ΤO KNOW US BETTER

Με αφορμή μια ανάρτηση που διάβασα στο Μουνί και αφορούσε λίγο περισσότερο άνοιγμα του εσωτερικού μας κόσμου έτσι ώστε να γνωριστούμε καλύτερα (to know us better) έστω και διαδυκτιακά είπα να γράψω και 'γω μερικά πραγματάκια για 'μένα. Το λοιπόν ξεκινάω!
Στην αρχή γεννήθηκα (όχι δε φύτρωσα όπως νομίζουν μερικοί). Τόπος γέννησης τα εξωτερικά. Είμαι εισαγόμενο φρούτο. Κάποια στιγμή οι γονείς μου κάνανε το υπερμέγιστο λάθος να πάρουν την απόφαση και να επιστρέψουμε στα πάτρια εδάφη. Η μεγαλύτερη μαλακία ever! Ακόμα χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο οικογενειακώς.
Σαν παιδάκι ήμουν αρκετά ζωηρό. Βασάνιζα γάτες και ανθρώπους. Μέγας τσόγλανος αλλά παιδάκι... Μετά βαρέθηκα αυτό το παιχνίδι και άρχισα να μυρίζω κόλλα. Η μαστούρα ήταν η νιρβάνα μου. Στα δέκα μου ανέβηκα level και άρχισα τους μπάφους. Η μάνα μου ακόμα νομίζει ότι στο βαζάκι έχει ρίγανη. Στα δώδεκα είχα μετατρέψει την ταράτσα της πολυκατοικίας σε φυτεία και άρχισα τις μπίζνες. Από μικρός ήμουν επιχειρηματικό μυαλό. Φύτευα, πότιζα, φρόντιζα, θέριζα, αποθήκευα, πουλούσα, τα οικονομούσα. Με την πάροδο των χρόνων στην επιχείρηση έβαλα και νέα προϊόντα: χάπια, κόκα κλπ. Σε μια φάση την είδα χημικός και δημιούργησα δικά μου σκευάσματα (mastourex, coca fola κ.α.) Σε ένα μήνα όλα τα αδέσποτα γατιά και σκυλιά εξαφανίστηκαν από την πόλη. Ως χημικός δεν τα κατάφερνα και άρχισα να πουλάω τσόντες. Η τσόντα είναι σταθερή αξία. Το κέρδος είναι σίγουρο. Έφερα κάτι Φιλιππινέζες και τις είχα στη δούλεψη μου. Καλά κορίτσια. Για να τις έχω σα βασίλισσες άνοιξα ένα μπουρδέλο με το όνομα "ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ" και τις έβαλα μέσα γιατί το χειμώνα τα κορίτσια κρύωναν στο δρόμο και δεν απέδιδαν τα αναμενόμενα κέρδη. Για να μη με λένε ρατσιστή έφερα γυναίκες από Αφρική, Βουλγαρία, Ρουμανία, Μολδαβία και άλλες χώρες. Όλες οι γυναίκες είχαν προοπτικές εξέλιξης. Οι καλύτερες γινόταν stars του πορνό. Έκανα μια εταιρία παραγωγής ταινιών για ενήλικους και τα 'κονόμησα χοντρά. Στις κτηριακές εγκαταστάσεις όπου ήταν το μπουρδέλο άνοιξα ένα τσοντοσινεμά με το όνομα: "ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΩΝ ΚΛΑΝΩΝ", ένα στριπτιζάδικο το "ΚΑΤΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΜΠΑΡΑ" και έναν τεκέ με το όνομα: "ΤΟ ΒΑΠΟΡΙ ΑΠ' ΤΗΝ ΠΕΡΣΙΑ". Ο τεκές έκανε θραύση. Ήταν το πιο must go μέρος της πόλης. Το επιχειρηματικό μου δαιμόνιο όμως ήταν πάντα ανήσυχο και έτσι προχώρησα σε νέες επενδύσεις. Αυτή τη φορά στα λαθραία τσιγάρα. Εφοδίαζα όλα τα περίπτερα και όλα τα ψιλικατζίδικα και αν έφερναν αντιρρήσεις έστελνα τους μπράβους ή τους έβαζα φωτιά στις επιχειρήσεις