ΑΣΕ ΜΑΣ ΡΕ ΤΖΟΥΛΑΚΙ

Υπάρχουν άνθρωποι που παρόλες τις δυσκολίες και τα σκληρά μέτρα που εφαρμόζει η κυβέρνηση, δεν το βάζουν κάτω. Ψάχνονται και βρίσκουν λύσεις. Τα αποτελέσματα είναι θεαματικά. Αυτοί δε θα πεινάσουν ποτέ στη ζωή τους. Πάντα βρίσκουν τρόπο να ξεγλιστρούνε από την ασφυκτική οικονομική κρίση. Είναι αποφασισμένοι να χωθούνε ακόμα και μέσα στα σκατά.
Πάρτε για παράδειγμα τη Τζούλια. Τι ποια Τζούλια ρε αμόρφωτοι; Η Τζούλια είναι μία. Τι έλεγα; Α ναι! Αυτό το κορίτσι έχει ξεκωλιαστεί από τη σκληρή δουλειά. Της έφυγε ο πάτος στην κυριολεξία. Μας το απέδειξε ότι δεν τεμπελχανιάζει όπως οι περισσότεροι μας. Το κορίτσι έχει στόχο. Και τι κωλοδουλειά δεν έκανε! Μοντέλο, τραγουδίστρια, ηθοποιός και τώρα πορνοστάρ. Όντως κωλοδουλειές. Εφόσον χρειάζεσαι ωραίο κώλο για να πετύχεις... Και αυτό ρε αχάριστοι και μίζεροι το κάνει από αλτρουισμό για την Ελλάδα. Μυρίστηκε το Τζουλάκι τα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης και θυσίασε το σώμα της για εμάς. Να μας δείξει πόσο γαμήσι αντέχει ο έλληνας και η ελληνίδα.
Φυσικά και το είδα το video. Ως ευσυνείδητος blogger πρέπει να έχω σφαιρική άποψη για το θέμα. Τέτοια κοινωνική και ανθρωπιστική προσφορά και να απαξιώσω; Φυσικά και το κατέβασα από το διαδύκτιο. Είπαμε ότι κάνουμε μαλακίες αλλά όχι και να σκάσουμε είκοσι ευρά. Το λοιπόν οι ατάκες της Τζούλιας ήταν το κάτι άλλο. Αντιπροσωπεύουν τους έλληνες. Όταν έλεγε: "Δεν καταλαβαίνω τίποτα" με περιπαικτικό χαμόγελο στον μπήχτη της αναλογίστηκα τι ψωλή μας περιμένει με τα νέα μέτρα και την αυξανόμενη φορολογία και πόσο ανθεκτικός λαός είμαστε. Προς στιγμήν ανακουφίστηκα. Λέω μπόρα είναι, θα περάσει. Σκέφτομαι την πούτσα δε τη γλιτώνουμε οπότε ας το απολαύσουμε. Μετά από λίγο όμως άρχισα να ανησυχώ. Ελάχιστα λεπτά μετά την παραπάνω ατάκα και το περιπαικτικό χαμόγελο η Τζούλια βόγγηξε για τα καλά. Τότε μπήκα στο νόημα για το τι μας περιμένει. Προς το τέλος του έργου όταν ανέφερε ότι ο κώλος της θα γίνει τεράστιος εκεί τα χρειάστηκα. Τεσπα! Μια ψυχή θα βγει που θα βγει.
Η αλήθεια είναι ότι έμεινα έκπληκτος με την καλλιτεχνική φύση της. Δεν ήξερα ότι πήγε και σε ωδείο. Μιλάμε για το πρώτο κλαρίνο. Τύφλα να έχει ο Σαλέας και ο Γιώργος Μάγκας. Και όχι μόνο. Ξέρει και άλλα όργανα. Πουλόφωνο, σαξοπέος, φλαμπούτσο και μουνάρπα.
Αυτή την κίνηση της Τζούλιας δεν πρέπει να την αφήσουμε έτσι. Πρέπει να τιμήσουμε την ηρωίδα. Βασική προϋπόθεση από 'δω και πέρα για την είσοδο ενός μετανάστη ή πρόσφυγα στην Ελλάδα θα είναι η γνώση του βίου της απόλυτης ελληνίδας προρνοστάρ Τζούλιας.
Πιστεύω ότι αυτή η ανατρεπτική και συνάμα επαναστατική αντίδραση της συντρόφισσας Τζούλιας θα έχει και συνέχεια. Μια απορία έχω. Πιο μεγάλο μπουκάλι από αυτό της σαμπάνιας ποιο ποτό έχει; Ρωτάω γιατί η Τζούλια σίγουρα θα ξανακάνει την υπέρβαση και όχι τα ίδια πράγματα στην επόμενη ταινία της. Αν δε βρει πάντως κάτι εγώ έχω μια εφτάλιτρη νταμιτζάνα να της στείλω για να την εφαρμόσει στον πάτο της. Ελπίζω να της κόλλησαν βαραία ένσημα. Ολόκληρος μετροπόντικας μπήκε μέσα της!
Πέρα από την πλάκα, γιατί κάθε φορά που κάνει μαλακία αυτή η κοπέλλα βγαίνει στα κανάλια για να κλαφτεί και να μας πει ότι έπεσε θύμα εκμετάλλευσης; Μα για τόσο μαλάκες μας έχει; Δεν το ήξερες κορίτσι μου; Όποιος πηδάει πολλά παλούκια τελικά κάποια θα μπούνε και στον κώλο του. Και άσε τις μαλακίες για προσωπικές στιγμές... Η εικόνα ο φωτισμός, τα άλλα άτομα που ακούγονται και το ντεκόρ άλλα δείχνουν. Δεν είναι δυνατόν ο παρτενέρ σου να σταμάτησε να σε πηδάει για να κάνει χαλάουα και μετά να συνεχίσει. Άρα υπήρχαν δύο μπήχτες. Δεν είναι δυνατόν να ισχυρίζεσαι ότι ήσουν εσύ με το αγόρι σου μόνο όταν σου κρατάει τον κώλο με τα δυο του τα χέρια και η κάμερα να κινείται. Με τι την κρατάει; Με το τρίτο χέρι; Αν είναι να κινηθείς νομικά γιατί απλά δεν το κάνεις και βγαίνεις στα κανάλια και το διατυμπανίζεις; Και λες ο παραγωγός να είναι τόσο μαλάκας και να το κυκλοφορήσει εν αγνοία σου; Ως και διαφήμιση στον Alpha μπήκε. Αν επιθυμούσες εισαγγελική παρέμβαση ούτε διαφήμιση θα έπαιζε και τα περιοδικά θα αποσύρονταν από τα σημεία πώλησης. Εσύ βέβαια περιμένεις πρώτα να γίνουν οι πωλήσεις και μετά θα κάνεις αν κάνεις κάτι νομικά. Άσε μας ρε Τζουλάκι!
MOVIE 'S DOWNLOAD LINK

