ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Χθες το βράδυ είδα στις ειδήσεις ότι αστυνομικοί δεν επέτρεψαν την είσοδο στο νομάρχη Αχαϊας και σε κάποιους άλλους άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης των πληγέντων περιοχών από το σεισμό που έγινε πριν μερικές μέρες να συναντηθεί με κάποιον του κλειστού κύκλου του πρωθυπουργού για να μιλήσουν για τους πολίτες που δοκιμάζονται στην περιοχή που χτύπησε ο σεισμός (συγχωρέστε με που δε συγκράτησα ονόματα αλλά γύρισα ψόφιος από τη δουλειά).
Η δικαιολογία ήταν ότι έπρεπε η συνάντηση να γίνει στη βουλή. Τα κανάλια είπαν ότι οι επισκέπτες (ο νομάρχης και οι υπόλοιποι) έκαναν το επεισόδιο επειδή ήταν εκεί τα κανάλια και για λόγους εντυπωσιασμού.
Μαλακίες! Τα πρωτόκολλα θα πρέπει σε τέτοιες περιπτώσεις να μην ισχύουν. Η τοπική αυτοδιοίκηση εκπροσωπεί του κατοίκους στη συγκεκριμμένη επίσκεψη η οποία δεν έγινε για κανένα άλλο λόγο παρά μόνο για την επίσπευση της βοήθειας στους ταλαίπωρους ανθρώπους.
Για άλλη μια φορά φάνηκε το χάσμα που θέλουν οι πολιτικοί να υπάρχει μεταξύ πολιτών και αυτών. Το θέμα αρχίζει να γίνεται ταξικό. Η ελίτ και η εργατική τάξη. Καπιταλιστές και προλαιτάριοι. Επιβεβαιώνεται ο κανόνας ότι ειδικά στην Ελλάδα οι πολιτικοί ενδιαφέρονται μόνο για τη μαρμίτα. Στα δύσκολα εξαφανίζονται και αν δεν μπορούνε ούτε και αυτό θα απαγγείλουν ένα ξύλινο λόγο και θα ξεμπερδέψουν.
Έχω μια απορία: οι ποδηλατόδρομοι που θα γίνουν στην Αθήνα, δε γίνεται να κατασκευαστούν αργότερα έτσι ώστε τα χρήματα να δωθούνε στους σεισμόπληκτους; Ή μήπως πρέπει να κατασκευαστούνε ποδηλατόδρομοι για να κυκλοφορούνε με τις αυτοκινητάρες τους πιο άνετα οι βουλευτάδες στους κανονικούς δρόμους αν καταφέρουν οι τελευταίοι να αποσυμφοριστούν; (που δεν το βλέπω).
Ένα είναι σίγουρο. Οι πολιτικοί μας έχουν γραμμένους όλους και δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούνε κοντά στον πολίτη. Εκτός και αν έχουν να κερδίσουν κάτι από τον τελευταίο.

ΜΗΠΩΣ .... ΠΑΛΙ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ;

Ως γνωστόν ο Εγγέλαδος μας επισκεύτηκε ξανά με 6,5 Ρίχτερ. Σπίτια γκρεμίστηκαν, άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, άλλοι τραυματίστηκαν, καταστράφηκαν περιουσίες και όλα τα άλλα κακά επακόλουθα.
Θέλω να δω πως θα συμπαρασταθεί το κράτος σε αυτούς τους ανθρώπους. Αν τους αντιμετωπίσει με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζει από πέρυσι τους πυρόπληκτους πιάσαμε το τζακ ποτ. Από την άλλη έχουμε και τους σεισμολόγους να τσακώνονται και να γράφουν στα παπάρια τους την αγωνία του κοσμάκη.
Κουστουμάτος υπουργός (ένας ασπρομάλης είναι, δε θυμάμαι το όνομα του γιατί δεν ασχολούμαι με μπινέδες) επισκέφτηκε την περιοχή όπου χτύπησε ο σεισμός. Το image πάντως τέλειο. Ο ξύλινος λόγος υπήρξε και όλα καλά.
Ειλικρινά δε θα βρεθεί ένας από τους τριακόσιους του αίσχους και της ντροπής να σκύψει πάνω στα προβλήματα του απλού κοσμάκη με ειλικρίνεια χωρίς να φοβηθεί μήπως τσαλακωθεί;
Σταματάω να γράφω αυτό το post γιατί και οι θερμίδες που καίω πληκρολογώντας για τους πολιτικούς είναι πολύ.
Άϊ σιχτίρ!

ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΜΕ ΤΟ ΤΣΟΥΒΑΛΙ

Αφορμή γι' αυτό το post στάθηκε μια διαφήμιση εφημερίδας που είδα στην τηλεόραση. Δεν έχει σημασία ποια εφημερίδα. Πολλές κάνουν το ίδιο με μοναδικό σκοπό τις πωλήσεις. Τι εννοώ; Κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη πολλές εφημερίδες τακτοποιούν τον άνεργο κοσμάκη σε δουλειές.
Σαββατοκύριακα πουλάνε με τα DVDs και τα CDs. Τις καθημερινές όμως; Κάτι έπρεπε να γίνει για να υπάρχουν πωλήσεις. Για να προσελκύσεις κάποιον πρέπει να αγγίξεις κάποια ευαίσθητη χορδή του. Για να τσιμπήσει κάποιος τι πιο πιασάρικο από τις αγγελίες για δουλειά; Και δώστου κάθε εβδομάδα χιλιάδες θέσεις στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα και ένα σωρό διαγωνισμούς να τρέχουν μέσω Α.Σ.Ε.Π. ή εκτός Α.Σ.Ε.Π. Απορώ πως συνεχίζουμε να έχουμε ανεργία με τόση προσφορά εργασίας.
Το περίεργο είναι πως κάθε φορά που πάω στα Κ.Ε.Π. να πάρω καμιά προκύρηξη βλέπω τα ράφια άδεια και όταν ρωτάω τις υπαλλήλους η απάντηση είναι πάντα η ίδια: "ΤΙΠΟΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ. ΠΕΡΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΗΠΩΣ ΒΓΕΙ ΚΑΤΙ".
Ή κάποιοι βλέπουνε όνειρα για δουλειές και μας τις πλασάρουνε μέσω εφημερίδων ή κάποιοι μας τις κρύβουν. ΜΑ ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΟΣΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΑΥΡΩΣΟΥΜΕ ΜΙΑ; Είναι άξιο απορίας.
Καλός ο χαβαλές αλλά για να σοβαρευτούμε και λιγάκι οι κύριοι που είναι υπεύθυνοι για τις συγκεκριμμένες αγγελίες προσφοράς εργασίας να σταματήσουν να εκμεταλεύονται την αγωνία του κοσμάκη για να πουλήσουνε φυλλάδες. Δεν έχουνε κανένα δικαίωμα να παίζουνε με την ψυχολογία μας. Άϊ σιχτίρ!

ΔΟΥΛΕΥΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙΣ ΚΑΤΩ

Εδώ και δυο εβδομάδες στη δουλειά γίνεται Ο ΧΑΜΟΣ. Καθημερινά κάνουμε τρελές υπερωρίες. Από πέντε ως εννέα ώρες. Δουλεύουμε και Κυριακές. Την περασμένη Κυριακή δούλευα. Δηλαδή σχεδόν δυο εβδομάδες ασταμάτητα. Για την ακρίβεια δώδεκα μέρες. Όλο το team είμαστε εξουθενωμένοι. Χθες μου λέει ο προϊστάμμενος ότι θέλει να πάω και σήμερα για δουλειά. Του λέω: "Δεν γίνεται, τα έχω παίξει. Αν δουλέψω άλλη μια Κυριακή πότε θα ξεκουραστώ; Θα κλείσω είκοσι μέρες εργασίας μέχρι την άλλη Κυριακή που θα καθήσω να χαλαρώσω. Δεν έχω άλλες αντοχές και μην περιμένεις να έχω σπουδαία απόδοση στη δουλειά. Δε μπορώ. Μια μέρα έχουμε να ξεκουραστούμε και εμείς εφόσον δουλεύουμε εξαήμερο. Ως και ο νόμος το απαγορεύει να δουλεύει κάποιος δυο Κυριακές συνεχόμενες χωρίς ρεπό." Η απάντηση που είχα; Έσκυψε το κεφάλι και είπε: "Εντάξει μην έρχεσαι δεν υπάρχει πρόβλημα. Κάτσε και ξεκουράσου αύριο".
Το να δουλεύεις μέσα στην κατάψυξη (-30 C το λιγότερο) δεν είναι εύκολο. Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβουν κάποιοι ότι δεν είμαστε ρομπότ; Ήδη ένα άτομο τα παράτησε γιατί έπαθε ψύξη και ο γιατρός του είπε να ξεχάσει αυτή τη δουλειά διά παντός. Για να έχουμε τα αυτονόητα πρέπει να έρθουμε στο αμήν. Και όλα αυτά για 650 ευρώ. Από Μάρτη μέχρι και Αύγουστο μας δίνουν 100 ευρώ παραπάνω ως επίδομα ψύχους. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο να μην παίρνουμε αυτό το επίδομα και τους άλλους μήνες εφόσον συνεχίζουμε να δουλεύουμε στην κατάψυξη.
Τι να πει κανείς! Μας πατάνε στον κάλο. Ανεργία στο φουλ! Σου λένε αν θες, αν δε θέλεις υπάρχουν τόσοι και τόσοι που παρακαλάνε. Το καλύτερο σας το είπα; Ένας εκ των έσω μου είπε ότι το BIG BOSS είναι κομμουνιστής. Κομμουνιστής εργοστασιάρχης. Αν αληθεύει θα είναι ένα από τα πιο σύντομα ανέκδοτα που άκουσα.
Ένα είναι σίγουρο: Θα τα παίξουμε για τα καλά.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΦΕΡΝΕΙ ΧΡΗΜΑ

Εδώ και δυο μέρες έχω σιχαθεί τα κροκοδείλια δάκρυα, τα δήθεν τάχα μου συναισθήματα πόνου, λύπης και στεναχώριας και την εμπορευματοποίηση του θανάτου από τα κανάλια. Μιλάω για τον τραγικό θάνατο του γνωστού ηθοποιού που όλοι έτρεξαν σαν τις ύαινες να καπηλευτούν με το να βγαίνουν στα κανάλια και να λένε το κοντό τους και το μακρύ τους με μοναδικό σκοπό να αυτοδιαφημιστούνε.
Όλες οι εκπομπές, πρωινές, μεσημεριανές, τα δελτία ειδήσεων κυνηγάνε την τηλεθέαση και τις διαφημίσεις με αφιερώματα και δήθεν πληροφορίες της τελευταίας στιγμής. Αν και έφυγε από το μάταιο τούτο κόσμο ο άνθρωπος αυτοί δεν τον αφήνουνε στην ησυχία του.
Άλλοι ασχολούνται με την προσωπική του ζωή. Ότι και να έκανε ο άνθρωπος ήταν δικιά του υπόθεση. ΣΕΒΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ ΝΕΚΡΟ ΡΕ ΖΩΑ! Δε σέβονται ούτε τους οικείους του ούτε τίποτα. Αποστολή στη Δράμα στο σπίτι του έστειλαν τα κανάλια και την ώρα που τον έκλαιγαν οι δικοί του, κάθε πέντε λεπτά έβγαιναν κάτι δημοσιογράφοι του κώλου που ήταν εκεί απεσταλμένοι για να πούνε το απόλυτο τίποτα ως πληροφορία της τελευταίας στιγμής.
Βέβαια αυτοί το θάνατο κάποιου γνωστού και δημοσίου πρσώπου τον βλέπουνε σα λαβράκι. Αν πάθαινε το ίδιο κάποιος μη διάσημος μια δυο αναφορές να γινόταν το πολύ μέσα σε ένα τριήμερο. Μετά το θέμα θα πήγαινε στα αζήτητα.
Το μεγάλο γέλιο είναι όταν βλέπεις όλους αυτούς να παίρνουν δραματικό ύφος. Ούτε σε αρχαία τραγωδία να έπαιζαν. Λένε βαρύγδουπες κουβέντες με πομπώδες ύφος και η μαλακία δεν έχει όριο. ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ!
Ο άνθρωπος πέθανε και δε γυρίζει πίσω. Λίγο σεβασμός δε βλάπτει. Ας αναπαυθεί η ψυχή του... αν την αφήσουν κάποιοι...