τους. Σπάνια γινόταν αυτό γιατί όλοι ήθελαν να συνεργαστούνε μαζί μου. Καλή δουλειά αλλά πρέπει να προσέχεις γιατί μπορεί να σε κλέψουν. Μια φορά μόνο πέθανε ένας παππούς από τα τσιγάρα αλλά νταξ'... Το φταίξιμο το έριξα σε ένα μαλάκα αλβανό λαθρομετανάστη και καθάρισα. Η προστασία στα μαγαζιά ήτανε μια πολύ σωστή πρόταση του οικονομικού μου συμβούλου. Καλό παιδί αλλά κοιτάζει τα θυμαράκια ανάποδα γιατί τόλμησε να σκεφτεί πρώτος αυτή την επιχειρηματική ιδέα. H εταιρία δολοφόνων ήταν κίνηση ματ στην αγορά. Η εταιρία είχε την επωνυμία "ΨΟΦΟΣ Α.Ε." Σκοτώνανε αβέρτα οι υπάλληλοι και μετά θάβανε νόμιμα τα θύματα μέσω του γραφείου τελετών που ανοίξα εφόσον το επιβάλλαμε στους συγγενείς των θυμάτων. Και οι νεκροί έχουν την αξία τους γιατί να χαθεί αυτή η χρυσή ευκαιρία επέκτασης της εταιρίας δολοφόνων; Το εμπόριο όπλων το ξεκίνησα τυχαία αλλά γρήγορα κατάλαβα ότι είναι ιδιαίτερα προσοδοφόρο αρκεί να μη συνεργαστείς με έλληνες. Δεν υπάρχει τρομοκρατική οργάνωση και κακοποιός στην Ελλάδα που να μη μου άφησε τόγκα! Δε θα γίνουμε ποτέ Ευρωπαίοι! Ευτυχώς αυτό το κατάλαβα γρήγορα και έτσι η εμπορία όπλων "ΣΚΟΤΩΜΑ ΤΙΜΩΝ" πήρε την ανιούσα. Όλες αυτές οι δουλειές μου έτρωγαν πολύ χρόνο και εγώ ήθελα κάτι πιο γκλαμουράτο. Έβαλα υπεύθυνους στα υπόλοιπα πόστα και εγώ ασχολήθηκα αποκλειστικά με την τοκογλυφία. Να βλέπατε πως έπαιζα τα spreads στα δάχτυλα... Την τοκογλυφική εταιρία την ονόμασα: "ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΣΑΣ". Εφόσον εδραίωσα την χρηματοπισττωτική εταιρία (a.k.a. τοκογλυφική) το έριξα στο εμπόριο. Εισαγωγές εξαγωγές όλων των ειδών. Ινδούς, αφρικανούς, πακιστανούς, πουτάνες κλπ. Καλή δουλειά και καθαρή μέχρι που το σαπιοκάραβο που είχα για τις μετακινήσεις βούλιαξε. Ακόμα το κλαίω! Αλλά το άστρο μου έφεξε πάλι και αυτή τη φορά έπιασα το τζακ ποτ. Μπήκα στα μεγάλα σαλόνια και έκανα με διεφθαρμένους πολιτικούς χρυσές δουλειές. Καταπατήσεις δασικών εκτάσεων, οικειοποιήσεις λιμνών, δουλειές με μοναστήρια, μείζες... Μιλάμε για το pick της καριέρας μου. Όλα καλά λοιπόν στα επαγγελματικά.
Αν πήγα σχολείο; Φυσικά. Και πανεπιστήμιο πήγα. Έστησα πάγκο και κάθε μέρα πουλούσα τρυπάκια και LSD για τα rave parties των φοιτητών. Καταλαβαίνετε δηλαδή ότι η μόρφωση μου είναι πανεπιστημιακού επιπέδου.
Τον αθλητισμό τον λατρεύω. Είναι πολύ καλή κομπίνα να στήνεις αγώνες και να μαζεύεις ζεστό το παραδάκι από τους losers των στοιχημάτων.
Για οικογένεια; Μπα, ακόμα είμαι ελεύθερο πουλί. Σίγουρα θα έχω σπείρει μερικά μπάσταρδα αλλά ποιος ξέρει που θα είναι και σε πιο φανάρι θα πουλάνε χαρτομάντιλα. Μια μέρα ίσως συναντηθούμε στο "ΠΑΜΕ ΠΑΚΕΤΟ". Όχι ότι καίγομαι κιόλας...
