ΠΟΤΕ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΑΣΠΡΗ ΜΕΡΑ;

Τις τελευταίες μέρες η αλήθεια είναι ότι έκανε κρύο, κοινώς το δαγκώσαμε για τα καλά. Βλέποντας ειδήσεις χθες και σήμερα με κυρίευσε ένα συναίσθημα ζήλειας. Το μεγαλύτερο μέρος της χώρας είναι καλυμμένο από χιόνι και εδώ ο κωλόκαιρος ούτε λίγο χιονόνερο έριξε.
Τι να κάνουμε, μ'αρέσει το χιόνι. Άσε που σκοτώνει και τα μικρόβια. Μόνο τα 300 μικρόβια της Βουλής αντέχουν και αυτό γιατί στα τέτοια τους και αν έγινε αύξηση στην τιμή του πετρελαίου. Λεφτά έχουν.
Κακά τα ψέματα αλλά το χιονάκι σου δημιουργεί άλλη αίσθηση. Εντάξει, δε λέμε να το παραχέσει αλλά για μερικές μέρες δεν είναι και άσχημα. Αλλάζει όλο το τοπίο και μας βγάζει λίγο από τη γκρίζα καθημερινότητα μας.
Αν δε χιονίσει πότε θα δούμε άσπρη μέρα;

ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ...

Καλά ότι το πετρέλαιο ανέβηκε η τιμή του,
(ενώ κατέβηκε η στάθμη του στο λέβητα) είναι γνωστό. Από χθες, αν δεν κάνω λάθος, θα μας τραβάνε τα νεφρά παραπάνω. Το κακό είναι ότι πλάκωσαν και τα κρύα για τα καλά οπότε να περιμένουμε τα κοινόχρηστα να χτυπήσουν κόκκινο.
Τεσπα! Πάμε παρακάτω. Χθες το βράδυ πήγα στο ψιλικατζίδικο που βρίσκεται κάτω από το σπίτι μου για να αγοράσω καπνό και χαρτάκια. Αν και η μάρκα μου είναι Prince μαλακό δεν έχω τη δυνατότητα να σκάω κάθε μέρα τρία ευρώ το λιγότερο για τσιγάρα. Δε με παίρνει! Τι έλεγα; Α, ναι... Μου λέει ο ψιλικατζής: "Μεγάλε γάμησε τα". "Γιατί;", τον ρωτάω. "Ανεβαίνουν οι τιμές στα τσιγάρα. Σε όλα εκτός από τα Marlboro." "Ωχ! και πόσο θα πάνε;", ξαναρωτάω. "20 με 30 λεπτά πάνω. Τα Marlboro όμως για ένα ακόμη χρόνο δε θα ανεβούνε. Κατάλαβες μεγάλε; Νομίζουν ότι ο κόσμος το φυσάει το παραδάκι και κάνουν αβέρτα αυξήσεις στις τιμές". "Να δεις που στο τέλος θα το κόψουμε", τον απαντάω. "Το γελάς; Πριν από πέντε λεπτά ήρθε πελάτης για τσιγάρα και μόλις του είπα τα καθέκαστα αποφάσισε την ίδια στιγμή να το κόψει με αποτέλεσμα αντί να πάρει τσιγάρα, να αγοράσει μαστίχες. Λίγοι είναι που το έχουν κόψει για οικονομικούς λόγους;", μου απαντάει ο ψιλικατζής.
Δεν είπα τίποτα παραπάνω. Πήρα τα χαρτάκια μου, τον καπνό μου, καληνύχτισα και έφυγα.
Αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων γίνονται αρκετές φορές το χρόνο. Αυξήσεις σοβαρές και όχι του κώλου στους μισθούς μας πότε θα πάρουμε; Για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους μιλάω βέβαια. Οι δημόσιοι έχουν δεμένο το γάιδαρο τους.
Άντε καλό Σαββατοκύριακο!

ΔΟΥΛΕΥΕ ΓΙΑ ΝΑ ΨΟΦΗΣΕΙΣ

Μέσα σε όλες τις φανφάρες, τα σκάνδαλα, τα DVDs, τους ερωτευμένους και τα άλλα χαζά μην ξεχνάτε ότι υπάρχουν και πιο σοβαρά πράγματα που μας καίνε.
Αυτές τις μέρες συζητείται το ασφαλιστικό. Με λίγα λόγια πως θα γίνει να βγαίνουμε συνταξιούχοι μετά θάνατον, να μην έχουμε δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (άσχετα αν πληρώνουμε τα κερατιάτικα μας), πως θα γίνουν τα αφεντικά πλουσιότερα, οι υπάλληλοι φτωχότεροι και πως θα μας πιούνε το αίμα με το καλαμάκι.
Με μια φράση: ΠΩΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΗΔΗΞΟΥΝ ΔΙΧΩΣ ΣΑΛΙΟ!
Δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα και δε βλέπω το λόγο να κολλάω ένσημα εφόσον έτσι όπως πάει θα ψοφήσω δουλεύοντας και σύνταξη δε θα χαρώ. Καλύτερα να κολλάνε ένσημα οι αισιόδοξοι, εγώ που είμαι απαισιόδοξος θα προτιμούσα να πάρω στο χέρι ότι δουλεύω... Αν και προβλέπω ότι θα μείνω με κάτι άλλο στο χέρι...

