ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!

Τώρα που ηρέμησαν τα πράγματα σχετικά με τη διακαναλική συνέντευξη του Γ.Α.Π. μπορώ να πω και 'γω τη γνώμη μου. Όταν όλοι μιλάνε για ένα θέμα τόσο πολύ και κάνουν αναλύσεις επί αναλύσεων δεν μπορώ, υπάρχει βαβούρα. Νιώθω ότι πνίγομαι. Θέλω να μιλήσω όταν κοπάσει λίγο το θέμα έτσι ώστε να ακουστώ και 'γω λιγάκι.
Την είδα την περίφημη διακαναλική συνέντευξη. Περιστασιακά, γιατί με έπιανε ο ύπνος. Εν ολίγοις αυτό που άκουγα να βγαίνει από τα χείλη του πρωθυπουργού ήταν: "μπλα, μπλα, μπλα... ζζζζζζζζζζζζ!!!". Πολύς ντόρος για το τίποτα.
Εν ολίγοις προσπάθησε να μας πείσει ότι αν δεν τον στηρίξουμε θα μας φάει το μαύρο σκοτάδι. Ο τρόπος που το είπε όντως έμοιαζε με απειλή, όπως είπαν πολλοί. Το μαύρο σκοτάδι θα μας φάει είτε μ' αυτόν είτε χωρίς. Μήπως όμως απειλή τελικά είναι ο ίδιος; ΑΥτός δεν έφερε το Δ.Ν.Τ.; Αυτός δεν είναι ο υπέρμαχος του μνημονίου;
Δοκιμάσαμε Νέα Δημοκρατία με Καραμανλή (φονικός συνδυασμός) και ΠΑ.ΣΟ.Κ. με Παπανδρέου (εδώ πιάσαμε το τζακ ποτ της γκαντεμιάς). Χορτάσαμε με ψέμματα και υποσχέσεις. Γιατί να συνεχίσουμε να στηρίζουμε μια από τις δυο παρατάξεις; Εγώ λέω να ρισκάρουμε και να μαυρίσουμε τον Γ.Α.Π. Το τι μας περιμένει με αυτόν στην εξουσία το ξέρουμε. Ας δοκιμάσουμε και χωρίς αυτόν. Θα μου πείτε: "Ρε hack και τι να ψηφίσουμε;". Καλό ερώτημα αλλά δε βαρεθήκατε να σας υποδεικνύει κάποιος άλλος τι να ψηφίσετε; Κριτική σκέψη δεν έχετε; Άποψη δεν έχετε; Γιατί δεν δοκιμάζετε να βασανίσετε λιγάκι το μυαλουδάκι σας;
Εγώ θα σας συμβούλευα να μην πάτε να ψηφίσετε καθόλου αλλά ξέρω ότι πολλοί το θεωρείτε λάθος. Ούτε το ΛΑ.Ο.Σ. κάνει, ούτε το Κ.Κ.Ε., καλά για ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν το συζητώ και οι οικολόγοι είναι απλά ένα ανέκδοτο. Μήπως όλο το πολιτικό και εκλογικό σύστημα είναι λάθος; Για σκεφτείτε λιγάκι. Γιατί να υπάρχει βουλευτική ασυλία; Γιατί να υπάρχουν βουλευτές επικρατείας; Δηλαδή να εκλέγονται κάποιοι χωρίς ψήφο; Γιατί να παίρνουν οι πολιτικοί τόσα λεφτά και να έχουν τόσες αβάντες; Κάθε πότε σας θυμούνται; Μήπως μόνο προεκλογικά; Γιατί να δικαιούνται με δυο τετραετίες σύνταξη; Γιατί σε κάθε επιτροπή και κάθε συνεδρίαση να παίρνουν έξτρα χρήματα; Τελικά γίνονται πολιτικοί γιατί όντως αγαπάνω την Ελλάδα και θέλουν να προσφέρουν ή ψάχνουνε τρόπο να γεμίσουνε τις τσέπες τους γρήγορα εις βάρος των πολλών; Γιατί να τους προστατεύουν τόσοι αστυνομικοί αποσπασμένοι; Μήπως φοβούνται κάτι; Εγώ ξέρω ότι καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται. Θα μπορούσα να παραθέσω ένα σωρό ερωτήματα αλλά δε νομίζω ότι χρειάζεται.
