Έκατσα σήμερα και είδα λίγο την ελληνική version του The real housewives. Μιλάμε για πολύ αμερικανιά. Οι πρωταγωνίστριες είναι πολύ fake. Γιατί χρησιμοποιώ αγγλικές λέξεις; Μα για να μιλήσω στη γλώσσα τους.
What the fuck? Έχουν και αυτές προβλήματα; Μήπως να τις λυπηθούμε κιόλας; Το όλο concept είναι ένα πολύ κακό copy του αυθεντικού αμερικάνικου reality. Ειδικά στο θέμα προβολής των παιδιών στην TV είμαι εντελώς αντίθετος.
Βλέπουμε έξι γυναίκες που διανύουν την τέταρτη δεκαετία της ζωής τους και τα προβλήματα τους είναι το που θα βγούνε έξω, που θα πάνε εκδρομή, πόσα λεφτά θα σπαταλήσουνε για να κορεστεί η ακόρεστη ματαιοδοξία τους, σε ποια fashion shows θα πάνε, τα botox, τα σιλικονούχα βυζιά, οι πλαστικές επεμβάσεις, βλέπουμε ψεύτικους καυγάδες που δεν πείθουν και μόνο το ρόλο της νοικοκυράς δεν υποδύονται. Oh my God!
Τι να πούνε οι αληθινές νοικοκυρές; Αυτή η παπαριά... sorry... το show δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα που βιώνει η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων. Ακριβά αυτοκίνητα, ακριβά γούστα, ακριβά σπίτια, ακριβές δραστηριότητες είναι η καθημερινότητα τους. Είναι σα να μας βρίζουν και σα να μας κοροϊδεύουν μπροστά μας.
Να τα έχουν τα λεφτά τους και να τα χαίρονται, αλλά και λίγο σεβασμός στην πλειοψηφία των ελλήνων που υποφέρουν δε βλάπτει. Λίγο respect for fuck sake! Δε χρειάζεται να προκαλούνε. Τουλάχιστον εγώ θίγομαι όταν βλέπω πως σκορπάνε τα money τη στιγμή που είμαι άνεργος και δε μπορώ να πληρώσω τους πάγιους μηνιαίους λογαριασμούς μου και μαζεύονται σε μια στοίβα.
Από την TV μας δείχνουν ωραίες περιοχές της Αθήνας, φοίνικες, θάλασσα, ακριβές boutique, spa etc. Γιατί δε δείχνουν τι γίνεται στα γκέτο και στο κέντρο της Αθήνας; Τολμάνε να πάνε κατά 'κει; I don 't think so!
Και οι δουλειές που κάνουν; Πώς γίνεται και μόνο τέτοια άτομα έχουν τέτοιες γκλαμουράτες δουλειές με πολλά φράγκα; Αν έχουν κότσια ας πάνε να δουλέψουν σε καμία βιομηχανία, σε κανένα super market, με υπερωρίες, με καθυστερημένο μισθό πείνας, χωρίς ασφάλεια. Βέβαια για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζονται huge balls. Μήπως αυτό το reality show πρέπει να μεταδίδεται μόνο στο Κολωνάκι και μερικές περιοχές ακόμα όπου οι κάτοικοι επειδή δεν έχουν ουσιαστικά προβλήματα προσπαθούνε να δημιουργήσουν για να σπάσουν την ανοία τους;
Τους διαλόγους τους ακούσατε; Μισά ελληνικά και μισά αγγλικά με αμερικάνικο αccent στην καλύτερη περίπτωση. Στη χειρότερη μόνο αμερικάνικα. Shit man! Why? Έχετε την εντύπωση ότι το lifestyle που προωθείτε είναι αυτό που θέλουν οι έλληνες; Μήπως νομίζετε ότι ζείτε στο L.A., στο Miami ή στο New York; C'mon, get real!
Στο σημερινό επεισόδιο η wannabe TV star and celebrity από το Survivor (δε λέω το όνομα της γιατί δε θέλω να τη διαφημίσω χωρίς cash) ήταν στο Πήλιο με την παρέα της και πήγαν στα μπουζούκια. Είπε κάτι για την επαρχία που μου διαφεύγει αλλά δε μ' άρεσε γιατί ήταν υποτιμητικό. Συγνώμη αλλά όσοι δεν είναι από το Canada ή το Athens είμαστε β' διαλογής πολίτες; Τι πρόβλημα έχεις με την επαρχία;
Σε όλους αυτούς που παριστάνουν τους κάποιους έχω να πω shut the fuck up!
Ειλικρινά αυτό το reality show είναι από τα πιο bullshit που υπάρχουν. Το Ε.Σ.Ρ. δε θα έπρεπε να ρίξει μερικές καμπάνες; Αλλά τι να περιμένει κανείς όταν η μόνη του δουλειά είναι η εφαρμογή της λογοκρισίας εκεί που δεν πρέπει και άλλα τέτοια shits.
Απορώ πως κάποιοι αντέχουν και κοιμούνται χωρίς ενοχές ενώ είναι χωμένη στα deep shit. Ο υλισμός σε όλο του το μεγαλείο. Αλληλεγγύη μηδέν. Ευθιξία ανύπαρκτη. Holy crap δηλαδή ρε motherfuckers!
