SERRES: THE MULTI-CULTI CITY

Γεννήθηκα και έζησα στο εξωτερικό και ταξίδεψα σε πολλές χώρες. Τώρα ζω στις Σέρρες. Θυμάμαι πιτσιρικάς όταν ζούσα στη Στοκχόλμη άσπρους ανθρώπους, μαύρους ανθρώπους, κίτρινους ανθρώπους με σχιστά μάτια, άνδρες με κελεμπίες, άκουγα γλώσσες που δεν έμοιαζαν με την ελληνική  ή τη σουηδική και δεν παραξενευόμουν.
   Επιστρέψαμε στην Ελλάδα και όλοι μιλούσαν την ίδια γλώσσα και τα χαρακτηριστικά τους ήταν πάνω - κάτω τα ίδια. Με την πάροδο των χρόνων ήρθαν οι ρωσοπόντιοι κατά τη γλώσσα της πιάτσας και ελληνοπόντιοι όπως μας έλεγαν οι δάσκαλοι στο σχολείο. Σκέτο πόντιοι κανείς δε μας είπε. Ως και οι δάσκαλοι τους έδωσαν διαφορετικότητα. Ελληνοπόντιοι. Ούτε καν ομογενείς. Μαζί με αυτούς ήρθαν και πολλοί γεωργιανοί καθώς και αρμένιοι. Ήρθαν και από τις άλλες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.
   Μετά άνοιξαν τα σύνορα με την Αλβανία και ήρθαν και άλλοι. Ήρθαν και από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και άλλες χώρες των βαλκανίων. Ειδικά από τη Βουλγαρία πολλοί έρχονται κρυφά, όχι μόνο βούλγαροι, από το βουνό Μπέλλες που είναι φυσικό σύνορο στο νομό Σερρών και χωρίζει Ελλάδα και Βουλγαρία. Δυστυχώς για πολλά χρόνια γινόταν και δουλεμπόριο μέσω αυτού του βουνού. Ήρθαν και πιο δυτικοί. Άγγλοι, Γερμανοί, Ιταλοί. Άλλοι ως καθηγητές σε φροντιστήρια και άλλοι παντρεύτηκαν ελληνίδες και έλληνες. Στις Σέρρες ζει και μια κορεάτισσα που είναι παντρεμένη με έναν ντόπιο όπως και μια γιαπωνέζα, από το Τόκυο, που είναι παντρεμένη με έναν γνωστό μου. Κάποιος άλλος είναι παντρεμένος με μια γιαπωνέζα από τη Χαβάη.
   Πριν μερικά χρόνια ήρθαν οι Κινέζοι. Άνοιξαν μαγαζιά και ζούνε πλέον εδώ. Μερικοί περιφέρουν την πραμάτια τους στους δρόμους φορτωμένοι σα γαϊδούρια αλλά πάντα χαμογελάνε. Και άλλοι ασιάτες άρχισαν να εμφανίζονται. Λίγοι Πακιστανοί που πουλάνε κυρίως ζώνες στο δρόμο. Υπάρχουν και άραβες που είναι χρόνια στην πόλη. Από Ιράκ, Ιορδανία κλπ.
   Συχνά πυκνά βλέπεις και αφρικανούς που παίρνουν το λεοφωρείο από Θεσσαλονίκη και κατεβαίνουν να πουλήσουν τσάντες, ρολόγια, είδη αφρικάνικης τέχνης, ζωγραφιές στις Σέρρες γιατί η δημοτική αστυνομία στη συμπρωτεύουσα δεν αστειεύεται.
