ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Καλά Χριστούγεννα σε όλους και σε όλες. Εύχομαι υγεία, αγάπη, ευτυχία και περισσότερη ανθρωπιά στον κόσμο. Παρακάτω έβαλα και ένα video που έφτιαξα πέρυσι αλλά είναι επίκαιρο, για να πούμε όλοι μαζί ένα τραγουδάκι.

ΠΡΩΤΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ Ε.Α.Π.

Ήθελα να περάσει λίγος καιρός για να γράψω αυτή την ανάρτηση. Τι ακριβώς να γράψω; Για τις πρώτες εντυπώσεις μου σχερικά με το Ε.Α.Π. ως φοιτητής της σχολής Πληροφορικής.
Από τον υπεύθυνο καθηγητή (Σ.Ε.Π.) που έχω στο τμήμα μου είμαι υπερευχαριστημένος όπως και όλοι πιστεύω. Ο άνθρωπος έχει θέληση να διδάξει και να μεταδώσει τη γνώση. Η αλήθεια είναι ότι τον πρώτο καιρό τον είχα ταράξει στα τηλέφωνα και στα emails με διάφορες απορίες που είχα και ο άνθρωπος ποτέ δε διαμαρτυρήθηκε (πιθανώς άλλος στη θέση του να μου έριχνε κανένα γενναιόδωρο μπινελίκι τουλάχιστον). Από συζητήσεις με άλλους συνάδελφους φοιτητές από διαφορετικές σχολές και διαφορετικά τμήματα κατάλαβα ότι η πλειοψηφία των καθηγητών στο Ε.Α.Π. είναι πολύ καλοί.
Πριν από ένα μήνα και κάτι μέρες παρέδωσα την πρώτη μου εργασία και τσίμπησα ένα οχταράκι. Γι' αρχή δεν είναι και άσχημα. Μια ένσταση την έχουμε όλοι οι διδασκόμενοι σχετικά με τα βιβλία. Γράφτηκαν το 2000 και είναι δυσνόητα με αποτέλεσμα να ψάχνουμε για εναλλακτικό υλικό στο διαδύκτιο ή να βγάζουμε φωτοτυπίες άλλα βιβλία και να επιβαρυνόμαστε οικονομικά. Όταν λέω δυσνόητα εννοώ ότι πολλά πράγματα που είναι γραμμένα σε μισή σελίδα χρειάζονται σαφέστατα μεγαλύτερη ανάπτυξη και να μη μας πηγαίνουν από τη δέκατη σελίδα στην εβδομηκοστή και από εκεί στην ένδεκα ούτε από το δεύτερο τόμο στον τέταρτο και από εκεί στον τρίτο. Επίσης κάποια πράγματα από την ύλη θα μπορούσανε να λείψουν εφόσον είναι άχρηστα. Ζούμε στο 2010 οπότε ότι και να διδαχτούμε για τους υπολογιστές της δεκαετίας του εξήντα και του εβδομήντα είναι άχρηστα εφόσον τα πάντα εξελίσσονται.
Προσωπικά θα προτιμούσα περισσότερες συναντήσεις στο πανεπιστήμιο από τις πέντε που αντιστοιχούνε σε κάθε θεματική ενότητα αλλά αυτό δεν είναι στο χέρι μου και υποθέτω ότι για να γίνει μάλλον θα χρειαστεί αρκετή γραφειοκρατία και χρόνο μέχρι να ληφθεί η απόφαση και να εφαρμοστεί.