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Απεργία σήμερα ε; Καλά αν έκανα απεργία η απόλυση μου θα ήταν δεδομένη. Όπως του κάθε υπαλλήλου που δουλεύει στην ίδια εταιρία με 'μένα για να μην πω όπως της συντριπτικής πλειοψηφίας των ιδιωτικών υπαλλήλων. Τεσπα!
Γυρνώντας στο σπίτι ανοίγω την τηλεόραση και βλέπω (προς μεγάλη μου ευχαρίστηση) ότι σήμερα δεν έχει κουτσομπολίστικες εκπομπές, ειδήσεις και άλλες παρόμοιες παπαριές. Τι καλά να είχε απεργία στην τηλεόραση κάθε μέρα. Χίλιες φορές να βλέπω παλιές ελληνικές ταινίες παρά διάσημους χωρισμένους να μαλλιοτραβιούνται, να ακούω για DVD που δε μ' ενδιαφέρει να δω, να βλέπω πλασματικές ειδήσεις, τη Ρούλα να παρακαλάει τον Αλβανό, life style εκπομπές με βλήματα να μας παρουσιάζουν τι καλά που περνούν οι πλούσιοι και διάσημοι και σε ποια πάρτυ παρεβρέθηκαν κλπ.
Τέτοιες μέρες πρέπει να τις κάνουμε πανεθνικές μέρες παρακολούθησης τηλεόρασης. Να το γιορτάζουμε βρε παιδί μου!
Σιχάθηκα να βλέπω κάθε μέρα τους ίδιους και τους ίδιους στο γυαλί. ΈΛΕΟΣ!!! Και να πει κανείς ότι έχουν να μας πούνε τίποτα σοβαρό ή έστω διαφορετικό πάει στο διάολο... Τις ίδιες πίπες λένε και ξαναλένε και ξαναλένε κ.ο.κ.
Την κάνω τώρα... Έχει ταινία με τον Λάμπρο Κωσταντάρα. ΓΟΥΣΤΑΡΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!! Καλή μου διασκέδαση!

Υ.Γ.: Θα ήθελα να στείλω χαιρετίσματα σε ένα Άτομο που συνάντησα στην ελληνική blogoσφαιρα που είναι γαμώ τα παιδιά. Την COOLPLATANOS.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΟΡΟΪΔΩΝ

Ήδη ξεκίνησαν οι διαφημίσεις στις τηλεοράσεις, στα ραδιόφωνα και στα έντυπα μέσα αποχαύνωσης (συγνώμη... επικοινωνίας) κοινώς τα Μ.Μ.Ε. για τη μεγάλη γιορτή του Φλεβάρη. Την ημέρα των ερωτευμένων στης 14 του μηνός (μην ξεράσω). Στα ραδιόφωνα θα παίζουν σοροπιαστά τραγούδια (ε ρε ξενέρωμα που θα φάω) και η κάθε μαλακισμένη πιπίτσα θα αφιερώνει με πολύ αγάπη (μπλιαχ...) στο μαλάκα τον πιπίτσο που μετά από δύο εβδομάδες θα του ρίξει κέρατο και θα κάνει ότι δεν τον ξέρει.
Τα μαγαζιά βρίσκονται σε έναν άτυπο διαγωνισμό για την πιο ερωτική και ελκτική βιτρίνα (άρα δεν το κουνάω από το σπιτάκι μου... για να μην ξαναξεράσω εννοείται).
Καλή μαγκιά σκέφτηκαν οι μαγαζάτορες για να τα οικονομήσουν. Πάνε όλες και όλοι να αγοράσουν δωράκια για το καλό τους και την καλή τους αντίστοιχα, τα χρυσοπληρώνουν και οι καταστηματάρχες τρίβουν τα χέρια τους που μέσα σε μια μέρα μπορεί να βγάλουν και ένα μηνιάτικο.
Τα δώρα ποικίλουν. Κρασιά, βότκες, γλυκά, ρούχα, ζαρτιέρες, ροζ καπότες με κουνελάκια στην κορυφή και γεύση φράουλας, χειροπέδες, στριγκάκια, μπιμπελό, κάρτες 1x1m (πωλούνται και με το στρέμμα), cd, dvd, βιβλία, τσόντες, πούρα, πίπες, κοσμήματα, καμιά φίλη ή κανένα φίλο για τριολέτα, αρώματα, καλυντικά, κατσαριδοκτόνα και άλλα πολλά. Φυσικά το κάθε δώρο θα συνοδεύεται και από το λελουδικό (μη χέσω). Με λίγα λόγια κανένας μαγαζάτορας δεν αδικείται. Το βράδυ έξω για φαγητό ή ποτό και μετά σεξ. Λόγω της ημέρας σε άλλες στάσεις.
Έχω μια απορία. Όλοι αυτοί και αυτές που γιορτάζουν θυμούνται μια φορά το χρόνο ότι είναι ερωτευμένοι; Αν ναι, τότε η κατάσταση τους είναι για τον π..... (άντε μη βρίσω πάλι).
Άλλη μια απορία. Γιατί στο εξωτερικό (σε όλες, μα σε όλες τις άλλες χώρες) η συγκεκριμμένη μέρα ονομάζεται Valentine 's Day (Ημέρα του Βαλεντίνου), εδώ στην Ελλάδα τον μάγκα του δώσαμε προαγωγή και τον κάναμε και άγιο; Τον λέμε Άγιο Βαλεντίνο. ΕΛΕΟΣ!!! Η μανία μας σ' αυτή τη χώρα να αγιοποιούμε και να θεοποιούμε τα πάντα δεν έχει όριο.
Τεσπα! Άντε χρόνια πολλά σε όλους τους καταναλωτές!