Δείτε τι μου έστειλε ο nispell. Είναι φοβερό. Απολαύστε και τα δύο videos που υπάρχουν στο τέλος της ανάρτησης.
Στη μακρινή Βενεζουέλα εδώ και 30-τόσα χρόνια ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, το El Sistema (Fundación del Estado para el Sistema Nacional de las Orquestas Juveniles e Infantiles de Venezuela). Ένας ντόπιος μουσικός, ο Χοσέ Αμπρέου, βάλθηκε να μαζέψει παιδάκια στις πιο φτωχές, τις πιο απομακρυσμένες περιοχές, τις πιο βουτηγμένες στο έγκλημα και στο πάρε-δώσε των ναρκωτικών, και να τα κάνει μουσικούς. Το πράγμα προχώρησε σιγά-σιγά, χωρίς λεφτά και άρχισε να αποδίδει καρπούς. Πέρασαν τα χρόνια, 250.000 (!) παιδάκια έμαθαν μουσική, και άρχισαν να φτιάχνονται σχολικές ορχήστρες. Οι ορχήστρες σε όλη τη χώρα ξεπέρασαν τις 100 και από αυτές οι 90 είναι συμφωνικές (ξανα-!). Οι καλύτεροι από αυτούς τους νεαρούς μουσικούς μαζεύονται σε κεντρικές ορχήστρες, με κορυφή την Ορχήστρα Σιμόν Μπολιβάρ, που αυτή την εποχή διευθύνει άλλο ένα προϊόν del Sistema, ο 28χρονος (ξανα-!) μαέστρος Γουστάβο Ντουνταμέλ, που είναι επίσης εδώ και λίγους μήνες ο νέος μαέστρος της Φιλαρμονικής του Λος Άντζελες !).
Έκαναν τουρνέ οι Βενεζουελάνοι πιτσιρικάδες με τον πιτσιρικά μαέστρο τους και παίξανε και στο Σάλτσμπουργκ. Μάλλον καλά θα έπαιξαν, γιατί οι απαιτητικοί Σαλτσμπουργκαίοι ζήτησαν και ανκόρ. Ξεκίνησε το ανκόρ με ένα ταρατατζούμ κάπως οικείο και με την πρώτη φράση των εγχόρδων οι Σαλτσμπουργκαίοι αναγνώρισαν το κομμάτι και χειροκρότησαν. Μάλλον δεν περίμεναν ότι οι Ινδιάνοι πιτσιρικάδες θα τολμούσαν να παίξουν Στράους και μάλιστα στην Αυστρία. Και κάνει zoom-out η κάμερα και θολώνει ο νους. Πρόκειται για ΜΕΓΑΛΗ ορχήστρα, διπλή, καμμιά διακοσαριά άτομα. Και παίζουν καλά οι άτιμοι: http://www.youtube.com/watch?
Συνεπώς ενδιαφερόμεθα, διαβάζουμε, ψάχνουμε. Και βρίσκουμε ένα βιντεάκι από μία απονομή, με τους Ινδιάνους live από το Καράκας. Μόνο που δεν είναι οι ΣιμονΜπολιβάροι που είναι πιτσιρικάδες μεν, αλλά γύρω στα 20-25. Είναι οι από κάτω τους, αυτοί που πάνε ακόμα σχολείο. Η Ορχήστρα "Τερέσα Καρρένιο", έτσι τους λένε. Παιδάκια μικρά, μερικά εμφανώς αμούστακα. Ξεκινούν με Σοστακόβιτς, από τη 10η Συμφωνία το 2ο μέρος, που οι ειδικοί λένε ότι είναι ένα αποτρόπαιο μουσικό πορτραίτο του Στάλιν. Είναι ένα κομμάτι πολύ γρήγορο, βίαιο, άγριο, με εξαιρετικά απαιτητικά περάσματα, ειδικά για τα πνευστά, και ειδικότερα για τα ξύλινα, με πανδύσκολο ανσάμπλ. Τα μαθητούδια είναι ντυμένα με τα καθημερινά τους ρούχα, τα τζην τους τα σκισμένα, τα χαϊμαλιά τους, ό,τι φοράνε τα παιδιά σήμερα. Και παίζουν ηρωικά, ούτε μία νότα δεν φεύγει. Χειροκροτήματα, περνάμε στο επόμενο κομμάτι, έναν (άγνωστό μου) Χορό ενός (αγνώστου μου) συνθέτη από το Μεξικό, ονόματι Αρτούρο Μάρκες. Τα Ινδιανάκια έχουν αλλάξει στο μεταξύ, έχουν φορέσει τη φόρμα της Εθνικής τους ομάδας, της Εθνικής Βενεζουέλας. Το κομμάτι είναι εξαιρετικό, με τη ρυθμική αγωγή που θα περίμενε κανείς από έναν χορό λατινοαμερικάνικο να ξεπροβάλλει καθώς η μουσική προχωρεί και τα παιδάκια παίζουν με ορμή.