Το μεγαλύτερο θέμα όμως είναι το οικονομικό. Υποτίθεται ότι όλοι μας έχουμε δικαίωμα στη μάθηση, ότι η παιδεία είναι δημόσια και δωρεάν. Γιατί τότε η κάθε ενότητα σε προπτυχιακό επίπεδο κοστίζει 700 ευρά; Αυτό σημαίνει 2100 ευρώπουλα το χρόνο (κάθε έτος έχει τρεις ενότητες) αν θέλουμε να τελειώσουμε κάπως γρήγορα και όχι σε δώδεκα χρόνια (κάθε έτος και μια ενότητα) συν τα χρήματα που δίνουμε για να πάμε τις συναντήσεις συν την έξτρα ύλη που χρειαζόμαστε και αγοράζουμε ή βγάζουμε φωτοτυπίες γιατί τα βιβλία του Ε.Α.Π. που χρυσοπληρώνουμε είναι ένα χάλι μαύρο. Δε λέω, να συνεισφέρουμε, αλλά 700 ευρώ για την κάθε ενότητα είναι καθαρή ληστεία εφόσον χρησιμοποιούμε μόλις πέντε φορές σε κάθε ενότητα τις πανεπιστημιακές αίθουσες και τ' αμφιθέατρα. Τουλάχιστο τα μισά να πληρώναμε κάτι θα ήταν και αυτό. Εγώ που είμαι άνεργος πως θα πληρώσω;
Τα περί υποτροφίας δεν πολυπαίζουνε εφόσον για να πάρεις υποτροφία πρέπει πρώτα να καταβάλλεις τα δίδακτρα και μετά αν εγκριθεί (που δεν θα εγκριθεί αν δεν έχεις μέσον ή αν δεν είσαι άνεργος , πολύτεκνος, σακάτης κλπ. [όλα αυτά μαζί]) θα σου τα επιστρέψουν. Όσο για μεταπτυχιακό η ταρίφα είναι ανεβασμένη στα 850 ευρώ το κομμάτι (θεματική ενότητα). Μερικοί νομίζουν ότι τα ευρώ είναι στραγάλια ή ότι όλοι ανήκουμε στους έχοντες και κατέχοντες!
Ο θεσμός του ανοικτού πανεπιστημίου (Ε.Α.Π.) είναι πολύ καλός αλλά έχει λίγα αλλά πολύ βασικά ψεγάδια για τα οποία κάτι πρέπει να γίνει.
Τεσπα! Να δούμε που θα μας βγάλει και αυτή η περιπέτεια. Ελπίζω να μην αναγκαστώ να τα παρατήσω για οικονομικούς λόγους.

ΘΕΡΜΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΜΕ ΧΙΟΝΙΑ

Καλησπέρα από τις χιονισμένες Σέρρες. Καιρό έχουμε να τα πούμε. Άλλο θέμα είχα στο μυαλό μου και άλλο προέκυψε γι' αυτή την ανάρτηση. Ποιο άλλο; Μα φυσικά τα χθεσινά γεγονότα.
Όντως μεγαλειώδεις πορείες και εύχομαι να συνεχιστούνε για να δείξουμε ότι δεν είμαστε ένα κοιμισμένο έθνος που κατεβάζει αμάσητη την τροφή του. Χθες πληροφορήθηκα μέσω διαδυκτίου και το ξυλοφόρτωμα του Κώστα Χατζηδάκη. Τα Μ.Μ.Ε. απεργούσαν οπότε δεν είδαμε τίποτα παρά μόνο σήμερα και όπως πάντα παρουσίασαν το όλο θέμα μονοδιάστατα.
Είμαι κατά της βίας αλλά δε μπορώ να πω ψέμματα ότι στεναχωρήθηκα που χτύπησαν τον πολιτικό. Μπορώ να πω (όσο κυνικό και αν ακουστεί αυτό) ότι το ευχαριστήθηκα. Οι μπουνιές δεν ήταν αφιερωμένες στον Χατζηδάκη αλλά στον πολιτικό. Ο κόσμος δεν αντέχει πια. Τόση φτώχεια, τόση ανέχεια, τόση ανεργία, φυσικό δεν είναι να γίνουν όλα αυτά; Η κατήφια έχει χτυπήσει κόκκινα και ο κόσμος δεν έχει όρεξη να στολίσει τα σπίτια του ή τα μαγαζιά του για τις γιορτές. Αν τα δικαιολογώ; Φυσικότατα! Οι πολιτικοί δεν είναι αυτοί που μας έφεραν σε τέτοιο χάλι; Η πολιτική είναι σκληρό