ΑΣΦΑΛΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Πάει και αυτό! Υπερψηφίστηκε το ασφαλιστικό. Τι σημαίνει αυτό; Ότι τα ωραία μας λεφτουδάκια που άρπαξαν από το Ι.Κ.Α. και φαγώθηκαν στο χρηματιστήριο και στα ομόλογα έγιναν γαργάρα. Δεν πρόκειται να επιστραφούν ποτέ. Όχι ότι περίμενα να φέρουν πίσω τα χρήματα αλλά λέμε λόγια του κώλου για να περνάει η ώρα. ΚΑΚΟΦΑΓΩΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΛΑΜΟΓΙΑ!
Όσο περνάει ο καιρός η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο. Σε καλό δεν πρόκειται να μας βγει. Οι καρεκλοκένταυροι και τα τσιράκια τους ας τολμήσουν να μου χτυπήσουν την πόρτα για να μου πουλήσουν παραμύθι (με δεκαπέντε δράκους και εικοσιπέντε μάγισσες) και να ζητήσουν την ψήφο μου όταν έρθει η ώρα για εκλογές. ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ.
Αλλά είμαστε τόσο μαλάκες οι έλληνες που ξεχνάμε εύκολα και γρήγορα και θα ξαναβάλουμε στο κεφάλι μας πάλι τους ίδιους για να τους κάνουμε πάλι μάγκες. Το τραβάει ο οργανισμός μας! Με λίγα λόγια: ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΜΑΣ!

ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ

Τις τελευταίες μέρες γίνεται ένας ψιλοχαμός στα τηλεοπτικά κανάλια σχετικά με το συμφωνητικό συμβίωσης των ομοφυλοφίλων. Ακούγονται χίλιες δυο απόψεις αλλά ελάχιστες έχουν βάθος. Η μαλακία πάει σύννεφο σ' αυτή τη χώρα. Περισσότερο αυτοί που εκφράζουν απόψεις για όλους και για όλα (και όχι μόνο για το θέμα των ομοφυλοφίλων) βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα για χορτάσουν τη βουλιμία τους για αυτοπροβολή. Αποτέλεσμα αυτού, οι διάφορες μπαρούφες που ακούμε καθημερινά στην τηλεόραση.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο καθένας μπορεί και πρέπει να κάνει ότι θέλει στο κρεββάτι του. Ελεύθερη χώρα είμαστε (υποτίθεται). Το συμφωνητικό συμβίωσης δεν είναι τίποτα άλλο από ένα συμβόλαιο μεταξύ των ατόμων που επιθυμούν να συμβιώσουν για να είναι κατοχυρωμένοι και νομικά. Δε μιλάμε για μυστήριο γάμου. Τώρα αν κάποιοι θέλουν αυτή τη νομική πράξη να την κάνουν πιο επίσημη και να τη βαφτίσουν "γάμο" δεν πιστεύω ότι έγινε και τίποτα.
Έχουμε περισσότερα και σημαντικότερα προβλήματα να λύσουμε παρά να κολλάμε σε τέτοια θέματα. Στο κάτω - κάτω πρέπει να σεβόμαστε ο ένας τον άλλο άσχετα αν συμφωνούμε με τα πιστεύω του καθενός ή όχι.
Ομοφιλόφιλοι υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν είτε το θέλουμε, είτε όχι. Τώρα κάποιοι που κάνουνε λόγο για υιοθεσίες το θεωρώ λίγο τραβηγμένο από τη στιγμή που ένα straight ζευγάρι περνάει από σαράντα κύμματα για να υιοθετήσει ένα παιδί και η διαδικασία είναι αρκετά χρονοβόρα στη χώρα μας. Πόσες, ακόμα, δυσκολίες θα αντιμετωπίσει ένα ζευγάρι ομοφυλοφίλων για να πετύχει κάτι τέτοιο.
Δεν είμαι υπέρ ή κατά των ομοφιλοφίλων. Απλά πιστεύω ότι μια νομική κάλυψη στο να έχουν από κοινού κάποια πράγματα με κάποιον άλλο δεν είναι κατακριτέο.

