ΝΟΥΔΟΥ REALITY SHOW

Πάει και ο Τατούλης. Ο Καραμανής τον διέγραψε από τα κιτάπια της ΝουΔου. Η κυβέρνηση μοιάζει λίγο με το Big Brother. Αποχωρήσεις, επανεισχωρήσεις και ξανά αποχωρήσεις. Ποιος είναι ο πιο αδύναμος κρίκος; Μα φυσικά αυτός που τολμάει να πει ένα μέρος των πραγμάτων με τ' όνομα τους.
Όταν η αλήθεια είναι βαριά δεν αντέχεται. Πρέπει το στέλεχος του κάθε κόμματος - σέκτας να λέει ναι. Να συμφωνεί με τη γραμμή του κόμματος. Αν τολμήσει και πει το αντίθετο τον στέλνουν στα Τάρταρα.
Γιατί προανέφερα τα κόμματα ως σέκτες; Μα είναι φυσικό. Μπήκες μέσα; Σκύβεις το κεφάλι και δε μιλάς. Πρέπει να συμφωνείς σε όλα. Και αν είσαι καλό παιδάκι θα έχεις και κοκό. Αν όμως κάνεις αταξία θα σε πάρει ο διάλος εσένα και όλο σου το σόι μέχρι εβδόμης γενεάς. Έτσι λειτουργούνε και οι σέκτες. Και όλα αυτά τα χουντικά γίνονται σε μια δημοκρατική (λέμε τώρα) χώρα.
Και στο κάτω - κάτω τι είπε ο Τατούλης; Ότι ο πρωθυπουργός κοντεύει να χαρακτηριστεί ως συνένοχος για το χάλι που έχουμε σαν χώρα. Ψέμματα είναι; Προφανώς ο πρωθυπουργός δεν έχει τους δίδυμους γεννετικούς αδένες (εννοώ τους όρχεις) να αντικρούσει ή να υπερασπίσει τον εαυτό του και αρχίζει τα ξηλώματα. Ταυτόχρονα αρχίζουν και περιτριγυρίζουν οι γλείφτες τον τελευταίο για να δηλώσουν την αμέριστη συμπαράσταση τους και την υποστήριξη τους μπας και τσιμπήσουν κανένα υπουργείο.
Και να ρωτήσω κάτι και 'γω ο αδαής: Δεν πρέπει να κρίνεται ο γενικός κουμανταδόρος της χώρας για τις προκοπές του; Αν όχι να μας το πει να το ξέρουμε, να του δώσουμε και το αλάθητο, σαν τον Πάπα.
Εγώ θα προτιμούσα ο Καραμανλής να δείξει την πυγμή του (αν έχει απ' αυτό) στις τράπεζες και στους υπόλοιπους καρχαρίες. Δε νομίζω όμως να το κάνει. Θέλει τσαγανό αυτό το πράγμα και να μην υπολογίσει τίποτα. Ούτε την πρωθυπουργία, ούτε κόμμα. Αλλά η μαρμίτα είναι ΜΕΓΑΛΗ.

ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ ΡΕ;

Το λοιπόν η κατάσταση έχει ως εξής: στην ψωροκώσταινα (Ελλάδα) έχουμε φάει φρίκες με τις αμερικάνικες εκλογές μεγατόνων. Στείλαμε δημοσιογράφους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού για να καλύψουν τις εκλογές των Η.Π.Α. και τα κανάλια μας βομβαρδίζουν για μέρες με τα αποτελέσματα λεπτό προς λεπτό.
Την ίδια στιγμή ανακοινώνεται (και πάλι) μια αύξηση στα τιμολόγια της Δ.Ε.Η. της τάξεως του 5%, ο Βαλιανάτος έχει ξεφύγει με τις δηλώσεις του για τα Σκόπια (όπως πάντα με εριστικότατο τρόπο), οι τράπεζες συνεχίζουν να γδέρνουν, τα σκάνδαλα οργιάζουν, η ανεργία πάει σύννεφο, η κυβέρνηση είναι ανίκανη και κατ' επέκταση όλοι οι πολιτικοί. Με λίγα λόγια γίνεται του Βατοπεδίου το κάγκελο! Μήπως θέλουν να ξεχαστούνε τα σκάνδαλα όπως έγινε και με τα ομόλογα;
Ειλικρινά πιστεύετε ότι ένα άτομο θα αλλάξει τον κόσμο; Μιλάω για τον Ομπάμα. Εντάξει, ένας μαύρος έγινε επιτέλους πρόεδρος των Η.Π.Α. και αυτό το βλέπω θετικό μόνο από την άποψη ότι έσπασε το μονοπώλιο των λευκών προέδρων στις Η.Π.Α. Τίποτα παραπάνω και τίποτα παρακάτω. Ας δούμε το έργο του και μετά να μιλάμε για αλλαγές.
Ως γνωστόν η εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. είναι μία. Παραμένει η ίδια άσχετα αν ο πρόεδρος αυτής της χώρας είναι δημοκρατικός ή ρεπουμπλικάνος. Για τα εσωτερικά θέματα των Η.Π.Α. δεν ενδιαφερόμαστε οπότε για ποια αλλαγή θριαμβολογούνε κάποιοι υποτελείς των αμερικάνων; Να μην ξεχνάμε ότι νικητής των εκεί εκλογών βγαίνει ο πιο celebrity και αυτός που έχει κάνει τον πιο πολυδάπανο προεκλογικό αγώνα.
Έχουμε λαλήσει ως έθνος. Αντί να κοιτάζουμε να λύσουμε κάποια προβλήματα μας ασχολούμαστε με τρίχες. Οι Η.Π.Α. μας τιμωρούνε για τη στάση μας απέναντι στα Σκόπια με τη μη κατάργηση της βίζας για όσους έλληνες θέλουνε να τις επισκευτούνε άσχετα αν η Ελλάδα πληρεί όλες τις προϋποθέσεις. Η υποκρισία πάει σύννεφο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να περιμένουν στο πεζοδρόμιο έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα (αυτό το έζησα και 'γω) σαν επαίτες όσοι έλληνες θέλουν να ταξιδέψουν στις Η.Π.Α.
Πραγματικά πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε ένα format ή μια ανασυγκρότηση, έστω, στον εγκέφαλο μας.