άθλημα και όποιος δεν αντέχει καλύτερα να τα μαζεύει και να φεύγει. Φυσικά όλα τα τηλεοπτικά κανάλια επικεντρώθηκαν στο ματωμένο πρόσωπο του πρώην υπουργού, κατακρίνοντας τη βία και προσπαθούσαν να δείξουν μαρκετίστικη τηλεοπτική ανθρωπιά (αν είναι δυνατόν). Στο γιατί έγινε αυτό δεν έδωσαν σημασία. Ότι ο κόσμος έχει πραγματικά λαλήσει και πολλοί πλέον έχουν φτάσει στην απόγνωση δεν το αναφέρουν. Οι αυτοκτονίες που γίνονται για χάρη των χρεών στις τράπεζες περνάνε στα ψιλά γράμματα. Έλεος πια! Φτάνει με τα ψέμματα και την κοροϊδία. Ο λαός υποφέρει και οι πολιτικοί ζούνε στις βιλάρες, έχουν σωματοφύλακες, παίρνουνε τρελά λεφτά και κάνουνε dolce vita. Φυσικά τα Μ.Μ.Ε. δε μίλησαν για τους διαδηλωτές που έφαγαν ξύλο άδικα από την αστυνομία. Ποιος νορμάλ σκεπτόμενος άνθρωπος που θα δει αυτή την αντίθεση στην ελληνική κοινωνία (η μειοψηφία να ζει σε βάρος της πλειοψηφίας) ή σε οποιαδήποτε άλλη χώρα δε θα σκεφτεί ότι θα φτάσουμε στα χθεσινά γεγονότα; Απ΄οτι προβλέπεται θα έχουμε πολύ θερμό χειμώνα. Έτσι πρέπει μπας και καταλάβουν οι πολιτικοί ότι η Ελλάδα δεν είναι τσιφλίκι τους και οι πολίτες δεν είναι οι υποτακτικοί τους αλλά οι εργοδότες τους.
Διάβασα σε διάφορα blogs και web sites, εγχώρια και ξένα, ότι με το που πήγαινε ο κόσμος να συγκεντρωθεί στο Σύνταγμα οι αστυνομικοί άρχισαν να ρίχνουν δακρυγόνα χωρίς να έχει προηγηθεί τίποτα. Γιατί ρε παληκάρια; Ότι διαταγές σας δίνουν πρέπει να τις ακολουθείτε ακόμα και αν είναι απάνθρωπες και αντισυνταγματικές; Εσείς δεν έχετε υποστεί μειώσεις μισθών; Εσείς δεν ανησυχείτε για το μέλλον σας και το μέλλον των παιδιών σας; Σκεφτείτε λιγάκι και σταματήστε να λειτουργείτε σαν ρομποτάκια. Υπερασπίζεστε τους δυνάστες σας; Αυτό είναι διαστροφή.
Σήμερα συζήτησα με διάφορους φίλους και γνωστούς για το ξυλοφόρτωμα του Χατζηδάκη και άκουσα τρελά πράγματα. Ο ένας έλεγε ότι τον χτύπησα υπάλληλοι των ΔΕΚΟ που παίρνουν μισθό χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα, άλλος είπε ότι τον σακάτεψαν αριστεροί, άλλος είπε ότι ήταν προβοκάτσια του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και χίλια δυο άλλα. Στην ερώτηση μου πως το συμπέραναν αυτό όλοι μου είπαν ότι τα διάβασαν στο διαδύκτιο ενώ κανένας δεν παρευρέθηκε στη συγκέντρωση των Αθηνών λόγω απόστασης. Για άλλη μια φορά λέω να μην κατεβάζετε αμάσητη τροφή. Το internet ναι μεν δίνει ελευθερία μέχρι στιγμής να γράφει ο καθένας την άποψη του και ότι θέλει αλλά αυτό είναι και δίκοπο μαχαίρι και όλοι ξέρουμε ότι στα blogs έχουνε μπει πάρα πολλοί δημοσιοκάφροι που γράφουν ότι θέλουν για λόγους σκοπιμότητας. Εγώ δεν ήμουν στην πορεία των Αθηνών λόγω απόστασης αλλά είμαι σίγουρος ότι τόσες δεκάδες χιλιάδες κόσμος που παρευρέθηκαν δεν ανήκαν όλοι σε μία κομματική παράταξη ούτε όλοι ήταν υπάλληλοι σε κάποια ΔΕΚΟ. Φτάνει πια η κατηγοριοποίηση των ανθρώπων σε ομάδες, κόμματα, κάστες κ.