ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΔΕΙΑ

Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Μη ξεχάσετε να αλλάξετε την ώρα. Ξεκίνησε η δύο εβδομάδων άδεια μου και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επεκταθεί σε πέντε εβδομάδες non stop λόγω των πολλών υπερωριών που έχω. Δε με χαλάει αλλά θάλλασα να πάω για μπάνιο δε μπορώ εκτός και αν πάω σε κανένα εξωτικό προορισμό (που δε θα πάω γιατί δεν παίζει cent). Με λίγα λόγια not going to the beach not staring at the bitch που έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι αν και στη διπλανή φωτογραφία έπρεπε να είμαι και εγώ, καθισμένος στην ξαπλώστρα και δίπλα ένα βαρέλι με πάγο και μέσα μπόλικα μπυρόνια. Επιφυλάσσομαι για το μέλλον.
Καλά μιλάμε θα πέσει η σούπερ ρέκλα. Θα κάνω το απόλυτο τίποτα, the big zero. Για κάποιες μέρες θα κάνω τη διαδρομή: κρεβάτι, ψυγείο, καναπές και τούμπαλιν. Θα ξαπλώσω και θα κοιμηθώ τόσο πολύ που θα βγάλω ρίζες. Μετά όταν στρώσουν τα κοκκαλάκια μου κάτι θα βρω να κάνω για να σκοτώσω το χρόνο μου.
Ένα πράγμα μου τη δίνει. Τα πρώτα πρωινά θα πετάγομαι από το κρεβάτι μέσα στα άγρια χαράματα γιατί έτσι έχω συνηθίσει λόγω δουλειάς και ο ύπνος που θα κάνω θα είναι σε επεισόδια.
Τεσπα! Να μη σας ζαλίζω άλλο Κυριακάτικα. Τα λέμε λίαν συντόμως.

UPDATE: Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες και σε όλες τις εορτάζουσες.

ΑΔΕΙΟΥΧΟΣ; OH,YESSS!!!

Επιτέλους πήρα άδεια από τη δουλειά. Το καλό είναι ότι θα σαπίσω στον ύπνο (το κύριο μου μέλημα) και μετά θα κάνω ότι μ' ευχαριστεί (αν μείνει χρόνος). Από τον καναπέ στο κρεβάτι και τούμπαλιν. Το κακό είναι ότι δε θα πάω πουθενά. Τι να κάνουμε... δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα! Και μόνο που ξέρω ότι δε θα πάω στη δουλειά για δυο εβδομάδες φτάνει.
Εκεί που στραβώνω είναι ότι πετάγομαι κάθε πρωί από το κρεβάτι με το μάτι γαρίδα νομίζοντας ότι θα πάω στη δουλειά. Κακιά συνήθεια που για να ξεκολλήσει κανείς χρειάζεται χρόνο.
Σήμερα έκανα για πρώτη φορά σχεδόν τίποτα μετά από πολλούς μήνες. Ωραία αίσθηση. Αύριο θα κάνω το απόλυτο τίποτα. Πάντως σήμερα κατάλαβα ότι είμαι σε άδεια λόγω του ότι είναι Δευτέρα και εγώ κάθομαι. Χθες επειδή ήταν Κυριακή δεν το πολυκατάλαβα.
Το λοιπόν σήμερα δεν έχω όρεξη να πω κάτι συγκεκριμμένο ή να ανεβάσω post με συγκεκριμμένο θέμα. Απλά ήθελα να μοιραστώ τη χαρά μου για την άδεια.
Ήρθε η ώρα παίδες να την κάνω με ελαφρά και να πάω για καφέ. Καλά να περνάτε ότι και αν κάνετε. See ya!!!

ΠΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ

Στην εταιρία που δουλεύω ο προϊστάμμενος ξεχωρίζει τους εργαζόμενους όχι με κριτήριο την αξιοκρατία αλλά τις συμπάθειες. Για παράδειγμα έχουμε έναν καινούριο συνάδελφο εδώ και δυο μήνες ο οποίος αργεί κάθε μέρα και μερικές φορές δεν έρχεται στη δουλειά χωρίς να ειδοποιήσει. Επειδή όμως είναι από το ίδιο χωριό με τον προϊστάμμενο δεν του έχει γίνει καμία επίπληξη από τον τελευταίο. Μάλιστα ο προϊστάμμενος τον προωθεί άσχετα που ο καινούριος κάνει συνέχεια λάθη και δείχνει ότι δεν τον ενδιαφέρει η δουλειά.
Από την άλλη πλευρά, εμένα και δυο άλλους παλιούς μας έχει βάλει στο μάτι ο προϊστάμμενος γιατί ζητάμε τα αυτονόητα. Ήδη έδιωξε ένα συνάδελφο παντρεμμένο με μικρό παιδί ο οποίος ήταν πολύ καλός στη δουλειά του αλλά είχε ένα ελλάτωμα (πάντα μιλάμε κατά του προϊσταμμένου την άποψη), ζητούσε να δουλεύει σαν άνθρωπος.
Τώρα πάει να μας φάει υπερωρίες και την άδεια που δικαιούμαστε. Τις υπερωρίες δε μας τις πληρώνουν, απλά ανάλογα με τις μέρες που συγκεντρώνονται απ΄αυτές τις παίρνουμε σε άδεια. Βέβαια κανένας δε μας ρώτησε αν θέλουμε κάτι τέτοιο. Και το ποιο κουφό απ' όλα; Μας λέει ότι δε δικαιούμαστε κανονική άδεια αλλά μόνο αυτή που βγαίνει από τις υπερωρίες. Μα πως γίνεται να δικαιούμαστε και να χορηγούμαστε το επίδομα άδειας χωρίς να δικαιούμαστε άδεια. Ο νόμος το λέει καθαρά: Ο κάθε εργαζόμενος άσχετα αν είναι μόνιμος ή συμβασιούχος δικαιούται δυο μέρες το μήνα άδεια.
Η εταιρία που δουλεύω για 'μένα είναι μια μικρογραφία της Ελλάδας. Μπουρδέλο το ένα μπουρδέλο και το άλλο. Γι' αυτό το λόγο δεν πάει τίποτα μπροστά σ' αυτόν τον τόπο. Μπαίνουν οι λάθος άνθρωποι σε λάθος θέσεις.