ΕΝΑΜΙΣΙ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΑΡΤΙ

Είναι γεγονός! Μετά από ενάμιση χρόνο πήρα ένα χαρτί που περίμενα. Αθάνατο ελληνικό δημόσιο! Να γίνω πιο συγκεκριμένος.
Στα μέσα του Σεπτέμβρη του 2009 καταθέσαμε τα χαρτιά και το παράβολλο για να γίνει η αναγνώριση του πτυχίου της αρραβωνιαστικιάς μου. Ενάμιση χρόνο κράτησε η διαδικασία. Ελληνικό φαινόμενο εφόσον σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του εξωτερικού η διαδικασία για να ολοκληρωθεί χρειάζεται από δύο μέρες έως δύο εβδομάδες το πολύ. Την περασμένη εβδομάδα λάβαμε email που έλεγε ότι μπορούμε να παραλάβουμε την αναγνώριση. Δεν το πίστευα μέχρι να πάρω σήμερα από τα Κ.Ε.Π. το χαρτί. Τελικά όλος ο χαμός για μια απλή κόλλα Α4 εκτυπωμένη με μια σφραγίδα την οποία την παραλάβαμε τσαλακωμένη σα σκουπίδι από τα Κ.Ε.Π.
Το χαρτί έχει υπογραφεί τέλη Ιανουαρίου του 2011. Δηλαδή για να μας ενημερώσουν με ένα email χρειάστηκαν σχεδόν δύο μήνες. Άντε να με πείσεις μετά ότι σε ορισμένες υπηρεσίες του δημοσίου (ουκ ολίγες) δεν κωλοβαράνε συστηματικά και με τέμπο.
Το άλλο κουφό που είναι και πάλι ελληνική πατέντα είναι ότι το χαρτί που παραλάβαμε αναγνωρίζει το πτυχίο ως ομότιμο τίτλο ελληνικού πανεπιστημίου αλλά για να αναγνωριστεί ως πτυχίο κοινωνιολογίας πρέπει να δώσει η κοπέλλα δυο μαθήματα. Και επειδή εδώ κοντά κανένα πανεπιστήμιο δεν έχει τμήμα κοινωνιολογίας (ούτε στη Θεσσαλονίκη) πρέπει να τραβιώμαστε στρην Αθήνα, στην Κρήτη ή όπου αλλού υπάρχει τμήμα της συγκεκριμένης σχολής το οποίο σημαίνει παραπάνω έξοδα. Tο ακόμα πιο κουφό; Στο χαρτί λέει ότι αναγνωρίζεται το πτυχίο κοινωνιολογίας (στα αγγλικά) ενώ στα ελληνικά μας λένε ότι πρέπει να δώσουμε εξετάσεις άλλα δυο μαθήματα για να αναγνωριστεί και η ειδικότητα. Λίγο φάσκουν και αντιφάσκουν ή νομίζω; Υποτίθεται ότι αυτά θα είχαν εκλείψει μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά όχι εδώ πέρα. Εδώ είναι Ελλάδα, δεν είναι παίξε γέλασε. Πήρα τηλέφωνο στο Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. και ζήτησα διευκρινήσεις. Η απάντηση από την άλλη πλευρά της γραμμής; "Αυτό είναι μια ελληνική ιδιαιτερότητα". Ορίστε; Μα στην Ελλάδα μόνο ιδιαιτερότητες υπάρχουν και εισπρακτικές τακτικές. Τίποτε άλλο!
Πέρα από την πλάκα πιστεύω ότι μερικές απολύσεις πρέπει να γίνουν σε άτομα που κωλοβαράνε στο δημόσιο μπας και ταρακουνηθούνε οι υπόλοιποι και δουλέψει καμιά υπηρεσία πιο γρήγορα. Δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε ενάμισι χρόνο και όποτε παίρναμε τηλέφωνο να μας μιλάνε με τουπέ σα να μας κρατάνε στο χέρι και να μιλάνε εριστικά. Γνωρίζω ότι πολύς κόσμος ταλαιπωρείται με το Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. και περιμένει το λιγότερο ενάμισι χρόνο για να πάρει την αναγνώριση και να βγει στην αγορά εργασίας. Στην ουσία χάνει χρόνο από τη ζωή του περιμένοντας. Καλό θα ήταν όλοι οι ανευθυνο-υπεύθυνοι να ανοίξουν τα στραβά τους και να κάνουν κάτι. Όχι μόνο να τσεπώνουν τα παράβολλα και μετά στα παπάρια τους! Νομίζω;

ΠΟΣΟ ΓΡΑΜΜΕΝΟΥΣ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ

Σήμερα είναι των Ταξιαρχών. Χρόνια πολλά λοιπόν σε όλους τους εορτάζοντες και σε όλες τις εορτάζουσες. Οι Ταξιάρχες είναι οι πολιούχοι των Σερρών άρα γιορτάζει και η πόλη. Όλα είναι κλειστά εκτός από τις δημόσιες υπηρεσίες. Σπάνιο πράγμα να δουλεύουν οι δημόσιοι υπάλληλοι (πλην των εκπαιδευτικών) και να κάθονται οι ιδιώτες. Φέτος η γιορτή έπεσε και Δευτέρα... φανταστείτε τη ζοχάδα των δημοσίων υπαλλήλων. Ένα τριήμερο θα τους καθόταν μια χαρά. Και όμως αγαπητοί μου αναγνώστες. Κάποιοι πάλι τα κατάφεραν να κωλοβαρέσουν. Πώς; Διαβάστε παρακάτω και θα δείτε.
Σήμερα είχα ραντεβού στο Ι.Κ.Α. με μία γιατρό. Πήγα κανονικά και στη ρεσεψιόν ρώτησα σε ποιο όροφο βρίσκεται. Η απάντηση; "Στον δεύτερο αλλά μην πάτε γιατί σήμερα η γιατρός πήρε άδεια". Έμεινα μαλάκας! "Ορίστε;", ξαναρωτάω. "Η γιατρός για σήμερα πήρε άδεια. Δεν επικοινώνησαν μαζί σας από το Ι.Κ.Α.;", μου απαντάει η γυναίκα στη ρεσεψιόν. "Όχι. Δεν επικοινώνησε κανένας μαζί μου. Γι' αυτό το ραντεβού περίμενα δυο μήνες. Τώρα τι να κάνω;", απαντάω. Και φυσικά η απάντηση της ήταν να κλείσω καινούριο ραντεβού. Μπουρδέλο σας λέω. Και χρυσοπληρώνουμε σα μαλάκες το Ι.Κ.Α. όπου τίποτα δε δουλεύει σωστά.
Συγνώμη αλλά ο τωρινός πρωθυπουργός τις χώρας (Γ.Α.Π.) δεν ήταν αυτός που έλεγε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δε θα μπορούνε να κολλάνε άδειες με γιορτές και Σαββατοκύριακα; Από τότε που το είπε έκανε κανένα έλεγχο να δει αν ισχύει αυτό που είπε; Παπάρια! Να αφήσει τους καπνιστές, τις πράσινες αναπτύξεις και τις μαλακίες και να κοιτάξει να κάνει κανένα μερεμετάκι στο δημόσιο τομέα γιατί πάντα οι πολίτες την πληρώνουν τη νύφη και περισσότερο οι ιδιώτες και οι άνεργοι. Η γραφειοκρατία και ο σταρχιδισμός καλά κρατούν.
Τιμωρήθηκε ποτέ κανείς για το μπάχαλο που επικρατεί στο δημόσιο; Όχι και ποτέ δε θα τιμωρηθεί κανένας. Η ατιμωρησία είναι βασικό συστατικό της μπουρδελοποίησης των πάντων.
Το άλλο το μάθατε; Έχουμε κρίση, λεφτά δεν υπάρχουν αλλά εκλογικό επίδομα πήραν όλα τα σώματα ασφαλείας της τάξεως των 700 ευρώ. Ναι για μια μέρα 700 ευρώ γαμώ την τρέλα μου άσχετα αν δούλευαν ή αν είχαν ρεπό. Χαλαρά και αβασάνιστα. Που βρέθηκαν τόσα λεφτά για τόσες δεκάδες χιλιάδες άτομα; Και γιατί να πάρουν εκλογικό επίδομα; Τη δουλειά τους δεν κάνουν;
Μετά μου λέτε να μην κάνω αποχή! Γι' αυτό το λόγο κάνω αποχή. Γιατί το είπα, το λέω και θα το λέω ότι το εκλογικό και κατ' επέκταση πολιτικό σύστημα είναι λάθος και σάπιο. Χρειάζεται ριζικές αλλαγές. Τα είχα πει και σε μία πρόσφατη ανάρτηση.
Τεσπα! Πάμε και σ' άλλη Κυριακή εκλογών. Θα ήθελα πολύ να μάθω αν θα ξαναδωθεί εκλογικό επίδομα στα σώματα ασφαλείας. Μια συμβουλή θα σας δώσω. Το πουλί, την υπογραφή και την ψήφο πρέπει να προσέχουμε που τα βάζουμε. Μην παρασύρεστε από πολιτικούς εκβιασμούς. Κάντε αποχή ή τουλάχιστο ψηφίστε αυτούς που δεν έχουν χρήσμα.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΕ ΛΕΝΕ ΓΚΡΙΝΙΑΡΗ...