   Πολλοί νέοι συμπολίτες μου λοιπόν, που κατάγονται από άλλες χώρες, εμφανίζονται μόνο όταν δουλεύουν. Τι εννοώ; Κλείνονται στο καβούκι τους τον υπόλοιπο χρόνο όταν είναι εκτός εργασίας. Υπάρχουν διακριτικά. Δε βλέπουν τον εαυτό τους ως μέρος της Σερραϊκής κοινωνίας. Φανταστείτε ότι οι κινέζοι δεν πατάνε το πόδι τους στο κινέζικο εστιατόριο του οποίου η γυναίκα του ιδιοκτήτη είναι κινέζα και μαγείρισσα στο μαγαζί. Το γιατί δεν το ξέρω. Υπάρχουν δωρεάν μαθήματα ελληνικών από τα Κ.Ε.Ε. (Κέντρο Εκπαίδευσης Ενηλίκων) και άλλους φορείς αλλά η συμμετοχή είναι πολύ μικρή. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί δε γνωρίζουν την ύπαρξη αυτών των μαθημάτων. Δε θα έπρεπε να γίνει μια καμπάνια από την πολιτεία ή το δήμο για να τους γνωστοποιηθεί η ύπαρξη αυτών των μαθημάτων; Έτσι πιστεύω ότι θα ενταχθούν πιο γρήγορα στην τοπική κοινωνία των Σερρών και θα γίνουν πιο ενεργοί πολίτες.
   Ευτυχώς στις Σέρρες προστριβές και καυγάδες μεταξύ ελλήνων και μεταναστών δεν υπάρχουν. Πρόσφατα απέναντι από το σπίτι μου άνοιξε ένα βουλγάρικο καφενείο. Η αλήθεια είναι ότι μερικές φορές εκεί μέσα τα αίματα ανάβουν. Στην πολυκατοικία που μένω και στη γειτονιά μένουν πολλοί ξένοι κυρίως από το πρώην ανατολικό μπλοκ. Ποτέ μου δεν ένιωσα απειλή. Απέναντι όμως στη στάση του αστικού κάνουν πάντα πηγαδάκι καμιά δεκαριά άτομα πίνοντας μπύρες χειμώνα καλοκαίρι. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλές γυναίκες να αναγκάζονται να πηγαίνουν σε άλλες στάσεις για να πάρουν το αστικό. Δεν είναι ότι καλύτερο για μια γυναίκα να είναι περιτριγυρισμένη από δέκα νταγλαράδες ασχέτως αν είναι έλληνες ή ξένοι.
   Χρειάζεται προσπάθεια και από τους ντόπιους και από τους μετανάστες για να έχει μια κοινωνία λειτουργικά αποτελέσματα. Πρέπει να έχουν θέληση και οι δυο πλευρές. Πιστεύω ότι σε μεγάλο βαθμό αυτό έχει επιτευχθεί στις Σέρρες γι' αυτό δεν έχουμε και εντάσεις. Για να κρατηθούνε όμως οι ισορροπίες κάτι πρέπει να γίνει και με την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης. Όσον αφορά άλλα προβλήματα όπως η ανεργία αυτά είναι κοινά για όλους.

ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ - ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ: ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΙΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ

Τον τελευταίο καιρό επικρατεί μια αναμπουμπούλα με τις express αποδόσεις ιθαγένειας σε μετανάστες. Κομπίνα μου μυρίζεται από την πλευρά του Γ.Α.Π. Γιατί; Μάλλον κατάλαβε ότι με το ρυθμό που πάει δεν τη βγάζει την τετραετία και για να έχει σίγουρη τη νίκη του σε επόμενες εκλογές δίνει ως αντάλλαγμα ιθαγένεια για να πάρει ψήφους.
   Γιατί όμως όχι υπηκοότητα; Θα μου πείτε υπάρχει διαφορά; Φαινομενικά είναι το ίδιο πράγμα αλλά στην Ελλάδα είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Εδώ δε γίνεται αυτόματα έλληνας πολίτης όποιος γεννιέται στη χώρα μας όπως στις Η.Π.Α., στην Αυστραλία, στη Γερμανία και αλλού. Ο λόγος; Στην Ελλάδα ισχύει το δίκαιο του αίματος και όχι το δίκαιο του εδάφους. Το πρώτο σημαίνει ότι για να έχει κάποιος ελληνική ιθαγένεια πρέπει κάποιος από τους προγόνους του (γονείς, παππούδες) έστω και ένας να είναι έλληνας. Το δεύτερο πρεσβεύει ότι από τη στιγμή που κάποιος γεννηθεί σε μια χώρα διαφορετική από αυτήν της καταγωγής του γίνεται αυτόματα πολίτης της χώρας που γεννήθηκε με όλα τα προνόμια και τις υποχρεώσεις του. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ, εδώ και εδώ όπως και τις διαφορές μεταξύ υπηκοότητας και ιθαγένειας.