Από ξένες γλώσσες; Εγώ ξέρω το ψάρι γλώσσα, τη γλώσσα τη μοσχαρίσια, τη γλώσσα του χρήματος και άλλες παρεμφερείς.
Η θρησκεία είναι το ευαίσθητο σημείο μου. Είμαι θρήσκος. Και συμβάλω με το παραπάνω σε διάφορες αγαθοεργίες. Κάθε μέρα τα παιδιά που διευθύνω στα φανάρια δουλεύουν οχτώ ώρες έξτρα και ότι χρήματα βγάλουν στις υπερωρίες πάνε υπέρ του φιλόπτωχου ταμείου του συλλόγου "ΣΚΥΨΕ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ" τον οποίο δημιούργησα φυσικά εγώ και μόνιμος πρόεδρος του φυσικά είμαι και πάλι εγώ.
Από χόμπυ έχω άφθονα. Κυνήγι λαθρομεταναστών. Αυτό είναι το αγαπημένο μου. Για να πω την αλήθεια την ιδέα την έκλεψα από τις λούγκρες τους άγγλους. Αυτοί έχουνε το κυνήγι της αλεπούς και εγώ καθιέρωσα το κυνήγι των λαθρομεταναστών. Ελπίζω μια μέρα να το δω και ως ολυμπιακό άθλημα. Άλλα ενδιαφέροντα είναι τα χαρτιά και ο τζόγος γενικότερα. Δε μ' αρέσει να χάνω. Αν δε μ' αφήσεις να κερδίσω τότε θα χάσεις το κεφάλι σου. Πολύ μου αρέσουν τα πυροτεχνήματα. Φυσικά επειδή είμαι πολύ προχώ εγώ εκτοξεύω ρουκέτες και μετά μετράω τα θύματα. Μου αρέσει πολύ και το διάβασμα. Ξεφυλλίζω όλες τις τσόντες και όλα τα manual για κατασκευή βομβών. Φυσικά διαβάζω και πιο ψαγμένα. Αγαπημένα μου είναι "Ο ΑΓΩΝ ΜΟΥ" του μεγάλου ηγέτη Αδόλφου Χίτλερ και τα άπαντα του Ιωσήφ Στάλιν. Για την παραλία προτιμώ να διαβάζω προκυρήξεις τρομοκρατικών οργανώσεων. Αγαπημένες μου είναι αυτές της 17Ν.
Μεγάλη λατρεία έχω στις τέχνες και στις αντίκες. Έτσι ξεκίνησα την αρχαιοκαπηλεία. Όχι τόσο για τα λεφτά που είναι πολλά αλλά επειδή με ξεκουράζει. Περισσότερο είναι χόμπυ παρά δουλειά.
Αυτά τα ολίγα είχα να πω για τον εαυτό μου. Φυσικά φρόντισα να τονίσω τα καλά μου στοιχεία. Αλλά και κακά στοιχεία για το άτομο μου αν ψάξετε δε θα βρείτε, και αν βρείτε μετά δε θα βρούνε εσάς.

ΠΟΣΟ ΓΡΑΜΜΕΝΟΥΣ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ

Σήμερα είναι των Ταξιαρχών. Χρόνια πολλά λοιπόν σε όλους τους εορτάζοντες και σε όλες τις εορτάζουσες. Οι Ταξιάρχες είναι οι πολιούχοι των Σερρών άρα γιορτάζει και η πόλη. Όλα είναι κλειστά εκτός από τις δημόσιες υπηρεσίες. Σπάνιο πράγμα να δουλεύουν οι δημόσιοι υπάλληλοι (πλην των εκπαιδευτικών) και να κάθονται οι ιδιώτες. Φέτος η γιορτή έπεσε και Δευτέρα... φανταστείτε τη ζοχάδα των δημοσίων υπαλλήλων. Ένα τριήμερο θα τους καθόταν μια χαρά. Και όμως αγαπητοί μου αναγνώστες. Κάποιοι πάλι τα κατάφεραν να κωλοβαρέσουν. Πώς; Διαβάστε παρακάτω και θα δείτε.
