Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Καλησπέρα! Άλλη ανάρτηση είχα στο μυαλό μου να δημοσιεύσω αλλά τελικά ένα email μου άλλαξε τα σχέδια. Τι περιείχε το email; Το παρακάτω link: http://www.newinka.gr/consumer.php?version=gr&view=detail&id=257.
Επισκευτείτε το για να δείτε τι παραμύθι τρώμε με την τιμολόγηση διαφόρων αγαθών στην Ελλάδα. Έχουμε από τους πιο χαμηλούς μισθούς στην Ευρώπη και από τις πιο ακριβές αγορές παγκοσμίως. Η αναλογία μισθού και τιμών στην Ελλάδα είναι το κάτι άλλο. Οι περισσότεροι έλληνες είναι οι νέοι David Coperfield εφόσον καταφέρνουν και επιβιώνουν ακόμα. Γενικό συμπέρασμα; Υπάρχει μαγεία! Εννοείται ότι κάποιοι (οι λίγοι) θησαυρίζουν από αυτήν την υπερτιμολόγηση και την ικανότητα των ελλήνων να παραμένουν στη ζωή για να πληρώνουν υπερτιμημένα αγαθά και ανύπαρκτες υπηρεσίες. Και φυσικά εννοείται ότι το κράτος είναι απών για να προστατεύσει τον καταναλωτή. Είναι παρών μόνο για φοροεισπράξεις, είναι παρών οπουδήποτε μπορεί να πάρει χρήματα με νόμιμο ή όχι τρόπο και γενικώς είναι παρών για να κάνει αφαίμαξη.
Και πάλι ο έλληνας καταφέρνει να στέκεται στα πόδια του. Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει λέει μια σοφή λαϊκή παροιμία. Ποιός όμως είναι το κακό σκυλί; Ο απλός πολίτης - καταναλωτής ή οι καρεκλοκένταυροι και οι κομπιναδόροι;
Προσωπικά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ως έλληνες έχουμε το κατιτίς παραπάνω απ' όλους τους άλλους οι οποίοι κρεμόταν από τα δέντρα σαν πιθήκια όταν εμείς φιλοσοφούσαμε. Έχουμε μια μαγική δύναμη. Ρε λες να έχει δίκιο ο Λιακό με τους Ελ, Νεφελίμ, Χειρουβίμ, Ελοχίμ και τους Καραπιπερήμ;