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε διεξήχθησαν οι εξετάσεις του υπουργείου παιδείας (χαχαχα... καλό ε;) πιστοποίησης ξένων γλωσσών. Αν και στην Αγγλική κατέχω τα χαρτιά από άλλο φορέα (Ελληνοαμερικάνικη ένωση) κάποιοι γνωστοί μου με έβαλαν στην πρίζα ότι ενδέχεται στο μέλλον το υπουργείο να φέρει δυσκολίες ως προς την αναγνώριση τους. Φήμες; Δεν ξέρω. Ίσως. Έτσι πήρα την απόφαση να δώσω εξετάσεις και να πάρω την πιστοποίηση Γ1 (Advanced). Δυστυχώς το αντίστοιχο Proficiency δεν το δίνουν ακόμα. Έτσι το Φλεβάρη έκανα τα χαρτιά μου και έσκασα τα εβδομήντα ευρά (τόση είναι η ταρίφα) και περίμενα να περάσει ο καιρός.
Την περασμένη εβδομάδα πήρα τηλέφωνο στα γραφεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για να δω τι ώρα θα έδινα. Μου είπαν προφορικά το Σαββάτο στις δέκα το πρωί και γραπτά την Κυριακή στις οχτώ. Έρχεται το Σαββάτο και εγώ βρέθηκα στο σχολείο όπου διεξάγονταν οι εξετάσεις. Εκεί έμαθα ότι έγινε ένα μπέρδεμα και θα έδινα στις ενδεκάμιση. Τεσπα! Ευτυχώς το κινητό μου έχει ραδιόφωνο και άκουσα τον Αποστόλη από την Ελληνοφρένεια στον Σκάι. Πήγα να πάρω ένα μπουκαλάκι νερό, ένα καφέ και μια τυρόπιτα από το κυλικείο και τα πλήρωσα τρισήμισι ευρά παρακαλώ. Υποτίθεται στα σχολεία αυτά τα προϊόντα είναι πιο φθηνά απ' έξω. Τρίχες! Φανταστείτε έναν κακόμοιρο γονιό που δουλεύει για εφτακόσια ευρώ να έχει δυο παιδιά στο σχολείο. Αυτό σημαίνει τουλάχιστο εκατό ευρώ χαρτζηλίκι για να φάνε κάτι τα παιδιά. Καλά τα ταπεράκια και τα τοστάκια από το σπίτι αλλά όταν όλα τα παιδιά παίρνουν από το κυλικείο δε γίνεται να κάνεις το δικό σου εξαίρεση και να το κάνεις να νιώθει μειονεκτικά. Δε μπορείς να παίζεις με την ψυχολογία του παιδιού. Με αυτές τις σκέψεις έφτασε η ώρα για να πάω να δώσω προφορικά.
Αμ δε! Μου ανακοίνωσαν ότι δε μπορώ να δώσω εξετάσεις γιατί κάποιος ηλίθιος πετούσε αετό όταν έγραφε τιος καταστάσεις με αποτέλεσμα το επίθετο μου να υπάρχει στις καταστάσεις κάπως διαφορετικά. Δείχνω την ταυτότητα μου και το δελτίο εξεταζόμενου που είχα για να δούνε ότι εκεί το όνομα μου ήταν γραμμένο σωστά. Τους είπα ότι και στις καταστάσεις που ήταν αναρτημένες έξω το όνομα μου ήταν γραμμένο και πάλι σωστά. Ο καθένας έλεγε το κοντό του και το μακρύ του. Από οργάνωση μηδέν. Όλοι έτρεχαν πανικόβλητοι χωρίς λόγο και δε μπορούσαν να συνεννοηθούνε μεταξύ τους. Βλέποντας ότι η ευγένεια δεν αποδίδει έβαλα σε εφαρμογή το plan B. Φωνές και βρισίδι. Αλάνθαστη συνταγή. Σας τη συνιστώ. Μέσα σε πέντε λεπτά βρέθηκα στην αίθουσα να δίνω εξετάσεις.
Την επόμενη μέρα (Κυριακή) δίναμε γραπτά και listening. Η ανοργανωσιά έδινε ρεσιτάλ! Οι επιτηρητές δεν ήξεραν τι τους γινόταν. Συζητούσαν μεταξύ τους σα να βρίσκοταν σε καφενείο αδιαφορώντας για τους εξεταζόμενους. Στο listening τα έδωσαν όλα. Μας έβαλαν να γράψουμε χωρίς να μας δώσουν τα φυλλάδια με τις ερωτήσεις. Όταν κάποιοι το επισήμαναν φάνηκε η ασχετοσύνη τους εφόσον δεν ήξεραν καν ότι υπήρχαν φυλλάδια με τις ερωτήσεις. Ο αντίλαλος που δημιουργήθηκε από τα τεράστια ηχεία έκανε την κατανόηση δυσκολότερη. Η ένταση αυξομειώνοταν και ο ήχος ήταν χάλια (σα να είχε παράσιτα). Για να καταλάβαινε κάποιος έπρεπε να έχει αυτί - κομάντο.
Εν ολίγοις: Οργάνωση μηδέν και όλοι οι παρευρισκόμενοι υπεύθυνοι και επιτηρητές για τις εξετάσεις βρίσκονταν στον πλανήτη Γκούφη. Τόσα χρόνια βρίσκομαι στην Ελλάδα και δεν υπάρχει έστω και μια φορά που να λειτούργησε κάτι σωστά στο δημόσιο τομέα.
Υ.Γ.: Οι αναρτήσεις του παρόντος blog έχουνε ψιλοαραιώσει γιατί ετοιμάζω κάτι. Ελπίζω σε λίγες μέρες να είναι έτοιμο και να σας το παρουσιάσω.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ

Τέταρτη και τελευταία μέρα της ταλαιπωρίας μας στην τράπεζα. Ναι, είναι γεγονός! Ο επιμένων νικά! Καταφέραμε να βγάλουμε το πολυπόθητο βιβλιάριο καταθέσεων στην Εθνική τράπεζα. Εννοείται με παρατράγουδα.
   Η τράπεζα έκλεινε στις 14:30 και η αρραβωνιαστικιά μου σχολούσε στις 14:00. Είχαμε μισή ώρα και λιγότερο (ευτυχώς που η τράπεζα βρίσκεται κιντά στη δουλειά της) για να βγάλουμε το πολυπόθητο βιβλιάριο. Φυσικά για άλλη μια μέρα στην Εθνική επικρατούσε πανικός. Η ώρα προχωρούσε και για άλλη μια φορά οι υπάλληλοι, μόλις πήγε 14:30, τα παράτησαν και άφησαν σύξηλους καμιά ογδονταριά άτομα. Ο κόπανος που μου έκανε την κασκαρίκα (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση) με την εξουσιοδότηση με κοίταζε και του είπα ότι σήμερα θα τελειώσω τη δουλειά μου ο κόσμος να χαλάσει. Εκεί έγινε το σώσε. Πιο προκλητικοί ηταν οι μόνιμοι υπάλληλοι που χώνουν τα παιδιά που είναι με σύμβαση και τους φοιτητές που κάνουν την πρακτική τους. Σαν έσφιξαν τα πράγματα και αναγκάστηκαν οι μόνιμοι να δουλέψουν επιτέλους λιγάκι σήκωσαν μπαϊράκι. Τότε ο διευθυντής αναγκάστηκε και έδωσε σε όλους χαρτάκια προτεραιότητας για την αυριανή μέρα.
   Πάω και του λέω ότι είναι η τέταρτη μέρα που ερχόμαστε εδώ και ότι δεν πρόκειται να φύγω αν δεν εξυπηρετηθώ. Η αγένεια του και τρόπος συμπεριφοράς του μ' έκαναν να ξεχάσω τους κόσμιους και ευγενικούς μου τρόπους και με άσχημο τρόπο του έκανα σαφές ότι θέλει δε θέλει θα μας εξυπηρετήσει γιατί η αρραβωνιαστικιά μου δε μπορεί να πάρει άδεια από τη δουλειά της. Έβγαλα τα χαρτιά τα πέταξα στο γραφείο και έκατσα στην καρέκλα. Στο τέλος κατάλαβε ότι δεν επέμενα από πείσμα αλλά ότι όντως η περίπτωση μας ήταν ιδιάζουσα και έδωσε εντολή σε μια υπάλληλο να μας εξυπηρετήσει.
   Η υπάλληλος άρχισε να μου λέει ότι δεν την καταλαβαίνουμε και ότι είναι έγγυος. Συγνώμη αλλά εγώ που για τέταρτη μέρα βρισκόμουνα στην τράπεζα σα μαλάκας τι να πω; Εμένα με καταλαβαίνει κανείς; Δε νομίζω. Είναι απίστευτοι. Ζητούνε κατανόηση την ώρα που δε δείχνουν το ίδιο για τους υπόλοιπους. Αν είναι έγγυος ας πάρει άδεια και για να γίνω πιο εριστικός και εγωιστής μπορώ να πω στ' αρχίδια μου. Ας ζητήσουν τις ευθύνες από άλλους και όχι από εμένα. Τα έχω πει και στις προηγούμενες αναρτήσεις μου. Στο τέλος πήραμε το βιβλιάριο στα χέρια μας.
   Νομίζω ότι πρέπει να ακολουθήσουμε το σύστημα της Σουηδίας όσον αφορά τη μονιμότητα στο δημόσιο. Να υφίσταται μονιμότητα όταν κάποιος πραγματικά δουλεύει. Αν κωλοβαράει να πηγαίνει στο σπίτι του με συνοπτικές διαδικασίες.
   Βγαίνονατς πήγα στο ΑΤΜ να τσεκάρω αν μπήκε το επίδομα αλληλεγγύης. Και πάλι τζίφος. Ο Γ.Α.Π. μας κοροϊδεύει για τα καλά. Τουλάχιστον δεν έχω τύψεις εφόσον δεν τον ψήφισα. Ας είναι το κρίμα στο λαιμό των ψηφοφόρων του.
   Ένα είναι σίγουρο. Στην Ελλάδα αν δε φωνάξεις, αν δε βρίσεις και αν δε μαλώσεις δεν πρόκειται να τελειώσεις καμία δουλειά που περιέχει μεγάλες δόσεις δημοσίου και γραφειοκρατίας. Φωνάξτε και βρίστε. Πιστέψτε με είναι αποτελεσματικό.