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Χθες πήγαμε στη Θεσσαλονίκη. Είχαμε κάτι δουλειές και κάναμε και τη βολτίτσα μας. Πραγματικά τη λατρεύω αυτήν την πόλη. Μου αρέσει να σεργιανίζω στα σοκάκια της, να περπατάω στην παραλιακή, να επισκέπτομαι τα μαγαζάκια της, το μπιτ παζάρ, να θαυμάζω τα νεοκλασσικά κτήρια τα οποία θυμίζουν άλλες όμορφες εποχές αλλά δυστυχώς είναι παρατημένα εντελώς στη μοίρα τους. Συναντήσαμε κάτι φιλαράκια Θεσσαλονικείς και πήγαμε για καφέ στο Ολύμπιον στην πλατεία Αριστοτέλους. Με τη συζήτηση κατάλαβα ότι τα πράγματα από άποψη δουλειάς στη Θεσσαλονίκη είναι τόσο μαύρα όσο και στις Σέρρες και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Αυτό το κατάλαβα ακόμα περισσότερο όταν κατά τη διάρκεια αυτής της μιας ώρας που διήρκεσε το καφεδάκι πέρασαν τουλάχιστο δέκα άτομα για επαιτεία. Ξαφνιάστηκα που οι περισσότεροι από εξωτερική εμφάνιση δε θυμίζουν ζητιάνους και αν δεν το έβλεπα και τους συναντούσα στο δρόμο θα νόμιζα ότι είναι κανονικοί εργαζόμενοι άνθρωποι. Σε πολλούς η εξωτερική εμφάνιση δεν παρέπεμπε σε ζητιάνους. Πολλοί δεν ήταν ούτε αθίγγανοι. Τελικά η φτιαχτή οικονομική κρίση έχει αποτελέσματα. Κατάφερε να λυγίσει περήφανους ανθρώπους κάθε ηλικίας και να τους κάνει να ζητιανεύουν ακόμα και για μερικά cents. Η απόλυτη ξεφτίλα και ο απόλυτος ξεπεσμός της ανθρώπινης υπόστασης. Συνεχίσαμε τη βόλτα μας πηγαίνοντας στη Βαλαωρίτου για να πιούμε μπύρα σε μια από τις μπυραρίες της περιοχής. Καθώς ανεβαίναμε τη Βενιζέλου είδα την ευφάνταστη διαφημιστική αφίσα που είναι όλα τα λεφτά. Απολαύστε την.