Άλλη μια κενή εκπομπή που προσφέρει το απόλυτο τίποτα και μη μου πει κανείς ότι υπάρχει και το zapping. Πάνω σ' αυτό πάτησαν όλα τα μπουρδελοκάναλα, γέμισαν το greek tv με σκουπιδαριό και assholes και οι εκπομπές που αξίζουν είναι απειροελάχιστες. OK? Και να μην ξεχνάμε ότι οι συχνότητες απ' όπου εκπέμπουν οι ραδιοφωνικοί και οι τηλεοπτικοί σταθμοί είναι κρατική περιουσία. Απλά τις νοικιάζουν. Right?
Αν σας άρεσε αυτό το greeklish κείμενο δείτε τη συγκεκριμένη εκπομπή αλλά με αυτήν τη κίνηση το τηλεσκουπιδαριό θα ζει και θα βασιλεύει!
Σάββατο 12 Μαρτίου 2011
THE REAL HOUSEWIVES MY ASS
Δευτέρα 24 Μαΐου 2010
HACKADAY 'S LIVE SHOW
Πολλές καλημέρες και πολλές ευχές για μια καλή εβδομάδα σε όλους και σε όλες. Σε προηγούμενες αναρτήσεις μου είχα αναφερθεί ότι ετοιμάζω κάτι. Έφτασε ο καιρός να σας το αποκαλύψω.
Πάνω στη μπάρα των στατικών σελίδων υπάρχει και ο ιντερνετικός ραδιοφωνικός μου σταθμός ο οποίος λειτουργεί εδώ και ένα δίμηνο περίπου. Το λοιπόν οι αναρτήσεις μου εδώ αραίωσαν και στο Locus Blogus σταμάτησαν για δυο εβδομάδες επειδή ήθελα να οργανωθώ καλύτερα. Αυτό σημαίνει ότι αγόρασα εξοπλισμό (κονσόλα, επαγγελματικό μικρόφωνο, ακουστικά, καλώδια, βάση, αντιανεμικό) για να βγάλω εκπομπή στον αέρα live. Έτσι λοιπόν έρχεται το hackaday 's live show κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή στις 7 το απόγευμα. Δείτε το σαν ένα είδος radio blogging όπου θα σχολιάζεται η επικαιρότητα με συνοδεία μουσικής. Φυσικά θα υπάρχει άμεση και αμφίδρομη επικοινωνία μέσω του chat room που υπάρχει στη σελίδα του ραδιοφώνου αλλά και στις εναλλακτικές διευθύνσεις που θα βρείτε στην παραπάνω σελίδα.
Ο λόγος που γίνεται όλο αυτό είναι ότι στο παρελθόν ασχολήθηκα αρκετά με το ραδιόφωνο σε διάφορους σταθμούς της πόλης (περίπου για δώδεκα χρόνια) και το μικρόβιο - έρωτας για το ραδιόφωνο δε φεύγει.
Όσο για το Locus Blogus πολύ σύντομα θα αρχίζουν να αναρτώνται και πάλι διάφορα ενδιαφέροντα θέματα σχετικά με το blogging και τους υπολογιστές γενικότερα. Δυστυχώς το όλο παραπάνω εγχείρημα απαιτούσε χρόνο και αναγκαστικά σταμάτησαν προσωρινά οι αναρτήσεις στο Locus Blogus αλλά όπως προανέφερα αυτή την εβδομάδα θα ξεκινήσουν και πάλι τα posts.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε και το poster της εκπομπής. Το hackaday 's live show ξεκινάει αύριο το απόγευμα. Ραντεβού λοιπόν αύριο στις εφτά το απόγευμα.
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009
THE RICK DAVIS SHOW
Γεια χαρά.... Το λοιπόν σήμερα σερφάριζα στο διαδύκτιο και βρήκα να σας προτείνω κάτι ενδιαφέρον. To διαδυκτιακό show του Rick Davis. Να πάρουμε όμως τα πράγμα τα από την αρχή.
Με αφορμή ένα email που δέχτηκα από έναν αναγνώστη του Locus Blogus και μιας απορίας του, ψάχνοντας για λύση οδηγήθηκα στο web TV με την ευρύτερη έννοια, δηλαδή στο live streaming που έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε όλοι μας μέσω κάποιων websites και μάλιστα δωρεάν. Όπως βολτάριζα λοιπόν στα σοκάκια του internet έπεσα πάνω στο BLOG TV και στο show του Rick Davis που προανέφερα. Η ονομασία του show; The Twilight Zone with Rick Davis.
Ο Rick Davis είναι ένας ωραίος τύπος από το Τέξας που ζει στην έρημο 60 μίλια μακριά από το El Paso. Θα τον χαρακτήριζα ως έναν απλό αμερικανό πολίτη, πολύ θρήσκο σύμφωνα με τα λεγόμενα του και λίγο γραφικό (με την καλή έννοια). Ένα μελανό σημείο κατ' εμέ είναι ότι μάλλον ο Rick είναι υπέρ της οπλοκατοχής και αυτό το συμπέρανα όταν έδειξε ένα περίστροφο στην κάμερα και είπε ότι έχει άλλο ένα. Η οπλοκατοχή, βέβαια, είναι πολύ συνηθισμένη στις Η.Π.Α. Για να επισκευτείτε το web site του κάντε κλικ εδώ. Μέσα στην ιστοσελίδα του θα βρείτε πληροφορίες για το ράντσο του που φέρει το όνομα Grace Ranch, φωτογραφίες και άλλα. Πέρα από όλα αυτά (θρησκεία, οπλοκατοχή κλπ.) μου άρεσε η τρέλα που έχει, η μουσική που παίζει και η αμεσότητα με τους επισκέπτες του.