ο.κ. Αυτή είναι η αρχή του διαίρει και βασίλευε. Συνειδητοποιείστε το. Ήταν αγανακτισμένοι πολίτες, άνεργοι, απολυόμενοι, χρεωμένοι. Και η υπομονή έχει τα όρια της. Η κυβέρνηση μέσα σε λιγότερο από δεκαπέντε μήνες κατάφερε να πει χιλιάδες ψέμματα και να συνεχίσει το καταστροφικό έργο του Καραμανλή. Τι περίμεναν δηλαδή; Ότι ο κόσμος έχει ανεξάντλητη υπομονή; Έτσι όπως έστρωναν οι πολιτικοί μας από τη χούντα και μετά για δεκαετίες έτσι θα κοιμηθούνε. Συνέχεια ακούμε από το στόμα του πρωθυπουργού ότι δε θα την πληρώσει ο λαός τη νύφη αλλά πάντα ο λαός βάζει το χέρι στην τσέπη για να πληρώσει τις αυξήσεις στα τιμολόγια της Δ.Ε.Η., του Ο.Τ.Ε., της Ε.ΥΔ.ΑΠ., το 23% Φ.Π.Α. την ίδια στιγμή που ανάπτυξη ακούει και ανάπτυξη δε βλέπει, την ίδια στιγμή που ψαλιδίζονται μισθοί και συντάξεις, την ίδια στιγμή που παραγράφονται σκάνδαλα και δεν πήγε ούτε ένας φυλακή. Ο λαός θέλει να αποδωθεί δικαιοσύνη αλλά πως θα επιτευχθεί αυτό από τη στιγμή που οι 300 κηφήνες έχουν βουλευτική ασυλία; Μόνη τιμωρία μένει η βία. Ας την απολαύσουν.
Όλοι οι πολιτικοί φταίνε. Και νυν και πρώην, γιατί κανένας τους δε θέλει να προσφέρει πραγματικά σε αυτόν τον τόπο και τους πολίτες του αλλά θέλουνε να καταχραστούνε χρήματα και εξουσία. Φυσικά εκτός από τους πολιτικούς φταίνε και άλλοι που έχουνε χρήματα και βρίσκονται πίσω από τους πολιτικούς. Είναι μεγάλη η βρωμιά στην Ελλάδα και ο κόσμος δε θα το ανεχτεί άλλο.
Υ.Γ.: Μη χάσετε απόψε στις 19:00 το hackaday 's live show στο hackaday 's web radio.

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γίνεται ένας χαμός με τις αποκαλύψεις του Wikileaks. Διανύουμε περίεργους καιρούς και η Ελλάδα ως εξιλαστήριο θύμα βάλλεται από παντού. Προσωπική μου άποψη; Όλα αυτά γίνονται για να βάλουνε επιτήδειοι τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας (πετρέλαιο, ουράνιο, λιγνίτη, νικέλιο κ.α.) στο χέρι ο οποίος δεν είναι και λίγος.
Ζούμε σε μια οικονομική χούντα με πολιτικούς διεφθαρμένους που κοιτάζουν το τομάρι τους και μόνο. Ανάπτυξη μηδέν, τεράστιο πρόβλημα με λαθρομετανάστες, οι τράπεζες είναι στα πάνω τους εις βάρος της συντριπτική πλειοψηφίας των πολιτών της χώρας, η ανεργία χτυπάει κόκκινα. Όλα τα παραπάνω απαρτίζουν ένα σενάριο τρόμου.
Είμαι ιδιαίτερα προσεκτικός με όλα τα σενάρια συνωμοσιολογίας αλλά όταν υπάρχουν γεγονότα τότε περνάμε στη σφαίρα της εφιαλτικής πραγματικότητας. Τα απόρρητα έγγραφα που έφερε στην επιφάνεια το Wikileaks μας δείχνουν ότι αυτά που φάνταζαν ιστορίες για αγρίους πριν μερικά χρόνια είναι αλήθεια και ένας Θεός ξέρει τι άλλο ακόμα παραμένει κρυφό σαν επτασφράγιστο μυστικό.