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Η εβδομάδα που κλείνει σήμερα ήταν και καλή και κακή. Η εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου κέρδισε την Πορτογαλία στη Γερμανία 2 - 1 σε φιλικό παιχνίδι. Με το ασφαλιστικό γίνεται το σώσε, ξεπουλάνε κοψοχρονιά τον Ο.Τ.Ε., συμφωνήθηκαν οι αυξήσεις στους μισθωτούς (χαχαχα καλό ε; λέμε και κανένα κουλό για να γελάμε), η τηλεόραση συνεχίζει να μας βομβαρδίζει με σκουπιδαριό, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Όλα καλά λοιπόν.
Σε προσωπικό επίπεδο τώρα. Μας ξέσκισαν για τα καλά και κάναμε αβέρτα υπερωρίες στη δουλειά επειδή δεν παίρνουν ακόμα παραπάνω άτομα για να πάρει στο τέλος ο προϊστάμενος μας γερό bonus από την οικονομία που κάνει για την εταιρία. Τι άλλο; Α, ναι! Η αφραγκία πάει σύννεφο, μου γρατσούνισαν το αυτοκίνητο κάτι κωλόπαιδα με κέρμα ή με κλειδί (γκρρρρρρρρ), με λίγα λόγια η γκαντεμιά στο αποκορύφωμα της. ΘΕΣΠΕΣΙΑ!
Πάντως η επόμενη εβδομάδα θα είναι χειρότερη. Πού το ξέρω; Απλά αύριο (Κυριακάτικα) μας έβαλαν να πάμε στη δουλειά. Εφτά το πρωί πρέπει να είμαστε εκεί για να κάνουμε απογραφή. Τι απογραφή και μαλακίες θα μου πείτε! Έλα μου ντε! Υποτίθεται ότι οι απογραφές γίνονται στο τέλος της σεζόν και όχι στη μέση. Δε λογαριάζουν τίποτα. Ούτε οικογένειες, ούτε προσωπική ζωή, ούτε την κούραση μας. Μια μέρα έχουμε την εβδομάδα να ξεκουραστούμε (Κυριακή) και αυτή μας τη φάγανε. Με λίγα λόγια: ΣΤ' ΑΡΧΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΟΛΑ! Από την αρχή φαίνεται το πράγμα πως θα πάει, οπότε αν η εβδομάδα ξεκινάει με μπόλικη δουλειά από Κυριακή, φανταστείτε τι θα γίνει μεσοβδόμαδα. ΠΙΚΡΑ!
Χμμμμ!!! Μάλλον αρνητικός βγαίνει ο απολογισμός. Και πότε έβγαινε θετικός θα μου πείτε; Α ρε κουφάλες αφεντικά... δε θα κερδίσω στο Joker; ( δεύτερο κουλό για να γελάσουμε). Αρκετά όμως ευθυμήσαμε. Καλύτερα να κλείσω πριν τόσο γέλιο μας βγει ξινό και πάρω ανάποδες και αρχίσω να βρίζω τους πάντες και τα πάντα. Άντε γαμώ το στανιό μου μέσα... Άι σιχτίρ!!!