Η διακαναλική συνέντευξη του Γ.Α.Π. δεν ήταν τίποτε παραπάνω από μια απελπισμένη κίνηση. Ειπώθηκαν αερολογίες με το τσουβάλι, ψέμματα και στο τέλος, εμμέσως πλην σαφώς, μας απείλησε ότι αν δεν τον στηρίξουμε είμαστε χαμένοι από χέρι. Χαμένοι είμαστε από χρόνια και απλά αυτός ήρθε να ολοκληρώσει το καταστροφικό έργο. Μη μασάτε σε απειλές. Ρισκάρετε και μαυρίστε τους όλους. Μπορεί να μην κερδίσετε πολλά αλλά σίγουρα θα γλιτώσετε από αρκετά.
Να σας θυμήσω μερικά ψέμματα του Γ.Α.Π. "Λεφτά υπάρχουν", "πράσινη ανάπτυξη", "δεν θα την πληρώσει ο απλός ο κοσμάκης", "δε θα βάλουμε άλλη φορολογία". Ότι είπε ήταν ψέμματα και να το θυμηθείτε, αν ξαναβγεί μετά τις εκλογές θα βάλει περισσότερη φορολογία και θα εφαρμόσει περισσότερες περικοπές. Αυτή είναι η στρατηγική όλων των υποψηφίων προεκλογικά. Λένε ότι θέλει να ακούσει η πλειοψηφία και όταν καταφέρουν να αποσπάσουν την ψήφο της με αποτέλεσμα την εκλογή τους ξεχνάνε τα πάντα και τους πάντες.
Για να κλείσω και να μη γίνομαι κουραστικός όπως ο Γ.Α.Π. πιστεύω ότι η διακαναλική συνέντευξη ήταν μια κακόγουστη κακοσκηνοθετημένη φάρσα με πρωταγωνιστή τον Γ.Α.Π. και κομπάρσους δημοσιογράφους της αρεσκείας του και της παράταξης του. ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!

ΟΤΑΝ ΓΚΑΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ

Αλήθεια, ο Δήμος Βερύκιος (δημοσιογράφος - ηθοποιός) που ανήκει στο δυναμικό του ALPHA τι ζόρι τραβάει;Θα με ρωτήσετε τι μ' έπιασε και ασχολούμαι με τον συγκεκριμένο "κύριο" και γιατί τον χαρακτηρίζω ηθοποιό.
Είναι πολύ απλό. Χθες το βράδυ έκανα ζάπινγκ στα κανάλια για να δω αν υπάρχει τίποτα νεότερο με την κατάσταση στη Γάζα. Προτιμώ να ενημερώνομαι από το internet αλλά μερικές φορές ο Ο.Τ.Ε. δε συμφωνεί μ' αυτή την άποψη μου και έτσι δεν είχα για λίγη ώρα πρόσβαση στο διαδύκτιο. Την ώρα του ζάπινγκ λοιπόν πέφτω στο δελτίο του ALPHA και σε παράθυρα τον εν λόγω δημοσιογράφο και από την άλλη τον πάτερ φαμίλια Καρατζαφέρη.
Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει παιδεία και σεβασμός στο συνομιλητή σε μια συζήτηση. Πάει να απαντήσει σε μια ερώτηση ο Καρατζαφέρης και ο Βερύκιος τον κόβει φωνάζοντας με γουρλωμένα μάτια και με τρεμάμενο πηγούνι. Ο ρόλος του ήταν συναισθηματικός, γι' αυτό λέω ότι είναι ΚΑΙ ηθοποιός. Ομολογώ ότι έπεσα στο μεγάλο αμάρτημα να παρακολουθήσω πέντε ολόκληρα λεπτά. Το αποτέλεσμα; Έχασα πέντε λεπτά από τη ζωή μου για το τίποτα. Δεν καταλάβαινα γρι. Όλοι μιλούσαν και όλοι φώναζαν. Ο τηλεθεατής; Στ' αρχίδια τους. Αν μπούνε στο πετσί του ρόλου ποιος τους πιάνει! Μιλάει ο Καρατζαφέρης, ο οποίος έχω παρατηρήσει ότι είναι καλός συζητητής, σπάνια διακόπτει αυτόν που μιλάει και περιμένει τη σειρά του. Ο Βερύκιος όμως εκπέμπει ανδρίλα μεγατόνων και αυτό προσπαθεί να το αποδείξει με τις αγριοφωνάρες του. Διακόπτει και επιμένει στις ερωτήσεις του ακόμα και όταν έχει πάρει απάντηση. Δε θέλω να επεκταθώ περισσότερο γιατί έχω σοβαρότερα πράγματα να κάνω (να πιω καφέ) από το να ασχολούμαι με δημοσιογράφους. Αυτό που κάνει ο Βερύκιος το κάνουν όλοι όσοι βγαίνουν στα παράθυρα (σχολιαστές, δημοσιογράφοι, πολιτικοί). Δεν ξέρουν να συζητάνε και ο τηλεθεατής μένει αποχαυνωμένος σαν μαλάκας. Τόσο δύσκολο είναι ο ηχολήπτης να κλείσει τα μικρόφωνα των υπολοίπων όταν μιλάει κάποιος;

ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΙ Α.Ε.

Υπάρχουν άνθρωποι που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να χλευάζουν και να εμπαίζουν συνανθρώπους τους μόνο και μόνο επειδή οι πρώτοι βρίσκονται σε καλύτερη οικονομική, κοινωνική ή επαγγελματική κατάσταση. Είναι οι λεγόμενοι σκατόψυχοι.
Θα αναρωτιέστε τι μ' έπιασε πρωί - πρωί και βρίζω. Μα είναι να μη βρίζω; Σας παραθέτω τρία περιστατικά που συνέβησαν σ' εμένα και στην αρραβωνιαστικιά μου.
Πριν από μερικές μέρες ανέβασα ένα post που έλεγα ότι μόνο ένα αρκετά πλούσιο βιογραφικό δεν αρκεί για να βρεις δουλειά (πιο συγκεκριμμένα για την αρραβωνιαστικιά μου). Θέλει και μέσον. Την περασμένη εβδομάδα πήρε τηλέφωνο η σύζυγος ενός ιδιοκτήτη καταστήματος καλυντικών (η συγκεκριμμένη αλυσίδα καταστημάτων υπάρχει σε όλη την Ελλάδα) σε μια θεία μου για να κλείσει ραντεβού και να πάει η Μαρία (η αρραβωνιαστικιά μου) για συνέντευξη. Μέσα στην τρελλή χαρά εμείς καθώς η θεία μου και ο θείος μου έχουνε άριστες σχέσεις με τους ιδιοκτήτες του καταστήματος καλυντικών. Δουλειά τελειωμένη έλεγα μέσα μου. Όντως επικοινωνήσαμε με αυτούς, κλείσαμε ραντεβού και περιμέναμε να έρθει η μεγάλη μέρα για τη συνέντευξη. Η Μαρία από την προηγούμενη πήγε να κάνει τα μαλιά της, διάλεξε εκατό φορές τι ρούχα θα φορέσει για να γίνει όσο το δυνατόν πιο αρεστή, τι παπούτσια κλπ. Η αγωνία ήταν μεγαλύτερη από αυτήν όταν έδινα πανελλαδικές εξετάσεις.