Όποτε επισκέπτομαι τη σεμπρωτεύουσα επισκέπτομαι τα βιβλιοπωλεία της. Ένα από τα αγαπημένα μου είναι το βιβλίο...ΒΑΡΔΙΑ το οποίο βρίσκεται σε ένα υπόγειο στην πλατεία Αριστοτέλους. Εκεί αγοράσαμε πέντε βιβλία και οι τιμές ήταν ιδιαίτερα θελκτικές. Αν είχα λεφτά θα σήκωνα το μισό μαγαζί. Εντύπωση μου έκανε η διαφορά των τιμών με αυτές των Σερρών. Για παράδειγμα ένα συγκεκριμένο βιβλίο που ήθελα, στις Σέρρες όλα τα βιβλιοπωλεία το έχουνε τριάντα πέντε ευρώ. Ακατέβατα. Σα να συνεννοήθηκαν όλοι οι βιβλιοπώλες μεταξύ τους και έβαλαν πλαφόν στις τιμές. Το συγκεκριμένο βιβλίο λοιπόν το βρήκα στη Θεσσαλονίκη στα είκοσι πέντε ευρώ και μου έκανε έκπτωση η ιδιοκτήτρια πέντε ευρώ χωρίς να το ζητήσω. Δηλαδή το πήρα με είκοσι ευρώ. Βρήκα αξιόλογα βιβλία από τρισήμισι ευρώ. Στις Σέρρες δεν υπάρχουν τέτοιες τιμές. Όταν ρώτησα την ιδιοκτήτρια γιατί τόση μεγάλη διαφορά στις τιμές Σέρρες με Θεσσαλονίκη. Εφόσον αυτή βγάζει κέρδος με τα είκοσι ευρώ τότε οι συνάδελφοι της στις Σέρρες λογικά θα κολυμπάνε στο χρυσάφι. Ειδικά ένας που το παίζει κομουνιστής και έχει ένα μεγάλο βιβλιοπωλείο σε κεντρικό σημείο. Η απάντηση της ήταν μονολεκτική: ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ! Και έχεις τους Σερραίους επαγγελματίες να σου λένε: "Στηρίξτε τη ντόπια αγορά". Γιατί να το κάνω αυτό; Όταν η Θεσσαλονίκη είναι σαράντα λεπτά με το αυτοκίνητο και εκεί υπάρχει σαφέστατα μεγαλύτερη ποικιλία και εννοείται χαμηλότερες τιμές, πολλές φορές και μισές από τις αντίστοιχες ίδων πορϊόντων στις Σέρρες. Εδώ οι ντόπιοι επαγγελματίες το μότο: "Στηρίξτε τη ντόπια αγορά" το ερμηνεύουν ως: "Θα σας φάμε το παραδάκι με προϊόντα και υπηρεσίες Ω΄ διαλογής". Ευχαριστώ αλλά δε θα πάρω.
Μετά από όλα αυτά πήγαμε στου Τερκενλή για να αγοράσουμε ένα από τα περίφιμα τσουρέκια του. Η αλήθεια είναι ότι οι τιμές είναι λιγάκι τσουχτερές (δεκατεσσεράμισι ευρά πληρώσαμε το τσουρέκι) αλλά αν δοκιμάσετε θα δείτε ότι πρόκειται για μια γαστρονομική εμπειρία και απόλαυση.
Έφτασε η ώρα του γυρισμού. Και μόνο που αλλάξαμε παραστάσεις για λίγες ώρες ξαναγεμίσαμε τις μπαταρίες μας. Μόλις φτάσαμε στο σπίτι σφάξαμε το τσουρέκι. Ήταν γεμιστό με σοκολάτα και από πάνω είχε και χοντρή επικάλυψη σοκολάτας με αμύγδαλα. Όνειρο! Χαλάλι τα δεκατεσσεράμισι ευρά. Τα άξιζε τα λεφτά του.