Το Rick Davis show μεταδίδεται από Δευτέρα μέχρι και Παρασκευή στης εννιά το πρωί (ώρα Τέξας) και ώρα Ελλάδος εφτά το απόγευμα και τις Κυριακές δέκα το πρωί (ώρα Τέξας) και οχτώ το βράδυ ώρα Ελλάδος.
Στο show του παίζει ωραία μουσική και πιο συγκεκριμένα jazz, blues, rock 'n roll, soft rock, gospel, rock, country αλλά δε διστάζει να παίξει και Abba. Επισκευτείτε τον και μη διστάσετε να ζητήσετε τραγούδια μέσα από το chat, ακόμη και να συζητήσετε μαζί του. Η ανταπόκριση του είναι άμεση. Την ώρα του show του πολλές φορές παίρνει μια από τις κιθάρες του και παίζει το τραγούδι που αναμεταδίδει. Όντως είναι καλός κιθαρίστας.
Κάτι αντίστοιχο βέβαια έχουμε και στη χώρα μας και καλύτερη πρόταση από το show του Niok δεν μπορώ να φανταστώ αν και απ' ότι ξέρω ο Niok δεν παίζει κιθάρα.
Παρακάτω έχω βάλει το κανάλι του.
Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009
Η ΖΩΗ ΣΤΑ REALITIES
Είναι αλήθεια ότι ζούμε έναν δεύτερο τηλεοπτικό οργασμό όσον αφορά τα realities. Αυτά τα τηλεπαιχνίδια που αντιμετωπίζουν τους παίκτες ως υποψήφια θύματα και πετάνε τους υποψήφιους και υποψήφιες στην τηλεοπτική αρένα όπου εκεί έρχονται αντιμέτωποι με τα αδηφάγα λιοντάρια-κριτές και τη λοιπή τηλεθέαση. Έχουμε τρεις κατηγορίες ριαλιτοπαίχνιδων. Την κατηγορία του ξεφτιλίσματος, την κατηγορία της ρουφιανιάς και την κατηγορία τηςσωτηρίας. Η πρώτη είναι εκείνη όπου τα θύματα εφόσον παρουσιάσουν το οποιοδήποτε ταλέντο τους καλούνται να υπομένουν όσα τους πούνε οι κριτές. Πρέπει να σκύβουν το κεφάλι και να μην έχουν άποψη. Να μην τολμάνε να φέρουν επιχειρήματα και να υφίστανται μια ξεφτίλα από τους κριτές. Κοινώς να είναι πιόνια και να μην έχουν προσωπικότητα. Οι τελευταίοι για χάρη της τηλεθέασης πρέπει να χλευάζουν τους υποψηφίους και όταν κάνουν μια αρνητική κριτική αυτή πρέπει να γίνεται με το λιγότερο ευγενικό και κόσμιο τρόπο ασκώντας ένα ψυχολογικό βιασμό στα θύματα.
Στη δεύτερη κατηγορία δεν υπάρχουν κριτές. Οι παίχτες διαγωνίζονται και βαθμολογούνται μεταξύ τους. Φυσικό επακόλουθο και συστατικό είναι η ρουφιανιά. Καρφιά, μπηχτές, γλειψίματα... απ' όλα έχει ο μπαξές είτε στα παιχνίδια που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία που αφορούνε το φαγητό, που είναι και η κύρια θεματολογία, είτε ψάχνοντας το έτερον ήμισι σε αγρούς με ξεκατινιάσματα σε μια πολύ lounge ατμόσφαιρα, όπως παρουσιάζεται η αγροτική ζωή.
Στην τρίτη κατηγορία έχουμε δύο εκπομπές οι οποίες κατ' εμέ δε χρειάζονται να υπάρχουν για τον απλούστατο λόγο ότι χρησιμοποιούνε την απλή λογική. Η πρώτη καλείται να σώσει εστιατόρια που δεν έχουν πελατεία. Δεν είναι δύσκολο να σκεφτείς ότι για να δουλέψει ένα εστιατόριο πρέπει να υπάρχει καλό φαγητό, ποιότητα, καθαριότητα, διαφήμιση, ευχάριστο περιβάλλον και αγάπη για τη δουλειά με τους σωστούς συνεργάτες και υπαλλήλους. Η δεύτερη εκπομπή προσπαθεί να σώσει νοικοκυριά με οικονομικές δυσκολίες. Δε χρειάζεσαι να καλέσεις οικονομολόγο για να σου πει ότι χρειάζεται να βρεις δεύτερη δουλειά, να σφίξεις το ζωνάρι, να πουλήσεις ένα περιουσιακό στοιχείο και να αλλάξεις λίγο τον τρόπο ζωής σου για να μπορείς να αντεπεξέλθεις.
Όλοι οι τομείς της ζωής πρέπει να περάσουν από το τηλεοπτικό γυαλί κατά τους ιθύνοντες των media άσχετα με τι επιπτώσεις θα έχει όλο αυτό στο αναλώσιμο υλικό, τους απλούς ανθρώπους.