Σήμερα είχα ραντεβού στο Ι.Κ.Α. με μία γιατρό. Πήγα κανονικά και στη ρεσεψιόν ρώτησα σε ποιο όροφο βρίσκεται. Η απάντηση; "Στον δεύτερο αλλά μην πάτε γιατί σήμερα η γιατρός πήρε άδεια". Έμεινα μαλάκας! "Ορίστε;", ξαναρωτάω. "Η γιατρός για σήμερα πήρε άδεια. Δεν επικοινώνησαν μαζί σας από το Ι.Κ.Α.;", μου απαντάει η γυναίκα στη ρεσεψιόν. "Όχι. Δεν επικοινώνησε κανένας μαζί μου. Γι' αυτό το ραντεβού περίμενα δυο μήνες. Τώρα τι να κάνω;", απαντάω. Και φυσικά η απάντηση της ήταν να κλείσω καινούριο ραντεβού. Μπουρδέλο σας λέω. Και χρυσοπληρώνουμε σα μαλάκες το Ι.Κ.Α. όπου τίποτα δε δουλεύει σωστά.
Συγνώμη αλλά ο τωρινός πρωθυπουργός τις χώρας (Γ.Α.Π.) δεν ήταν αυτός που έλεγε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δε θα μπορούνε να κολλάνε άδειες με γιορτές και Σαββατοκύριακα; Από τότε που το είπε έκανε κανένα έλεγχο να δει αν ισχύει αυτό που είπε; Παπάρια! Να αφήσει τους καπνιστές, τις πράσινες αναπτύξεις και τις μαλακίες και να κοιτάξει να κάνει κανένα μερεμετάκι στο δημόσιο τομέα γιατί πάντα οι πολίτες την πληρώνουν τη νύφη και περισσότερο οι ιδιώτες και οι άνεργοι. Η γραφειοκρατία και ο σταρχιδισμός καλά κρατούν.
Τιμωρήθηκε ποτέ κανείς για το μπάχαλο που επικρατεί στο δημόσιο; Όχι και ποτέ δε θα τιμωρηθεί κανένας. Η ατιμωρησία είναι βασικό συστατικό της μπουρδελοποίησης των πάντων.
Το άλλο το μάθατε; Έχουμε κρίση, λεφτά δεν υπάρχουν αλλά εκλογικό επίδομα πήραν όλα τα σώματα ασφαλείας της τάξεως των 700 ευρώ. Ναι για μια μέρα 700 ευρώ γαμώ την τρέλα μου άσχετα αν δούλευαν ή αν είχαν ρεπό. Χαλαρά και αβασάνιστα. Που βρέθηκαν τόσα λεφτά για τόσες δεκάδες χιλιάδες άτομα; Και γιατί να πάρουν εκλογικό επίδομα; Τη δουλειά τους δεν κάνουν;
Μετά μου λέτε να μην κάνω αποχή! Γι' αυτό το λόγο κάνω αποχή. Γιατί το είπα, το λέω και θα το λέω ότι το εκλογικό και κατ' επέκταση πολιτικό σύστημα είναι λάθος και σάπιο. Χρειάζεται ριζικές αλλαγές. Τα είχα πει και σε μία πρόσφατη ανάρτηση.
Τεσπα! Πάμε και σ' άλλη Κυριακή εκλογών. Θα ήθελα πολύ να μάθω αν θα ξαναδωθεί εκλογικό επίδομα στα σώματα ασφαλείας. Μια συμβουλή θα σας δώσω. Το πουλί, την υπογραφή και την ψήφο πρέπει να προσέχουμε που τα βάζουμε. Μην παρασύρεστε από πολιτικούς εκβιασμούς. Κάντε αποχή ή τουλάχιστο ψηφίστε αυτούς που δεν έχουν χρήσμα.

Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Πριν από δυόμισι περίπου χρόνια είχα γράψει μια ανάρτηση σχετικά με την ανεργία στην Ελλάδα και το καινούριο κύμα μετανάστευσης που απαρτίζεται κυρίως από νέα παιδιά τα οποία δεν βρίσκουν δουλειές εδώ και φεύγουν σαν κυνηγημένα. Ο τίτλος της ανάρτησης είναι: "Δουλειές υπάρχουν... αλλά όχι στην Ελλάδα".