ΤΡΙΤΗ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟ

Ειλικρινά δεν ξέρω τι να κάνω. Να κλάψω ή να γελάσω; Πάντως όλους εσάς κουφάλες καρεκλοκένταυροι των δημοσίων υπηρεσιών δε θα σας αφήσω σε χλωρό κλαρί. Τρίτη συνεχόμενη μέρα σήμερα για να βγάλω ένα απλό βιβλιάριο καταθέσεων στην Εθνική τράπεζα και οι προσπάθειες ήταν άκαρπες. Ας τα πάρουμε από την αρχή (για άλλη μια φορά).
   Σηκώθηκα σήμερα πρωί - πρωί για να πάω στην εφορία και να πάρω τη βεβαίωση απόδοσης Α.Φ.Μ. για τη Μαρία (την αρραβωνιαστικιά μου). Πήρα όλη τη χαρτούρα που χρειαζόταν (εξουσιοδότηση, διαβατήριο, ταυτότητα κλπ.) και μετά από κάποια ώρα τέλειωσα. Εντύπωση μου έκανε που οι υπάλληλοι (σχεδόν όλοι) είναι αγεωγράφητοι και δεν ξέρουν τις χώρες μέλη της Ε.Ε. και έτσι κλήθηκα να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας. Η άγνοια που έχουν τους οδηγεί σε ένα είδος δυσπιστίας σε ότι και να τους πει κανείς. Μετά από ώρα και μετά από διάφορες πρόχειρες συνεδριάσεις - πηγαδάκια μεταξύ τους αποφασίζουν αν μια χώρα ανήκει στην Ε.Ε. ή όχι (άσχετα αν αυτή η χώρα είναι μέλος της Ε.Ε.).
   Δεύτερη αρνητική εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι ακόμα κανείς εκεί μέσα δε γνωρίζει τίποτα για το επίδομα αλληλεγγύης και δεν έχει αναρτηθεί καμία ανακοίνωση (τα λέω και στη χθεσινή μου ανάρτηση).
   Φεύγω από την εφορία και πάω στην Εθνική τράπεζα όπου επικρατεί το χάος. Κόβω χαρτάκι και το νούμερο μου ήταν αποκαρδιωτικό. Φεύγω και πάω στο ΑΤΜ για να δω αν μπήκαν τα χρήματα στο λογαριασμό μου. ΤΖΙΦΟΣ!!!
   Ξαναπάω στην τράπεζα μετά από λίγη ώρα και κρατάω στο χέρι μου το χαρτάκι με το νούμερο. Μαθαίνω ότι το χαρτάκι είναι άχρηστο και πρέπει να στηθώ σε μια τεράστια ουρά που δεν ήταν ουρά αλλά μια μάζα ανθρώπων ή μάλλον ένας όχλος. Νιώθεις ή όχι σα μαλάκας; Τόσο δύσκολο ήταν να βάλουν ένα χαρτί με μια ανακοίνωση στην πόρτα που να λέει ότι τα χαρτάκια δεν ισχύουν για άνοιγμα λογαριασμών; Όποιος προλάβαινε. Κλασικά δε λειτουργούσαν ούτε οι μισοί γκισέδες με αποτέλεσμα να επικρατεί κομφούζιο. Η ώρα προχωρούσε και πήγε δύο η ώρα και μείναμε περίπου στα τριάντα άτομα. Ο πιτσιρικάς που έβγαζε τα βιβλιάρια άρχισε να λέει ότι σταματάει και δεν τον νοιάζει γιατί ζαλίστηκε από το πρωί και δεν έκανε τσιγάρο. Υπήρξε μια αναμπουμπούλα με αποτέλεσμα να μην το κουνήσει ρούπι γιατί κατάλαβε ότι θα τον έπαιρνε και θα τον σήκωνε. Πάω σε έναν προϊστάμμενο και του λέω ευγενικότατα ότι είναι η τρίτη συνεχόμενη μέρα που έρχομαι και να μας εξυπηρετήσει. Τι μου λέει τότε ο homo copanius με ενοχλημένο ύφος και αγενέστατα; "Μα και 'σεις κύριε έρχεστε χίλια άτομα την ημέρα". Τι είπε το άτομο οέο; Μήπως θέλουμε να περνάμε αυτόν τον Γολγοθά; Μήπως είμαστε μαζόχες; Άλλοι μας αναγκάζουν να ερχόμαστε και να ανοίγουμε λογαριασμούς. Να ρίξει το σφάλμα σε αυτούς που έκλεισαν τα άλλα υποκαταστήματα της τράπεζας στην πόλη και άφησαν μόνο δύο και αυτούς που στέλνουν όλο αυτόν τον κόσμο μόνο στην Εθνική. Ο πιτσιρικάς που άνοιγε λογαριασμούς συνέχισε να δυσανασχετεί παραπονούμενος για το πότε θα πάει στο σπιτάκι του και λέγοντας μας να πάμε την άλλη εβδομάδα Τρίτη με Τετάρτη που θα είναι πιο χαλαρά. Ανεξέλεγκτο το θράσος του. Του λέω ότι τον καταλαβαίνουμε όλοι αλλά και εμείς έχουμε τα δίκια μας που ξεροσταλιάζουμε εκεί όλη τη μέρα επί τρεις και τέσσερις μέρες και αρκετοί είναι αυτοί που έχασαν μεροκάματα. Φυσικά του κάηκαν τ' αρχίδια! 
   Επιτέλους έφτασε η σειρά μου. Προτελευταίος! Κάποιοι που ήταν μετά από εμένα απογοητεύτηκαν και έφυγαν.Του δίνω τα χαρτιά και μόλις βλέπει την εξουσιοδότηση από τα Κ.Ε.Π. μου λέει ότι δε μπορώ να εξυπηρατηθώ. Γιατί κύριε τρόμπα μου; Φωνάζει έναν άλλο προϊστάμμενο (πολλούς προϊσταμμένους έχει εκεί) και μου λέει ότι η πολιτική όλων των τραπεζώ της Ε.Ε. είναι να μη δέχονται εξουσιοδοτήσεις. Και γιατί όταν ρώτησα πριν δυο μέρες τον πανηλιθιότατο υπάλληλο αν μπορώ να ανοίξω λογαριασμό στο όνομα της αρραβωνιαστικιάς μου με πληρεξούσιο επειδή εκείνη δουλεύει και δε μπορεί να φύγει από το χώρο της εργασίας της μου είπε ότι γίνεται;  @#$%&* Γι' αυτό σας λέω ότι η επαναμπουρδελοποίηση του κράτους έχει ξεκινήσει. Ο καθένας λέει ότι θέλει χωρίς κανένα αίσθημα ευθύνης. Έχουν καβατζώσει τις καρεκλίτσες τους και ούτε που τους ενδιαφέρει. Με λίγα λόγια ξανά στην ουρά τη Δευτέρα και ένας Θεός ξέρει αν θα καταφέρω να τελειώσω τη δουλειά μου. Κάποιοι προϊστάμμενοι αντί να κόβουν βόλτες το μεσημέρι και να επιβλέπουν αν φεύγει ο κόσμος καλό θα ήταν να ρίξουν τα μούτρα τους να κάτσουν πίσω από έναν υπολογιστή και να ανοίξουν κανένα λογαριασμό παρά να γκρινιάζουν στους πελάτες ότι πέρασε η ώρα και πρέπει να φύγουν. Κάθε δουλειά έχει τις δυσκολίες της και τις βεβαρημένες μέρες της. Πουθενά δεν είναι παράδεισος.
   Το άλλο το κουφό που το βάζετε; Αν υπάρχει λογαριασμός στην Εθνική με δύο ονόματα και δικαιούχος για το επίδομα είναι το δεύτερο πρέπει να ανοιχτεί καινούριος λογαριασμός γιατί ο δικαιούχος πρέπει να είναι πρώτο όνομα στο βιβλιάριο και για να είναι πρώτο όνομα πρέπει να πάει ο ίδιος και να ανοίξει λογαριασμό. Αυτό είναι η καταπολέμηση της γραφειοκρατίας;
   Γιωργάκη παραδέξου το. Τα έκανες και πάλι σκατά. Δεν καταλαβαίνω γιατί να μη δηλώνουμε οι δικαιούχοι τους λογαριασμούς που έχουμε ήδη σε οποιαδήποτε τράπεζα για να καταβληθούνε τα χρήματα και να αποφευχθεί ο συνωστισμός. Εφόσον όμως οι άρχοντες αυτής της μπανανίας θέλουν έτσι ας βάλουν τις τράπεζες να δουλέψουν και μερικά απογεύματα ή ας κάνουν μερικές υπερωρίες και εννοείται με το αζημίωτο.
   Κοντά σε όλα αυτά έχουμε και τα αυξημένα τέλη κυκλοφορίας για περιβαλλοντολογικούς και οικολογικούς λόγους. Και η κάρτα καυσαερίων που πληρώνουμε τι σκατά είναι;
   Επειδή ξέρω ότι μερικοί υπάλληλοι διαφόρων δημοσίων υπηρεσιών με διαβάζουν έχω να τους πω ότι δε θέλω και πολύ για να αρχίσω να σηκώνω videos χωρίς εφφέ και θολούρες. Τότε να δούμε θα τους αρέσει; Θα σας κάνω ρόμπες ρε λαμόγια. Άι σιχτίρ!

ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ;

Ρε αυτοί μας δουλεύουν για τα καλά! Όλοι οι υπεύθυνοι είναι οι πιο ανεύθυνοι. Ο λόγος γίνεται για το επίδομα αλληλεγγύης. Πάω τσεκάρω στα ΑΤΜ με την κάρτα μου αλλά τζίφος. Περνάω από τον Ο.Α.Ε.Δ. και στην είσοδο έχει διάφορα χαρτιά με ανακοινώσεις. Ένα από αυτά λένε ποιοι θα το πάρουν. Πιο κάτω έχει ένα άλλο το οποίο λέει ότι σε λίγες μέρες θα υπάρξει ανακοίνωση για το πότε θα καταβληθούν τα χρήματα. Φέξε μου και γλύστρισα δηλαδή. Μα σε λίγες μέρες θα βγει η χρονιά. Αν πρόκειται να κάνουμε το σκατό μας παξιμάδι και να τριγυρνάμε σα ζητιάνοι στα ΑΤΜ και στις υπηρεσίες για το επίδομα ας μας το πούνε. Αυτό είναι ομαδικός ξεφτιλισμός. Πανελλαδικός ξεφτιλισμός για την ακρίβεια.
   Η αρραβωνιαστικιά μου το δικαιούται γιατί  το δηλωθέν εισόδημα της δεν ήταν ούτε €5000. Από που θα το πάρει; Κανείς δε γνωρίζει. Πήγα χθες στο Ι.Κ.Α. και ενόχλησα μια φακλάνα που ετοιμαζόταν να καταβροχθίσει ένα τάπερ με κέικ. Με πήρε από τα μούτρα λέγοντας με: "Κύριε το Ι.Κ.Α. έχει δύο κτήρια και αυτό το κτήριο δύο ορόφους. Που να ξέρω;". Δεν ήξερα ότι η απάντηση για το από που θα πάρει η κοπέλλα το επίδομα εξαρτάται από τις εγκαταστάσεις του Ι.Κ.Α. Τη σκυλοέβρισα και έφυγα.
   Δεύτερος σταθμός ο Ο.Α.Ε.Δ. Εκεί πριν τολμήσω να ρωτήσω μια υπάλληλο, που στρογγυλοκάθεται και εγώ ο μαλάκας την πληρώνω, με παρέπεμψε σε άλλη υπάλληλο με καθόλου ευγενικό τρόπο. Έβραζα μέσα μου και άρχισαν να εκτοξέυονται μπινελίκια αλλά κατάφερα στο τέλος να κρατηθώ. Πάω σε άλλη υπάλληλο ρωτάω και φυσικά η απάντηση ήταν η αναμενόμενη: "Δεν ξέρω. Πάτε στην εφορία".
   Πάω στην άλλη άκρη της πόλης με τα πόδια (με αυτοκίνητο ούτε συζήτηση) και επιτέλους φτάνω στην εφορία. Από τον ένα γραφιά στον άλλο και το αποτέλεσμα ήταν ότι κανείς δε γνωρίζει τίποτα και ότι δεν ήρθε καμία ειδοποίηση. Ρωτάω ποια είναι η ιστοσελίδα της Δ.Ο.Υ. μπας και καταφέρω να αποφύγω λίγο ποδαρόδρομο. Η απάντηση του υπαλλήλου; "Δεν ξέρω από αυτά κύριε".
   Ξέρω ότι στους μισθωτούς θα έρθει ειδοποίηση αλλά κάποιος μου είπε ότι πρέπει η αρραβωνιαστικιά μου να έχει βιβλιάριο καταθέσεων στην Εθνική τράπεζα. Λίγη νίλα τρώμε, πρέπει να τρέχουμε να ανοίγουμε καινούριους λογαριασμούς. Γαμώ τη μηχανογράφηση τους γαμώ. Μετά την εφορία σχολάει η Μαρία (το έταιρον ήμισι) και πάμε στην τράπεζα. Εκεί ανακαλύπτω ότι θέλουν εκκαθαριστικό και μια βεβαίωση από τα Κ.Ε.Π. Οπότε δεν τέλειωσε η δουλειά μας.
   Όλα τα παραπάνω έγιναν χθες. Πάω σήμερα στα Κ.Ε.Π. Λέω τι χαρτί θέλω αλλά η κοπέλλα λέει ότι δε μπορεί να μ' εξυπηρετήσει γιατί έπεσε το γαμημένο κωλοσύστημα. "Πρέπει αν πάτε στη εφορία", μου λέει. Τι να κάνω! Πήγα. "Πρέπει να έρθει η ίδια", μου λέει η υπάλληλος. Της εξηγώ ότι δουλεύει και ρωτάω αν γίνεται να πάρω εξουσιοδότηση και να έρθω εγώ στη θέση της για να τελειώσουμε επιτέλους. "Πάρτε μια εξουσιοδότηση, ελάτε αύριο και θα δούμε αν γίνεται". ΟΡΙΣΤΕ; Δηλαδή αν έχει κέφια η υπάλληλος καλώς και αν δεν έχει την πουτσίσαμε; Να στηθώ σε ουρά για να πάρω εξουσιοδότηση και ενδέχεται να μη γίνει πάλι η δουλειά μου;
   Αύριο θα είναι η τρίτη μέρα που θα ταλαιπωρηθώ και θα λιώσω τις σόλες των παπουτσιών μου για απλά πραγματάκια. Να βγάλω ένα βιβλιάριο στην Εθνική τράπεζα και να μάθω από ποιον φορέα θα πάρει η Μαρία το επίδομα. Αυτό και αν δεν είναι κατάντια ενός ανοργάνωτου κράτους.
   Κανείς σε καμιά υπηρεσία δε δίνει υπεύθυνη απάντηση. Η Εθνική τράπεζα από τέσσερα με πέντε υποκαταστήματα που είχε στις Σέρρες άφησε δύο και πέντε ΑΤΜ από τα οποία το ένα είναι σπασμένο, το άλλο είναι χαλασμένο και το τρίτο βρίσκεται μέσα σε τράπεζα οπότε δουλεύει μόνο από τις 8:00π.μ. έως τις 14:30μ.μ. (την ώρα που είναι ανοιχτή η τράπεζα δηλαδή). Από το σύνολο των ταμείων ζήτημα να δουλεύουν τα μισά. Ταλαιπωρείται ο κόσμος και έχουν την απαίτηση να δίνονται τα επιδόματα μόνο από την εθνική τράπεζα και όποιος δεν έχει λογαριασμό σ' αυτή να ανοίξει. Γιατί να μη γίνεται η καταβολή και σε λογαριασμούς άλλων τραπεζών έτσι ώστε να αποφευχθεί ο συνωστοσμός και η ταλαιπωρία; ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ!!! Με το ζόρι να γίνουμε πελάτες της Εθνικής; Ποιος ξέρει τι συμφέροντα παίζονται στην πλάτη μας. Μαζί με όλα τα άλλα βάλτε και τη συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων που είναι απρόθυμοι να εξυπηρετήσουν και είναι αγενέστατοι. Μη μου πει κανείς ότι είναι μεμονωμένα περιστατικά γιατί θα τον σιχτιρίσω. Να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν γράψει τα πάντα και τους πάντες στ' αρχίδια τους.
   Δοκιμάστε να επισκευτείτε τους ιστότοπους του Ο.Α.Ε.Δ. ή άλλων δημοσίων υπηρεσιών για να δείτε ότι δεν ενημερώνονται. Μιλάμε για τεράστιο μπουρδέλο.
   Έχω τρεις ερωτήσεις και παρακαλώ όποιος ξέρει ας μου απαντήσει. Οι μισθωτοί από που θα πάρουν το επίδομα τους; Από ποιον φορέα και με ποια διαδικασία; Χρειάζεται λογαριασμός στην Εθνική τράπεζα για τους μισθωτούς για να πάρουν το επίδομα ή όχι;

ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ

Άλλη μια καταγγελία που βρήκα στο mailbox μου. Είναι επώνυμη και αξίζει να ρίξετε μια ματιά.

Καλησπέρα σας, θα ήθελα να σας ενημερώσω για την χρέωση του φυσικού αερίου, για οικιακή χρήση, στην Θεσσαλονίκη. Η τιμή του αερίου στην Θεσσαλονίκη είναι αυτή την στιγμή 0,057779184 euro/kWh χωρίς τους φόρους 9% ενώ στην Αθήνα είναι 0,03781 euro/kWh χωρίς τους φόρους 9%. Το αποτέλεσμα είναι μια αύξηση της τάξης του 52,8%. Δεδομένου ότι και οι δύο εταιρείες πουλάνε το ίδιο ακριβώς προϊόν αλλά και ανήκουν κατά 51% στην ΔΕΠΑ η οποία και τις διαχειρίζεται θα έπρεπε να έχουν την ίδια τιμή. Η καταγγελία μου έχει να κάνει με το γεγονός ότι ενώ στην τηλεόραση και γενικά όλες οι εταιρείες εγκατάστασης αερίου αλλά και οι ΕΠΑ Αθηνών και ΕΠΑ Θεσσαλονίκης μας ενημερώνουν ότι το αέριο είναι 20% φθηνότερο από το πετρέλαιο μόνο η ΕΠΑ Αθηνών χρησιμοποιεί αυτό τον τρόπο τιμολόγησης τον οποίο και έχει αναρτήσει στην σελίδα της http://www.aerioattikis.gr/index.php?T_Id=A14 Ενώ στην περίπτωση της ΕΠΑ Θεσσαλονίκης δεν παρέχετε η πληροφόρηση ούτε στην σελίδα αλλά ούτε και στα γραφεία της εταιρείας. Το μόνο που αναφέρεται είναι η τελική τιμή http://www.epathessaloniki.gr/gr/prices.asp Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με τον υπεύθυνο λογιστηρίου κ. Αντώνη Λιόλιο 2310584148 μου ανέφερε ότι η τιμολογιακή πολιτική της ΕΠΑ Θεσσαλονίκης είναι η παρακάτω: Η τελική τιμή του αερίου ανά κυβικό μέτρο ορίζεται ως η αρχική τιμή αγοράς του αερίου από την ΔΕΠΑ συν ένα παράγοντα νόμιμου κέρδους.Στην ερώτηση μου να μου αναφέρει τα αντίστοιχα ποσά αγοράς και του παράγοντα νόμιμου κέρδους μου είπε ότι αποτελούν εταιρικά στοιχεία και ότι δεν μπορεί να μου τα δώσει. Εν κατακλείδι το φυσικό αέριο είναι κατά 52,8% ακριβότερο στη Θεσσαλονίκη από ότι στην Αθήνα, οι υπάρχοντες πελάτες αλλά και οι υποψήφιοι δεν ενημερώνονται για την τιμολογιακή πολιτική της εταιρείας και παραπλανόνται από την λανθασμένη ενημέρωση ότι το αέριο είναι κατά 20% φθηνότερο από το πετρέλαιο ενώ στην πραγματικότητα είναι κατά περίπου 33% πιο ακριβό. Για μια απλή περίπτωση ένα σπίτι 100 τ.μ. το οποίο καταναλώνει 700 κ.μ. το δίμηνο θα πληρώσει στην Αθήνα περίπου 300 ευρώ ενώ στην Θεσσαλονίκη στην ίδια περίπτωση θα πληρώσει 450 - 500 ευρώ χρησιμοποιώντας το ίδιο προϊόν. Αν θέλετε να ασχοληθείτε με την παραπάνω περίπτωση που σας αναφέρω είμαι στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία. Κίμων Ζαγκούρης

Απ' ότι φαίνεται στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά μέτρα και πολλά σταθμά για το καθετί. Έχω την εντύπωση ότι κάποιοι προσπαθούνε να μας αποτρέψουν από την εναλλακτική ενέργεια. Το μόνο που θέλουν είναι να βγάλουν χρήματα με το παραπάνω.