Σάββατο 29 Αυγούστου 2009
LISTEN TO THE RADIO
ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΑΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΤΙΣ 18:00
ΘΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ ΤΩΝ BLOGS ΣΥΝΟΔΕΥΟΜΕΝΑ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΣΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ BLOGS ΚΑΙ ΤΟΥ IRAKLIO WEB RADIO ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΚΡΟΑΤΕΣ
http://irakliowebradio2.
Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2008
ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ: ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ
Τέτοιες μέρες όλοι μας έχουμε κάποιον φίλο, γνωστό ή συγγενή που γιόρταζε. Ακόμα και κάποιος να μην έχει (πράγμα που το θεωρώ λιγάκι απίθανο) θα πάει ή θα δεχτεί επίσκεψη. Έτσι και 'γω έκανα μερικές επισκέψεις και θα κάνω μερικές ακόμα.
Αυτό που με παραξένεψε είναι ότι σε όλα τα σπίτια που πήγα οι τηλεοράσεις έδειχναν την ίδια θεματολογία. Εκπομπές που το σκυλάδικο είχε την τιμητική του και διάφοροι τηλεαστέρες (ηθοποιοί, παρουσιαστές, μέντιουμ, μοντέλες κλπ.) επιδίδονταν σε χορευτικές φιγούρες και άλλα καραγκιοζιλίκια. Άντε αυτοί που συμμετέχουν λέμε ότι διασκεδάζουν. Οι έρμοι τηλεθεατές που κάθονται σαν χαϊβάνια και παρακολουθούνε αυτές τις χαρμόσυνες εκπομπές γιατί χαίρονται; Αν παρατηρήσετε προσεκτικά θα δείτε ότι καμιά εκπομπή δεν απευθύνεται στον τηλεθεατή. Απλά τον αφήνουν να κάνει μπανιστήρι από τον τηλεοπτικό δέκτη του και να τρέφεται με τα τηλεοπτικά ψίχουλα.
Στα ιδιωτικά κανάλια να το δεχτώ ότι υφίστανται αυτές οι εκπομπές αλλά και στην κρατική που την πληρώνουμε όλοι αδρά μέσω των λογαριασμών της Δ.Ε.Η.; Ο λόγος για την εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου "Στην υγειά μας" όπου το λουλουδικό πάει σύννεφο και ο οικοδεσπότης με τους καλεσμένους του γυρνάνε επιδεικτικά την πλάτη στον τηλεθεατή. Οι φορές που απευθύνονται στον τηλεθεατή είναι μετρημένες. Στην αρχή της εκπομπής, στο τέλος της και όταν ο παρουσιαστής δίνει πάσα για διαφημίσεις.
Χίλιες φορές προτιμώ κονσέρβες όπως έκανε ο ALPHA την παραμονή Χριστουγέννων και η ΝΕΤ ανήμερα Χριστουγέννων αργά το βράδυ (μετά το σκουπιδαριό του Σπύρου Παπαδόπουλου) μεταδίδοντας συναυλίες - show με Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Δημήτρη Σταρόβα, Γιάννη Ζουγανέλη, Θάνο Μικρούτσικο, Σάκη Μπουλά, Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Ως και Γιώργο Νταλάρα είχε το πρόγραμμα (όχι ότι μ' αρέσει αλλά πολύ καλύτερος από την κάθε μοντέλα - υποψήφια τραγουδίστρια - υποψήφια ηθοποιό - celebrity - υποψήφια παρουσιάστρια).
Σκυλάδικο λοιπόν κυρίες και κύριοι. Η εύκολη λύση. Ποιος να κάθεται τώρα να στοίβει το μυαλό του για πιο ουσιαστικά πράγματα! Η έμπνευση έπεσε σε χειμερία νάρκη. Το θέμα είναι ότι κάνουν μεγαλύτερο κακό όλοι οι ιθύνοντες αυτών των τηλεοπτικών βόθρων. Φροντίζουν τη γαλούχιση των τηλεθεατών και πλασάρουν το τίποτα και το μηδέν ως ιδανικά, πρότυπα και ινδάλματα.Έτσι συνεχίζει η πλειοψηφία και κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Μακάρι κάποτε να ξυπνήσει η τελευταία και να απαιτήσει ποιοτικότερο τηλεοπτικό τοπίο. Τοτε να δούμε όλα τα σούργελα που θα πάνε!
Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008
ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ
Κάθησα χθες το βράδυ και παρακολούθησα στη ΝΕΤ την εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου "Στην υγειά μας". Ο λόγος που την παρακολούθησα ήταν τα Σμυρναίικα τραγούδια που είχε. Μου αρέσει αυτό το είδος της μουσικής (από τα ελάχιστα είδη ελληνικής μουσικής που ακούω). Τίποτε άλλο.
Υπάρχουν όμως και πράγματα που μου την έδωσαν. Για παράδειγμα σε όλα τα τραγούδια ακουγόταν και η φωνή του οικοδεσπότη που τραγουδούσε κάτω από τις φωνές των τραγουδιστών και μάλιστα έντονα. Αρκετά ενοχλητικό. Στο control δε μπορεί ο ηχολήπτης την ώρα του τραγουδιού να κλείσει το μικρόφωνο του παρουσιαστή; Λίγο κωλοβάρεμα πρέπει να έπεσε αλλιώς δεν εξηγείται.
