Σήμερα όταν έφυγα από το σπίτι βρέθηκα με έκπληξη απέναντι σε ένα άδειο κάδο σκουπιδιών. Και οι σακούλες με τα σκουπίδια που τον περστοίχιζαν έλειπαν. Κοιτάζω δεξιά, κοιτάζω αριστερά, τίποτα... Λες κάποιος να τα σούφρωσε; Μετά θυμήθηκα ότι έχουμε μια υπηρεσία που ασχολείται με τη συγκομιδή των σκουπιδιών. Άρα απεργία τέλος. Κρίμα... και ότι είχα συνηθήσει τη μυρωδιά και τη μπίχλα...
Δεύτερη έκπληξη σήμερα ήταν ότι δεν είχε διακοπή ρεύματος. Ούτε το πρωί, ούτε το απόγευμα, ούτε το βράδυ. Πάνω που ήμουν έτοιμος να αγοράσω γεννήτρια έρχεται η Δ.Ε.Η. και μου αλλάζει τα σχέδια. Οι διακοπές ρεύματος ήταν η συνήθεια που έγινε λατρεία.
Σ' αυτή τη χώρα δεν πλήττεις ποτέ. Όλα είναι ρευστά. Μόλις πας να συνηθήσεις σε μια κατάσταση κάτι γίνεται και αλλάζουν όλα και βρίσκεσαι σε μια νέα πραγματικότητα. Δίκαια βγήκε το σλόγκαν ζήσε το μύθο σου στην Ελλάδα, εφόσον αυτά που ζούμε σ' αυτή τη χώρα συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια. Άντε πάμε γι' άλλα...
Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε και την κυβέρνηση που ψήφισε το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Αυτό σημαίνει ότι θα πάρουμε σύνταξη μετά θάνατον.
Να μου το θυμηθήτε... Αν οι αγρότες δεν πάρουν τα χρήματα από τις επιδοτήσεις μέσα σε δεκαπέντε με τριάντα μέρες θα έχουμε και άλλα πάρτυ με κλειστούς δρόμους και όλα τα παρελκόμενα. Ε, ρε γλέντια!!!
Παρασκευή 21 Μαρτίου 2008
LIVE YOUR MYTH IN GREECE
Αναρτήθηκε από
hackaday
στις
22:51
2
σχόλια
Ετικέτες ΑΠΕΡΓΙΑ, ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ, ΔΕΗ, Ελλαδα, ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ, ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ
Πέμπτη 20 Μαρτίου 2008
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Δε θα πω πολλά απόψε γιατί είμαι ψόφιος από τη δουλειά. Δώδεκα ώρες στους -33 C δεν είναι και λίγο... Τέσπα!
1) Χθες η Ε.Ρ.Τ. μας έκανε test αντοχής νεύρων. Όχι ότι είχε και τίποτα σπουδαίο, αλλά κάθε δέκα λεπτά διέκοπτε το πρόγραμμα για να δείξει την καρτέλα που εξηγεί το λόγο που γίνεται η απεργία για διάρκεια πέντε λεπτών. Η μουσική υπόκρουση ήταν η ίδια σε όλες τις μεταδώσεις της καρτέλας με αποτέλεσμα τα νεύρα μας να γίνουν κρόσια.
2) Στη χθεσινή απεργία οι δημοσιογράφοι έδειξαν συμπαράσταση εκ του ασφαλούς. Τι σημαίνει αυτό; Έβγαλαν τον κώλο τους απ' έξω. Το ταμείο τους (που είναι υγιέστατο) μένει ως έχει. Η ομιλία του Σόμπολου δεν ολοκληρώθηκε γιατί το γιούχα ήταν γενναιόδωρο και έτσι ο ομιλητής την έκανε με ελαφριά πηδηματάκια από το βήμα.
3) Πριν από δύο ώρες είχαμε πάλι διακοπή ρεύματος (η βραδυνή μας δόση). Άναψα κεριά, έβαλα μουσική από το ραδιόφωνο που έχει το κινητό μου, έβαλα κρασάκι, άνοιξα και τη μπαλκονόπορτα για να έρχεται η ευωδιά των σκουπιδιών που έχουν βγάλει ρίζες στο πεζοδρόμιο και ήμουν έτοιμος για ρομαντσάδα αλλά... Αλλά μόλις ήταν όλα έτοιμα δώστου φωταψίες! Το ρεύμα ήρθε... Άι σιχτίρ, η Δ.Ε.Η. μας κάνει χαλάστρα είτε με ρεύμα είτε χωρίς...
Αναρτήθηκε από
hackaday
στις
22:57
6
σχόλια
Ετικέτες ΑΠΕΡΓΙΑ, ΔΕΗ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ, ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ, ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, TEST
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008
ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΓΟΥΛΑ ΜΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΝΑΓΟΥΛΑ
Το πρωί μόλις ξύπνησα πριν πάω στη δουλειά ανοίγω την μπαλκονόπορτα για να μπει καθαρός αέρας και βγαίνω ο μαλάκας στο μπαλκόνι να τραβήξω δυο - τρεις βαθιές τζούρες καθαρό οξυγόνο (sorry... εννοώ καυσαέριο).
Πω πω ρε πούστη μου! Κόντεψα να ξεράσω. Μια μπόχα άλλο πράγμα. Σκουπιδίλα μέχρι αηδίας. Ο κάδος που έχω κάτω από το μπαλκόνι μου (μένω και στον πρώτο όροφο) σχεδόν θαμένος από τα σκουπίδια. Μπαίνω μέσα και κλείνω την μπαλκονόπορτα και ανάβω ένα τσιγάρο για να συνέλθω. Α... όλα κι όλα! Χίλιες φορές προτιμώ να μυρίζω τσιγαρίλα παρά αυτή τη βρώμα.
Μέχρι να περπατήσω πενήντα μέτρα για να φτάσω στο αυτοκίνητο για να πάω στη δουλειά κόντεψα να πέσω κάτω από τη μπίχλα δέκα φορές. Εννοείται ότι κατέβαζα καντήλια όλη την ώρα και όταν έφτασα επιτέλους στο αυτοκίνητο προς μεγάλη μου δυσάρεστη έκπληξη είδα ότι έπρεπε να μετακινήσω καμιά εικοσαριά τουλάχιστον σακούλες με σκουπίδια για να μπορέσω να ανοίξω την πόρτα. Άντε να κάνω και αυτήν την παπαριά. Μόλις τελείωσα σκάει δίπλα μου σα βόμβα άλλη μία από ψηλά. Προφανώς κάποιο ζώο από πάνω δεν είχε τη στοιχειώδη ιδέα να δει αν είναι κανένας κάτω για να μην τον περιλούσει με σκουπιδαριό. Της ρίχνω μερικά γερά μπενιλίκια και μπαίνω στο αμάξι.
Στο δρόμο για τη δουλειά η πόλη έμοιαζε με βομβαρδισμένο τοπίο. Μια τεράστια χωματερή. Ακόμα και μέσα στη μέση του δρόμου σακούλες ξεσκισμένες από τα σκυλιά και όλα τα καλούδια που είχαν μέσα σκόρπια.
Για άλλη μια φορά τα καταφέραμε. Μπράβο μας! Αν ασχολούμασταν λίγο με την ανακύκλωση δε θα είχαμε τόσο μεγάλο πρόβλημα ακόμα και με τις απεργίες.