ΑΚΟΜΑ ΔΩΡΟ

Πάνε σχεδόν δυο εβδομάδες που μπήκε το 2009 και όμως πολλοί επαγγελματίες στις αποδείξεις προσθέτουν ακόμα το δώρο Χριστουγέννων. Άλλος βάζει 8%, άλλος 11%, άλλος 12% άλλοι βάζουν και ταρίφα 1 ευρώ, πενήντα λεπτά, δύο ευρώ. Μπάχαλο με λίγα λόγια. Καφετέριες, ταξί, εστιατόρια, κομμωτήρια είναι επαγγέλματα που καλούνε τους καταναλωτές να δίνουν το κατιτίς παραπάνω ως δώρο. Ειλικρινά αυτό δεν το καταλαβαίνω. Γιατί το δώρο να είναι υποχρεωτικό;
Εγώ όταν παίρνω δώρο Χριστουγέννων και Πάσχα δε μου το δίνει κανείς. Εγώ κάνω δώρο στον εαυτό μου το οποίο προκύπτει από τις διάφορες κρατήσεις που γίνονται στο μισθό μου και στο τέλος πάλι έχω κρατήσεις από το δώρο. Σε μια ψησταριά το δώρο το καρπώνονταν ο ιδιοκτήτης και δεν έδινε cent τσακιστό στα παιδιά που δούλευαν. Τα δώρα Χριστουγέννων που καλούμαστε να πληρώσουμε ως καταναλωτές είναι μαύρο χρήμα. Αν κάνω λάθος διορθώστε με.
Εν ολίγοις καλούμαστε να σπαταλήσουμε το δώρο που πήραμε για να κάνουμε δώρο σε άλλους οι οποίοι επί το πλείστον μας είναι άγνωστοι. Τις μέρες των γιορτών η κίνηση είναι λιγάκι αυξημένη στα μαγαζιά και πολλές φορές αν πας σ' ένα εστιατόριο δε θα το ευχαριστηθείς για πολλούς λόγους. Θ' αργήσει η παραγγελία, θα κάνουν λάθος σ' αυτά που παρήγγειλες, θα φας σπρώξιμο, στριμωξίδι, θα στο φέρουν καμμένο ή ωμό... αλλά; Το δώρο πρέπει να καταβληθεί. Μετά βγαίνουν στα κανάλια μερικοί και λένε ότι δεν έχει κίνηση στην αγορά. Πώς να έχει; Εφόσον ο οικονομικός προϋπολογισμός πάει κατά διαόλου και όλοι θέλουνε ν' αρπάξουνε από τα ψίχουλα που μένουν δεν είναι φυσικό;
Πριν από μερικά χρόνια δούλευα σαν υπεύθυνος σ' ένα καφέ μπαρ. Το αφεντικό, όταν έρχονταν οι γιορτές, ήταν κατηγορηματικός να μην μπαίνει δώρο στις τιμές. Αυτό δεν το καταλάβαινα γιατί ως εργαζόμενος σκεφτόμουν (όπως και οι υπόλοιποι συνάδελφοι) ότι δε θα πάρω κάτι έξτρα. Τον ρώτησα γιατί και μου απάντησε: "Νομίζεις επειδή είναι γιορτές ο κόσμος φυσάει το παραδάκι; Ή μήπως κρατάει τα πέντε φράγκα που πήρε για τα μούτρα μας; Ο καλύτερος τρόπος για ν' αφήσεις τους πελάτες ευχαριστημένους είναι να μην τους πιάσεις τον κώλο αυτές τις μέρες που τα πάντα είναι πιο ακριβά. Έτσι δεν θα έρθουν μια φορά αλλά τρεις και να δεις που από μόνοι τους θα αφήνουν κάτι. Όσο για το προσωπικό θα δώσω εγώ, πες τα παιδιά να μην αγχώνονται". Τελικά είχε δίκιο. Στο μαγαζί γινόταν κάθε μέρα το αδιαχώρητο και από τα πουρμπουάρ μαζεύτηκε ένα πολύ καλό ποσό. Και όντως το αφεντικό μας εξηγήθηκε καλά και μας έδωσε όλους έξτρα φράγκα. Με την κίνηση που είχε το μαγαζί και αυτός έβγαλε καλά λεφτά γιατί όπως προανέφερα στο μαγαζί γινόταν το αδιαχώρητο. Με τα χρόνια, σαν καταναλωτής, κατάλαβα πόσο δίκιο είχε ο άνθρωπος.
Υπάρχει και άλλος τρόπος να κάνεις το πελάτη να δώσει κάτι παραπάνω από μόνος του. Αρκεί να βρεις το κουμπί του. Να τον χτυπήσεις στο φιλότιμο. Ο καταναλωτής δε πρέπει να νιώθει σαν υποψήφιο θύμα βιασμού.