Η δομή της εκπομπής και των άλλων ομοίων της δε με ελκύει. Ποιο είναι το concept; Ένας κεντρικός καλεσμένος που τον γλείφουν όσο δεν πάει και τριγύρω φίλοι, γνωστοί και συνεργάτες του για να τον αποθεώσουν. Γλοιώδες ή νομίζω; Τρώνε, πίνουν, τραγουδούν και χορεύουν και στον τηλεθεατή γυρνάνε την πλάτη. Οι μοναδικές στιγμές που η εκπομπή απευθύνεται στους τηλεθεατές είναι στην αρχή, στο τέλος και μερικές φορές όταν επιστρέφει η πρώτη από τα διαφημιστικά διαλείμματα. Το μόνο κομμάτι της εκομπής που απευθύνεται 100% στους τηλεθεατές είναι οι διαφημίσεις. Τέλεια! Ο μαλάκας ο τηλεθεατής κάθεται και χαίρεται βλέποντας να διασκεδάζουν οι άλλοι με δικά του λεφτά. Να μην ξεχνάμε ότι την κρατική τηλεόραση την πληρώνουμε εμείς μέσω τον λογαριασμό της Δ.Ε.Η. (άλλη πληγή και αυτή).
Δε θα ξεχάσω πριν λίγα χρόνια σ' αυτήν την εκπομπή που τη μετέτρεψαν Χριστουγεννιάτικο ή Πρωτοχρονιάτικο τηλεοπτικό ρεβεγιόν κάποιοι καλεσμένοι πάνω στο τσακίρ κέφι έσπασαν καρέκλες. Που είναι το Ε.Σ.Ρ. οέο;
Για τις παρόμοιες εκπομπές στα ιδιωτικά κανάλια οι απόψεις μου είναι οι ίδιες αλλά όταν πληρώνω την κρατική τηλεόραση έχω δικαίωμα να προβάλλω τις ενστάσεις μου.
Δε δέχομαι μαθήματα ανθρωπιάς και πως να συμπεριφέρομαι σε πρόσφυγες και μετανάστες από celebrities (λέμε τώρα). Αμφιβάλλω αν το 0,000000... των ντεμέκ διανονουμένων της μουσικής, του θεάτρου και της τηλεόρασης της χώρας μας έχει συναναστραφεί με μετανάστες ή πρόσφυγες. Τα λόγια τα παχιά και τα μεγάλα ας τα κρατήσουν για το θέατρο και την τηλεόραση (γκέγκε κυρία Ματσούκα, κύριε Κουτσομύτη και κύριε Παπαδόπουλε;). Άντε μπράβο.
Και ένα τελευταίο. Όσο για την ελληνοτουρκική φιλία και το βραβείο Ιπεκτσί που βραβεύτηκε η Διδώ Σωτηρίου μάθετε κάτι. Ο Τούρκος "λόγιος" (Ιπεκτσί) είχε δημοσιεύσει ένα βιβλίο στο οποίο είχε ένα ποίημα του που καταφερόταν θανάσιμα εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Δεν μπορώ να θυμηθώ τον τίτλο του ποιήματος του αυτή τη στιγμή αλλά αν ψάξετε θα το βρείτε. Άρα το βραβείο που φέρει το όνομα του Τούρκου ποιητή ποια ελληνοτουρκική φιλία πρεσβεύει; Να βάζουμε και ορισμένα πράγματα στη θέση τους και να μάθουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.
Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2008
TV ΞΕΦΤΙΛΑ
Έφτασε και ο καιρός όπου ανασυγκροτείται και η tv. Oh yes!!! Ξεκινάνε τα πρωινάδικα, τα μεσημεριανά, οι κουτσομπολίστικες και οι lifestyle εκπομπές και μια συντριπτική πλειοψηφία από σήριαλ τα οποία είναι πεταμένα λεφτά.
'Ολοι οι πρωτοκλασσάτοι δημοσιογράφοι πήραν τις θέσεις τους στα δελτία των 20:00' και οι πανελίστες και οι πανελίστριες φιγουράρουν με αυτοπεποίθηση για να πούνε το κοντό τους και το μακρύ τους με την κρυφή ελπίδα ότι μια μέρα θα τους προσέξει κάποιος και θα τους δώσει τη δικιά τους εκπομπή. Με λίγα λόγια το πάνελ το βλέπουν ως μέσο για δημοσιότητα, αναγνώριση, φράγκα και δόξα. Γλάστρες και τηλεμαϊντανοί στο φόντο και σε τηλεοπτικές εξάψεις αντίστοιχα. Διάφορες μοντέλες θα διαδίδουν ότι ανέκαθεν είχαν μια έφεση στο τραγούδι και στην ηθοποιία και θα βαλθούν να μας σπάσουν τα νεύρα με τον να προσπαθούν να μας το αποδείξουν.
Πάλι θα χρυσώσουν τα video clubs. Εγώ περιμένω τη συνέντευξη της χρονιάς. Ποια θα είναι αυτή; Μα φυσικά αυτή του Τζίμη Πανούση. Ως γνωστόν ο εν λόγω καλιτέχνης κάθε χρόνο δίνει μία μόνο τηλεοπτική συνέντευξη. Απλά αναμένουμε να δούμε πότε για να λέμε ότι είδαμε και εμείς τηλεόραση.