Μπαίνουμε στο τελευταίο θέμα του χορού και καθώς η κάμερα απλώνει, συνειδητοποιείς ότι βλέπεις πάλι μια μεγάλη ορχήστρα, ίσως να μη φτάνει τα 200 άτομα των Μπολιβάρων, αλλά τα 150 τα ζυγώνει σίγουρα. Μα πώς παίζουν τόσο καλά, τόσα πολλά άτομα μαζί? Το κομμάτι κορυφώνεται και τα παιδάκια σείονται, τα δοξάρια δάσος ολόκληρο πηγαινοέρχονται σαν να τα δέρνει καταιγίδα κι όμως ούτε μισή νότα δεν ξεφεύγει ποτέ και να, φτάνουν τα τελευταία μέτρα και τα παιδάκια σηκώνονται όρθια και τελειώνουν το κομμάτι παίζοντας και χορεύοντας μαζί: http://www.youtube.com/watch?
Το κατά κεφαλήν εισόδημα της Βενεζουέλας είναι το μισό από της χώρας των
σκατάδων, που επί πλέον έχει χρεωκοπήσει.
Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010
Η ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Αναρτήθηκε από
hackaday
στις
18:29
9
σχόλια
Ετικέτες ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ, ΜΑΕΣΤΡΟΣ, ΟΡΧΗΣΤΡΑ, ΠΑΙΔΙΑ, ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ
Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010
ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ FOCUS ΜΕ ΔΩΡΟ ΑΦΙΣΑ
Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010
ΤΕΛΟΣ ΤΟ ADSENSE
Το μεσημεράκι καθώς επέστρεψα στο σπίτι από τη ζούγκλα της πόλης είπα να τσεκάρω τα emails που μου έχουν σταλθεί. Κάνω μια βιαστική περατζάδα από τα ιστολόγια μου και μπαίνω στο λογαριασμό μου και βλέπω καμιά εικοσαριά μηνύματα (όχι spam). Αρχίζω και διαβάζω...
Μετά από μερικά λεπτά συνειδητοποιώ ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Ξαναπάω στα ιστολόγια μου και βλέπω ότι οι διαφημίσεις που έχω από το AdSense είναι εξαφανισμένες. Όλες! Επιστρέφω στο mailbox μου και βλέπω ένα μήνυμα από τον Γούγλη που έλεγε τα εξής:
Γεια σας ,
Πρόσφατα εξετάσαμε τα αρχεία μας και ανακαλύψαμε ότι ο λογαριασμός σας AdSense έχει θέσει σε σημαντικό κίνδυνο τους διαφημιστές AdWords. Αν αφήναμε τον λογαριασμό σας στο δίκτυο εκδοτών μας, μπορεί μελλοντικά να προκαλούσε οικονομικές ζημίες στους διαφημιζόμενους. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να απενεργοποιήσουμε τον λογαριασμό σας.
Παρακαλούμε να κατανοήσετε ότι επρόκειτο για ένα απαραίτητο μέτρο για την προστασία των συμφερόντων των διαφημιζόμενων και των υπόλοιπων εκδοτών του AdSense. Κατανοούμε ότι αυτό μπορεί να σας ταλαιπωρήσει και σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την κατανόηση και τη συνεργασία.
Αν έχετε ερωτήσεις σχετικά με τον λογαριασμό σας ή τα μέτρα που ελήφθησαν, μην απαντήσετε στο παρόν μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη διεύθυνση https://www.google.com/
Με φιλικούς χαιρετισμούς
Ομάδα Google AdSense
Ούτε μια προειδοποίηση ότι συνέβει κάτι. Κατευθείαν σφάξιμο στο γόνατο. Εν ολίγοις αν κάποιος έκανε τακτικά πολλά κλικ επειδή το προηγούμενο βράδυ δεν του έκατσε η γυναίκα του, η κυρά Γούγλαινα σε βγάζει off. Το αν φταις λίγη σημασία έχει. Για την ακρίβεια καθόλου. Είναι γνωστό ότι η συγκεκριμένη εταιρία έχει και σκοτεινά σημεία. Μην ξεχνάμε ότι για να λειτουργήσει στην Κίνα δέχτηκε τη λογοκρισία και την απόδοση των IP addresses στους Κινέζους. Βλέπετε η Κίνα είναι τεράστια αγορά και μπροστά στα λεφτά τίποτα δεν έχει σημασία για τη Google.