Θα με ρωτήσετε γιατί σας το αναφέρω. Έχω παρατηρήσει ότι ακόμα μέχρι και σήμερα λαμβάνω σχόλια σε αυτή την ανάρτηση (αν παρατηρήσετε τα σχόλια και τις ημερομηνίες τους θα το διαπιστώσετε). Αντί να είναι θαμένη στο χρονοντούλαπο του παρόντος ιστολογίου παραμένη ακόμα επίκαιρη. Προφανώς γιατί η θεματολογία της είναι επίκαιρη εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Τα περισσότερα είναι από ανθρώπους που ψάχνουν μια διέξοδο στο εξωτερικό και ειδικά από αυτούς που δεν έχουν κάποιο συγγενή ή γνωστό σε κάποια άλλη χώρα και μου ζητάνε διάφορες πληροφορίες.
Δυόμισι χρόνια μετά το σήκωμα αυτής της ανάρτησης ο μόνος τρόπος να βρεθεί κάποιος σ' αυτήν είναι κάποιο ψαχτήρι. Αυτό τι σημαίνει; Ότι το θέμα της εργασίας ή της ανεργίας είναι το πλέον φλέγον θέμα εφόσον με αυτό είναι συνδεδεμένος ο βιοπορισμός των ανθρώπων άμεσα. Έκανα μερικές παρόμοιες αναζητήσεις στη Google και μπήκα σε διάφορα ιστολόγια με σχετικές αναρτήσεις. Γίνεται πραγματικά ο χαμός! Πραγματικό διαδυκτιακό φεστιβάλ απελπισίας. Αυτά λογικά θα έπρεπε να τα έχει δει ο Γ.Α.Π. που είναι ιντερνετάκιας και γκατζετάκιας έτσι ώστε να πιάσει το σφυγμό του κόσμου και να καταλάβει σε πόσο άσχημη θέση βρίσκεται μια πολύ μεγάλη μερίδα των πολιτών αυτής της χώρας. Δυστυχώς ο Γ.Α.Π. δεν έπιασε το σφυγμό του κόσμου οπότε στις εκλογές θα πιάσει κάτι άλλο και θα το νιώσει για τα καλά
Ειλικρινά συμπάσχω με όλα τα παιδιά που αφήνουν σχόλια σ' αυτή την ανάρτηση αλλά και με όλους τους άνεργους γενικότερα μιας και 'γω είμαι άνεργος επίσης... και πάλι! Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω αλλά δυστυχώς δεν είμαι σε θέση να βοηθήσω ούτε τον ίδιο μου τον εαυτό. Η αλήθεια είναι μία: Όσο περνάει ο καιρός η κατάσταση στην Ελλάδα πάει κατά διαόλου και οι άνεργοι θα πληθαίνουν. Καλύτερα να συμβιβαστούμε με την πραγματικότητα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να πάψουμε να ψάχνουμε και 'μεις για μισή θέση στον ήλιο. Τη δικαιούμαστε με το παραπάνω. Τα πράγματα είναι στριμόκωλα! Οι πολιτικάντηδες που έχουμε τις τελευταίες δεκαετίες πάνω από τα κεφάλια μας φρόντισαν καλά γι' αυτό.
Υ.Γ.: Στη μίνι δημοσκόπηση που έγινε από αυτό το blog με το ερώτημα "Τι να κάνω για να επιβιώσω" με απαντήσεις α) Να κλέψω και β) Να σκοτώσω το 71% προτίμησε το α. Άρα ένα 29% προτιμάει το β, πράγμα που δείχνει ότι ο άνθρωπος πάνω στην απελπισία του αρχίζει και χαλαρώνει τους ηθικούς φραγμούς του. Σίγουρα δεν ήταν καμιά οργανωμένη δημοσκόπηση αλλά και πάλι άνθρωποι απάντησαν στο ερώτημα. Βάλτε το και αυτό στα υπ' όψην. Έχουν να δούνε τα μάτια μας ακόμα...

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!

Τώρα που ηρέμησαν τα πράγματα σχετικά με τη διακαναλική συνέντευξη του Γ.Α.Π. μπορώ να πω και 'γω τη γνώμη μου. Όταν όλοι μιλάνε για ένα θέμα τόσο πολύ και κάνουν αναλύσεις επί αναλύσεων δεν μπορώ, υπάρχει βαβούρα. Νιώθω ότι πνίγομαι. Θέλω να μιλήσω όταν κοπάσει λίγο το θέμα έτσι ώστε να ακουστώ και 'γω λιγάκι.
Την είδα την περίφημη διακαναλική συνέντευξη. Περιστασιακά, γιατί με έπιανε ο ύπνος. Εν ολίγοις αυτό που άκουγα να βγαίνει από τα χείλη του πρωθυπουργού ήταν: "μπλα, μπλα, μπλα... ζζζζζζζζζζζζ!!!". Πολύς ντόρος για το τίποτα.