   Στην Ελλάδα για να πάρει κάποιος μετανάστης ιθαγένεια πρέπει να έχει γεννηθεί εδώ, να έχει υπηρετήσει τον ελληνικό στρατό (για τους άνδρες), να έχει αφομοιωθεί μέχρι ένα βαθμό από την ελληνική κουλτούρα, τους ελληνικούς θεσμούς και τις ελληνικές παραδόσεις και το κυριότερο να προσφέρει στην Ελλάδα.
   Σίγουρα τα παιδιά μεταναστών που γεννιούνται και μεγαλώνουν εδώ πρέπει να παίρνουν αυτόματα την ελληνική υπηκοότητα έτσι ώστε να μη θεωρούνται απάτριδες (έτσι και αλλιώς πολλά παιδιά τη μόνη χώρα που γνώρισαν ως πατρίδα είναι η Ελλάδα) και όταν τελειώσουν τις σπουδές τους να μη δίνουν καθημερινό αγώνα για τα χαρτιά παραμονής τους.
   Θεωρώ ότι πρέπει να γίνουν πιο προσεκτικές κινήσεις γιατί υπάρχουν και αρκετοί μετανάστες που θα εκμεταλευτούνε την ιθαγενοποίηση. Πρέπει επίσης να τους γίνει γνωστό ότι η ιθαγενοποίηση και η παραλαβή υπηκοότητας συνεπάγεται και την παραλαβή ενός μεγάλου, κατά κεφαλήν, πολλών χιλιάδων ευρώ χρέους.
   Ο πρωθυπουργός όμως δε λέει να κάνει και κάτι για να σταματήσει η λαθρομετανάστευση ή έστω να μειωθεί. Κακά τα ψέμματα αλλά μια μικρή και φτωχή χώρα όπως η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο. Καλό πράγμα ο ανθρωπισμός αλλά να μη φτάσουμε στο άλλο άκρο. Όπως προανέφερα η Ελλάδα είναι μια μικρή και φτωχή χώρα και δε μπορεί να προσφέρει πολλά (στην ουσία ούτε τα στοιχειώδη). Αυτό σε συνάρτηση με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών θα φέρει το χάος. Και οι ντόπιοι θα γίνουν πιο καχύποπτοι και βίαιοι γιατί θα αισθάνονται ότι απειλούνται και οι λαθρομετανάστες και οι πρόσφυγες θα ζούνε σε μια κόλαση και λόγω ανεργίας προκειμένου να ζήσουν θα καταφύγουν σε πράξεις παραβατικότητας.
   Η Ελλάδα είναι συνδεδεμένη με τον ορθόδοξο χριστιανισμό. Με τους ερχόμενους πρόσφυγες, μετανάστες (νόμιμοι και λαθραίοι) από μουσουλμανικά κράτη θα δημιουργηθούνε και κοινωνικά προβλήματα. Πολλοί από τους ερχόμενους μουσουλμάνους ενδέχεται να δημιουργήσουν προβλήματα επικαλούμενοι ότι δεν σεβόμαστε οι υπόλοιποι την κουλτούρα τους και τη θρησκεία τους (θυμάστε το δήθεν κοράνι που έσχισε ο αστυνομικός;) την ίδια στιγμή που σε αραβικά κράτη και όπου αλλού κυριαρχεί το ισλάμ υποχρεώνουν τους δυτικούς να κρύβουν τους σταυρούς που φοράνε στο λαιμό και οι γυναίκες πρέπει να έχουν καλυμμένο κεφάλι και να προσέχουν την ένδυση τους. Σε περίπτωση που οι μουσουλμάνοι στην Ελλάδα είναι μεγάλος αριθμός θα απαιτήσουν να θεωρηθούν και θα διαδίδουν ότι είναι μειονότητα. Αυτό σημαίνει υποχωρήσεις από την οποιαδήποτε κυβέρνηση και απορρόφηση κρατικών κονδυλίων από τις μουσουλμανικές ομάδες. Το σωστό είναι ότι όποιος πηγαίνει ως πρόσφυγας ή μετανάστης σε οποιαδήποτε χώρα πρέπει να σέβεται τη χώρα που τον υποδέχεται.