ΠΟΝΗΡΙΕΣ ΤΩΝ WANNABE ΠΛΟΥΣΙΩΝ

Πριν από καιρό είχαμε πάει σε μια ταβέρνα τέσσερα άτομα. Όλα καλά. Καθαρό μαγαζί, ωραία κουζίνα και τιμές εκπληκτικές. Τέσσερα άτομα πληρώσαμε τριάντα πέντε ευρά. Απίστευτο! Τσεκάραμε το μενού μήπως έγινε κάποιο λάθος και όντως οι τιμές ήταν κανονικές. Δυο εβδομάδες μετά την πρώτη φορά πήγα με το έταιρον μου ήμισι στο ίδιο μαγαζί για να σαβουρώσουμε και πληρώσαμε είκοσι με εικοσιδύο ευρά. Τέλεια. Λέμε θα το προτείνουμε σε συγγενείς, φίλους και γνωστούς.
Την Παρασκευή δύο του μηνός (πριν τρεις μέρες δηλαδή) ξαναπήγαμε. Το μαγαζί άδειο. Ωραία θα έχουμε ταχύτατο service, σκεφτήκαμε. Χαιρετούρες με τον ιδιοκτήτη, ευχές και τα σχετικά. Καθόμαστε και παραγγέλνουμε. Καλαμαράκια, μπιφτεκάκι, πατάτες, φέτα, αγγουροντομάτα, και δυο αναψυκτικά (λόγω αντιβίωσης).
Σε χρόνο dt άδειασαν τα πιάτα λόγω τεράστιας πείνας. Το μπιφτέκι ήρθε μετά από τριάντα λεπτά εφόσον φάγαμε τα πάντα (προφανώς εκείνη τη στιγμή έσφαζαν το γουρούνι). Έρχεται ο τυπάς (ο ιδιοκτήτης ) και μας ρωτάει αν θέλουμε γλυκό. "Φέρε", του λέω. Από 'δω και πέρα ξεκινάνε τα στραβά. Έφερε πάνω σε ίνες από κανταϊφι από μια μπάλα παγωτό βανίλια και πάνω στο παγωτό είχε μια γλίτσα που το ονομάζε (θα 'θελε!) μους σοκολάτα. Επειδή η δουλειά μου σχετίζεται με τα παγωτά και τα γαλακτοκομικά κατάλαβα αμέσως ότι το παγωτό ήταν ληγμένο. Δοκίμασα λίγο τη μους σοκολάτα και ήταν πιο ξινή από λεμόνι. Για το κανταϊφι δεν κάνω λόγο. Χωρίς σιρόπι και μόνο ξερές κλωστές έμοιαζε με άχυρο. Κάνω νόημα στον τυπά να φέρει το λογαριασμό.
Έρχεται και τον φέρνει διπλωμένο. Βλέπει σχεδόν άθικτο το ντεμέκ γλυκό και ρωτάει μήπως δε μας άρεσε. Τι να του πεις! "Καλό ρε μάστορα αλλά παραφουσκώσαμε. Πες πως το φάγαμε". Φεύγει και ξεδιπλώνω το λογαριασμό. ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΟΕΟ; Τα ίδια πράγματα και λιγότερα που πληρώσαμε την προηγούμενη φορά είκοσι με εικοσιδύο ευρά καλούμαστε να τα πληρώσουμε εικοσιεννιά. Δ.Χ. (δώρο Χριστουγέννων) 8% δηλαδή δύο ευρώ αν και έβγαινε 1,80. Σχετικά με το δώρο στα μαγαζιά είμαι κατά αλλά ας μη το αναπτύξω τώρα. Το μπουκάλι με το νερό βρύσης (ήταν ανοιχτό το μπουκάλι) ένα ευρώ. Κοιτάζω τις τιμές στο λογαριασμό και στο μενού για να κάνω σύγκριση και βλέπω ότι ο μάγκας έκανε τρελλές αυξήσεις. Δύο μικρές γωνίες ψωμί (ούτε μια φέτα) ένα ευρώ. Βγάζω τριάντα ευρώ, τ' αφήνω στο τραπέζι και του λέω να έρθει να πάρει τα χρήματα. Είχα σκοπό να αφήσω πουρμπουάρ αλλά μετά την ταπιροκρανίωση που έπαθα πείσμωσα και ήθελα τα ρέστα μου που ήταν ένα ευρώ. Τι έκανε τότε ο χλεχλές για να μη το δώσει; Μας είδε που σηκωθήκαμε για να φύγουμε και περίμενε στην πόρτα για να μας χαιρετίσει και να μας ξεπροβοδίσει. Δεν έκανε μια υποτυπώδη κίνηση ότι φέρνει τα ρέστα. Ας το πάρει και το ευρώ και ας το βάλει στον κώλο του, σκέφτηκα. Καθώς πηγαίναμε προς την πόρτα μας έκανε χειραψία. Τη στιγμή της χειραψίας του λέω με χαμόγελο: "Αν μας ξαναδείς εδώ να μας χέσεις. Το ίδιο ισχύει και για τα άτομα που σου έστειλα σαν πελάτες". "Μα γιατί; Τι έγινε; Κάποιο λάθος μήπως;", απάντησε αλαφιασμένος. Δεν του απάντησα. Απλά φύγαμε.
Ο τύπος αποφάσισε να πλουτίσει με ανορθόξο τρόπο. Θα φάει καλά! Θα του ρίξω δυσφήμιση για να βάλει μυαλό. Εδώ κολλάει και η σοφή παροιμία που λέει: Δώσε θάρρος στο χωριάτη να σου ανέβει στο κρεβάτι. Ξέρω ότι δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκμεταλεύονται τις γιορτές για να κάνουν αυξήσεις και να πλασάρουν ότι στοκ τους έχει μείνει επειδή αυτές τις μέρες ο κόσμος βγαίνει λίγο παραπάνω. Το μεγάλο τους λάθος; Κοιτάζουν βραχυπρόθεσμα και όχι μακροπρόθεσμα. Γδύνουν τους πελάτες με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να μην ξαναπατάνε το πόδι τους και τα μαγαζιά των πρώτων μαραζώνουν και κλείνουν. Μετά, φυσικά, κλαίγονται. Το χειρότερο; Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Ο κόσμος σαλταρισμένος από την ακρίβεια και την αφραγκία βάζει στο ίδιο τσουβάλι με τους κακούς επαγγελματίες και τους καλούς με αποτέλεσμα να πληρώνουν τη νύφη και οι τελευταίοι χωρίς να φταίνε.