Εν ολίγοις προσπάθησε να μας πείσει ότι αν δεν τον στηρίξουμε θα μας φάει το μαύρο σκοτάδι. Ο τρόπος που το είπε όντως έμοιαζε με απειλή, όπως είπαν πολλοί. Το μαύρο σκοτάδι θα μας φάει είτε μ' αυτόν είτε χωρίς. Μήπως όμως απειλή τελικά είναι ο ίδιος; ΑΥτός δεν έφερε το Δ.Ν.Τ.; Αυτός δεν είναι ο υπέρμαχος του μνημονίου;
Δοκιμάσαμε Νέα Δημοκρατία με Καραμανλή (φονικός συνδυασμός) και ΠΑ.ΣΟ.Κ. με Παπανδρέου (εδώ πιάσαμε το τζακ ποτ της γκαντεμιάς). Χορτάσαμε με ψέμματα και υποσχέσεις. Γιατί να συνεχίσουμε να στηρίζουμε μια από τις δυο παρατάξεις; Εγώ λέω να ρισκάρουμε και να μαυρίσουμε τον Γ.Α.Π. Το τι μας περιμένει με αυτόν στην εξουσία το ξέρουμε. Ας δοκιμάσουμε και χωρίς αυτόν. Θα μου πείτε: "Ρε hack και τι να ψηφίσουμε;". Καλό ερώτημα αλλά δε βαρεθήκατε να σας υποδεικνύει κάποιος άλλος τι να ψηφίσετε; Κριτική σκέψη δεν έχετε; Άποψη δεν έχετε; Γιατί δεν δοκιμάζετε να βασανίσετε λιγάκι το μυαλουδάκι σας;
Εγώ θα σας συμβούλευα να μην πάτε να ψηφίσετε καθόλου αλλά ξέρω ότι πολλοί το θεωρείτε λάθος. Ούτε το ΛΑ.Ο.Σ. κάνει, ούτε το Κ.Κ.Ε., καλά για ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν το συζητώ και οι οικολόγοι είναι απλά ένα ανέκδοτο. Μήπως όλο το πολιτικό και εκλογικό σύστημα είναι λάθος; Για σκεφτείτε λιγάκι. Γιατί να υπάρχει βουλευτική ασυλία; Γιατί να υπάρχουν βουλευτές επικρατείας; Δηλαδή να εκλέγονται κάποιοι χωρίς ψήφο; Γιατί να παίρνουν οι πολιτικοί τόσα λεφτά και να έχουν τόσες αβάντες; Κάθε πότε σας θυμούνται; Μήπως μόνο προεκλογικά; Γιατί να δικαιούνται με δυο τετραετίες σύνταξη; Γιατί σε κάθε επιτροπή και κάθε συνεδρίαση να παίρνουν έξτρα χρήματα; Τελικά γίνονται πολιτικοί γιατί όντως αγαπάνω την Ελλάδα και θέλουν να προσφέρουν ή ψάχνουνε τρόπο να γεμίσουνε τις τσέπες τους γρήγορα εις βάρος των πολλών; Γιατί να τους προστατεύουν τόσοι αστυνομικοί αποσπασμένοι; Μήπως φοβούνται κάτι; Εγώ ξέρω ότι καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται. Θα μπορούσα να παραθέσω ένα σωρό ερωτήματα αλλά δε νομίζω ότι χρειάζεται.
Η διακαναλική συνέντευξη του Γ.Α.Π. δεν ήταν τίποτε παραπάνω από μια απελπισμένη κίνηση. Ειπώθηκαν αερολογίες με το τσουβάλι, ψέμματα και στο τέλος, εμμέσως πλην σαφώς, μας απείλησε ότι αν δεν τον στηρίξουμε είμαστε χαμένοι από χέρι. Χαμένοι είμαστε από χρόνια και απλά αυτός ήρθε να ολοκληρώσει το καταστροφικό έργο. Μη μασάτε σε απειλές. Ρισκάρετε και μαυρίστε τους όλους. Μπορεί να μην κερδίσετε πολλά αλλά σίγουρα θα γλιτώσετε από αρκετά.