   Αυτό που λένε ότι τα ταμεία έχουν ανάγκη τους μετανάστες και ότι αυτοί θα μας σώσουν είναι μύθος. Από τη στιγμή που πολλοί έλληνες (και όχι μόνο) είναι άνεργοι και πολλοί αναγκάζονται από τους εργοδότες να δουλεύουν χωρίς ένσημα  και με μερική απασχόληση πως θα βρεθούνε δουλειές για τους μετανάστες που θα κολλάνε ένσημα και έτσι θα εισφέρουν στα ταμεία;
   Σε πολλές χώρες για να πάει κάποιος μετανάστης πρέπει να πληρεί κάποιες προϋποθέσεις. Ήδη σε πολλές χώρες για να πάει κάποιος και να δουλέψει πρέπει να είναι επιστήμονας, γιατρός ή να κατέχει μια τέχνη που έχει έλλειψη στη χώρα υποδοχής. Ανειδίκευτους εργάτες δεν παίρνουν. Στην Ελλάδα  οι περισσότεροι είναι ανειδίκευτοι. Που θα δουλέψουνε; Η ανοικοδόμηση της χώρας σταμάτησε, η αγροτιά αναστενάζει, τα εμπορικά μαγαζιά κλείνουν το ένα μετά το άλλο.
   Στην Ισλανδία φτάνει το 1/4 του πληθυσμού της χώρας να ζητήσει και να γίνει δημοψήφισμα. Στην Ελλάδα γιατί δε γίνεται ποτέ; Σε τέτοια σοβαρά ζητήματα θα έπρεπε να παίρνει τις αποφάσεις ο λαός και αυτός να επωμίζεται τις όποιες συνέπειες των αποφάσεων του. 
   Δυστυχώς όμως οι καρεκλοκένταυροι πολιτικάντηδες της Ελλάδας νομίζουν ότι είναι ικανοί να λύσουν όλα τα προβλήματα. Ακόμα και τον τεραγωνισμού του κύκλου. Πάντα όμως αποδεικνύουν ότι είναι παντελώς ανίκανοι. Κάνουν τα πράγματα χειρότερα και μένουν ατιμώρητοι. Οι απλοί πολίτες καλούνται να υποστούνε τις συνέπειες ενώ οι πραγματικοί ένοχοι αντί να ζητούνε συγνώμη παίρνουν παχυλούς μισθούς, μείζες και αποποιούνται τις ευθύνες τους. Πάμε από το κακό στο χειρότερο. Το 2010 θα είναι μεγάλο παλούκι και έπεται η συνέχεια.
   Η Ελλάδα δεν ήταν έτοιμη για την υποδοχή τόσων μεταναστών και προσφύγων και όλα αυτά γίνονται με μια βιασύνη και εντελώς πρόχειρα με αποτέλεσμα οι έλληνες να νιώθουν μια μεγάλη πίεση η οποία πολλές φορές εκδηλώνεται όχι με τον καλύτερο τρόπο. Σε αυτό το σημείο δε φταίνε αυτοί που διαμαρτύρονται αλλά αυτοί που μαγειρεύουν όλες τις εξελίξεις.