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Συνήθως στο blog μου δε γράφω για πολιτικά κόμματα. Τους θεωρώ όλους ίδιους. Τριακόσια άτομα που καλοβολεύτηκαν με δωρεάν αυτοκίνητα, δωρεάν laptops, δωρεάν 52 αεροπορικά εισιτήρια (μετ' επιστροφής για Αθήνα), προσωπικούς αστυνομικούς, τρελλά φράγκα και άλλες πολλές αβάντες.
Στη βουλή όλοι διαφωνούν αλλά όταν πρόκειται να αυξήσουν το μισθό τους ως διά μαγείας συμφωνούν άπαντες. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πιο δεξιό από ποτέ, η Νέα Δημοκρατία πιο αριστερή από το Κ.Κ.Ε., το ΛΑ.Ο.Σ. μιλάει στην αρχαία ελληνική και η αριστερά σε άλλο γαλαξία στον πλανήτη Γκούφη. Δεν μπορούνε να συμφωνήσουν σε θέματα που είναι για το κοινό καλό όπως η παιδεία, η υγεία και άλλα και δεν μπορούνε να χαράξουν μια κοινή γραμμή εξωτερικής πολιτικής.
Οι ξύλινοι λόγοι δίνουν και παίρνουν παντού και σε όλα τα Μ.Μ.Ε. για όλα τα θέματα. Για σοβαρά θέματα σε άλλες χώρες γίνονται δημοψηφίσματα. Αυτό στην Ελλάδα είναι αδιανόητο.
Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι το μπάχαλο όπου ζούμε σήμερα. Ίσως μερικοί (μπορεί και πολλοί) να μην τους αρέσει αυτό το post επειδή ανήκουν σε κάποιο πολιτικό χώρο (κόμμα). Δικαίωμα τους. Δικαίωμα μου είναι και να λέω αυτά που πιστεύω (η απάντηση μου σε αυτούς).
Αφορμή για να γράψω αυτό το άρθρο ήταν μια συζήτηση που είχα πριν από λίγο με ένα γνωστό μου ο οποίος αν και δεν έχει στον ήλιο μοίρα είναι φανατικά κολλημένος στη Νέα Δημοκρατία. Από τη μια βρίζει για την κατάντια μας και από την άλλη μη τυχόν και του θίξει κάποιος το κόμμα που πιστεύει. Φάσκει και αντιφάσκει με λίγα λόγια. Πιστεύω ότι πολλοί βρίσκονται σε παρόμοια θέση. Χρειάζεται μια γενική αφύπνιση για να σταματήσουμε να είμαστε θύματα των τριακοσίων υψηλόμισθων δημοσίων υπαλλήλων μας.

ΑΦΕΝΤΙΚΟ... Ε, ΑΦΕΝΤΙΚΟ... ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ!!!

Τι να σου πω... Ότι και να πω είναι λίγο... Μας ξεσκίζεις βάζοντας μας να δουλεύουμε κάθε μέρα υπερωρίες (το λιγότερο δύο ώρες ημερησίως). Σήμερα άλλες τέσσερις ώρες έξτρα. Ρεπό δεν υπάρχουν. Ξέρεις ότι δεν έχουμε που αλλού να πάμε αν παραιτηθούμε από τη δουλειά λόγω μεγάλης ανεργίας και μας πατάς στον κάλλο... Εκμεταλεύεσαι καταστάσεις. Για να γίνεις αρεστός στους προϊσταμένους σου ξεπατώνεις στη δουλειά (πολλές φορές χωρίς λόγο) τους υφισταμένους σου. Το ευχαριστώ για τις φιλότιμες προσπάθειες που κάνουμε για να βγει η δουλειά δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο σου. Δεν ξέρεις να "κάνεις" καρδιές.
Ποτέ δεν είσαι ευχαριστημένος και θέλεις όλο και πιο μεγάλη απόδοση. Ξεχνάς ότι ήμαστε άνθρωποι και όχι ρομπότ. Και η αντοχή έχει τα όρια της. Μας ζαλίζεις κάθε μέρα με θεωρίες του κώλου για να το παίξεις έξυπνος. Ούτε να μιλάς ξέρεις. Από ευγένεια μηδέν! Δε σέβεσαι ότι έχουμε οικογένειες και προσωπική ζωή και μας βάζεις να δουλεύουμε δύο εβδομάδες συνεχόμενα (και Κυριακές) χωρίς σταματημό με απάνθρωπο ωράριο και απάνθρωπες συνθήκες εργασίας. Συμπεριφέρεσαι σα να βρίσκεσαι στο τσιφλίκι σου αλλά ξεχνάς ότι είσαι ένας προϊστάμενος. Στην ουσία είσαι υπάλληλος σαν όλους μας.
Μας έχεις φλομώσει στο ψέμα ότι θα καλυτερέψουν οι συνθήκες εργασίας αλλά τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο καθημερινά και φως δε βλέπουμε.
Και ανεχόμαστε τα πάντα για 630 ευρώ...