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ

Δεν υπάρχει μέρα που να μη γίνει κάτι και να μη μου τη δώσει στα νεύρα. Μη βιαστείτε να με αποκαλέσετε γκρινιάρη.
Πρωί - πρωί με την αυγούλα πήγα στο Ι.Κ.Α. για κάτι εξετάσεις. Κόλαση να γίνεται. Σε ένα δωματιάκι τρία επί τρία είμασταν καμιά εικοσαριά άτομα και οι περισσότεροι ηλικιωμένοι. Μια καρέκλα δεν υπήρχε για να κάτσουν. Μια τύπισσα που έπερνε τα παραπεμπτικά την είδε αρχόντισσα εκεί μέσα και έδινε διαταγές με ιδιαίτερα άκομψο τρόπο και αλίμονο σε κανένα γερόντι αν είχε απορία ή αν βαριάκουε. Κρατήθηκα και δεν έστησα καυγά (από τις ελλάχιστες φορές). Έδωσα αίμα και παραλίγο να ζητήσω συγνώμη που ενόχλησα τις κότες εκεί πέρα. Μόλις τέλειωσα αντί να κάτσω για πέντε λεπτά σε κάποιο παγκάκι έφυγα σχεδόν τροχαδόν από τη φούρκα μου.
Επόμενος σταθμός η Εργατική Εστία όπου έπρεπε να πάρω κάποια χαρτιά. Με το που μπαίνω μέσα στο ένα γραφείο βλέπω πέντε τύπισσες να κλωσσάνε (χαβαλές στην καθομιλουμένη) και σ' ένα άλλο γραφείο άλλες τρεις. Η καθεμιά στην κοσμάρα της. Μία έβαφε τα νύχια της, άλλη διάβαζε περιοδικό και η τρίτη αγνάντευε από το παράθυρο τα πέλαγα που δεν έχουμε. ΠΙΣΩ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ Σ' ΕΦΑΓΑ! Στην εργατική εστία το κωλοβάρεμα είναι η ρουτίνα. Απορώ γιατί τις μάζεψαν όλες εκεί εφόσον δεν υπάρχει δουλειά. Παλιότερα θυμάμαι την εργατική εστία τη δουλειά πολύ άνετα και χαλαρά την έβγαζαν δύο το πολύ τρία άτομα. Τώρα τόσος φόρτος εργασίας έπεσε ξαφνικά και είναι οχτώ μαζεμένες; Για τα δεδομένα των Σερρών αυτό είναι τουλάχιστον προκλητικό. Αλλά είπαμε... Αν έχεις μέσον δε μασάς... Κάτσε μαλάκα εσύ να δουλεύεις στην κατάψυξη στους -35 C και αν παίρνεις 700 ευρά με το ζόρι. Τουλάχιστον βρέθηκε μία από τις οχτώ που φιλοτιμήθηκε και άφησε τον καφέ της για να με εξυπηρετήσει. Οι υπόλοιπες έκαναν κόντρες για το ποια θα είναι πιο αναίσθητη. Τεσπα τέλειωσα από εκεί γρήγορα και παίρνω το δρόμο για το σπίτι.
Στο δρόμο είπα να πάω σ' ένα μπουγατσατζίδικο να φάω κάτι. Και τι βλέπω ρε παιδιά; Όποιος δε με πιστεύει να του δώσω τηλέφωνα από άλλα άτομα που ήταν παρόντες να του το πούνε και αυτοί. Έξω από το μπουγατσατζίδικο, στο πεζοδρόμιο από κάτω είχε μια διαρροή από νερό. Μη φανταστείτε τίποτα σπουδαίο. Ήρθαν τρία φορτηγά της ύδρευσης με έξι άτομα για να φτιάξουν αυτό που το πολύ να θέλει δύο άτομα. Έπρεπε να είσαστε από μια μεριά να τους δείτε. Οι δύο χαβαλέ και τσιγάρο, ο ένας καφεδάκι από το μπουγατσατζίδικο, άλλος διάβαζε τις εφημερίδες από το περίπτερο που βρίσκεται μπροστά στο μπουγατσατζίδικο, ο πέμπτος εξαφανισμένος και ο έκτος κρατούσε έναν κασμά και χτυπόντας μ' αυτόν το πεζοδρόμιο προσπαθούσε να βρει τη διαροή. Επιστημονική πατέντα ε; Συνοψίζω: Έξι άτομα, τρία φορτηγά και ένας κασμάς για μια δουλειά το πολύ τριών ωρών. Μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια μας. ΕΛΕΟΣ! Και δεν ελέγχονται από κανένα.
Μετά απ' όλα αυτά σαλτάρεις ή δε σαλτάρεις κύριε πρόεδρε; Έφυγα κακήν κακώς για το σπίτι για να μη βλέπω άλλες τέτοιες ανωμαλίες και με πιάσει καμιά κρίση. Μου τέλειωσαν και τα προζάκ...

ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΑ ΕΛ.ΤΑ. ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ;

Εσείς πόσο ευχαριστημένοι είστε από τα ελληνικά ταχυδρομεία (ΕΛ.ΤΑ.); Τον περασμένο μήνα η παραδοσιακή αλληλογραφία μου ήταν κάπως αυξημένη. Ορισμένες επιστολές ήρθαν σα συστημένες. Όμως ο ταχυδρόμος φαίνεται ότι θέλει να μου κάνει καψόνι και άρχισα να πιστεύω ότι το θέμα έγινε προσωπικό.
Αυτό το διάστημα δε δουλεύω και είμαι στο ταμείο ανεργίας (τα καλά του ιδιωτικού τομέα). Όταν ένας ταχυδρόμος έχει να παραδώσει συστημένα γράμματα πρέπει να χτυπήσει το θυροτηλέφωνο για να δει αν είναι ο παραλήπτης στο χώρο του για να το παραδώσει. Αν δεν είναι αφήνει στο γραμματοκιβώτιο ένα χαρτί - ειδοποίηση. Μα έλα που κάποιοι βαριούνται! Στη δική μου περίπτωση ενώ είμαι όλη τη μέρα στο σπίτι ουδέποτε χτύπησε το θυροτηλέφωνο ο ταχυδρόμος για να μου παραδώσει την αλληλογραφία. Προτιμάει να γράφει ειδοποιήσεις και να τις αφήνει στο καλοριφέρ της εισόδου της πολυκατοικίας (τα γραμματοκιβώτια τα έχει καταργήσει) χωρίς να σκεφτεί αν επείγει η παράδοση ή όχι. Πολλές φορές οι επιστολές που αφήνει στο καλοριφέρ πέφτουν πίσω απ' αυτό και μετά για να τα πάρουμε πρέπει να σκεφτόμαστε πατέντες, να γίνουμε Μαγκάιβερ δηλαδή. Πιο χρονοβόρο δεν είναι να γράφεις ειδοποιήσεις από το να πατάς το θυροτηλέφωνο; Εκτός αν τις έχει έτοιμες από το πρωί που ξεκινάει η δουλειά του. Το σπάσιμο νεύρων είναι ότι πάντα τύχαινε να είναι Παρασκευή όταν μου άφηνε τις ειδοποιήσεις στο καλοριφέρ της εισόδου της πολυκατοικίας (βαριέται να τα αφήσει στο γραμματοκιβώτιο) με αποτέλεσμα να περιμένω να περάσει το Σαββατοκύριακο για να παραλάβω αυτό που μου έστειλαν. Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο όταν πας στο ταχυδρομείο και περιμένεις δυο με τρεις ώρες για να εξυπηρετηθείς γιατί πάντα δουλεύουν το πολύ δυο άτομα στο γκισέ άσχετα αν υπάρχουν θέσεις για άλλους τέσσερις υπαλλήλους οι οποίες είναι πάντα κενές.
Τον τελευταίο μήνα όπως προανέφερα το ίδιο καψώνι μου συνέβει τρεις με τέσσερις φορές. Την τελευταία φορά πήγα στο διευθυντή μέσα στα νεύρα να του ζητήσω εξηγήσεις. Παραδέχτηκε ότι έχω δίκιο και ότι ο ταχυδρόμος ωφείλει να χτυπάει το θυροτηλέφωνο ΑΛΛΑ... (πάντα αυτό το αλλά τα χαλάει όλα) δεν είναι δυνατόν να επιβλέπει τον κάθε ταχυδρόμο. Ρε άνθρωπε γι' αυτό το λόγο σου κάνω παράπονα. Κάνε του συστάσεις. Τελικά όλοι σου δίνουν την εντύπωση ότι βαριούνται να δουλέψουν. Έφτασα σε σημείο να λέω ευτυχώς που είμαι άνεργος για να μπορώ να είμαι με τις ώρες στο ταχυδρομείο για να τελειώσω τη δουλειά μου αλλιώς θα έπρεπε να χάσω μεροκάματα.

ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ Ο.Α.Ε.Δ.