Έστειλα μια φόρμα με τις ενστάσεις μου σε δυο γλώσσες. Βέβαια την ενεργοποίηση την κόβω από χλωμή έως πεθαμένη οπότε λέω να τους στείλω ένα καλό email.
Αγαπητή κυρά Γούγλαινα,
Ως αμερικάνικη εταιρία δε σ' ενδιαφέρει τίποτα παρά το χρήμα. Μη με αποκαλέσεις ρατσιστή... εσύ είσαι αμερικάνα! Βρήκες ευκαιρία με ένα συνδυασμό υπηρεσιών να έχεις πελάτες που πληρώνουν αδρά χωρίς να κουνάς τον κώλο σου. Δουλεύουμε εμείς οι bloggers και όχι μόνο, ενώ εσύ παίρνεις από τις διαφημίσεις το κεχρί και μας δίνεις ότι περισσεύει από τα ψίχουλα. Σα μαλάκες καθόμαστε και δουλεύουμε για την πάρτη σου νομίζοντας ότι κάνουμε κάτι. Μας έκανες σκλάβους σου, δουλεύουμε ακατάπαυστα χρησιμοποιώντας, blogspot, feed burner, you tube, μηχανή αναζήτησης και άλλες υπηρεσίες σου και ανταμοιβή μηδέν, Με δικό μας κόπο φέρνουμε αναγνώστες - πελάτες και χάρη στην αναγνωσιμότητα έχεις πελάτες - διαφημιζόμενους.
Αν θεωρείς πολλά τα 220 δολάρια που έβγαλα μέσα σε δύο χρόνια από τις διαφημίσεις σου και θεώρησες σωστό ότι πρέπει να με κόψεις για να κάνεις οικονομία τότε ένα έχω να σου πω: Πάρε τα δολάρια σου και βάλτα στο χοντρό αμερικάνικο κώλο σου (αμερικανιά ε;!) και ελπίζω να στουπώσει. Θες ποιο αμερικάνικα; FUCK OFF μωρή λούγκρα!
Θέλεις και στα ελληνικά; ΑΝΤΕ ΣΑΛΤΑ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ! Ένα να θυμάσαι: Κανείς δεν είναι για πάντα. Θυμάσαι την τότε κραταιά Yahoo; Δες που είναι τώρα. Ρόδα είναι και γυρίζει και αν γυρίσει θα σου γυρισουν πολλοί την πλάτη. Σε περίπτωση που θέλεις να επικοινωνήσεις μαζί μου πρέπει να συνδεθείς με τα π@π@ρι@ μου μέσω των παρακάτω συνδέσμων: http://www.myballs.com, http://www.mytesticles.com, http://www.suckdick.com.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς
hackaday
Δεν έχω τίποτε άλλο να πω επ' αυτού. Και πολύ ασχολήθηκα. Τα είπα και ξεθύμανα.
Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010
ΣΝΟΜΠΙΣΜΟΣ ΣΤΗ BLOGΟΣΦΑΙΡΑ
Μια καλημέρα είναι αυτή, πες την και ας πέσει χάμω, λέει το γνωστό τραγουδάκι. Τι θέλει να πει ο ποιητής; Θα καταλάβετε παρακάτω αν δε βαριέστε να διαβάσετε το κείμενο.
Η αλήθεια είναι ότι δεν αφήνω καθημερινά σχόλια σε άλλα ιστολόγια αν και επισκέπτομαι καθημερινά αρκετά. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί καβάλησα το καλάμι, αλλά γιατί διατηρώ τρία ιστολόγια. Το παρόν, το Locus Blogus, το οποίο μου καταναλώνει αρκετό χρόνο γιατί oτιδήποτε γράψω πρέπει να το τεστάρω έτσι ώστε να είμαι φερέγγυος και απαντάω σε όλα τα μυνήματα από αναγνώστες που συναντούνε διάφορα προβλήματα και το Cyglobe που είναι στην αγγλική γλώσσα, το οποίο το είχα παρατημένο στη γωνία για σχεδόν ένα χρόνο και τους δύο τελευταίους μήνες άρχισα να ξανασχολούμαι μαζί του. Βάλτε και ότι καθημερινά καταναλώνω αρκετές ώρες για εύρεση εργασίας.
Όποτε βρίσκω χρόνο αφήνω σχόλια σε ιστολόγια που διαβάζω. Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι όποιος μου αφήσει σχόλιο σε ένα από τα blogs μου δεν υπάρχει περίπτωση να μην απαντήσω όσο γρηγορότερα γίνεται. Είναι θέμα ευγένειας. Το να έρχεται κάποιος επίσκεψη στο σπίτι σου φέρνοντας σου δώρο, σε τιμάει με αυτόν τον τρόπο δείχνοντας ότι σε εκτιμάει και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται από τον οικοδεσπότη με κλάσσιμο. Το ίδιο πάνω - κάτω ισχύει και στη blogόσφαιρα.