Για άλλη μια τηλεοπτική σεζόν η ελληνική tv θα δείχνει τους ίδιους και τους ίδιους να περιφέρονται από κανάλια σε κανάλι και από εκπομπή σε εκπομπή. Θα έχουνε άποψη για όλα και κοινώς θα μας σπάσουνε τ' αρχίδια. Θα πήξουμε στους διαγωνισμούς όπου θα καλούνται οι κακομοίρηδες τηλεθεατές να στείλουν sms, να τα πληρώσουνε αδρά και στο τέλος να μείνουνε με το πουλί στο χέρι.
Τα χριστούγεννα που θα πάρω το δώρο από τη δουλειά θα βάλω δορυφορική και θα βλέπω πραγματική τηλεόραση. Σιγά μη κάτσω να βλέπω τα σούργελα και να ανέχομαι τους καναλάρχες που θέλουνε να με λανσάρουνε τελευταίας διαλογής κακέκτυπα και τηλεσκουπιδαριό. Έμπνευση μηδέν! ΡΕ ΟΥΣΤ!!!
Τετάρτη 4 Ιουνίου 2008
ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΣΑΝΤΙΡΙ
Πάει και ο Λαζόπουλος. Τελευταία εκπομπή χθες. Από τη μια είναι καλό γιατί όλοι έχουν πάθει μια Λαζοπουλίαση και σαν πρόβατα συμφωνούν με ότι λέει ο Λάκης. Αναμφισβήτητα ο άνθρωπος έχει ταλέντο. Απλά έχει και το βήμα για να εκθέτει τις προσωπικές του απόψεις και τα προσωπικά του πιστεύω. Αριστερός με δεξιά τσέπη... Τεσπα! Είναι το His secret combination.
Προσωπικά είτε τον δω είτε όχι το ίδιο είναι (πάντα εκφράζω την προσωπική μου άποψη, να εξηγούμαστε). Παρατήρησα όμως ότι με ορισμένα άτομα έχει κάποια εμμονή να τους κακολογεί, π.χ. Ντενίση. Δεν είμαι οπαδός της συγκεκριμμένης ηθοποιού αλλά ξέρω ότι ποτέ δεν έχει πει κάτι εναντίον του Λάκη.
Θα ήθελα να ξέρω όλα τα νέα παιδιά που δουλεύουν για να βγει η εκπομπή αυτή τι μισθό παίρνουν. Τα τηρεί αυτά που λέει ο Λάκης ή τα λέει μόνο για τη μαρμίτα;
Δεν αμφισβητώ ότι πολλά που λέει αντιπροσωπεύουν τον συνηθισμένο, χαμηλόμισθο έλληνα. Γι' αυτό η τηλεθέαση που είχε το Τσαντίρι χτυπούσε κάθε εβδομάδα κόκκινα. Μήπως όμως αυτό ήταν η ανακάλυψη της συνταγής για να βγάζει το παντεσπάνι του ο Λαζόπουλος;
Το ξαναλέω: Προσωπικά δεν έχω τίποτα με τον άνθρωπο και τον σέβομαι ως καλλιτέχνη. Διαφωνώ με κάποιες απόψεις του. Από τη μια βλέπουμε να προβάλλει το καλό ελληνικό τραγούδι (καλό όπως το θεωρεί ο Λάκης) και από την άλλη στις πρώτες θέσεις των θεατών ένα σωρό τραγουδιστές και τραγουδίστριες της σκυλάδικης σκηνής.
Τι να πει κανείς! Ένα είναι σίγουρο. Κάθε Τρίτη επιστροφή στην καθημερινότητα μας όπως και κάθε μέρα. Μην ανησυχείτε. Ο Λάκης δεν πρόκειται να πεινάσει. Αλίμονο σ' εμάς.
Να μην ξεχνάμε κάτι: Η τηλεόραση και πολύ περισσότερο τα ιδιωτικά κανάλια για τη μετάδοση μιας εκπομπής έχουνε γνώμονα την τηλεθέαση και το χρήμα που φέρνει αυτή άσχετα με το τι περιεχόμενο έχει. Όλα γίνονται για το χρήμα όπως και η μετάδοση των προβλημάτων του απλού κοσμάκη με μια μεγάλη δόση συμπόνοιας.
Αναρτήθηκε από
hackaday
στις
08:49
7
σχόλια
Ετικέτες ΑΛ ΤΣΑΝΤΙΡΙ, ΕΚΠΟΜΠΗ, ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, SHOW, TV
Τετάρτη 19 Μαρτίου 2008
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

Έγινε και η απεργία σήμερα. Πάμε γι' άλλα. Άντε να δούμε τι αποτελέσματα θα έχουμε. Όσο να 'ναι όταν έχουμε απεργίες τόσο γενικευμένες υπάρχει η αίσθηση ότι η μέρα κυλάει πιο χαλαρά. Είναι... πως να το πω... πιο χαβαλέ!