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ

Ειλικρινά τώρα, ο ΓΑΠ μήπως παίρνει ληγμένα; Προεκλογικά μας ζάλισε τον έρωτα με το "λεφτά υπάρχουν". Βέβαια εννοούσε ότι θα υπάρξουν με περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, παραπάνω φορολογήσεις και άλλες τέτοιες πρωτοποριακές κινήσεις. Για καταδίκη όλων αυτών, που σίγουρα τους ξέρει, οι οποίοι έκλεψαν και καταχράστηκαν δε λέει τίποτα. Η ατιμωρησία σε όλο της το μεγαλείο.
Ανά τακτά διαστήματα μας λέει μέσω των Μ.Μ.Ε. ότι δε θα πληρώσει τη νύφη ο απλός ο πολίτης. Έλα όμως που μόνο ο απλός πολίτης αυτής της μπανανίας θα πληρώσει και πάλι τα σπασμένα και τα κλεμμένα. Φάσκει και αντιφάσκει συνεχώς.
Η τελευταία παπαριά που ακούσαμε από τα χείλη του πρωθυπουργού (νταξ' λέμε και μιά μαλακία για να περνάει η ώρα) είναι ότι νιώθει βαθύτατα συγκινημένος όταν καθημερινά όπως περπατάει στους δρόμους της πόλης όπως όλοι μας, τον σταματάνε πολίτες και του λένε: "Σφάξε μας κι άλλο μεγάλε. Πάρε μας το σκαλπ. Όλα για την πατρίδα. Εμείς ζούμε και με τον αέρα. Δεν έχουμε ανάγκη τα γκαφρά. Χαλάλι και όλοι οι μισθοί των τετρακοσίων, πεντακοσίων, εξακοσίων και εφτακοσίων ευρώ". Αλήθεια που τους βρήκε του έλληνες πολίτες; Στην Ινδία; Στις Βρυξέλες; Στην Τουρκία; Σε άλλες χώρες που επισκεύτηκε; Θα ήθελα πολύ να μ'αθω.
Σοβαρά τώρα αυτά είναιο επικοινωνιακά τρικ; Marketing του κώλου εγώ τα λέω. Περιμένει να τον πιστέψει κανείς όταν αμολάει αυτές τις πίπες; Παίρνει και συγκινητικό ύφος. Στα καραγκιοζιλίκια πρώτος είναι. Στην ηθοποιεία είναι σκράπας.
Πάντως έχω και κάτι να παραδεχτώ στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Είναι γλωσσομαθείς οι περισσότεροι εκεί. Παρατηρήσατε πως το μιλάνε το αμερικάνικο εκτός από τον ΓΑΠ η Κατσέλη και ο Παπακωσταντίνου; Καθηγητές της αμερικάνικης σας λέω! Τουλάχιστον δε γινόμαστε ρόμπες διεθνώς όπως επί εποχής Καραμάν-Αλή. Εκείνος υποτίθεται ότι σπούδασε στο Αμέρικα αλλά τα αγγλικά του είναι χειρότερα από τα σουαχίλι μου. Αλήθεια τι κάνει αυτή η ψυχή; Ούτε ένα τηλέφωνο; Υποθέτω αγκαλιά με το Play Station. Κάθεται και εμείς οι μαλάκες τον πληρώνουμε τζάμπα όπως και τη συντριπτική πλειοψηφία από τους τριακόσιους Ανοίξτε ένα λεξικό και ψάξτε να βρείτε το λείμμα ανυπαρξία. Αντί για εξήγηση έχει τη φωτογραφία του τέως πρωθυπουργού.
Να μη γελιόμαστε. Πάλι εμείς θα πληρώσουμε το μάρμαρο.