ΠΑΛΙ Η ΙΔΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Το θέατρο του παραλόγου δίνει άλλη μία παράσταση με βασικό ήρωα τα καύσιμα. Κομπίνες, αισχροκέρδεια, ταλαιπωρία των πολιτών, νεύρα. Το σενάριο έχει γραφτεί από τους κερδοσκόπους αλλά αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί ουκ ολίγες φορές. Χρειάζονται νέες ιδέες ακόμα και στην κλεψιά. Καταντάει μονότονη και βαρετή αυτή η κατάσταση.
Σήμερα μετά τη δουλειά σπατάλησα ότι απόθεμα είχα στο ντεπόζιτο ψάχνοντας στην πόλη και στα γύρω χωριά μερικά λίτρα βενζίνης. Τζίφος! Κράτησα λίγο για να έχω και να μπορέσω να πάω στο βενζινάδικο όταν αυτό θα ξαναέχει καύσιμα.
Μέχρι στιγμής καταφέρνω και παραμένω ψύχραιμος. Ούτε κρύο ούτε ζέστη που δεν έχω βενζίνη στο αυτοκίνητο μου. Θα το ευχαριστηθώ όμως όταν και αυτή η ταραχή περάσει και όλοι οι βενζινοπώλες που βρήκαν πάτημα στην έλειψη καυσίμων για να θησαυρίσουν αυτές τις μέρες μποϋκοταριστούνε (που δεν το βλέπω να γίνεται).
Μέσα στη μαυρίλα μας λέμε και καμιά μαλακία για να περάσει η ώρα. Άντε καληνύχτα! Αύριο τα λέμε καλύτερα. Πάλι μας ψόφησαν στη δουλειά και δεν έχω κουράγιο να γράψω πολλά αν και θα το ήθελα.

ΣΦΙΞΤΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ

Ετοιμαστείτε για νέες αυξήσεις σε όλα εκτός από τους μισθούς. Χθες στις ειδήσεις είπαν ότι έφτασε σχεδόν τα 140 δολλάρια το βαρέλι (εννοείται το πετρέλαιο). Αυτό είχε ως συνέπεια οι ιδιοκτήτες ταξί, τα Κ.Τ.Ε.Λ. και πολλοί άλλοι να ζητάνε αυξήσεις στα κόμιστρα κάτι που μάλλον θα γίνει από το Σεπτέμβριο. Επειδή ζούμε στην Ελλάδα αυξήσεις θα γίνουνε παντού και σε όλα τα προϊόντα. Μόνο οι μισθοί θα παραμείνουν στάσιμοι. Είναι η σταθερή αξία των ελλήνων βλέπετε! Ενδέχεται να δώσουν και στους μισθούς μία αύξηση της τάξης του 0,0000000........ Καταλάβατε...
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως γίνεται ελληνικά προϊόντα που βρίσκονται στα ράφια άλλων χωρών να πωλούνται με χαμηλότερες τιμές απ' ότι στην Ελλάδα.
Τα έχουμε πει χιλιάδες φορές. Δεν υπάρχει λόγος να γίνονται αυξήσεις κάθε τρεις και λίγο. Απλά αρκετοί βρίσκουν πάτημα τις αυξήσεις τιμών του πετρελαίου για να θησαυρίσουν και να αρπάξουν ότι μπορούν.
Πριν μερικές μέρες πήγα να βγάλω φωτοτυπία ένα χαρτί και ο μαγαζάτορας μου ζήτησε είκοσι λεπτά. Τον ρώτησα γιατί χρεώνει τόσο ακριβά τη φωτοτυπία εφόσον την ίδια στιγμή συνάδελφοι του χρεώνουν με πέντε λεπτά. Η απάντηση του; "Ε παλικάρι μ' εκεί που έφτασε το πετρέλαιο τι περιμένεις;".
Αντί να γίνουν αυξήσεις ας γίνουνε περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις πολιτικών, στρατηγών, διευθυντών και άλλων που κάθε μήνα παίρνουν χιλιάδες ευρώ κάνοντας το απόλυτο τίποτα. Δεν είναι λίγοι στην Ελλάδα αυτοί που παίρνουν ένα σκασμό λεφτά και κάαααααααααααθονται.

ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ...

Καλά ότι το πετρέλαιο ανέβηκε η τιμή του,
(ενώ κατέβηκε η στάθμη του στο λέβητα) είναι γνωστό. Από χθες, αν δεν κάνω λάθος, θα μας τραβάνε τα νεφρά παραπάνω. Το κακό είναι ότι πλάκωσαν και τα κρύα για τα καλά οπότε να περιμένουμε τα κοινόχρηστα να χτυπήσουν κόκκινο.
Τεσπα! Πάμε παρακάτω. Χθες το βράδυ πήγα στο ψιλικατζίδικο που βρίσκεται κάτω από το σπίτι μου για να αγοράσω καπνό και χαρτάκια. Αν και η μάρκα μου είναι Prince μαλακό δεν έχω τη δυνατότητα να σκάω κάθε μέρα τρία ευρώ το λιγότερο για τσιγάρα. Δε με παίρνει! Τι έλεγα; Α, ναι... Μου λέει ο ψιλικατζής: "Μεγάλε γάμησε τα". "Γιατί;", τον ρωτάω. "Ανεβαίνουν οι τιμές στα τσιγάρα. Σε όλα εκτός από τα Marlboro." "Ωχ! και πόσο θα πάνε;", ξαναρωτάω. "20 με 30 λεπτά πάνω. Τα Marlboro όμως για ένα ακόμη χρόνο δε θα ανεβούνε. Κατάλαβες μεγάλε; Νομίζουν ότι ο κόσμος το φυσάει το παραδάκι και κάνουν αβέρτα αυξήσεις στις τιμές". "Να δεις που στο τέλος θα το κόψουμε", τον απαντάω. "Το γελάς; Πριν από πέντε λεπτά ήρθε πελάτης για τσιγάρα και μόλις του είπα τα καθέκαστα αποφάσισε την ίδια στιγμή να το κόψει με αποτέλεσμα αντί να πάρει τσιγάρα, να αγοράσει μαστίχες. Λίγοι είναι που το έχουν κόψει για οικονομικούς λόγους;", μου απαντάει ο ψιλικατζής.
Δεν είπα τίποτα παραπάνω. Πήρα τα χαρτάκια μου, τον καπνό μου, καληνύχτισα και έφυγα.
Αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων γίνονται αρκετές φορές το χρόνο. Αυξήσεις σοβαρές και όχι του κώλου στους μισθούς μας πότε θα πάρουμε; Για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους μιλάω βέβαια. Οι δημόσιοι έχουν δεμένο το γάιδαρο τους.
Άντε καλό Σαββατοκύριακο!

ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ

Πριν από τρεις ώρες πήγα σε ένα μαγαζί με την καλή μου για ψώνια. Όπως οι περισσότεροι έτσι και εμείς περιμέναμε τις εκπτώσεις. Μη φανταστείτε τίποτα σοβαρό. Κανένα τζινάκι θα παίρναμε.
Προχτές βρήκα στο γραμματοκιβώτιο μου ένα διαφημιστικό φυλλάδιο από ένα μαγαζί ρούχων που έλεγε ότι έχει εκπτώσεις 50% και οι τιμές ξεκινούσαν από 10 ευρώ σε μάρκες όπως 3GUYS κλπ. Τότε άρχισα να γίνομαι δύσπιστος αλλά λέω δε χάνουμε και τίποτα αν πάμε να ρίξουμε μια ματιά.
Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και πάμε στο μαγαζί που έλεγε το φυλλάδιο. Με το που μπήκα μέσα στο κατάστημα κατάλαβα ότι την πατήσαμε.
Ότι στοκ υπήρχε από την τελευταία δεκαετία το έβγαλαν σε προσφορά. Βέβαια τιμές των 10 ευρώ δεν υπήρχαν πουθενά. Απλά τα άτομα έβαλαν το δεκάρικο στο φυλλάδιο για να τσιμπήσουν πελατεία. Ότι παλιατζούρα ξεχασμένη υπήρχε την έβρισκες εκεί. Νόμιζα ότι μπήκα σε αντικερί ρούχων.
ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ - ΑΠΑΤΗ! Οι περισσότεροι μαγαζάτορες βγάζουν ότι στοκ έχουν στις εκπτώσεις και αν είναι να βάλουν ρούχα του σήμερα απλά στο ταμπελάκι με την τιμή κρατάνε αυτή που είχαν πριν τις εκπτώσεις και βάζουν ακόμη μία διπλάσια διεγραμμένη. Παλιό το κόλπο. Δεν ξέρω για τις άλλες πόλεις τι γίνεται αλλά εδώ αν πάει κανείς να αγοράσει από γνωστό κατάστημα οι τιμές το πολύ να πέσουν 15% ή 20%.
Με λίγα λόγια οι έμποροι στις Σέρρες να μη μιξοκλαίνε ότι δεν υπάρχει κίνηση στην αγορά και ότι όλοι πηγαίνουν για ψώνια στη Θεσσαλονίκη ή στη Βουλγαρία. Μια ζωή τα ίδια. Πλασάρουν ότι παλιομοδίτικο υπάρχει για καινούριο το οποίο το αγοράζουν κοψοχρονιά και μετά το πουλάνε για χρυσάφι. Τα γνωστά καραγκιοζιλίκια δηλαδή.
Εννοείται ότι δεν αγοράσαμε τίποτα. Καλύτερα να πάω στη Θεσσαλονίκη ένα απόγευμα όπου και ποικιλία θα βρω και καλύτερες τιμές.
Αν θέλετε πείτε μου την κατάσταση που επικρατεί στις πόλεις σας.