Φτάσαμε σε σημείο στην Ελλάδα πολλοί να ντρέπονται να μιλήσουν για εθνικά θέματα ή να κρεμάσουν την ελληνική σημαία στα μπαλκόνια για να μη τους βάλουν τη σφραγίδα του εθνικιστή, του χρυσαυγίτη, του ρατσιστή. Σε όλες τις χώρες του κόσμου η σημαία υπάρχει σε σπίτια όλη τη διάρκεια του χρόνου και σε εθνικές επετείους, σε πολλές πολιτισμένες χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο, επιβάλεται η ανάρτηση αυτής αλλιώς θα πέσει πρόστιμο. Ακόμα και σε συναυλίες βλέπεις ανθρώπους να κυματίζουν τις σημαίες της χώρας τους. Εδώ όμως κάποιοι το παίζουν υπεράνω και θεωρούνε ότι τέτοιες πράξεις όπως και το να μιλάς για πατρίδα, έθνος και πατριωτισμό είναι παρωχυμένες αντιλήψεις. Καίνε τη σημαία, ένα από τα πιο ιερά σύμβολα και μένουν ατιμώρητοι. Αυτοί είναι που βοηθάνε στα ξένα σχέδια του διαμελισμού της Ελλάδας, αλλά δε θα τους περάσει.
Έτσι και βγάλει κάποιος ένα τραγούδι για την Ελλάδα κατευθείαν κάποιοι θα τον εντάξουν σε ακροδεξιές τάξεις. Το να είσαι έλληνας πολλοί το εκλαμβάνουν ως κάτι κακό. Πολλοί νιώθουν ντροπή και αποφεύγουν να μιλάνε για εθνικά θέματα και διεκδικήσεις την ώρα που όλοι θέλουνε να αρπάξουν το μεγαλύτερο κομμάτι από το φιλέτο που λέγεται Ελλάδα. Φοβούνται να μην τους κολλήσουν τη ρετσινιά κάποιοι άλλοι.
Ποιοί άλλοι; Αυτοί οι θολοκουλτουριάρηδες, που προσπαθούνε να μας επιβάλλουν με το στανιό την ανύπαρκτη ελληνοτουρκική φιλία, αυτοί που μάχονται υπέρ των λαθρομεταναστών αλλά δεν τολμάνε να φιλοξενήσουν μερικούς στα σπίτια τους, αυτοί που σκύβουν το κεφάλι στα Σκόπια και παραμαζεύουν λεκτικά όποιον αντιδράσει, αυτοί που μάχονται υπέρ της ανεξιθρησκείας και των τζαμιών αλλά την ίδια στιγμή θέλουν να πλήξουν το χριστιανισμό.
Έρχεται ένα συγκρότημα από τη Σουηδία, οι Sabaton, που ανήκει στο χώρο του epic metal ή power metal και γράφει ένα τραγούδι για το έπος του 1940. Ο λόγος για το Coat of arms που συμεπριλαμβάνεται στο ομώνυμο CD που κυκλοφόρησαν το 2010. Στο You Tube ένας Σέρβος, με το κανάλι και το ψευδώνυμο Orthodoxcrusader, έκανε ένα ερασιτεχνικό video clip για το παραπάνω τραγούδι (πάρα πολύ καλό) το οποίο σας το δείχνω παρακάτω με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους. Αυτούς μπορούμε να τους κατηγορήσουμε ως εθνικιστές, φασίστες ή οτιδήποτε άλλο; Μπορούμε να κατηγορήσουμε τους Iron Maiden που έγραψαν τραγούδι για τον Μέγα Αλέξανδρο (Alexander the great); Δε νομίζω.
Ας κουνήσουμε όλοι την κεφάλα μας μπας και ξυπνήσουμε, γιατί αλλιώς θα ψάχνουμε τοίχο να τη χτυπήσουμε και θα είναι αργά.
Δείτε το παρακάτω video και ανατριχιάστε με τους στίχους του τραγουδιού. Θυμηθείτε ότι δεν είμαστε τυχαίοι.

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΟ Ι.Κ.Α.

Την Τετάρτη που μας πέρασε έπρεπε να πάω στο Ι.Κ.Α. το έταιρον ήμισι επειγόντως λόγω ασθένειας. Φτάσαμε σε χρόνο ρεκόρ στο πανάθλιο κτήριο του Ι.Κ.Α. (Ίδρυμα Καταντημένων Ασθενών) και πήγαμε στις πληροφορίες για να ρωτήσουμε που θα απευθυνθούμε. Μας έστειλαν στον ελεγκτή που είναι και παθολόγος. Περιμέναμε εκεί μαζί με εφτά οχτώ άλλους ασθενείς και έξι ιατρικούς επισκέπτες (αυτοί που πουλάνε φάρμακα για λογαριασμό εταιριών και χώνονται σε όλα τα ιατρεία αδιαφορώντας αν οι αθενείς υποφέρουν με την αναμονή).