RADIO HACKADAY

Καλημέρα και καλό ΣουΚου παίδες. Το λοιπόν είπα να προσθέσω κάτι ακόμα στο ιστολογιάκι μου και έτσι δημιούγησα ένα web radio. Όχι podcast, ραδιόφωνο. Εκπέμπει από το χώρο μου 24 ώρες την ημέρα και 7 μέρες την εβδομάδα με ξένη non stop μουσική.
Η αλήθεια είναι ότι έχω ένα laptop το οποίο ψιλοπάλιωσε και επειδή χρησιμοποιώ το καινούριο πι-τσι το λυπόμουνα να το βλέπω να κάθεται άπραγο και παροπλισμένο (συνδέομαι συναισθηματικά με τα πράγματα μου). Την ιδέα για το web radio την είχα στο μυαλό μου καιρό και την τελευταία εβδομάδα την υλοποίησα. Έτσι το laptop έγινε server (ας πούμε) και είναι σε ενεργό δράση και πάλι. Η αλήθεια είναι ότι το όλο εγχείρημα ήταν λιγάκι παλούκι από τεχνικής άποψης αλλά αν υπάρχει θέληση όλα γίνονται.
Στην δεξιά στήλη αυτού του blog κάτω από τον translator υπάρχει το πρόγραμμα και αν κάνετε κλικ πάνω σε αυτό θα μεταφερθείτε στη στατική σελίδα που περιέχει το ραδιοφωνικό σταθμό. Άλλος τρόπος να το επισκευτείτε είναι να πάτε στη μπάρα που βρίσκεται κάτω από το logo αυτού του ιστολογίου και να κάνετε κλικ στο RADIO HACKADAY. Με το που θα μπείτε μέσα ξεκινάει να παίζει ο player. Αν σταματήσει κάντε refresh (F5) ή ξαναπατήστε το play. Αν τυχόν συνεχίσετε να μην ακούτε (μηχανήματα είναι αυτά) έχει και εφτά εναλλακτικούς συνδέσμους. Τέλος στην ίδια σελίδα θα δείτε και το chat room όπου μπορούμε να τα λέμε ζωντανά.
Ξεκινάμε με τρεις εκπομπές. Κάθε Κυριακή στις 20:00 MTV unplugged. Αύριο στο unplugged θα παίζουν οι Cranberries. Κάθε Τρίτη στις 19:00 μουσική από '80's και '90's. Κάθε Πέμπτη στις 19:00 θα χαλαρώνουμε με Rock μπαλάντες. Σίγουρα θα έχουμε περισσότερα shows. Θα προστεθούνε blues, jazz, metal, soul κ.α. Παρακάτω μπορείτε να δείτε το poster με το πρόγραμμα (κάντε κλικ πάνω του για να το δείτε σε μεγέθυνση). Σας εύχομαι καλή ακρόαση.

Και μία ανακοίνωση: Ο συγγραφέας Γιάννος Λαμπής σας προσκαλεί στη παρουσίαση του βιβλίου ‘ΙΟΚΑΣΤΗ’ που κυκλοφορεί από τις βιβλιοεκδόσεις Αναζητήσεις. Το έργο θα προλογίσει η διευθύντρια των Αναζητήσεων κυρία Μαρία Στυλιανού και ανάλυση θα κάνει ο συγγραφέας Γιάννης Μελέσιος. Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010 και ώρα 7.00 μ.μ στην αίθουσα ‘ΗΛΕΚΤΡΟΝ’ στο ισόγειο του κτηρίου της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, στη Λευκωσία. Τηλ. 25561963, 99692639 link

Η ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Δείτε τι μου έστειλε ο nispell. Είναι φοβερό. Απολαύστε και τα δύο videos που υπάρχουν στο τέλος της ανάρτησης.
Στη μακρινή Βενεζουέλα εδώ και 30-τόσα χρόνια ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, το El Sistema (Fundación del Estado para el Sistema Nacional de las Orquestas Juveniles e Infantiles de Venezuela). Ένας ντόπιος μουσικός, ο Χοσέ Αμπρέου, βάλθηκε να μαζέψει παιδάκια στις πιο φτωχές, τις πιο απομακρυσμένες περιοχές, τις πιο βουτηγμένες στο έγκλημα και στο πάρε-δώσε των ναρκωτικών, και να τα κάνει μουσικούς. Το πράγμα προχώρησε σιγά-σιγά, χωρίς λεφτά και άρχισε να αποδίδει καρπούς. Πέρασαν τα χρόνια, 250.000 (!) παιδάκια έμαθαν μουσική, και άρχισαν να φτιάχνονται σχολικές ορχήστρες. Οι ορχήστρες σε όλη τη χώρα ξεπέρασαν τις 100 και από αυτές οι 90 είναι συμφωνικές (ξανα-!). Οι καλύτεροι από αυτούς τους νεαρούς μουσικούς μαζεύονται σε κεντρικές ορχήστρες, με κορυφή την Ορχήστρα Σιμόν Μπολιβάρ, που αυτή την εποχή διευθύνει άλλο ένα προϊόν del Sistema, ο 28χρονος (ξανα-!) μαέστρος Γουστάβο Ντουνταμέλ, που είναι επίσης εδώ και λίγους μήνες ο νέος μαέστρος της Φιλαρμονικής του Λος Άντζελες !).
Έκαναν τουρνέ οι Βενεζουελάνοι πιτσιρικάδες με τον πιτσιρικά μαέστρο τους και παίξανε και στο Σάλτσμπουργκ. Μάλλον καλά θα έπαιξαν, γιατί οι απαιτητικοί Σαλτσμπουργκαίοι ζήτησαν και ανκόρ. Ξεκίνησε το ανκόρ με ένα ταρατατζούμ κάπως οικείο και με την πρώτη φράση των εγχόρδων οι Σαλτσμπουργκαίοι αναγνώρισαν το κομμάτι και χειροκρότησαν. Μάλλον δεν περίμεναν ότι οι Ινδιάνοι πιτσιρικάδες θα τολμούσαν να παίξουν Στράους και μάλιστα στην Αυστρία. Και κάνει zoom-out η κάμερα και θολώνει ο νους. Πρόκειται για ΜΕΓΑΛΗ ορχήστρα, διπλή, καμμιά διακοσαριά άτομα. Και παίζουν καλά οι άτιμοι: http://www.youtube.com/watch?v=zKIChxFCGn4