Ξημερώνει η μεγάλη μέρα και πηγαίνουμε στο κατάστημα για την περιβόητη συνέντευξη. Πρώτη ψυχρολουσία: η γυναίκα που θα έπαιρνε συνέντευξη από τη Μαρία δεν ήρθε ακόμα από τη Θεσσαλονίκη. "Κάντε μια βόλτα και ξαναπεράστε σε κανένα μισάωρο", μας λένε. Κάναμε τη βόλτα και ξαναπάμε στο μαγαζί αλλά η γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη δεν ήρθε ακόμα. "Κάντε μια βόλτα πάλι και ξαναπεράστε σε κανένα μισάωρο", μας ξαναλένε. Ξανακάνουμε βόλτα και μετά από ένα μισάωρο ξαναπάμε στο μαγαζί αλλά πάλι δεν ήρθε η γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη. Μας στέλνουν για άλλη μία βόλτα και όταν επιστρέφουμε στο μαγαζί μας είπαν: "Δεν ήρθε ακόμα. Πάρτε τηλέφωνο σε καμιά ώρα για να μην πηγαινοέρχεστε". Για να μην τα πολυλογώ μετά από δυο ώρες και είκοσι, τουλάχιστον, τηλεφωνήματα επιτέλους μας είπαν ότι ήρθε και μας περιμένει. Πάμε στο μαγαζί, η Μαρία πήγε στη συνέντευξη και εγώ πήγα να δω μια υπάλληλο που τυγχάνει να είναι φίλη μου. Η φίλη μου μου είπε: "Δημήτρη προσέχετε γιατί η ιδιοκτήτρια και η κόρη της δεν είναι καλοί άνθρωποι". Της απάντησα ότι το γνώριζα αλλά ανάθεμα την ανάγκη μας για δουλειά. Μετά από λίγη ώρα τέλειωσε η συνέντευξη και φύγαμε. Μετά από λίγες μέρες συνάντησα τη φίλη μου που δουλεύει στο κατάστημα και μου είπε: "Έχω να σου πω. Παρακολουθούσα τις αντιδράσεις μάνας και κόρης γιατί ήμουν σίγουρη ότι κάτι θα έκαναν και όντως έκαναν". "Τι εννοείς;", τη ρώτησα. "Μόλις γυρίσατε την πλάτη σας για να φύγετε έκαναν διάφορους μορφασμούς με το στόμα τους μάνα και κόρη, κουνούσανε τα κεφάλια τους κοροϊδευτικά και γελούσανε".
Καταλάβατε γιατί έβριζα στην αρχή αυτού του post; Εφόσον δεν είχαν σκοπό να πάρουν τη Μαρία στη δουλειά γιατί μας ειδοποίησαν για συνέντευξη; Παίζουνε με την ψυχολογία μας.
Δεύτερο περιστατικό: Ένας γνωστός μας λέει για ένα φίλο του που έχει κατάστημα με βιολογικά προϊόντα και θέλει πωλήτρια. Μας παρακίνησε να αφήσουμε ένα βιογραφικό και θα έλεγε και αυτός καμιά κουβέντα στο αφεντικό. Πάμε στο μαγαζί, αφήνουμε βιογραφικό στη γυναίκα του που ήταν πολύ ευγενική (ο σύζυγος της, το αφεντικό δηλαδή έλειπε), και είπε ότι θα επικοινωνούσαν μαζί μας. Το απόγευμα ήμουνα στη δουλειά. Ο ιδιοκτήτης του καταστήματος βιολογικών προϊόντων πήρε τηλέφωνο στη Μαρία και τη ρωτούσε διάφορα για τη δουλειά. Ένα είδος τηλεφωνικής συνέντευξης ας πούμε. Μετά της λέει να πάει από το μαγαζί μέχρι της εννιά το βράδυ. Η Μαρία του απάντησε μήπως ήταν καλύτερα το πρωί της επόμενης μέρας και αυτός απάντησε πως τον βόλευε το απόγευμα εκείνο γιατί την επόμενη μέρα θα είχε πολύ δουλειά. Η Μαρία πήρε μαζί της και τους γονείς μου γιατί δεν είναι ελληνίδα, δεν ξέρει τι παίζεται στο ελλαδιστάν με ένσημα και ασφάλεια και δεν ήθελε να την κοροϊδέψουν. Πάνε εκεί πέρα για συνέντευξη και το άτομο έλεγε χίλιες δυο πίπες. Ότι έχει την κόρη του στο μαγαζί και δεν χρειάζεται πωλήτρια, θέλει μια κοπέλα για μια σχολή χορού που θ' ανοίξει αλλά η κοπέλλα αυτή πρέπει να ξέρει και χορό. Άλλα αντί άλλων με λίγα λόγια. Καμιά σχέση με αυτά που συζητούσαν στο τηλέφωνο. Προφανώς το άτομο ήξερε ότι η Μαρία δεν είναι ελληνίδα και ήθελε να την πάρει στη δουλειά χωρίς ένσημα και με λίγα λεφτά αλλά μόλις είδε τους γονείς μου μαζί της που είναι έλληνες και ξέρουν τι γίνεται, τα έχασε και έλεγε παπαριές. Είναι πολύ τυχερός που δούλευα εκείνη τη μέρα. Αν δε δούλευα έξω από την πόλη θα τον είχα σαπίσει στο ξύλο.