Σεβασμός στους ασθενείς μηδέν. Φώναζαν, γελούσαν σα να βρίσκονταν σε καφετέρια. Ανάμεσα σ' αυτούς ήταν και μια γυναίκα - κλώσσα που έκανε τόσο θόρυβο όσο όλοι οι υπόλοιποι. Περιμέναμε υπομονετικά να έρθει η σειρά μας και όταν ήρθε πετάγεται η τύπισσα και μπαίνει στο ιατρείο. Επισημαίνω ότι δεν ήταν ασθενής. Μπίζνες ήθελε να κάνει. "Τι κάνεις; Προηγούμαστε", της λέω. "Συγνώμη, μόνο μισό λεπτάκι θα κάνω", μου λέει μπαίνει μέσα και κλείνει την πόρτα νομίζοντας ότι δε μου άφησε περιθώρια ν' αντιδράσω. Πέρασε το μισό λεπτάκι, πέρασε ένα, πέρασαν δύο, τρία, τέσσερα, πέντε και η υπομονή μου εξαντλήθηκε.
Τότε ακούστηκε η δυνατή και γνωστή στο Ι.Κ.Α. αγριοφωνάρα μου: "Αυτό το μισό λεπτό ακόμα να περάσει; Αρμένικη την έκανες τη βίζιτα". Φυσικά πριν το ξέσπασμα τα μπινελίκια έδιναν και έπαιρναν. Και τι δεν είπε ο στόμας μου. Τότε βγήκε και σα βρεγμένη γάτα εξαφανίστηκε. Τότε μου έβαλε τις φωνές ο γιατρός: "Που νομίζετε ότι βρίσκεστε κύριε; Πώς φωνάζετε έτσι; Έχετε ραντεβού;" και κάτι τέτοια. Εκεί πέταξα κορώνες: "Οι δικές μου οι φωνές σε πείραξαν; Τόση ώρα που οι ιατρικοί επισκέπτες που κωλοβαράνε και φωνάζουν δε σε πείραξε;", Αυτός επέμενε να ρωτάει αν είχα ραντεβού. "Όχι δεν έχω γιατί ήρθα ως επείγον και εσύ είσαι ο ελεγκτής οπότες θες ή όχι θα μας δεχτείς και αν σεβόσουν τους ασθενείς σου δε θα δεχόσουν την πλασιέ φαρμάκων για να κάνετε δουλειές παρατείνοντας τον πόνο των άλλων, αλλά θα την άφηνες για το τέλος". Εκεί το βούλωσε. Μετά από πέντε λεπτά μας δέχτηκε στο ιατρείο του όλο χαμόγελο θαρρείς και δεν έγινε τίποτα. Άβυσσος η ψυχή του κομπογιαννίτη. Μέσα σε ένα λεπτό, χωρίς να κάνει εξέταση, μας παρέπεμψε σε άλλο παθολόγο στο άλλο πανάθλιο κτήριο του Ι.Κ.Α.
