. Τέτοια θέματα δεν πρέπει να τα περνάμε στο ντούκου!

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΜΕΣΟΝ

ZΗΤΕΙΤΑΙ ΜΕΣΟΝ. Αυτό το post είναι αγγελία. Ναι ζητείται μέσον ή όπως αλλιώς λέγεται. Βύσμα, δόντι, μεσάζων, πλάτες, μπάρμπας. Αποφάσισα να χρησιμοποιήσω τον γνήσιο ελληνικό τρόπο για εύρεση εργασίας. Με το σταυρό στο χέρι δεν πάει κανείς μπροστά στην Ελλάδα.
Το μέσον ζει και βασιλεύει στην Ελλάδα για όλα τα θέματα. Από τα πιο ασήμαντα μέχρι τα πιο σοβαρά. Από το να σβήσεις μια κλήση της τροχαίας μέχρι την επιδότηση χρημάτων και το βόλεμα στο δημόσιο.
Έχεις μέσον; Τότε σχεδόν όλα σου πάνε πρίμα. Έχεις λύσει τα προβλήματα σου κατά 80%. Δεν έχεις μέσον; ΤΗΝ ΠΟΥΤΣΙΣΕΣ ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ ΧΕΡΙ.
Πόσοι ανάξιοι και ανίκανοι έχουν βολευτεί στο δημόσιο και τα ξύνουν σε καθημερινή βάση; Χιλιάδες. Γιατί; Απλά είχαν βύσμα. Τίποτα παραπάνω. Μπροστά στο βύσμα δε φτουράνε πτυχία και πλούσια βιογραφικά. Το μόνο που μένει είναι να θεσπιστεί και μια μέρα ως "Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΒΥΣΜΑΤΟΣ" και να τη γιορτάζουνε χιλιάδες έλληνες.
Πόσες εικονικές προκυρήξεις έχουνε βγει από τον Α.Σ.Ε.Π. για να βολευτούνε με μέσον κάποιοι τυχεροί;
Μέσον και αξιοκρατία είναι δυο δρόμοι παράλληλοι. Δε συναντιούνται ποτέ και πουθενά. Πάντα νικητής βγαίνει το μέσον και ηττημένη η αξιοκρατία σε μια μάχη.
Ζητείται μέσον λοιπόν μπας και δούμε όχι άσπρη αλλά μια γκρίζα μέρα (δεν αντέχω άλλη μαυρίλα, όχι άλλο κάρβουνο!). Όποιος έχει να προτείνει κάτι ας στείλει email ή ας αφήσει σχόλιο.

ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΒΥΣΜΑΤΑ

Όπως πολλοί έτσι και 'γω περιμένω να βγει καμιά προκήρυξη για να καταθέσω τα χαρτιά μου με την ελπίδα την εύρεση εργασίας. Να εξηγούμαι από την αρχή. Βύσμα δεν έχω. Καταθέτω τα χαρτιά μου εδώ και δέκα χρόνια. Αν είχα μέσον θα είχα βολευτεί κάπου όπως αρκετοί.
Περιμένω αυτήν την περίφημη προκήρυξη για την αγροφυλακή αλλά τίποτα. Περίπου έξι με εφτά χρόνια ακούω ότι θα βγει αλλά δε βγαίνει. Αν βάλουν και το κριτήριο του ύψους τότε δεν έχω καμία ελπίδα. Προκήρυξη φάντασμα! Κάθε τρεις και λίγο πηγαίνω να χάσω το χρόνο μου στα Κ.Ε.Π. ελέγχοντας τις προκηρύξεις.
Παρατήρησα ότι πολλές απ' αυτές είναι εικονικές. Τι εννοώ; Απλά κάποιοι που έχουν βύσματα έχουν καπαρώσει τις θέσεις και κατόπιν βγαίνουν και οι ανάλογες προκηρύξεις που ζητάνε ένα με δύο άτομα με τα ανάλογα προσόντα.
Προσωπικά δεν πιστεύω ότι ο Α.Σ.Ε.Π. δεν μπάζει. Απλά κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα για αυτούς που δεν έχουν μέσον ή για αυτούς που έχουν μικρό μέσον. Είναι ένας διαγωνισμός βυσμάτων. Όποιος έχει το πιο μεγάλο βύσμα θα πάρει και τη θέση.
Μια απορία έχω. Τόσα χρόνια που καταθέτω τα χαρτιά μου πληρώνω και παράβολα. Εφόσον δεν τους κάνω γιατί δε μου επιστρέφουν αν όχι όλα, ένα μέρος των χρημάτων που έχω πληρώσει για τα παράβολα;
Τόσα χρόνια μας φλομώνουν με τις προεκλογικές παπαριές τους και μετά πρέπει να είσαι χρωματιστό παιδί (μπλε, πράσινο, κόκκινο κλπ.) για να έχεις δικαίωμα στην εργασία.
Κάπως έτσι έχουν γεμίσει όλες οι δημόσιες και δημοτικές υπηρεσίες με άσχετους προκλητικούς τεμπέληδες που εφαρμόζουν τη θεωρία του σταρχιδισμού στον υπερθετικό βαθμό.