Δεκατρείς μέρες μετράω από τότε που το μισό μου σπίτι έγινε γιαπί εξ' αιτίας παλιών σωληνώσεων του μπάνιου και των προβλημάτων που προκλήθηκαν. Δεκατρείς μέρες τα νεύρα μου έχουν γίνει κανταΐφι.
Απ' ότι φαίνεται ούτε αυτή την εβδομάδα θα τελειώσουν τα μαστορέματα και θα πιάσουμε και την επόμενη Δευτέρα. Σιχάθηκα να κάνουμε περιοδείες στους γονείς μου, σε συγγενείς και φίλους. Ειλικρινά, να μη σας τύχει τέτοια αβαρία. Μιλάμε για μεγάλο κανάλι! Ειδικά τις πέντε πρώτες μέρες που δεν είχαμε νερό, επειδή κλείσαμε την κεντρική βάνα για να σταματήσει η διαρροή μέχρι να αλλάξουν οι σωληνώσεις, σιχάθηκα να κουβαλάμε κουβάδες και μπουκάλια με νερό για να κάνουμε τα στοιχειώδη όπως το να πλύνουμε τα χέρια μας. Σε κάτι τέτοιες στιγμές συνειδητοποιεί κανείς πόσο σημαντικά είναι αυτά που θεωρούμε αυτονόητα όπως είναι το νερό.
Τώρα καταλαβαίνω ακόμα περισσότερο πόσο δύσκολα περνάνε οι άνθρωποι σε φτωχότερες χώρες που δεν έχουνε πρόσβαση στο νερό και καθημερινά διανύουνε τεράστιες αποστάσεις για να μεταφέρουνε στα σπίτια τους μερικά λίτρα.
Τρίτη 27 Απριλίου 2010
ΟΙΚΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
ΘΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΕΡΑΚΙ
Τις τελευταίες μέρες έχουμε ένα come back βροχοπτώσεων και χιονοπτώσεων. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακοκαιρία για 'μένα. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι σε δύο μήνες έρχεται το καλοκαίρι και το πιο σίγουρο είναι ότι θα ψηθούμε για τα καλά από τις υψηλές θερμοκρασίες και το γεγονός ότι οι τελευταίες σε συνδυασμό με τρύπες του όζοντος, το καυσαέριο και γενικότερα τη μολυσμένη ατμόσφαιρα, μας οδηγεί στο ακριβές συμπέρασμα ότι το καλοκαίρι θα είναι κόλαση και θα καεί ο κώλος μας... ή ότι απέμεινε απ' αυτόν από τους περσινούς καύσωνες.
Κατά καιρούς βλέπω στην τηλεόραση, στο internet, στα περιοδικά και ακούω στο ραδιόφωνο διάφορα κοινωνικά μυνήματα που μας θυμίζουν ότι δεν πρέπει να σπαταλάμε άσκοπα το νερό, προσέχουμε για να έχουμε και διάφορα άλλα. Εγώ έχω μια απορία: γιατί το κράτος δε δημιουργεί και άλλους αποταμιευτήρες και αφήνει το βρόχινο νερό να πηγαίνει στράφι; Αυτό δεν είναι ανευθυνότητα; Σαν χώρα έχουμε την τύχη να περικλειώμαστε από θάλασσα. Γιατί δεν κάνουν αφαλάτωση και να γεμίσουν τους ταμιευτήρες, εφόσον δημιουργηθούν οι τελευταίοι; Γιατί βασίζονται μόνο στα κοινωνικά μυνήματα που μεταδίδουν τα Μ.Μ.Ε. τα οποία στοχεύουν στην ανύπαρκτη οικολογική συνείδηση των περισσοτέρων;
Πραγματικά δεν καταλαβαίνω την αδρανή στάση της πολιτείας. Μερικές φορές οι λύσεις για σοβαρά πρoοβλήματα είναι εύκολες και απλές αλλά η πολιτική ηγεσία πτοτιμά να μοιρολατρεί και να μην κάνει τίποτα.