Πριν από δυο μέρες ήθελα να γράψω για τον Ο.Α.Ε.Δ., αλλά κάτι προέκυψε, όπως καταλάβατε όλοι, με αποτέλεσμα να αναβληθεί και να αναρτηθεί το post σχετικά με τον στενόμυαλο της "πιάτσας ντελ ξέκωλο". Χθες πήρα ρεπό από τη σημαία και δεν ανάρτησα τίποτα, οπότε σήμερα θα σας πω για το επαγγελματισμό ορισμένων δημοσίων υπαλλήλων. Ξεκινάω λοιπόν.
Δουλεύω σε μια ιδιωτική εταιρία και κάθε χρόνο παίρνω απόλυση πριν κλείσω χρόνο σε αυτήν και μπαίνω στο ταμείο ανεργίας για κάποιο χρονικό διάστημα με σκοπό (για την εταιρία) να μη μετατραπεί η σύμβαση μου σε αορίστου χρόνου. Έχω αναφερθεί πολλές φορές στα διάφορα στραβά του ιδιωτικού τομέα απότε να μην τα επαναλάβω (καθυστερήσεις πληρωμών, υπερωρίες, μη υπολογισμός τριετιών, μη χορήγηση άδειας κλπ.).
Η έκτη Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους ήταν η τελευταία μου μέρα στη δουλειά και μετά πήρα τον πούλο... εχμ συγνώμη... την απόλυση ήθελα να πω. Υπ' όψην άλλη μια μέρα αν με κρατούσαν θα έκλεινα χρόνο καθώς έπιασα δουλειά πέρυσι εφτά του Γενάρη.
Πήγα στην εταιρία να πάρω το απολυτήριο μου και από 'κει πρώτα στο Ι.Κ.Α. να πάρω μια βεβαίωση ενσήμων, γιατί ο συγκεκριμένος ασφαλιστικός φορέας αργεί χαρακτηριστικά να στείλει τους φακέλους με τα χαρτιά που να δηλώνουν των αριθμό ημερών εργασίας. Ευτυχώς τέλειωσα γρήγορα. Σειρά είχε ο πρώτος Ο.Α.Ε.Δ. (στις Σέρρες ο Ο.Α.Ε.Δ. βρίσκεται σε δύο διαφορετικά μέρη για να ταλαιπωρούνται οι πολίτες) για να βγάλω κάρτα ανεργίας. Εκεί μέσα να γίνεται το αδιαχώρητο όπου κατάλαβα ότι μια τεράστια μερίδα υπαλλήλων σε ιδιωτικές εταιρίες βρίσκονται στην ίδια μοίρα μ' εμένα. Υπήρχαν και μερικοί που πήγαν να βγάλουν κάρτα ανεργίας χωρίς να έχουν το χαρτί της απόλυσης, δεν έλεγαν να καταλάβουν και επέμεναν να βγουν χωρίς να έχουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Αυτό βέβαια είχε ως αποτέλεσμα τη σύγχυση και των εκνευρισμό των υπολοίπων. Μετά από δυο ώρες κατάφερα να να βγάλω κάρτα ανεργίας και τότε μου λέει ο τυπάς ότι πρέπει να πάω σε έναν σύμβουλο εργασίας. "Είναι υποχρεωτικό;", ρωτάω. "Ναι", μου απαντάει. Η ώρα έχει προχωρήσει και δεν ξέρω αν θα προλάβω. Πάω στο σύμβουλο και του λέω ότι δε θέλω να δώσω συνέντευξη γιατί θα ξαναπάω στην ίδια εταιρία και βιάζομαι για να προλάβω τον άλλο Ο.Α.Ε.Δ. όπου θα μπω στο ταμείο ανεργίας.
Αλήθεια δεν έχω καταλάβει τι ωφελεί η συνέντευξη στους συμβούλους εργασίας εφόσον δεν προσφέρει τίποτα η όλη διαδικασία. Δουλειές δεν υπάρχουν και το μόνο που προτείνουν είναι αν ενδιαφερόμαστε για κάποιο πρόγραμμα stage αν θα βγει. Φέξε μου και γλύστρισα.
Φτάνω στον άλλο Ο.Α.Ε.Δ. και βλέπω την ώρα στο κινητό μου. 12:05 μ.μ. Ο Ο.Α.Ε.Δ. κλείνει στης 14:30. Προλαβαίνω. Μέσα έχει κόσμο αλλά δε γινόταν το αδιαχώρητο. Μερικοί δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για να μπούνε στο ταμείο ανεργίας και επιμένουν πηγαίνοντας από τη μια υπάλληλο στην άλλη. Αυτό καθυστερεί τους πάντες. Περιμένω στη σειρά μου υπομονετικά και μετά από, σχεδόν, δυο ώρες έφτανε η σειρά μου. Εξυπηρετούνταν ένα παιδί που προηγούταν και μετά ήταν η σειρά μου. Επιτέλους! Την ώρα που τσεκάριζε τα χαρτιά του ανθρώπου η υπάλληλος πίσω από το γκισέ άρχισε (η τελευταία) να παραμιλάει: "Δεν αντέχω, από το πρωί οχτώ η ώρα δε σταμάτησα να γράφω, δεν έχω κάτσει ούτε λεπτό, αυτός είναι ο τελευταίος που εξυπηρετώ, οι υπόλοιποι αύριο". Κοιτάζω την ώρα και βλέπω ότι είναι 14:00μ.μ. Είχαμε μείνει λίγα άτομα, το πολύ εφτά με οχτώ και μισή ώρα για να κλείσει το μαγαζί. Άρχισε να μιλάει με τις διπλανές της (υπάλληλοι και αυτές) οι οποίες άρχισαν να τη δικαιολογούν και να συμφωνούνε μαζί της. Εννοείται ότι υπήρξαν και αντιδράσεις από εμάς που περιμέναμε τόση ώρα αδιαμαρτύρητα για να τελειώσουμε. Τέλειωσε με το παιδί που ήταν μπροστά μου και προχωράω. Με βλέπει και μου λέει: "Τέλος, έλα αύριο". "Πλάκα μου κάνεις;", τη ρωτάω και αντί να απαντήσει σηκώνεται από την καρέκλα της. Τότε έγινε ο χαμός. Έρχεται και τι μας λέει η τύπισσα βουρκωμένη και με τρεμάμενο σαγόνι: "δεν είμαι καλά, έχω πίεση, αφήστε με, δεν αντέχω άλλο" και πήγε στην τουαλέτα να κρυφτεί. Και ποιος είναι καλά; Δεν ήταν επιλογή μας να μπούμε στο ταμείο ανεργίας. Πήγαμε στη διπλανή κοπέλλα η οποία αδιαμαρτύρητα μας εξυπηρέτησε όλους και ήταν ευγενέστατη. Όταν κάποιες συνάδελφοι της την είδαν της είπαν: "σε λίγο σχολάμε τι κάνεις;" η κοπέλλα απάντησε: "τόσες ώρες περιμένουν θα τους εξυπηρετήσω".
Οι άλλες οι φώκιες αντί να την προτρέπουν να σταματήσει αν τη βοηθούσαν θα τελείωναν όλοι μέσα σε πέντε λεπτά το πολύ. Τελικά η κοπέλλα τέλειωσε με όλους τους εναπομείναντες πριν της δυόμισι. Όταν τελείωσε ξαναεμφανίστηκε η άλλη η μαλάκω που σχόλασε από μόνη της μισή ώρα πριν το κανονικό.
Οι ενστάσεις μου όσον αφορά τη βλαμμένη είναι ότι έχει το θράσος να λέει ότι κουράστηκε που κάθεται σ' ένα γραφείο και δούλεψε έξι ώρες όπως και ότι δε σταμάτησε για να ξεκουραστεί. Εφόσον έβλεπαν ότι δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν γιατί δεν έβαλαν μια ανακοίνωση, όπως κάνουν οι τράπεζες, ότι δε δέχονται από κάποια ώρα και μετά άλλο κοινό; Μας άφησαν να ξεροσταλιάζουμε και όταν είδαν ότι δεν άντεχαν άλλο (ή μάλλον δεν ήθελαν να δουλέψουν άλλο) σήκωσαν μπαϊράκι και μας έδιωχναν, εφόσον χάσαμε την ώρα μας.
Όλες οι δουλειές έχουν και τις δυσκολίες τους. Αν τύχει να υπάρχει μερικές φορές πίεση είναι φυσιολογικό. Σε καμία περίπτωση όμως τα πράγματα στο δημόσιο τομέα δεν είναι τόσο χάλια όσο στον ιδιωτικό τομέα. Όποιος δε θέλει να δουλέψει καλύτερα να τσακιστεί και να φύγει. Υπάρχουν πολλοί που θέλουν μια θέση στο δημόσιο και να δουλέψουν. Ουδείς αναντικατάστατος. Ίσως θα έπρεπε τους δημοσίους υπαλλήλους να τους στέλνουν για λίγο καιρό ανά τακτά χρονικά διαστήματα να δουλέψουν στον ιδιωτικό τομέα με ότι συνεπάγεται αυτό.Με αυτόν τον τρόπο ίσως να εκτιμούσαν περισσότερο τις καρέκλες στις οποίες στρογγυλοκάθονται.
Τελειώνοντας θα ήθελα να πω ότι λίγος σεβασμός από κάποιους "έξυπνους" δημόσιους υπαλλήλους στους ανθρώπους που τους ταϊζουν και τους πληρώνουν δε βλάπτει. Δημόσιος υπάλληλος σημαίνει υπάλληλος όλων.

ΜΕΡΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΚΑ

Πριν από δεκατέσσερις μήνες ξεκίνησα να φτιάχνω τα δόντια μου και επιτέλους σήμερα τελείωσα. Είχα σοβαρό πρόβλημα και είναι ιδιαίτερα ευπαθή λόγω έλειψης αδαμαντίνης. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Πριν ξεκινήσω όλη αυτή τη διαδικασία είχα πρόβλημα με ένα δόντι το οποίο πονούσε αφόρητα, πρηζόταν και έκανε απόστημα. Ποτέ δεν πήγα σε οδοντίατρο του Ι.Κ.Α. Τότε με έπρηξαν φίλοι και γνωστοί ότι στο Ι.Κ.Α. Σερρών ήρθε ένας καινούριος οδοντίατρος, νέος, με όρεξη για δουλειά καθώς και πολύ καλός στη δουλειά του. Με τα πολλά με έπεισαν. Κλείνω ραντεβού και πάω σ' αυτόν τον πολλά υποσχόμενο οδοντίατρο. Μπαίνω μέσα στο ιατρείο, λέω καλημέρα αλλά ανταπόκριση μηδέν. Ουγκ! Αγαλματάκια, ακίνητα, αμίλητα, αγέλαστα. Σκυθρωπότατος πριν καθίσω στην καρέκλα (και δεν πρόλαβα) με ρώτησε τι είχα. "Μητρικά", του λέω. "Δεν είναι ώρα γι' αστεία", μου απαντάει. Τι να σου πω ρε κόπανε; Ερώτηση κρίσεως ήταν αυτή; Για να έρθω εδώ σημαίνει ότι έχω πονόδοντο. Του εξήγησα για το πρόβλημα με το δόντι που πρήστηκε και μόλις άκουσε για απόστημα με διέκοψε και μου λέει ο αλμπάνης: "Θέλει βγάλσιμο". Ούτε έκατσα στην καρέκλα να ρίξει μια ματιά και έκανε κατευθείαν διάγνωση. Πονάει χέρι, κόψει χέρι. Ωραίος! Η συνέχεια γνωστή. Να λέει τις κλασσικές παπαριές ότι δεν έχει ανασθησία, δεν έχει υλικό για να κάνει σφραγίσματα, το δόντι είναι κατεστραμένο. Τι να κάνω και 'γω; Τον διαολόστειλα και πήγα σε ιδιώτη, το δόντι σώθηκε και έγινε η δουλειά μου.
Την άλλη εβδομάδα θα πάω από εκεί και θα του δείξω ότι δε χρειαζόταν εξαγωγή αλλά θέληση για δουλειά. Τα πράγματα όμως στην Ελλάδα είναι γνωστά. Είσαι στο δημόσιο; Στ' αρχίδια σου όλα. Είσαι στο Ι.Κ.Α.; Στ' αρχίδια σου όλα δυο φορές. Αν είσαι και στο Ι.Κ.Α. και γιατρός έχεις χρυσώσει Βατοπεδικά και αβασάνιστα. Μετά έρχεται το εύλογο ερώτημα. Γιατί με υποχρεώνουν να πληρώνω χρυσάφι το Ι.Κ.Α. εφόσον μου παρέχει μερικώς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη; Αυτή η απορία είναι φυσικό επακόλουθο εφόσον αναγκάστηκα να πληρώσω κάτι παραπάνω από 2000 ευρά στον ιδιώτη. Το Ι.Κ.Α. δεν δικαιολογεί τίποτα. Η στοματική υγιεινή δεν είναι τόσο σημαντική; Δε μιλάμε για τη συμπεριφορά των γιατρών και των υπολοίπων υπαλλήλων του Ι.Κ.Α. Αυτό είναι ανοιχτή πληγή εδώ και χρόνια. Φαίνεται ότι οι άνθρωποι κάνουν αγγαρεία και όχι δουλειά ή λειτούργημα.

720 ΕΥΡΩ Η Δ.Ε.Η. ΟΕΟ!

Όπως κάθε μέρα έτσι και σήμερα επέστρεψα από τη δουλειά και πριν ανέβω στο σπίτι τσεκάρω για τυχόν επιστολές, λογαριασμούς, ειδοποιήσεις και τα τοιαύτα. Για καλή μου τύχη δε βρήκα τίποτα οπότε αυτό το Σαββατοκύριακο δεν έχουμε γαμησιάτικα να σκεφτόμαστε. Μα έλα που η χαρά μου δεν κράτησε πολύ. Με το που μπαίνω μέσα στο σπίτι βρίσκω το γνωστό φάκελο της Δ.Ε.Η. στο τραπέζι. Το έτερον ήμισι τον άφησε εκεί καθώς σχόλασε πιο νωρίς από 'μένα και τον βρήκε πρώτη κάτω στην είσοδο της πολυκατοικίας.
Με κάποια αγωνία τον ανοίγω να δω το ποσό που πρέπει να πληρώσω και με το νούμερο που αντίκρισα πήδηξα ως το ταβάνι. Όχι από ευτυχία. 720 ΕΥΡΑ! Ούτε εργοστάσιο να είχα. Είχε και μια ειδοποίηση ότι χρωστάω τον προηγούμενο λογαριασμό και αν δεν πληρώσω τα 720 ευρά μέχρι της 13 Νοεμβρίου θα μου κόψουν το ρεύμα.
Μετά το καρδιοεγκεφαλικό επεισόδιο που είχα έκατσα και σκέφτηκα ότι ουδέποτε άφησα λογαριασμό απλήρωτο. Ευτυχώς που μαζεύω τις αποδείξεις. Όντως τη βρίσκω την απόδειξη του τελευταίου λογαριασμού και μετά κάθομαι να κάνω μια μελέτη πάνω στο χαράτσι που μου ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Βλέπω ότι οι κιλοβατώρες είναι πολύ ανεβασμένες. Κατά 2500 το λιγότερο.
Κατεβαίνω κάτω στην είσοδο και πάω να δω το μετρητή μου. Τι μεγάλη έκπληξη! Ο μετρητής δείχνει σχεδόν 2000 κιλοβατώρες λιγότερο απ' ότι λέει το φιρμάνι και σημειωτέον ότι η μέτρηση έγινε στης 15 Οκτωβρίου και σήμερα έχουμε 24. Άρα τα τζιμάνια της Δ.Ε.Η. το έκαναν το θαύμα τους και πρόσθεσαν παραπάνω από 2000 κιλοβατώρες. Μανάβικοι λογαριασμοί. Βαριά - βαριά που λένε.
Όσο για τον απλήρωτο λογαριασμό; Την τελευταία φορά τον πλήρωσα σε ένα πρακτορείο ΠΡΟΠΟ γιατί δουλεύω πρωινός και δεν έχω τη δυνατότητα να πάω στα κεντρικά της Δ.Ε.Η. Με λίγα λόγια εγώ πλήρωσα τον πράκτορα και αυτός δεν κατέβαλλε το ποσό στη Δ.Ε.Η. με αποτέλεσμα να σαλτάρω.
Άντε εγώ είμαι νέος και έχω (λέμε τώρα) γερή κράση. Αν αυτό γινόταν σε κάποιον παππού ή σε κάποια γιαγιά θα είχαμε θύματα ή όχι;
Γνωρίζω ότι γίνονται πολλά τέτοια περιστατικά με τους μαγαζάτορες που εισπράτουν για λογαριασμό Δημόσιων και Δημοτικών επιχειρήσεων καθώς επίσης για μετρήσεις του κώλου. Εγώ τώρα πως να αντιδράσω; Να δείξω ανωτερότητα και να το παίξω ήρεμος ή να μάθω ποιος έκανε τη μέτρηση και να του μετρήσω τα παϊδια;

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 27η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Πάει και η απεργία των τελωνειακών. Μας τελείωσε. Γνώμη δεν μπορώ να εκφέρω μια και δεν έχω ιδέα τι ακριβώς συνέβει. Ποια ήταν τα αιτήματα τους, αν ήταν λογικά ή παράλογα κλπ. Ένα είναι σίγουρο. Τα βενζινάδικα έχουνε καύσιμα και πάλι. Πάμε γι' άλλα λοιπόν. Άλλες απεργίες, άλλες ανατιμήσεις, άλλα σκάνδαλα κ.ο.κ. Το λοιπόν στο θέμα μας.
Βγαίνει και ο Σεπτέμβρης και εφόσον πήγε ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του βλέπουμε ότι τα πράγματα μπαίνουνε σε μια ρέγουλα. Σε λίγες μέρες μας έρχεται ο Οκτώβρης. Έρχεται και η μεγάλη επέτειος του "ΟΧΙ". Για όσους δεν το θυμούνται πέφτει δυο μέρες μετά τον Άη Δημήτρη στης 28 του μηνός. Που θέλω να καταλήξω; Η μέρα της εθνικής επετείου πέφτει Τρίτη. Τρίτη γαμώ τη γκαντεμιά μου! Προσωπικά δε βρίζω γιατί δε μου ταιριάζει. Ούτε κρύο ούτε ζέστη για 'μένα! Εγώ θα έχω δυο εβδομάδες άδεια. Απλά συμπάσχω τους καρεκλοκένταυρους δημοσίους υπαλλήλους. Αμαρτία δεν είναι να χάσουνε το τετραήμερο; Σαββατοκύριακο να κάθονται, Δευτέρα να πάνε στη δουλειά και Τρίτη ανήμερα να ξανακάθονται. ΑΙΣΧΟΣ! Κάτι πρέπει να κάνουμε για να κάτσουνε και τη Δευτέρα. Όσο πιο νόμιμα γίνεται.
Από έμπνευση έχω στερέψει οπότε περιμένω τις προτάσεις σας. Πως θα χαρίσουμε την 27η Οκτωβρίου στους δημοσίους υπαλλήλους της χώρας έτσι ώστε να μη χάσουνε το τετραήμερο. Κρίμα είναι τα παιδιά να ψοφάνε στη δουλειά...