   Επειδή ξέρω ότι αυτή η ανάρτηση δε θα αρέσει σε μερικούς ψευτοπροοδευτικούς έχω να τους πω αν θέλουν να δείξουν τον υποτιθέμενο ανθρωπισμό που τους διακρίνει και να συμβάλλουν  στην εκτόνωση του προβλήματος με τους λαθρομετανάστες, μπορούνε να κάνουν το εξής: Να ανοίξουν τις πόρτες των σπιτιών τους και να φιλοξενήσουν όλους αυτούς για τους οποίους φωνάζουν και κατηγορούνε τους υπόλοιπους ως ρατσιστές. Δε νομίζω να το κάνουν όμως. Το μόνο που κάνουν είναι να μας πρήζουν με ξύλινους πομπώδεις λόγους. Από λόγια παχιά άλλο τίποτα αλλά από πράξεις μηδέν. Αλήθεια αν κάποιος λαθρομετανάστης οδηγηθεί από το ένστικτο της επιβίωσης να μπει μέσα σε ένα σπίτι να κλέψει ή και να κάνει κατάληψη σε κάποια ακατοίκητη ιδιοκτησία ενός δήθεν προοδευτικού τότε ο τελευταίος τι θα κάνει; Δε νομίζω να είναι τόσο αλτρουιστής! Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα. Πρέπει να πάψει να είναι ξέφραγο αμπέλι.

Η ΣΜΥΡΝΗ ΜΑΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ

22 Αυγούστου 1922. Σαν σήμερα, πριν από ογδόντα έξι χρόνια, ξεκινάει (και μερικές μέρες πριν) ο αφανισμός της Σμύρνης και των κατοίκων της. Θα ολοκληρωθεί το Σεπτέμβρη του ίδιου έτους. Βέβαια δεν είναι μόνο η καταστροφή της Σμύρνης που αποτελεί τη Μικρασιατική καταστροφή. Η γενοκτονία εφαρμόζεται σε όλη τη Μικρασία (Αϊβαλί και άλλες πόλεις και χωριά). Ο Αρχιεπίσκοπος Σμύρνης Χρυσόστομος. Ένας πραγματικός ήρωας που βοήθησε με το παραπάνω όλους για να γλιτώσουνε από το θάνατο και έμεινε εκεί παρόλο που του δόθηκε ευκαιρία να γλιτώσει. Βρήκε τραγικό θάνατο. Του έβγαλαν τα μάτια και τον έσυραν στους δρόμους της Σμύρνης.
Δε μένει τίποτα όρθιο. Τίποτα δε θα θυμίζει κάτι από την πανέμορφη μεγαλούπολη. Όλα έγιναν στάχτη.

Τα πλοία των μεγάλων δυνάμεων έμειναν άπραγα. Όποιος κατάφερνε να ανέβει σ' αυτά τον ξαναπετούσαν στη θάλασσα. Ανθρωπισμός μηδέν. Οι ξένοι το μόνο που έκαναν ήταν να βγάζουν φωτογραφίες από τα πλοία.
Οι Γερμανοί, οι σημερινοί μας εταίροι, ήταν αυτοί που βοήθησαν τον Κεμάλ όσο κανένας άλλος για να σβήσει τη Σμύρνη από το χάρτη. Με τη Μικρασιατική καταστροφή θα παιχτεί άλλο ένα δράμα. Αυτό των προσφύγων. Ολόκληρες οικογένειες ξεκληρίστηκαν και όσοι επιβίωσαν ξεκίνησαν ξανά από το μηδέν. Πολλοί πήγαν στην Ελλάδα όπου εκεί τους αντιμετώπιζαν οι ντόπιοι ως τουρκόσπορους αλλά δεν είναι και λίγοι όσοι πήγαν σε άλλες χώρες όπως οι Η.Π.Α., Αίγυπτος και αλλού.

Η ελπίδα λένε πεθαίνει τελευταία. Εκείνες τις ημέρες πέθαναν πολλοί μαζί της.
Για περισσότερο φωτογραφικό υλικό κάντε κλικ εδώ. Σας προειδοποιώ ότι το υλικό είναι πολύ σκληρό.