Συνεπώς ενδιαφερόμεθα, διαβάζουμε, ψάχνουμε. Και βρίσκουμε ένα βιντεάκι από μία απονομή, με τους Ινδιάνους live από το Καράκας. Μόνο που δεν είναι οι ΣιμονΜπολιβάροι που είναι πιτσιρικάδες μεν, αλλά γύρω στα 20-25. Είναι οι από κάτω τους, αυτοί που πάνε ακόμα σχολείο. Η Ορχήστρα "Τερέσα Καρρένιο", έτσι τους λένε. Παιδάκια μικρά, μερικά εμφανώς αμούστακα. Ξεκινούν με Σοστακόβιτς, από τη 10η Συμφωνία το 2ο μέρος, που οι ειδικοί λένε ότι είναι ένα αποτρόπαιο μουσικό πορτραίτο του Στάλιν. Είναι ένα κομμάτι πολύ γρήγορο, βίαιο, άγριο, με εξαιρετικά απαιτητικά περάσματα, ειδικά για τα πνευστά, και ειδικότερα για τα ξύλινα, με πανδύσκολο ανσάμπλ. Τα μαθητούδια είναι ντυμένα με τα καθημερινά τους ρούχα, τα τζην τους τα σκισμένα, τα χαϊμαλιά τους, ό,τι φοράνε τα παιδιά σήμερα. Και παίζουν ηρωικά, ούτε μία νότα δεν φεύγει. Χειροκροτήματα, περνάμε στο επόμενο κομμάτι, έναν (άγνωστό μου) Χορό ενός (αγνώστου μου) συνθέτη από το Μεξικό, ονόματι Αρτούρο Μάρκες. Τα Ινδιανάκια έχουν αλλάξει στο μεταξύ, έχουν φορέσει τη φόρμα της Εθνικής τους ομάδας, της Εθνικής Βενεζουέλας. Το κομμάτι είναι εξαιρετικό, με τη ρυθμική αγωγή που θα περίμενε κανείς από έναν χορό λατινοαμερικάνικο να ξεπροβάλλει καθώς η μουσική προχωρεί και τα παιδάκια παίζουν με ορμή.
Μπαίνουμε στο τελευταίο θέμα του χορού και καθώς η κάμερα απλώνει, συνειδητοποιείς ότι βλέπεις πάλι μια μεγάλη ορχήστρα, ίσως να μη φτάνει τα 200 άτομα των Μπολιβάρων, αλλά τα 150 τα ζυγώνει σίγουρα. Μα πώς παίζουν τόσο καλά, τόσα πολλά άτομα μαζί? Το κομμάτι κορυφώνεται και τα παιδάκια σείονται, τα δοξάρια δάσος ολόκληρο πηγαινοέρχονται σαν να τα δέρνει καταιγίδα κι όμως ούτε μισή νότα δεν ξεφεύγει ποτέ και να, φτάνουν τα τελευταία μέτρα και τα παιδάκια σηκώνονται όρθια και τελειώνουν το κομμάτι παίζοντας και χορεύοντας μαζί: http://www.youtube.com/watch?v=amSqQ5XNaGE

Το κατά κεφαλήν εισόδημα της Βενεζουέλας είναι το μισό από της χώρας των
σκατάδων, που επί πλέον έχει χρεωκοπήσει.