Ήταν μια κοινωνική προσφορά προς τους δημοσίους υπαλλήλους της χώρας από το ΘΕΜΑ.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ FOREVER

Λόγω φόρτου εργασίας και επειδή φιλοξενώ συγγενείς από το εξωτερικό μου είναι λιγάκι δύσκολο να αναρτώ κάθε μέρα post. Για το χθεσινό επεισόδιο όμως δε γίνεται να μη γράψω κάτι. Τι ακριβώς εννοώ;
Χθες το πρωί έπρεπε να στείλω εφτά έγγραφα με fax. Επειδή δεν αξιώθηκα ακόμα να ρυθμίσω αυτό που έχω στο σπίτι αποφάσισα να απευθυνθώ στο ταχυδρομείο της πόλης. Ήξερα εκ των προτέρων ότι θα μου έκοβαν τον κώλο με τις τιμές τους αλλά η δουλειά έπρεπε να γίνει οπωσδήποτε.
Πηγαίνω νωρίς το πρωί στο ταχυδρομείο και πάω σε έναν υπάλληλο που φορούσε κάτι πατομπούκαλα τα οποία ονόμαζε γυαλιά και τον ρωτάω πόσο κοστίζει μια σελίδα να στείλω με το fax στην Αθήνα. Η απάντηση του ήταν: "Άστο καλύτερα, είναι πολύ ακριβά". ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΜΠΑΡΜΠΑ!!! Και τι σε νοιάζει εσένα πόσο θα πληρώσω. Κάνω δεύτερη προσπάθεια ρωτώντας τον ευγενικά πόσο κοστίζει η σελίδα και του λέω ότι είναι επείγον. Η απάντηση του; "Καλύτερα να πας σε έναν ιδιώτη. Εδώ είναι ακριβά". Αρχίζουν τα νεύρα μου να γίνονται κρόσια και του λέω με ανεβασμένο τον τόνο της φωνής μου ότι δε με ενδιαφέρει το κόστος και να μου πει που θα απευθυνθώ για να στείλω τα fax. Ο τύπος το χαβά του. Τέλος πάντων μετά από μερικά μπενιλίκια και συνολικά πέντε προσπάθειες μου είπε να απευθυνθώ στο γκισέ Νο 6.
Μετά από μισή ώρα που κράτησε η όλη η διαδικασία αποστολής των fax ήρθε η στιγμή να πληρώσω. Σχεδόν δεκατρία ευράκια. Πάω σε άλλο γκισέ να πληρώσω αλλά για κακή μου τύχη έπρεπε να περιμένω να τελειώσει η τηλεφωνική συνδιάλεξη που είχε ο υπάλληλος. Βρε χτυπούσα νευρικά τα δάχτυλα μου στον πάγκο, βρε ξεροέβηχα αυτός τον χαβά του. Μιλούσε για ένα τροχόσπιτο που ήθελε να αγοράσει. Μόνο όταν του είπα ότι βιάζομαι (εννοείται με συνοδεία μπινελικίων) καταδέχτηκε να κλείσει το γαμοτηλέφωνο του και να πάρει τα ταπεινά μου χρήματα και να μου κόψει τιμολόγιο.
Είναι να μην πάρει μια καρέκλα δημοσίου ο έλληνας. Έτσι και την πάρει στ' αρχίδια του όλα.

ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗ Δ.Ε.Η. ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΡΕΥΜΑ

Αυτό το post ήθελα να το ανεβάσω χθες αλλά είμουν ψόφιος από την κούραση. Γιατί; Θα σας πω αμέσως.
Χθες είχε διακοπή ρεύματος στη δουλειά για σχεδόν τρεις ώρες λόγω της απεργίας των εργαζομένων της Δ.Ε.Η. (Δεν Έχουμε Ηλεκτρισμό). Για να τελειώσω τη δουλειά έπρεπε να περιμένω να έρθει το ρεύμα μαζί με τους συναδέλφους μου. Αποτέλεσμα; Σχόλασα εξίμισι. Έπιασα δουλειά στης έξι το πρωί.
Σήμερα μια από τα ίδια. Σχόλασα στης εφτά. Μιλάμε για τρελλά γούστα. Και όλα αυτά γιατί κάποιοι όταν καυλώνουν κατεβάζουν τους διακόπτες και στ' αρχίδια τους όλα.
Καλά μαντέψατε. Άρχισα να φορτώνω! Εγώ δουλεύω στον ιδιωτικό τομέα. Δε με νοιάζουν τα αιτήματα τους. Αυτοί είναι μόνιμοι, παίρνουν καλά φράγκα και όταν δουλεύουν ... δουλεύουν τον κόσμο. Από τη στιγμή που πληρώνω λογαριασμούς και δεν τους χρωστάω οφείλουν να μου παρέχουν τις υπηρεσίες τους. Το λένε και οι λέξεις. ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ. Γι' αυτό υπάρχουν. Για να εξυπηρετούν τους πολίτες.
Φυσικά στον επόμενο λογαριασμό δε θα κοπεί ένα ευρώ (έτσι... συμβολικά) για το ρεύμα που δεν κατανάλωσα επειδή αυτοί απεργούνε.
Υπάρχουν άνθρωποι που καταστρέφονται από τις μαλακίες των υπαλλήλων της Δ.Ε.Η. Εστιατόρια, κρεοπωλεία, ανθοπωλεία και ότι άλλο που δε μου έρχεται στο μυαλό αυτήν την ώρα που χρειάζεται ψύξη και επομένως ηλεκτρικό ρεύμα γιατί έχει ευπαθή προϊόντα την έχουνε πατήσει. Θα αποζημιώσει κανένας τους ιδιοκτήτες τους; ΠΑΠΑΡΙΑ!
Οι κλειστοφοβικοί που βρέθηκαν εγκλεισμένοι στα ασανσέρ των πολυκατοικιών και έπαθαν γερό ταράκουλο σε τι φταίνε; Οι άρρωστοι που έχουν ιατρικά μηχανήματα στα σπίτια τους γιατί να περνάνε τέτοια δοκιμασία;
Προσωπικά πιστεύω ότι το κατέβασμα των διακοπτών θα έπρεπε να θεωρείται παράνομο. Όποιος υπάλληλος κάνει τέτοια μαλακία να πάρει πόδι. Υπάρχουν χιλιάδες (για να μην πω εκατομύρια) που θα ήθελαν να βρίσκονται στη θέση του. Ουδείς αναντικατάστατος!
ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟ ΕΧΟΥΝΕ ΠΑΡΑΓΑΜΗΣΕΙ! ΑΪ ΣΙΧΤΙΡ ΠΙΑ!!!

"ΧΡΟΝΙΑΡΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΟΡΓΙΑΖΕΙ"

Με αφορμή το τελευταίο post της ψιλικατζούς κάθησα και σκέφτηκα τι όργια γίνονται τέτοιες μέρες στο δημόσιο... www.xpsilikatzoy.wordpress.com
Άδειες από τη σημαία, κυρώσεις μηδέν, υπολειτουργία όλων των υπηρεσιών και τα νεύρα μας τσατάλια.
Κάθεται το κάθε σούργελο σε ένα γραφείο, ξύνει περιτέχνως τα γεννητικά του όργανα και μετά λέει ότι ψοφάει από τη δουλειά και την κούραση.
Αν τυχόν και πάει κανένας κακομοίρης για να διεκπεραιώσει κάποια υπόθεση, ειδικά τέτοιες μέρες, μαύρο φίδι που τον έφαγε (κοινώς την πούτσισε).
Πήγα σήμερα στην εθνική τράπεζα αλλά οι μισοί υπάλληλοι λείπανε.
Μου είπαν: "ελάτε αύριο". "Πλάκα μου κάνετε ρε; Αύριο είναι Σαββάτο.", τους είπα. "Ε, τότε από εβδομάδα. Δε χάθηκε ο κόσμος" ήταν η απάντηση του υπαλλήλου που συμπλήρωσε και με κούφανε: "Δείξτε λίγο κατανόηση κύριε. Χρονιάρες μέρες είναι και κάποιοι συνάδελφοι έχουν άδεια για να φορτώσουν τις μπαταρίες τους". Συνήθως κάθομαι και στήνω καυγά και το συγκεκριμμένο άτομο ήταν ότι έπρεπε για ένα εορταστικό ξέχεσμα άλλα έχε χάρη που έπρεπε να πάω σε ένα άλλο μπουρδέλο. Στο Ι.Κ.Α!!!
Η αρραβωνιαστικιά μου επειδή δεν είναι ελληνίδα πήγαμε να ανανεώσουμε την ιατροφαρμακευτική ασφάλεια της. Πάω που λέτε στην τύπισσα στο γκισσέ και με στέλνει για μια βεβαίωση σε ένα άλλο μπουρδέλλο. Στον Ο.Α.Ε.Δ. Πάμε στον Ο.Α.Ε.Δ., παίρνουμε το χαρτί και πάμε ξανά στο Ι.Κ.Α. στην ίδια την υπάλληλο. Δίνουμε χαρτιά, διαβατήρια, βιβλιάρια, βεβαιώσεις για να μου πει ότι δεν ξέρει αν γίνεται. Της εξήγησα ότι λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης και η χώρα της κοπέλας μου είναι πλήρες μέλος αυτής δεν υπάρχει πρόβλημα. Η τύπισσα με λίγα λόγια δεν έχει ιδέα τι ισχύει για τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βασικά κανένας τους δεν ξέρει. Όχι μόνο στο Ι.Κ.Α. αλλά και στον Ο.Α.Ε.Δ. και στις υπόλοιπες δημόσιες υπηρεσίες. Όταν έφτασα στο αμήν λέω στην υπάλληλο: "θέλεις να φωνάξω τον διευθυντή σου για να σου πει ότι έχω δίκιο; Μετά να φωνάξω και τα κανάλια και να σε κάνω ρόμπα ξεκούμπωτη;". Με το που είπα αυτά η υπάλληλος το βούλωσε και σε λιγότερο από ένα λεπτό έβαλε σφραγίδες υπογραφές και ήμουν τελειωμένος.
Θα μου πείτε τις κανονικές μέρες δεν δουλεύουν τέτοιες μέρες θα δουλέψουν; Πάντως ένα είναι σίγουρο. Έκανα μεγάλη μπουρδελότσαρκα σήμερα!

Υ.Γ.: Το δωράκι που κάνω σε όλους τους bloggers το λάβατε; Αν όχι κάντε κλικ στο:
http://hackaday-thema.blogspot.com/2007_12_17_archive.html