ΔΑΣΚΑΛΕ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΣ...

"Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες". Σοφότατο ρητό της χώρας μας. Αυτό το γράφω γιατί κατά βάθος το λέω στον εαυτό μου. Τι εννοώ; Να σας εξηγήσω μάστοροι. Το λοιπόν δεν είναι λίγες φορές που έχω τοποθετηθεί ανοιχτά κατά του προσωποβιβλίου, δηλαδή facebook. Επειδή έχω διαβάσει αρκετά και ξέρω πως υπάρχει θολό τοπίο για τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών του δεν ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο social network παρά τις προτροπές γνωστών και φίλων.  Έλεγα πως ποτέ δεν πρόκειται να δημιουργήσω λογαριασμό γιατί το βρίσκω ως χάσιμο χρόνου να ασχολούμαι με όλα τα ηλίθια παιχνίδια και τα χαζά tests που υπάρχουν στο facebook. Όλα αυτά μέχρι χθες.

   Χθες έγινα μέλος στο φατσοβιβλίο. Φυσικά δεν έδωσα αληθινά στοιχεία. Αιτία; Ένα μέλος του facebook που είναι θείος μου και ζει στην Τσεχία. Δεν τον γνώρισα ποτέ μου. Είναι άλλη μία ιστορία από τις χιλιάδες της κατοχής και του εμφυλίου. Ο παππούς μου αντάρτης στην κατοχή και στον εμφύλιο για να μην τον σκοτώσουν έφυγε για την Τσεχία όπου ξαναέκανε οικογένεια και έτσι ο πατέρας μου βρέθηκε με δυο ετεροθαλή αδέρφια από τα οποία γνωρίσαμε το ένα. Τον άλλον τον ανακάλυψα τυχαία μέσω Google η οποία μας παρέπεμπε στο facebook όπου είναι μέλος. Για να του στείλω μύνημα αναγκαστικά έπρεπε να γίνω μέλος και voila. Είμαι άλλος ένας στα τόσα εκατομύρια χρηστών του πιο πετυχημένου web site κοινωνικής δυκτίωσης.
   Οι απόψεις μου για το facebook δεν αλλάζουν αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι μπορεί να γίνει πολύ καλό promotion για τα blogs μου μέσω αυτού.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΥΧΤΙΑ

Υπάρχουν πάρα πολλά sites κοινωνικής δικτύωσης σε στυλ Facebook και έχουν ειπωθεί πάρα πολλές γνώμες γι' αυτά. Το θέμα είναι ότι αρκετά χρησιμοποιούνε διάφορα αθέμιτα μέσα για να αυξήσουν τα κέρδη τους ή τη φήμη τους. Για παράδειγμα το Facebook, με το που γίνεται κάποιος μέλος, δίνει όλα τα προσωπικά στοιχεία του τελευταίου σε διάφορες εταιρίες (εννοείται με χρηματικό αντάλλαγμα) και έτσι ξεκινάνε τα spam mails.
Πριν από δυο με τρεις εβδομάδες έλαβα ένα mail από ένα site το οποίο ανέφερε το όνομα ενός γνωστού μου ρωτώντας με αν τον γνωρίζω ή όχι και αναλόγως την απάντηση να πατούσα το ανάλογο κουμπί (yes ή no) σε ένα banner. Με λίγα λόγια αυτό το mail που έλαβα από το REUNION (περί αυτού ο λόγος) ήταν ένα είδος πρόσκλησης για να γίνω μέλος. Θα έλεγα πονηρή εφόσον για να δω τι ακριβώς κάνει εκεί μέσα ο γνωστός μου έπρεπε να γίνω και εγώ μέλος. Η περιέργεια με νίκησε και δημιούργησα δικό μου λογαριασμό. Προς το παρόν όλα καλά αλλά μετά από μια μέρα κατάλαβα ότι το συγκεκριμμένο site χρησιμοποίησε όλες τις επαφές που έχω στον λογαριασμό email που έχω για να στείλει spam χωρίς να ερωτηθώ και χωρίς να ειδοποιηθώ. Αυτό σίγουρα δεν τιμάει το Reunion το οποίο κατά τ' άλλα δεν είναι και τίποτα το ιδιαίτερο.
Σίγουρα ο ανταγωνισμός στο internet μεταξύ των κοινωνικών δυκτίων (social network) είναι μεγάλος και όλα τα sites θέλουν να γίνουν γνωστά και να έχουν πολλά μέλη. Αυτό σημαίνει πολύ χρήμα από τις διαφημίσεις ή αν πωληθούν. Δυστυχώς όμως πολλές φορές τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την επίτευξη αυτού του σκοπού δεν είναι πάντα τα καλύτερα για τον κάθε ανυποψίαστο υποψήφιο χρήστη - μέλος που γίνεται άθελα του θύμα.