IT 'S ALL GREEK TO ME

Σήμερα στην Ελλάδα μπορεί κανείς να συναντήσει ανθρώπους από διάφορα μέρη του κόσμου που ζούνε και δουλεύουν εδώ. Πολλές φορές τους προδίδει η προφορά τους και τα σπαστά ελληνικά. Μερικές φορές ο τρόπος που λέγονται κάποια πράγματα από αυτούς τους ανθρώπους προκαλεί γέλιο. Καλοπροαίρετο γέλιο. Αυτό το ζω στο πετσί μου επειδή η καλή μου δεν είναι ελληνίδα.
Υπάρχουν φορές που μπερδεύεται και λέει άλλα ενώ εννοεί άλλα. Για παράδειγμα όταν αντί για καρυδόπιτα λέει κουραδόπιτα. Φανταστείτε να ειπωθεί κάτι τέτοιο σε εστιατόριο ή σε ζαχαροπλαστείο. Η αμηχανία μου θα είναι εμφανέστατη αλλά από την άλλη τα σπαστά ελληνικά έχουν και μια γοητεία. Μια άλλη φορά αντί να πει "έχετε κόλλα" είπε "έχετε κώλο;" και ένα συνηθισμένο λάθος που κάνουν οι ξένοι είναι όταν λένε αντί για καλώδιο κωλόδιο. Βέβαια τα σαρδάμ και η παραννόηση δεν τελειώνουν εδώ. Αλλά δεν πρόκειται να τα γράψω όλα λόγω στενότητας χρόνου.
Σίγουρα η ελληνική γλώσσα είναι από τις δυσκολότερες του κόσμου αν όχι η δυσκολότερη. Ο φίλος μου ο Lee που είναι από το Λονδίνο ζει στην Ελλάδα πάνω από δέκα χρόνια αλλά η προφορά παραμένει και τα λαθάκια δίνουν και παίρνουν.
Πολλές φορές τα σπαστά ελληνικά λειτουργούνε προς όφελος αυτών που τα μιλούν κάνοντας τους τελευταίους αρεστούς και αποδεκτούς. Τρανταχτό παράδειγμα η Καλομοίρα που όλοι τη θεωρούνε χαριτωμένη εξ' αιτίας του τρόπου που μιλάει. Όλοι θυμούνται όταν έλεγε μαρίδια αντί για μαρίδα. Αυτό μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα από τα highlights της.
Μια βόλτα σε ένα παζάρι αν κάνει κάποιος θα ακούει σε κάθε δεύτερο βήμα του σπαστά ελληνικά είτε από πωλητές είτε από πελάτες.
Για να φτάσουμε στο δια ταύτα, υπάρχουν κάποιοι που δυστυχώς φοράνε ακόμη παρωπίδες και δε λένε να καταλάβουνε ότι η Ελλάδα είναι πολυπολιτισμική και όσο περνάνε τα χρόνια θα γίνεται ολοένα και περισσότερο.
Από αυτήν την πολυπολιτισμικότητα θα επηρεαστούνε πολλοί τομείς και μέσα σ' αυτούς είναι και η ελληνική γλώσσα. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό.

Η ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η πολυπολιτισμικότητα είναι πια μέρος της ελληνική πραγματικότητας. Αυτό είναι αλήθεια. Το πρόβλημα είναι ότι το κράτος δεν είναι τόσο οργανωμένο. Τι εννοώ; Ότι έχουμε πρόβλημα με τη λαθρομετανάστευση είναι αλήθεια, αλλά παρόμοιο πρόβλημα υπάρχει και στην Ισπανία, στην Ιταλία, στις Η.Π.Α. και αλλού. Δεν είμαστε η χώρα της επαγγελίας και έχουμε πολλά στραβά στην κοινωνία μας (ανεργία, γραφειοκρατία,ακρίβεια κ.α.). Που να βολευτούν και οι λαθρομετανάστες!
