R.I.P. DIO

Απ' ότι φαίνεται πολλοί σπουδαίοι και μεγάλοι άΝθρωποι της τέχνης βρίσκονται στη δύση της ζωής τους και αρχίζουν να φεύγουν από τούτο το μάταιο κόσμο. Ο Ronnie James Dio (Ronald James Padavona όπως ήταν το πραγματικό του όνομα) μας άφησε. Δεν άντεξε στη μάχη με τον καρκίνο. Η κωλοαρρώστια όμως δε μπορεί να σβήσει το στίγμα αυτού του μεγάλου καλλιτέχνη. Δε θα πω πολλά. Μπορείτε να βρείτε πολλά για τον Dio στο διαδύκτιο. Απλά μπείτε στο google, στο you tube και στη wikipedia. Παρακάτω έχω βάλει μερικά videos. Το πρώτο είναι μια μικρή συνέντευξη του μεγάλου τραγουδιστή της metal σκηνής στο νοσοκομείο όταν ετοιμαζόταν να κάνει χημειοθεραπεία. Τα επόμενα είναι τραγούδια από το ξεκίνημα της μεγάλης του καριέρας στο χώρο της Rock 'n Roll (ναι καλά διαβάσατε). Πολλοί δεν το γνωρίζουν αλλά ξεκίνησε πριν από τους (συγκεκριμένα το 1957 με τους Vegas Kings) και πολλούς άλλους μεγάλους. Δεν έβαλα πιο πρόσφατα τραγούδια του γιατί λίγο - πολύ όσοι ασχολούνται με τη συγκεκριμένη μουσική τα γνωρίζουν. Μόνο τους Black Sabbath, τους Rainbow και τους Dio να αναφέρουμε όπου ήταν τραγουδιστής αρκεί να καταλάβουμε για τι μεγάλου βεληνεκούς τραγουδιστή μιλάμε. Ειλικρινά δε μπορώ να σκεφτώ άλλο τραγουδιστή που να πέρασε από όλα τα φάσματα της Rock 'n Roll. Ξεκίνησε με τα old time classics, συνέχισε στη rock, απο εκεί στη hard rock και ολοκλήρωσε το μουσικό του ταξίδι στη heavy metal.

R.I.P. DIO

LUCY

Προχθές πήγαμε για Σου-Κου στη θάλασσα και μας βγήκε ξινό. Χάσαμε τη Lucy μας... Με τον πιο τραγικό τρόπο... Η Lucy δεν ήταν απλά ένα κατοικίδιο αλλά μέλος της οικογένειας εδώ και χρόνια. Δυστυχώς εκεί που δεν το περιμέναμε ήρθε το τέλος νωρίτερα απ' ότι έπρεπε. Αργό και βασανιστικό. Δε χρειάζονται λεπτομέρειες.
Αχ βρε Λουσάκι... και ήσουν η μόνη που δεν έφταιγες... Κρίμα! Σίγουρα τρέχεις ανέμελη και παίζεις κουνώντας την ουρά σου στον παράδεισο. Εμείς δεν πρόκειται να σε ξεχάσουμε... Να είσαι σίγουρη γι' αυτό.

R.I.P.

... Και ο Μιχαλάκης μας την έκανε εις τόπον χλοερόν... Για τον Michael Jackson μιλάω. Πριν δυο μέρες άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο. Ποτέ δεν ήμουν fan του συγκεκριμένου καλλιτέχνη και της μουσικής που πρέσβευε αλλά δε μπορώ να πω ότι δεν είχε ταλέντο και ότι δεν είναι σημαντικό κεφάλαιο της παγκόσμιας μουσικής ιστορίας.
Η ιστορία του λίγο - πολύ γνωστή. Δύσκολα παιδικά χρόνια μ' έναν βίαιο και αυταρχικό πατέρα, τραγουδούσε από πιτσιρικάκι με τ'αδέρφια του (προτιμώ τα τότε τργούδια της soul που ερμήνευε από τα μετεγενέστερα του), μετά άρχισε να έρχεται η επιτυχία. Δυστυχώς η επιτυχία δεν ερχόταν μόνη της αλλά με πολλά χάπια, εμμονές, πλαστικές εγχειρήσεις που του κατέβαλαν το σώμα και όταν έφτασε στην κορυφή για παρέα είχε τη μοναξιά. Μετά ήρθε ο κατήφορος, οι δίκες, η χρεοκοπία και στα πενήντα ένα του έσβησε το καντήλι του.
Είδα ένα video που μετά από πολλά χρόνια πήγε σε ένα super market όπου όλοι οι υπάλληλοι και οι πελάτες ήταν γνωστοί του μεταμφιεσμένοι και ο Michael Jackson πριν το καταλάβει ένιωθε ότι ήταν στη Disneyland. Φανταστείτε τη μοναξιά ένιωθε στη Neverland.

Άλλος ένας καλλιτέχνης που μας άφησε χθες το απόγευμα είναι ο ηθοποιός Σπύρος Καλογήρου. Ο γνωστός κακός του ελληνικού κινηματογράφου άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία ογδόντα επτά ετών. Τον τελευταίο καιρό είχε πάρα πολλά προβλήματα με την υγεία του.
Ο Σπύρος Καλογήρου γεννήθηκε στην Αθήνα και έπαιξε σε πάνω από πενήντα ταινίες. Ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Ευαγγελία Σαμιωτάκη, είχε ένα γιο και μια εγγονή.
Το γέλιο του ήταν χαρακτηριστικό. Σαν σήμα κατατεθέν του. Στις ταινίες έπαιζε το ρόλο του κακού αλλά στην πραγματικότητα ήταν ένα ήσυχος και καλός άνθρωπος. Ήταν ένας από τους τελευταίους μεγάλους ηθοποιούς του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου που τους έχουμε κοντά μας.