Πάμε στο άλλο Ι.Κ.Α., ρωτάμε τον κόπανο στη ρεσεψιόν σε ποιο όροφο είναι ο γιατρός, μας λέει στον πρώτο, πάμε στον πρώτο και βλέπουμε έναν ιατρικό επισκέπτη από την ομάδα των έξι που συναντήσαμε προηγουμένως. Γαμώ τη γκαντεμιά μου σκέφτομαι. "Μην κάνεις το λάθος να μπεις πριν από εμάς", του λέω. Μου λέει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ότι ο γιατρός δεν ήταν εκεί και μάλλον θα είναι σε διάλειμμα. Κοιτάζω την κατάσταση με τα ραντεβού και βλέπω ότι υποτίθεται εκείνη την ώρα έπρεπε να είναι στο ιατρείο του. Πάνε να δουλέψουν τέσσερις, πέντε ή έξι ώρες και θέλουν και διάλειμμα; Τι να κάνουμε, περιμένουμε καρτερικά. Άλλη μια κυρία ήρθε και περίμενε και αυτή. Γιατρός όμως γιοκ! Ξανακατεβαίνω στη ρεσεψιόν και λέω στον κόπανο να βρει τον άλλο κόπανο (το γιατρό ντε) και να του πει ότι ήρθε πελατεία στο μαγαζί. Ξανανεβαίνω τα σκαλιά και μετά από λίγο εμφανίζεται ο λεβέντης, ο καραμπουζουκλής, ο σαπιοκοιλιάς ντεμέκ γιατρός. Ο κόπανος της ρεσεψιόν δεν μπορούσε να τον ειδοποιήσει από την πρώτη στιγμή εφόσον ήξερε ότι πάμε για το συγκεκριμένο κόπανο... sorry... γιατρό; Τεσπα! Μπαίνουμε μέσα στο ιατρείο και μας ρωτάει: "Έχουμε αρρωστήσει;". "Όχι, έχουμε κλασική περίπτωση βλάβης", του απαντάω και αυτός με κοιτάζει με το βλέμμα της ισχνής αγελάδας. Εξέταση μηδέν. Μας δίνει ένα παραπεμπτικό για να πάμε στο ακτινολογικό για ακτίνες.
Άντε πάλι στο πρώτο πανάθλιο κτήριο του Ι.Κ.Α. για ακτίνες. Μπαίνουμε στο ακτινολογικό αλλά κρανίου τόπος. Ψυχή δεν υπάρχει, οι πόρτες ορθάνοιχτες, η βρώμα σε όλο της το μεγαλείο και γενικότερα αν υπήρχε κάτι αξίας να κλέψω θα το έκανα με μεγάλη άνεση χωρίς να καταλάβει κανείς. Αν ξαναβρεθώ σε τέτοια κατάσταση θα πάρω τη βιντεοκάμερα και θα τους κάνω σούργελο στο You Tube. Περιμένουμε λίγο αλλά ο ακτινολόγος άφαντος. Φαίνεται ότι όλοι στο Ι.Κ.Α. βρίσκονται σε ένα διαρκές διάλειμμα. Πάω στη ρεσεψιόν και ζητάω να τον ειδοποιήσουνε. Μετά από δυο με τρία λεπτά κάνει την εμφάνιση του ο κόπανος νούμερο τρία. "Για ακτίνες ήρθατε;", μας ρωτάει. Πόσο μαλάκας πρέπει να είναι κάποιος για να κάνει μια τόσο ηλίθια ερώτηση; "Όχι ένα κιλό φέτα θα ήθελα", του απαντάω. Τεσπα! Βγάζουμε ακτίνες και πάμε στο άλλο πανάθλιο κτήριο του Ι.Κ.Α. και πάλι. Δείχνουμε τις ακτίνες και μας λέει ο γιατρός του διαλείμματος: "Μάλιστα. Θα σας χορηγήσω αντιβίωση και depon". Έλα ρε μεγάλε! Για ένα κρύωμα, για μια βρογχίτιδα τι θα μας έδινες άλλο; Viagra; Σημείωση: Πάνω στο γραφείο του γιατρού υπήρχε ένα πακέτο με τσιγάρα και αναπτήρας. Αυτό δεν είναι κακό. Υπήρχε όμως και ένα τασάκι με γόπες. Οι γόπες για να βρεθούνε εκεί πρέπει να προϋπάρξει η διαδικασία του καπνίσματος. Αμφιβάλλω να κατέβηκε ο δόκτορας κάτω, να βγήκε έξω, να κάπνισε και μετά να κουβάλησε και πάλι στον πρώτο όροφο τις γόπες του. Απλά το επισημάνω.
Τόσα λεφτά παίρνει το γαμημένο το Ι.Κ.Α. Γιατί υπολειτουργεί; Γιατί δεν ελέγχει κανένας όλους τους καρεκλοκένταυρους που πάνε εκεί όχι για να δουλέψουν αλλά για να περάσουν την ώρα τους και να ζεστάνουν με τις κωλάρες τους τις καρέκλες; Πότε θα τιμωρηθεί κάποιος γαμώ το κέρατο μου; Η πολιτεία πρέπει να το πάρει χαμπάρι. Το Ι.Κ.Α. είναι άλλη μια ανοιχτή πληγή για την Ελλάδα.