Να σας θυμήσω μερικά ψέμματα του Γ.Α.Π. "Λεφτά υπάρχουν", "πράσινη ανάπτυξη", "δεν θα την πληρώσει ο απλός ο κοσμάκης", "δε θα βάλουμε άλλη φορολογία". Ότι είπε ήταν ψέμματα και να το θυμηθείτε, αν ξαναβγεί μετά τις εκλογές θα βάλει περισσότερη φορολογία και θα εφαρμόσει περισσότερες περικοπές. Αυτή είναι η στρατηγική όλων των υποψηφίων προεκλογικά. Λένε ότι θέλει να ακούσει η πλειοψηφία και όταν καταφέρουν να αποσπάσουν την ψήφο της με αποτέλεσμα την εκλογή τους ξεχνάνε τα πάντα και τους πάντες.
Για να κλείσω και να μη γίνομαι κουραστικός όπως ο Γ.Α.Π. πιστεύω ότι η διακαναλική συνέντευξη ήταν μια κακόγουστη κακοσκηνοθετημένη φάρσα με πρωταγωνιστή τον Γ.Α.Π. και κομπάρσους δημοσιογράφους της αρεσκείας του και της παράταξης του. ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!

ΒΟΛΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Το Σαββατοκύριακο βρέθηκα στη συμπρωτεύουσα. Αλλάξαμε παραστάσεις για λίγο. Ωραία ήταν. Είχαμε εισιτήρια του κοινωνικού τουρισμού από την εργατική εστία. Άδεια και λεφτά όμως δεν περισσεύουν. Μάλλον άδεια σ' εμένα περισσεύει εφόσον είμαι άνεργος αλλά το έτερον ήμισι δε δικαιούται ούτε μια μέρα. Πήγαμε να επιστρέψουμε τα εισιτήρια πίσω πριν από κανένα δίμηνο αλλά δεν τα παίρνουν, οπότε κλείσαμε ένα ξενοδοχείο στη Θεσσαλονίκη με σκοπό να περάσουμε το Σαββατοκύριακο και Τετάρτη και Πέμπτη που είναι αργία.
Βόλτες στην παραλία, μια ταινία στο Ολύμπιον, γύρος από το γυράδικο της Αριστοτέλους, δύο φέτες τσουρέκι με γέμιση σοκολάτα από τον Τερκενλή, τρεις μπύρες και μισάωρη βόλτα με το καραβάκι Κλειώ (όλα αυτά δέκα μόνο ευρώ) με α΄φθονη reggae μουσική, καφεδάκι στη λεωφόρο Νίκης και θαυμασμός κάποιων παλιών νεοκλασσικών κτηρίων ήταν οι δραστηριότητες μας. Οικονομικά αλλά καλά.
Έχω παρατηρήσει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ξενοδοχείων που είναι συμβεβλημένα με την εργατική εστία και άλλους φορείς που παρέχουν εισιτήρια κοινωνικού τουρισμού κοροϊδεύουν τον κόσμο. Για παράδειγμα άλλες φωτογραφίες βλέπεις στο διαδύκτιο, άλλα δωμάτια σου παρουσιάζουν και όταν πας σου δίνουν κάτι πολύ υποδεέστερο. Τα λεφτά να πάρουν και ποιος νοιάζεται για τον πελάτη! Πραγματικά απορώ ποιος τους έδωσε τα τρία αστέρια. Τεσπα!
Ο καιρός ήταν σύμμαχος και απολαύσαμε τις βόλτες μας. Με λύπη μου είδα ότι οι κήποι του νερού, της μνήμης, των ρόδων, του ήχου είναι εντελώς παραμελημένοι, όπως και αρκετά παλιά κτήρια έχουν αφεθεί στη μοίρα τους. Κρίμα! Αυτά τα υπέροχα νεοκλασσικά είναι κομάτι της ταυτότητας της Θεσσαλονίκης. Τι κάνουν οι αρμόδιοι ανευθυνοϋπεύθυνοι; Προφανώς τίποτα. Βρέθηκα για λίγο σε ένα κτήριο της Εθνική τράπεζας (δε θυμάμαι τι τομέα ακριβώς) το οποίο παλιά ήταν η έπαυλη που φιλοξένησε το 1916 την επαναστατική κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου. Πόσοι το ξέρουν αυτό; Σίγουρα αρκετοί θα έχουν άγνοια. Τα παλιά κτήρια είναι ένα είδος χρονομηχανής. Εκπέμπουν μια νοσταλγία και μπορούνε να σε ταξιδέψουν στο χρόνο αν αφεθείς. Αν η παραλία και αυτά τα κτήρια είχαν στόματα θα ακούγαμε απίστευτες ιστορίες. Λυπηρές και χαρούμενες. Σε όλες τις πολιτισμένες χώρες τα διατηρητέα κτήρια τα προσέχουν ως κόρες οφθαλμού. Μόνο στην Ελλάδα υπάρχει αυτό το αλαλούμ και ο ωχαδερφισμός (ή σταρχιδισμός αν προτιμάτε σε ελεύθερη μετάφραση).