Αυτό που μ' αρέσει στις απεργίες είναι πως όταν απεργούνε και οι δημοσιογράφοι θέλω να βλέπω τηλεόραση. Βάζουν παλιές ελληνικές ταινίες και ξεχνιέμαι. Το προτιμώ να δω μια ταινία για εκατοστή φορά παρά να βλέπω ειδήσεις και talk shows όπου προσπαθούνε να με αγχώσουνε χωρίς λόγο (τις περισσότερες φορές) και να με τρομάξουνε με τρομοκρατικά χτυπήματα, με ακατάλληλες τροφές, με κακούς επαγγελματίες, με πολικές θερμοκρασίες, με (άκουσον άκουσον) χιονοπτώσεις το χειμώνα και να προσπαθούνε να με μαντρώσουνε μέσα στο σπίτι και όλα τα άλλα καλούδια που παρουσιάζουν για ειδησεογραφική θεματολογία. Δεν έχει κουτσομπολίστικες εκπομπές για να βλέπω το κάθε σούργελο να το παίζει star ή διάφορους να βγάζουν τα προβλήματα τους και τα εσώψυχα τους φόρα παρτίδα ψάχνοντας απεγνωσμένα κάποια λύση ενώ οι παρουσιαστές και οι παρουσιάστριες να τους εκμεταλεύονται στο έπακρο για χάρη της τηλεθέασης.
Μήπως να κάναμε τις απεργίες θεσμό (όχι ότι δεν είναι στην Ελλάδα) για να κάνουμε αποτοξινώσεις από τους δημοσιογράφους και τα παράγωγα τους; Μια ιδέα είπα. Μη το δέσετε και κόμπο αλλά για σκεφτείτε το.
Παρασκευή 29 Φεβρουαρίου 2008
EUROVISION ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΙΚΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ
Άρχισαν τα πανηγύρια για τη Eurovision. Το μέγιστο γεγονός της χρονιάς για την Ελλάδα. Σε αυτόν τον θεσμό στηρίζουμε όλη την εξωτερική μας πολιτική.
Έχω σιχαθεί να ακούω το τραγούδι που θα μας εκπροσωπίσει φέτος στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Και καλό να ήταν το τραγούδι (που για εμένα δεν είναι) θα το είχα βαρεθεί για τα καλά.
Να σοβαρευτούμε τώρα. Σήμερα μόνο, το άκουσα γύρω στις 20 φορές (φυσικά δεν είμαι μαζόχας και όποτε είχα τη δυνατότητα να αλλάξω σταθμό ή κανάλι το έκανα). Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα χρειαστώ να πάω επειγόντως στο γιατρό για παρακέντηση στ' αρχίδια γιατί το πρήξιμο είναι αναπόφευκτο και σε προχωρημένη κατάσταση.
Εδώ ο κόσμος χάνεται και σχεδόν όλοι αφιερώνουν τηλεοπτικό χώρο και χρόνο για την Καλομοίρα και το τραγούδι της. Όλος ο κόσμος θα υπνωτιστεί για τρεις μήνες περίπου μέχρι να γίνει η διοργάνωση και θα ασχολείται μόνο με τη Eurovision. Στους τρεις μήνες θα έχουμε δώρο άλλο ένα μήνα μετά το show για να αναλύσουμε μέχρι αηδίας τι έφταιξε και δεν πήραμε την πρωτιά ή αν την πάρουμε, θα ευλογάμε τα γένια μας.
Τελικά πόσα κιλά μαλάκες είμαστε οι Έλληνες, ΟΕΟ;
Αναρτήθηκε από
hackaday
στις
21:41
2
σχόλια
Ετικέτες ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΑΛΟΜΟΙΡΑ, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΤΡΑΓΟΥΔΙ, EUROVISION, SHOW
Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2007
"TV OR NOT TV?"
Ανοίγω το πρωί την τηλεόραση (λόγω του ότι είμαι άνεργος - έληξε η σύμβαση μου στην εταιρεία που δουλεύω και θα ξαναπάω σε μερικούς μήνες) και δεν ξέρω τι να ΜΗΝ πρωτοδώ. Ειλικρινά θα ήθελα να μάθω που τη βρίσκουν την όρεξη το πρωί και μας περιλούζουν σχεδόν όλα τα κανάλια με τσιφτετέλια και σκυλάδικα. Νομίζουν ότι οι άνθρωποι δεν έχουν χίλια δυο βάσανα και θα ανέβουν στις καρέκλες και στα τραπέζια των σπιτιών τους για να χορέψουν;
Όλα αυτά που παρουσιάζουν: εσώρουχα, κουτσομπολιά και άλλα καυτά θέματα μας ενδιαφέρουν τόσο πολύ;
Γιατί τα νεύρα μου πρέπει να γίνουν τσατάλια και να σιχτιρίζω κάθε δύο δευτερόλεπτα;
Μετά τα πρωινάδικα έχουν σειρά τα απογευματινά. Κοινωνικού περιεχομένου. Πάνελ με τον κάθε ξεχασμένο που αρέσκεται να βλέπει τη φάτσα του στο γυαλί. Τηλέφωνα στον αέρα και να ακούω κορώνες:
- "Θα αφήσω τον άντρα μου για έναν άλλο είκοσι χρόνια μικρότερο μου."
- "Η πεθερά μου είναι στρίγγλα. Την έχω στο σπίτι για να μου προσέχει τα παιδιά και να μαγειρεύει."