Τρίτο και τελευταίο περιστατικό (έχω πολλά αλλά να μη σας ζαλίζω). Πάμε σε ένα μαγαζί υποδημάτων που είχε στη βιτρίνα χαρτί που έλεγε ζητείται πωλήτρια. Μπαίνουμε μέσα και μιλάμε με τον ιδιοκτήτη. Μας λέει για part time δουλειά και αυτό σημαίνει μισά ένσημα (δεκαπέντε δηλαδή) και μισά χρήματα (300 ευρώ). Ρωτάμε για ώρες εργασίας και μας λέει ότι θέλει να δουλεύει 30 ώρες την εβδομάδα. ΑΚΟΥΤΕ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΤΡΟΜΠΑΣ; Η ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ.Τον σιχτίρισα και φύγαμε.
Ποιος τους ελέγχει όλους αυτούς τους σκατόψυχους; ΚΑΝΕΝΑΣ.

ΜΑ ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΩΛΟΔΟΥΛΕΙΑ;

Η αρραβωνιαστικιά μου είναι στο ταμείο ανεργίας και ψάχνει για δουλειά. Έχει πολύ εντυπωσιακό βιογραφικό. Έξι ξένες γλώσσες, πτυχίο πανεπιστημίου (Κοινωνιολογίας), Master στην ειδικότητα της, Η/Υ, προϋπηρεσία σε μεγάλες εταιρίες κ.α.
Τον Ιούνιο θα πληρωθεί για τελευταία φορά από τον Ο.Α.Ε.Δ. και το ζωνάρι σφίγγει.Ψάχνουμε για δουλειά αλλά τίποτα.
Την Παρασκευή είδε μια αγγελία σε ένα κατάστημα γυναικείων ρούχων που ετοιμάζεται τώρα ότι ζητούνται πωλήτριες. Πήρε τηλέφωνο και κανόνισε ραντεβού για το απόγευμα της ίδιας μέρας για να δώσει το βιογραφικό της. Πάμε στο μέρος που είχε ραντεβού και μετά από ένα στήσιμο που φάγαμε για 45 λεπτά εμφανίζεται ο τυπάς. Του δίνει το βιογραφικό της και μόλις το βλέπει το άτομο μένει με το στόμα ανοιχτό και μετά λέει: "Αν έρθεις σ' εμένα θα αδικηθείς, μια απλή πωλήτρια θα είσαι. Θα αδικηθείς". Του εξηγήσαμε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ότι η κοπέλλα θέλει να βρει δουλειά. Του παρουσιάσαμε πιστοποιητικά που έλεγαν ότι βγήκε πρώτη πωλήτρια στη χώρα της τέσσερις χρονιές σε εταιρίες με καλυντικά και στα Mango (Ισπανική αλυσίδα καταστημάτων ρούχων). Μας κέρασε καφέ και μας είπε ότι θέλει να ανοίξει πριν την ανάσταση. Του ζήτησα να μας τηλεφωνήσει όταν πάρει απόφαση για να μη μας τρώει η αγωνία. Μας είπε ότι θα επικοινωνήσει οπωσδήποτε μέχρι το βράδυ της Παρασκευής (της ίδιας μέρας δηλαδή) για να μας δώσει μια απάντηση θετική ή αρνητική.
Με το που πάμε στο σπίτι δεν το κουνήσαμε ρούπι και είμαστε πάνω από το τηλέφωνο περιμένοντας το να χτυπήσει. Μάταιη η αναμονή μας. Λέμε κάτι θα του έτυχε και δεν μπόρεσε να τηλεφωνήσει. Την επομένη, το Σαββάτο δηλαδή, πάλι περιμέναμε αλλά πάλι τίποτα. Ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Σήμερα το απόγευμα πήγαμε σε ένα video club το οποίο βρίσκεται κοντά στο εν λόγω μαγαζί και είπαμε να πάμε να δούμε αν ετοιμάστηκε. Με το που πάμε εμφανίζεται και ο λεγάμενος. Μας είπε ότι το κεφάλι του είναι καζάνι και γι' αυτό δεν μας πήρε τηλέφωνο (γαμώ τις δικαιολογίες, υπευθυνότητα μηδέν). Μετά είπε ότι ο συνέταιρος του αποφάσισε να μην πάρει τη Μαρία για δουλειά. Τώρα πως αποφάσισε κάποιος για κάποιον άλλο χωρίς να τον συναντήσει είναι κάτι που δεν μπορώ να καταλάβω.