Εκτός όμως από τους λαθρομετανάστες υπάρχουν και οι νόμιμοι οικονομικοί μετανάστες και οι πολιτικοί πρόσφυγες. Πολλοί από αυτούς ζούνε για δεκαετίες στη χώρα μας, έχουν κάνει δικές τους δουλειές, οικογένειες και είναι μέρος της ελληνικής πραγματικότητας. Τα παιδιά τους όμως έχουν σοβαρό πρόβλημα με τα χαρτιά. Δεν μπορούνε να έχουνε ελληνικό διαβατήριο (άσχετα αν γεννήθηκαν εδώ και γνωρίζουν ως μητρική γλώσσα την ελληνική) ούτε άλλα χαρτιά. Αυτό συνεπάγεται ότι μετά το σχολείο ή το πανεπιστήμιο (δηλαδή με την ενηλικίωση τους) χαρακτηρίζονται ως μετανάστες και αν δε βρούνε δουλειά μέσα σ' ένα χρόνο πρέπει να επιστρέψουν στην πατρίδα των γονέων τους (άσχετα αν πολλά από αυτά τα παιδιά έχουν δει τις πατρίδες των γονιών τους μόνο σε φωτογραφίες). Χωρίς χαρτιά και διαβατήριο δεν μπορούνε να κάνουν και πολλά πράγματα τα παιδιά αυτά. Είναι εγκλωβισμένα σ' ένα καθεστώς ημιπαρανομίας.
Αυτά τα προβλήματα δημιουργούνται γιατί στην Ελλάδα ισχύει το Δίκαιο του αίματος και όχι το Δίκαιο του τόπου γεννήσεως.
Δίκαιο του αίματος είναι ότι ακόμα και κάποιος πολίτης άλλης χώρας αν έχει ελληνικές ρίζες από κάποιον παππού ή προπάππο και μπορεί να το αποδείξει παίρνει ελληνικό διαβατήριο και αυτομάτως έχει την ελληνική ιθαγένεια(άσχετα ανδε μιλάει γρι ελληνικά και δεν επισκε΄φτηκε ποτέ την Ελλάδα). (Στην Ολυμπιάδα του 2004 στις ομάδες baseball και softball και όχι μόνο, το ελληνικό κράτος έδωσε εν μια νυκτί ελληνικά διαβατήρια σε αμερικανούς και αμερικανίδες τρίτης και τέταρτης γενιάς, για να συσταθούν οι παραπάνω ομάδες).
Δίκαιο του τόπου γέννησης είναι ότι παίρνεις διαβατήριο της χώρας όπου γεννήθηκες. Κάτι που ισχύει σε πολλές χώρες (Η.Π.Α.,Αυστραλία κ.α.). Σίγουρα αυτό είναι η πιο απλή και η καλύτερη λύση.
Για να πάρει κάποιος μετανάστης ή πρόσφυγας την ελληνική υπηκοότητα και ότι συνεπάγεται αυτή (ελληνικό διαβατήριο, χρέη στην τράπεζα, ανεργία,αφραγκία κλπ.) πρέπει να περάσουν 8 με 10 χρόνια στην καλύτερη περίπτωση. Πολλές φορές η αναμονή κρατάει περισσότερο. Η ανανέωση της πράσινης κάρτας (άδειας παραμονής) κοστίζει και οικονομικά (παράβολο και μεροκάματα που χάνεις με τη γραφειοκρατία) και ψυχικά γιατί τρώει η αγωνία τους ανθρώπους αυτούς για το αν θα πάρουν παράταση παραμονής στην Ελλάδα ή όχι και πρέπει να παρουσιάζουν κάποιον αριθμό ενσήμων (εδώ οι έλληνες δεν έχουμε ένσημα και ζητάμε από τους ξένους).
Βέβαια η κομπίνα της παράτασης διαμονής στη χώρα είναι μια καλή μπίζνα. Είναι μία από τις κότες που κάνουν χρυσά αυγά. Τι εννοώ; Το ελληνικό κράτος δύσκολα θα καταργήσει ή θα αλλάξει κάτι τόσο οικονομικά κερδοφόρο.