ΓΕΝΕΘΛΙΟ E-BOOK ΤΟΥ HACKADAY. ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΘΕΜΑ.

Το παρόν blog κλείνει ένα χρόνο. Έχει γενέθλια εν ολίγοις. Για να πω ευχαριστώ σε όλους εσάς που το αγκαλιάσατε δημιούργησα ένα e-book που φέρει τον τίτλο POSTIES (ποστιές). Σ' αυτό το e-book έχω βάλει διάφορα posts που ανάρτησα κατά τη διάρκεια του ενός χρόνου που υπάρχει το ΘΕΜΑ. Τα posts που έχω βάλει είναι χιουμοριστικά και όχι μόνο. Για να το κάνετε download πρέπει να κάνετε κλικ εδώ.
Θα μεταφερθείτε στο RapidShare όπου πρέπει να κάνετε κλικ στο free user. θα περιμένετε γύρω στα 45 δευτερόλεπτα και μετά θα εμφανιστεί ένα κουμπί που γράφει download. Το πατάτε και σε λίγα δευτερόλεπτα το e-book θα κατέβει. Το αρχείο είναι σε μορφή pdf και είναι μικρό (780ΚΒ).
Μέσα θα βρείτε και μια εισαγωγή που εξηγώ τα διάφορα πως και γιατί. Ελπίζω να το ευχαριστηθείτε .
Στα δεξιά του blog θα δείτε μια λεζάντα με την εικόνα από το εξώφυλλο (ναι έκανα προσεγμένη δουλειά τρομάρα μου). Με ένα κλικ πάνω στην εικόνα μεταφέρεστε στο RapidShare για να κάνετε download. Όποιος συναντήσει πρόβλημα ας μου στείλει e-mail το οποίο υπάρχει και αυτό στα δεξιά του blog.
Περιμένω τις εντυπώσεις σας. Cheers!!!

CYGLOBE ΚΑΙ TOOLBAR

Θα ήθελα να σας παρουσιάσω ένα Toolbar που έχω φτιάξει και το ονόμασα hackaday-thema (αυτό εννοείται θα μου πείτε αλλά τέσπα). Όποιος θέλει μπορεί να το κατεβάσει κάνοντας κλικ εδώ ή στο link πoυ υπάρχει στα δεξιά του blog με κίτρινα γράμματα. Στη μπάρα υπάρχουν ραδιοφωνικοί σταθμοί (διαδυκτιακοί και μη), chat room, διάφορα gadgets (μετατροπέας, σημειωματάριο, θερμιδομετρητής κ.α.), παιχνιδάκια (sudoku, black jack, τάβλι κ.α.), δείκτης θερμοκρασίας της Ελλάδας, search engine κ.α. Αν κάνετε κλικ στην πάνω εικόνα θα δείτε τη μπάρα σε μεγέθυνση. Αν τη βαρεθείτε υπάχει και uninstaller.
Η εικόνα στα αριστερά είναι το logo του νέου μου blog. Το όνομα αυτού CYGLOBE και η διεύθυνση είναι http://cyglobe.blogspot.com. Το blog είναι στην αγγλική γλώσσα. Είπα να βρεθώ σε διεθνή ύδατα, στα βαθιά νερά. Όχι ότι περιμένω και τίποτα απλά πάντα ήθελα να έχω και ένα αγγλόφωνο. Τις μαλακίες που λέω εδώ λέω και εκεί. Στα δεξιά αυτού του blog υπάρχει η εικόνα που αποτελεί και το logo του ξενόγλωσσου blog. Με ένα κλικ πάνω σ' αυτήν διακτινίζεστε στο international blogging (λέμε και καμιά μαλακία πότε - πότε).
Αυτά για σήμερα. Θα ήθελα και τη γνώμη σας αν δε σας κάνει κόπο. Άντε τσίου!!!

ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ

Κάθησα χθες το βράδυ και παρακολούθησα στη ΝΕΤ την εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου "Στην υγειά μας". Ο λόγος που την παρακολούθησα ήταν τα Σμυρναίικα τραγούδια που είχε. Μου αρέσει αυτό το είδος της μουσικής (από τα ελάχιστα είδη ελληνικής μουσικής που ακούω). Τίποτε άλλο.
Υπάρχουν όμως και πράγματα που μου την έδωσαν. Για παράδειγμα σε όλα τα τραγούδια ακουγόταν και η φωνή του οικοδεσπότη που τραγουδούσε κάτω από τις φωνές των τραγουδιστών και μάλιστα έντονα. Αρκετά ενοχλητικό. Στο control δε μπορεί ο ηχολήπτης την ώρα του τραγουδιού να κλείσει το μικρόφωνο του παρουσιαστή; Λίγο κωλοβάρεμα πρέπει να έπεσε αλλιώς δεν εξηγείται.
Η δομή της εκπομπής και των άλλων ομοίων της δε με ελκύει. Ποιο είναι το concept; Ένας κεντρικός καλεσμένος που τον γλείφουν όσο δεν πάει και τριγύρω φίλοι, γνωστοί και συνεργάτες του για να τον αποθεώσουν. Γλοιώδες ή νομίζω; Τρώνε, πίνουν, τραγουδούν και χορεύουν και στον τηλεθεατή γυρνάνε την πλάτη. Οι μοναδικές στιγμές που η εκπομπή απευθύνεται στους τηλεθεατές είναι στην αρχή, στο τέλος και μερικές φορές όταν επιστρέφει η πρώτη από τα διαφημιστικά διαλείμματα. Το μόνο κομμάτι της εκομπής που απευθύνεται 100% στους τηλεθεατές είναι οι διαφημίσεις. Τέλεια! Ο μαλάκας ο τηλεθεατής κάθεται και χαίρεται βλέποντας να διασκεδάζουν οι άλλοι με δικά του λεφτά. Να μην ξεχνάμε ότι την κρατική τηλεόραση την πληρώνουμε εμείς μέσω τον λογαριασμό της Δ.Ε.Η. (άλλη πληγή και αυτή).
Δε θα ξεχάσω πριν λίγα χρόνια σ' αυτήν την εκπομπή που τη μετέτρεψαν Χριστουγεννιάτικο ή Πρωτοχρονιάτικο τηλεοπτικό ρεβεγιόν κάποιοι καλεσμένοι πάνω στο τσακίρ κέφι έσπασαν καρέκλες. Που είναι το Ε.Σ.Ρ. οέο;
Για τις παρόμοιες εκπομπές στα ιδιωτικά κανάλια οι απόψεις μου είναι οι ίδιες αλλά όταν πληρώνω την κρατική τηλεόραση έχω δικαίωμα να προβάλλω τις ενστάσεις μου.
Δε δέχομαι μαθήματα ανθρωπιάς και πως να συμπεριφέρομαι σε πρόσφυγες και μετανάστες από celebrities (λέμε τώρα). Αμφιβάλλω αν το 0,000000... των ντεμέκ διανονουμένων της μουσικής, του θεάτρου και της τηλεόρασης της χώρας μας έχει συναναστραφεί με μετανάστες ή πρόσφυγες. Τα λόγια τα παχιά και τα μεγάλα ας τα κρατήσουν για το θέατρο και την τηλεόραση (γκέγκε κυρία Ματσούκα, κύριε Κουτσομύτη και κύριε Παπαδόπουλε;). Άντε μπράβο.
Και ένα τελευταίο. Όσο για την ελληνοτουρκική φιλία και το βραβείο Ιπεκτσί που βραβεύτηκε η Διδώ Σωτηρίου μάθετε κάτι. Ο Τούρκος "λόγιος" (Ιπεκτσί) είχε δημοσιεύσει ένα βιβλίο στο οποίο είχε ένα ποίημα του που καταφερόταν θανάσιμα εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Δεν μπορώ να θυμηθώ τον τίτλο του ποιήματος του αυτή τη στιγμή αλλά αν ψάξετε θα το βρείτε. Άρα το βραβείο που φέρει το όνομα του Τούρκου ποιητή ποια ελληνοτουρκική φιλία πρεσβεύει; Να βάζουμε και ορισμένα πράγματα στη θέση τους και να μάθουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.