- "Το μόνο καλό στον άνδρα μου είναι τα λεφτά του. Δεν τον θέλω αλλά κοντά του νιώθω ασφάλεια."
Είναι πολλά τα παρόμοια θέματα που μας κατακεραυνώνουν κάθε μέρα. Κάτι δεν πάει καλά! Μήπως είναι φτιαχτά; Τα τηλεφωνήματα είναι αληθινά ή........; Περίεργο! Αυτές οι φωνές που ακούω νομίζω ότι κάθε μέρα είναι οι ίδιες. Λέω...!!!
Με αυτές τις εκπομπές έχω τη ιδέα ότι στην Ελλάδα του 2007 βασιλεύει το μίσος, ο φθόνος, το κέρατο, η ζήλια, η κακία, η εκμετάλευση, η κοροϊδία και τίποτε άλλο! Πως να εμπιστευτώ και ΄γω ο δόλιος τον διπλανό μου;
Τα δελτία ειδήσεων έχουν γίνει υπερπαραγωγές με stars του παρουσιαστές - δημοσιογράφους. Οι ειδήσεις έχουν καταντήσει κουραστικές αφού στα περισσότερα κανάλια διαρκούν έως και μία ώρα. Μερικές φορές μπορεί και παραπάνω. ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΧΑΜΠΑΡΙ ΚΥΡΙΟΙ. ΤΡΙΑΝΤΑ ΛΕΠΤΑ ΤΗΣ ΩΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡ-ΑΡΚΕΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ. Τα κανάλια κάνουν κόντρες μεταξύ τους ποιο θα έχει τα πιο πολλά παράθυρα με αποτέλεσμα όλοι να φωνάζουν ταυτόχρονα (γιατί στην Ελλάδα είναι αδύνατο να γίνει διάλογος ή συζήτηση) και ο τηλεθεατής που είναι ο τελικός αποδέκτης να μην καταλαβαίνει τίποτα. Κάθε καλοκαίρι ακούω για μεταγραφές με τεράστια ποσά που ούτε στο ποδόσφαιρο γίνονται.
Οι ελληνικές σειρές επί το πλείστον είναι για κλάματα. Έρωτας, κλάμα, κέρατο, φόνος το concept των περισσοτέρων σήριαλ στον υπερθετικό βαθμό. Ευτυχώς υπάρχουν και καλές σειρές (κωμωδίες οι πιο πολλές) αλλά στο σύνολο η τηλεόραση στην Ελλάδα πάσχει και σε αυτόν τον τομέα. Τα κρατικά κανάλια κρατάνε λίγο τις ισοροπίες και ένας καινούριος ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός.
Τα πρόσωπα που εμφανίζονται στη ελληνική TV κάθε χρόνο είναι τα ίδια. Πρώην μοντέλα που έγιναν ηθοποιοί, παρουσιαστές - παρουσιάστριες, τραγουδιστές - τραγουδίστριες, παιδιά διασήμων που κάνουν δικιά τους εκπομπή, συνθέτες, στιχουργοί, managers και άλλες εξωτηλεοπτικές ειδικότητες καλούνται να κάνουν τους κριτές σε διάφορα shows, ακόμα και οι θέσεις γίνονται κληρονομικές όπως στην πολιτική. Βλαστάρια δημοσιογράφων παίρνουν θέσεις μπροστά στις κάμερες γιατί έχουν μπάρμπα ( ή μπαμπά και μαμά) στην κορώνη. Ως και οι τηλεμαϊντανοί είναι οι ίδιοι.
Η τηλεόραση χρησιμοποιείται για προσωπική προβολή από πολλούς που ξεχνάνε τον παγματικό της ρόλο.
Η έμπνευση τις περισσότερες φορές λείπει. Αυτό φαίνεται από τις διάφορες (αντιγραφές - καρικατούρες) εκπομπές τύπου Oprah.
Μας προβάλλουν τα κοσμικά πάρτυ και όλους τους βολεμένους πόσο καλά περνάνε σε αυτά και ο κόσμος παρασείρεται και χαίρεται μαζί με αυτούς ενώ την ίδια στιγμή δεν έχει να πληρώσει τα άκρως αναγκαία. Δεν είναι λίγο τρελλό;
Βλέπω να γίνονται διαγωνισμοί σε διάφορες εκπομπές με "πλούσια δώρα¨: τηλεοράσεις plasma, ταξίδια, δωροεπιταγές κ.α. Απλά στείλε μύνημα που η χρέωση του μαζί με το 19% Φ.Π.Α. βγαίνει περίπου στα 2,5 ευρουλάκια. Πόσοι χιλιάδες καημένοι τηλεθεατές στέλνουν SMS με την ελπίδα να κερδίσουν κάτι; Έστω μια plasma για το σαλόνι! Για το γαμώτο ρε αδερφέ! Δώρο που το πληρώνω δε θεωρείται δώρο. ΝΟΜΙΖΩ; Ελληνικά μιλάμε! Ένα SMS επί τους χιλιάδες τηλεθεατές που στέλνουν κάθε μέρα βγαίνει ένα ποσό που υπερκαλύπτει όλα τα δώρα όλων των καναλιών. Μένει και κατιτίς για τα κανάλια.
Ή εγώ τρελλάθηκα ή αυτό που βλέπω κάθε μέρα στην τηλεόραση μου με χαλάει άσχημα!