Με λίγα λόγια η συντριπτική πλειοψηφία των επιχειρηματιών στην Ελλάδα δεν είναι ούτε καν ερασιτέχνες. Πόσο μάλλον επαγγελματίες! Εδώ το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να βγάζουν το λάδι των υπαλλήλων τους, να μην κολλάνε ένσημα, να πετσοκόβουν τους μισθούς. Οι συνεντεύξεις που παίρνουν από τους υποψήφιους υπαλλήλους είναι για γέλια και για κλάματα και τονίζουν μόνο τις υποχρεώσεις των υπαλλήλων και όχι τα δικαιώματα. Για μισθούς δε λένε κουβέντα, δηλαδή με πόσα χρήματα θα αμοίβεται ο υπάλληλος. Το μόνο που ξέρουν είναι να το παίζουν αφεντικά και σοβαροί μεγαλοεπιχειρηματίες. Η γελοιότητα δηλαδή σε όλο της το μεγαλείο. Στην επαρχία αυτό είναι σήμα κατατεθέν.
Μέχρι στιγμής μοιράσαμε βιογραφικά σε πάνω από τριάντα επιχειρήσεις (καταστήματα ρούχων και καλυντικών επί το πλείστον). Όπου βλέπαμε: ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΩΛΗΤΡΙΑ πήγαμε. Η αντιμετώπιση από τις χειρότερες. "Αφήστε το βιογραφικό σας" μας λένε έτσι ξερά. Ούτε να συζητήσουν για να δούνε αν τους κάνει η κοπέλλα. Τι τις βάζουν τις αγγελίες;
Και τι ζητήσαμε; Μια θέση απλής πωλήτριας. Το άγχος συνεχίζεται...

ΡΑΔΙOΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ BLOGS

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς ήταν τυχεροί σήμερα το πρωί. Γιατί το λέω αυτό; Στο ραδιόφωνο του FLASH 96 είχε μια εκπομπή που είχε ως θέμα τα blogs από της 11:00 - 12:00 το πρωί. Πάρα πολύ καλή η εκπομπή. Είχε συνέντευξη την coolplatanos. Μια χαρά τα είπε η κοπέλλα. Απλά ως γνήσιος γκαντέμης ξύπνησα αργά με αποτέλεσμα να χάσω τα πρώτα 25 λεπτά της συνέντευξης.
Έφαγα μια φρίκη, βέβαια, επειδή σε μια συνέντευξη ένας νομικός είπε ότι θα έπρεπε να γίνεται έλεγχος στη blogoσφαιρα. Ο ίδιος νομικός αναφέρθηκε και στο παρατράγουδο του blogme. Από τα λεγόμενα του κατάλαβα ότι δεν ήταν αρκετά ενημερωμένος με το συγκεκριμμένο θέμα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πει μερικά κουλά και αυτό θα είχε ως συνέπεια την παραπληροφόρηση των ακροατών. Ευτυχώς η coolplatanos είπε πως έχουν τα πράγματα και έτσι αποκαταστάθηκε η τάξη. Τεσπά! Κανείς δεν είναι τέλειος.
Η συνεντευξιαζόμενη blogger (coolplatanos) ήταν μέσα στο θέμα και φαίνεται ότι ξέρει αρκετά καλά τι γίνεται στην ελληνική blogoσφαιρα. Της εύχομαι και εις ανώτερα (άντε και στο Larry King).
Προσωπικά θα ήθελα περισσότερες ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές αφιερωμένες στα blogs. Θα ήθελα και τα περιοδικά πληροφορικής να δημιουργήσουν ενότητες με θέμα τα blogs. Προς το παρόν ελπίζω!