Υπάρχουν μερικοί και μερικές (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε - σιγά μην τους κάνω και διαφήμιση) που αυτοπροσδιορίζονται ως V.I.P. της ελληνικής blogόσφαιρας, με την ανοχή των υπολοίπων την έχουνε δει διαδυκτιακοί stars, έχουνε κάποιες γνωριμίες και παίρνουνε θέσεις στο δημόσιο διά της πλαγίας οδού και πάνε και ταξιδάκια στις Βρυξέλλες (όλα πληρωμένα).
Στους παραπάνω σπάνια κάνω κλικ για να επισκευτώ τα τσαρδάκια τους. Μερικές φορές έπεσα στο ολέθριο σφάλμα να αφήσω και σχόλια. Περνούσα κατά καιρούς μήπως απάντησαν αλλά το ζαρτ ήταν μεγάλο και ομιχλώδες! Σνομπαρία όσο δεν πάει. Νομίζουν ότι έπιασαν τον παπά από τ' αρχίδια και κοιτάζουν τους υπόλοιπους αφ' υψηλού.
Προς τι η ταπιροκρανίωση μου; Πριν μερικές μέρες άφησα σχόλιο σε μια κυράτσα αλλά απάντηση γιοκ. Ανήκει βλέπετε στην ελίτ! Σκατά στα μούτρα της και στα μούτρα όλων των ομοίων της. Πόσο πολύ θα ξεπέσουν αν απαντήσουν; Αν πούνε μια καλημέρα; Και αυτά τα άτομα κατάφεραν να περάσουν στο μυαλό της πλειοψηφίας που ασχολούνται με τα ιστολόγια (συγγραφείς και αναγνώστες) ότι αξίζουν. Παπάρια μέντολες που λέει και ο φίλος μου ο Έκτορας.
Άντε καλό Σαββατόβραδο να έχετε και καλή εβδομάδα.
Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010
AC/DC: ΕΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ
Χθες πήρα στα χέρια μου το μαγικό χαρτάκι για τη συναυλία των AC/DC στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, στη Σόφια. Το μεγάλο γεγονός θα λάβει ψώρα στο εθνικό στάδιο Vasil Levski της Σόφιας στης 14 Μαΐου του τρέχοντος έτους και ημέρα Παρασκευή. Η διεύθυνση του σταδίου είναι η εξής: 38 Evlogi Georgiev blvd. 1000 Sofia.Το εισιτήριο κοστίζει 75 λέβα, δηλαδή 38,35 ευρώ. Πολύ χαμηλότερη τιμή από την αντίστοιχη συναυλία της μπάντας στην Αθήνα το Μάϊο του 2009.
Ποιος θα το έλεγε ότι κάποτε σε διάστημα μόλις ενός έτους θα παρακολουθήσω δύο συναυλίες μιας από τις ιστορικότερες μπάντες του κόσμου και όλων των εποχών. Το εισιτήριο είναι φθηνό αλλά για να το στείλουν οι Βούλγαροι ήθελαν άλλα σαράντα πέντε ευρώ. Αν είναι δυνατόν να ζητάνε τόσα χρήματα για να στείλουν ένα χαρτάκι. Η κομπίνα και η κουτοπονηριά δεν είναι μόνο ελληνικό χαρακτηριστικό γνώρισμα αλλά βαλκανικό. Ευτυχώς ένας οδηγός μια ελληνικής εταιρίας που έχει έδρα τις Σέρρες και δραστηριοποιείται και στη γειτονική χώρα κάνει κάθε εβδομάδα δρομολόγια μέχρι τη Σόφια και μας το έφερε χωρίς να χρειαστεί να ξηλωθούμε.
Απ' ότι έχω μάθει διοργανώνονται αρκετές εκδρομές για τη συγκεκριμένη συναυλία από διάφορα τουριστικά γραφεία κυρίως από πόλεις της βόρειας Ελλάδας. Αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό στοιχείο θα είναι παρών και δυναμικό. Παρακάτω έχω βάλει μια φωτό του εισιτηρίου (κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση αυτής) που σκανάρισα (η αλήθεια είναι ότι το μαγικό χαρτάκι δεν έχει καμιά σχέση με αυτό της Αθήνας) και λίγο πιο κάτω ένα video. Το Anything goes από το τελευταίο τους cd Black Ice. ΕΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ!