Αλήθεια με εκείνο το μετρό τι γίνεται τελικά; Το κέντρο θυμίζει περισσότερο Ουγκάντα έτσι όπως είναι. Εργασίες δεν είδα. Καλά η υποθαλάσσια αρτηρία όνειρο ήταν και όνειρο θα παραμείνει, αλλά το μετρό επιβάλλεται να γίνει. Και θα πάρει ανάσα το κέντρο και ο κόσμος θα διευκολυνθεί κατά πολύ. Άσε που τα αστικά είναι για τα μπάζα. Ερείπια, που τρίζουν και οι οδηγοί οδηγούνε εντελώς νευρικά. Εκεί που χτυπάς το εισιτήριο την αμέσως επόμενη στιγμή βρίσκεσαι ξαπλωμένος φαρδύς - πλατύς γιατί ο μαλάκας οδηγός δε γάμησε και η αδρεναλίνη και η τεστοστερόνη του βγαίνουν πατώντας απότομα το γκάζι ή το φρένο. Αυτό γίνεται σε τόσο μεγάλο βαθμό που αρχίζω να πιστεύω ότι το διασκεδάζουν κιόλας. Άντε να πείσεις τη διπλανή κοπελλιά ότι δεν ήθελες να χουφτώσεις το βυζί της αλλά έψαχνες κάτι να πιαστείς για να μην πέσεις από το απότομο φρενάρισμα.
Ο κόσμος είναι βασικό συστατικό της ανέκαθεν πολυπολιτισμικής Θεσσαλονίκης. Περπατώντας στο κέντρο και απολαμβάνοντας το καφεδάκι μου παρατήρησα τη μάστιγα των χλιδάνεργων. Αργόσχολοι που φιλοσοφούνε τη ζωή χωρίς να έχουν δουλέψει ούτε μια μέρα, χωρίς προβλήματα εφόσον ο μπαμπάκας καθαρίζει, με ένα iPhone που έγινε προέκταση του χεριού τους και φορώντας πάντοτε γυαλιά, ακόμη και στη σκιά, για να μην καταλάβουν οι υπόλοιποι τις πολύτιμες βαθυστόχαστες σκέψεις τους (μη χέσω). Βέβαια αυτοί υπάρχουν παντού απλά στις μεγάλες πόλεις, όπως η Θεσσαλονίκη, η παρουσία τους είναι περισσότερο αισθητή.
Το κορυφαίο όμως που δεν θα το πίστευα αν δεν το έβλεπα με τα μάτια μου ήταν ο ρατσισμός ενός αφρικανού απέναντι σε άλλους αφρικανούς. Απ' ότι κατάλαβα αυτός ήταν το αφεντικό και οι υπόλοιποι με τους πάγκους υπάλληλοι του. Ο τρόπος που τους συμπεριφέρονταν ήταν απίστευτος και μετά λένε τους έλληνες ρατσιστές. Από την άλλη όμως δικαιολογώ το γεγονός επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα των θαυμάτων. Εδώ τα πάντα συμβαίνουν και τα πάντα είναι εφικτά (αρκεί να έχεις μέσον, λαμογιά, θράσος, τύχη κ.ο.κ.)
Δεύτερη εξόρμηση στη συμπρωτεύουσα είναι προγραμματισμένη για αύριο μέχρι και την Πέμπτη. Για τη διακαναλική συνέντευξη του Γ.Α.Π. δε λέω ακόμα τίποτα. Ας πούνε άλλα ιστολόγια που ασχολούνται περισσότερο με την πολιτική. Το σχόλιο - ανάρτηση θα το κάνω, απλά όχι τώρα. Σε λίγες μέρες. Δε μου βγαίνουν ακόμα πολλά βρισίδια.