ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Χθες το βράδυ βγήκα με έναν κολλητό μου για μια μπύρα και το άτομο μου είπε ένα κορυφαίο ανέκδοτο και άκρως επίκαιρο. Σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας για να ξεκινήσει η εβδομάδα με λίγο γέλιο.
Ήταν μια φορά ένας Αμερικάνος, ένας Ιάπωνας, ένας Γερμανός και ένας Έλληνας σε ένα παγκόσμιο ιατρικό - επιστημονικό - κοινωνικό συνέδριο.
Ανεβαίνει πρώτος ο Αμερικάνος στο έδρανο και λέει: "Εμείς είχαμε έναν πολίτη χωρίς εγκέφαλο. Βρέθηκε ένας εγκέφαλος, κάναμε τη μεταμόσχευση και ο άνθρωπος τώρα είναι υγειέστατος και ψάχνει για δουλειά". Έγινε χαμός από τα χειροκροτήματα του ακροατηρίου.
Ο επόμενος που ανέβηκε στο έδρανο ήταν ο Γερμανός και λέει: "Εμείς είχαμε έναν πολίτη χωρίς καρδιά. Βρήκαμε μια καρδιά, του κάναμε μεταμόσχευση και ο άνθρωπος τώρα είναι μια χαρά και ψάχνει για δουλειά". Για άλλη μαι φορά το ακροατήριο ξέσπασε σε χειροκροτήματα.
Ο επόμενος που ανέβηκε στο έδρανο ήταν ο Ιάπωνας και ανακοινώνει: "Εμείς είχαμε έναν πολίτη χωρίς αρχίδια. Η ψυχολογία του είχε πέσει στα Τάρταρα και σκεφτόταν την αυτοκτονία. Πήραμε τα αρχίδια από έναν παππού μόλις πέθανε ο οποίος ήταν δωρητής οργάνων και τα κάναμε μεταμόσχευση στον πολίτη. Είναι μια χαρά, γαμάει αβέρτα και τώρα ψάχνει για δουλειά". Για τρίτη φορά το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα και ιαχές ενθουσιασμού.
Σηκώνεται τελευταίος ο Έλληνας και πάει στο έδρανο και λέει: "Εμείς είχαμε έναν χωρίς εγκέφαλο, χωρίς καρδιά και χωρίς αρχίδια, τον κάναμε πρωθυπουργό και τώρα όλοι μας ψάχνουμε για δουλειά".

ΤΟ ΝΕΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ MURPHY

ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑΚΙ

Καλή εβδομάδα σε όλους και σε όλες. Ας αρχίσουμε αυτήν την εβδομάδα με χαμόγελο και χιούμορ. Τι καλύτερο από ένα ανεκδοτάκι; Όσοι είναι πουριτανοί ή σοκάρονται εύκολα να μην το διαβάσουν.

"ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΙΝΔΙΑΝΟΥ"
Ημέρα 1η: Σήμερα χάθηκε η κόρη του αρχηγού. Μετά από αρκετή ώρα τη βρίκανε και για τιμωρία τη γάμησε όλο το χωριό.
Ημέρα 2η: Σήμερα χάθηκε ο γιος του αρχηγού. Μετά από αρκετές ώρες κατάφεραν να τον βρούνε. Για τιμωρία τον γάμησε όλο το χωριό.
Ημέρα 3η: Σήμερα χάθηκα στο δάσος. Φοβάμαι μήπως με βρούνε!!!

ΑΝΕΚΔΟΤΑΚΙ

Ένα πρωινό πήγαινε ένα παιδάκι συνοδευόμενο από τον πατέρα του στο σχολείο. Καθώς πλησίαζαν είδε το παιδάκι ένα άλογο το οποίο είχε στήση και η μαλαπέρδα έφτανε μέχρι το έδαφος. Τότε το παιδάκι δείχνοντας το παλαμάρι του αλόγου ρωτάει τον πατέρα του: - Μπαμπά τι είναι αυτό;
- Ε... χμ... εμ... αυτό παιδί μου είναι ένα "ότι κι ότι".
Την επόμενη μέρα το παιδάκι πήγαινε στο σχολείο συνοδευόμενο από τη μητέρα του αυτή τη φορά. Καθώς πλησίαζαν στο σχολείο το παιδάκι είδε πάλι το άλογο σε στήση. Τότε γυρνάει και δείχνοντας τη μαλαπέρδα του αλόγου λέει στη μητέρα του:
- Μαμά αυτό είπε ο μπαμπάς ότι είναι "ότι κι ότι". Τότε γυρνάει η μητέρα του παιδιού και απαντάει:
- Να πεις στον πατέρα σου ότι το δικό του είναι ότι κι ότι. Αυτό που δείχνεις είναι ότι πρέπει.

ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Ήταν μια φορά και έναν καιρό μέσα σε ένα αεροπλάνο ένας Αυστραλός, ένας Πέρσης, ένας Τούρκος και ένας Έλληνας. Περνάνε πάνω από την Αυστραλία και πετάγεται ο Αυστραλός: "Γεια σου Αυστραλία με τις τέλειες καπότες σου". Συνεχίζουνε το ταξίδι και περνάνε πάνω από την Περσία. Φωνάζει ο Πέρσης: "Γεια σου Περσία με τα ωραία χαλιά σου". Συνεχίζεται η πτήση και περνάνε πάνω από την Τουρκία. Πετάγεται ο Τούρκος και φωνάζει: "Γεια σου Τουρκία με τις ωραίες χανούμισες σου". Συνεχίζεται η πτήση και το αεροπλάνο βρίσκεται πάνω από το Αιγαίο. Βλέπει ο Έλληνας τους ψαράδες στο Αιγαίο και φωνάζει: "Γεια σας Έλληνες ψαράδες που γαμάτε Τουρκαλάδες πάνω σε χαλιά Περσίας με καπότες Αυστραλίας".

ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Ήταν μια φορά ένας άγγλος, ένας γερμανός και ένας έλληνας. Ήταν και οι τρεις χαρούμενοι γιατί ήταν μέσα σ'ενα αεροπλάνο και πήγαιναν ταξίδι αναψυχής μέχρι που πάνω από την Αφρική το αεροπλάνο έχανε ύψος και οι τρεις επιβάτες για να μη σκοτωθούνε έβαλαν τα αλεξίπτωτα τους και πήδηξαν.
Για κακή τους τύχη τους έπιασε μια φυλή μαύρων, οι Μάο Μάο. Πηγαίνουν οι ιθαγενείς τους τρεις αιχμαλώτους στο μάγο της φυλής και αυτός τους ανακοίνωσε ότι για να ζήσουν έπρεπε να περάσουν από τρεις δοκιμασίες. Αν τις περνούσαν επιτυχώς θα τους έδινε ότι ήθελαν και θα τους άφηνε ελεύθερους.
Τους πήγαν στον τόπο των δοκιμασιών όπου οι τρεις αιχμάλωτοι αντίκρυσαν τρεις σκηνές. Τότε γυρνάει ο μάγος και τους λέει: "Στην πρώτη σκηνή έχουμε βάλει σαράντα κιλά κρασί και πρέπει να το πιείτε όλο. Εφόσον ολοκληρώσετε αυτή τη δοκιμασία επιτυχώς θα μπείτε στη δεύτερη σκηνή όπου υπάρχει μια πολύ άγρια αρκούδα. Θέλω να μου φέρετε τα δόντια της. Αν πετύχετε και σ'αυτή τη δοκιμασία θα μπείτε στην τρίτη σκηνή όπου έχουμε μια πουτάνα αχόρταγη. Η λέξη νυμφομανής είναι λίγο. Πρέπει να την ικανοποιήσετε σεξουαλικά. Αν περάσετε επιτυχώς και αυτή τη δοκιμασία θα σας κάνω πλούσια δώρα και θα σας αφήσω ελεύθερους. Αν όχι θα σας πάρω το κεφάλι. Σε κάθε δοκιμασία θα λαμβάνει μέρος ένας - ένας."
Μπαίνει πρώτα ο Γερμανός στη σκηνή με το κρασί. Μετά από ώρα βγήκε έξω αλλά δεν κατάφερε να πιει όλο το κρασί. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να του πάρουν το κεφάλι οι ιθαγενείς.
Ο δεύτερος που άρχισε να περνάει τις δοκιμασίες ήταν ο άγγλος. Μπαίνει στην πρώτη σκηνή και καταφέρνει να πιει και τα σαράντα κιλά κρασί. Μπαίνει στη δεύτερη σκηνή όπου ήταν η αρκούδα αλλά δεν τα κατάφερε. Τον έφαγε η αρκούδα.
Τελευταίος έμεινε ο έλληνας. Μπαίνει στην πρώτη σκηνή και πίνει όλο το κρασί. Βγαίνει και ήταν λάσπη από το μεθύσι. Μπαίνει στη δεύτερη σκηνή. Εκεί ακούστηκαν διάφορες κραυγές για αρκετή ώρα. Τελικά βγαίνει καταματωμένος από τη δεύτερη σκηνή και λέει: "Τώρα φέρτε μου την πουτάνα να της βγάλω τα δόντια!"

Ο ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ

Σε μια νεόχτιστη πολυκατοικία ένας οικοδόμος αγόρασε ένα διαμέρισμα και την ίδια μέρα το ακριβώς επάνω διαμέρισμα το αγόρασε ένας πιανίστας. Το βράδυ έγειρε να κοιμηθεί ο οικοδόμος ψόφιος από την κούραση και μόλις άρχισε να κοιμάται πετάγεται από το κρεββάτι του γιατί τον ξύπνησε ο πιανίστας του επάνω διαμερίσματος παίζοντας πιάνο. "Α, δε γίνεται αυτό θα πάω να του μιλήσω", σκέφτηκε ο οικοδόμος. Πάει στον επάνω όροφο και χτυπάει την πόρτα του πιανίστα. Ανοίγει την πόρτα ο τελευταίος και του λέει ο οικοδόμος:
- Ρε φίλε έλεος! Δουλεύω στην οικοδομή από τα άγρια χαράματα και μόλις έπεσα να κοιμηθώ εσύ άρχισες να παίζεις πιάνο. Είναι μεσάνυχτα.
- Έχεις δίκιο φίλε μου. Είναι η τελευταία πρόβα. Κάνε υπομονή αύριο δίνω εξετάσεις και τέλος.
- Ας είναι.
Την άλλη μέρα γυρνάει κατάκοπος στο σπίτι του από τη δουλειά ο οικοδόμος και κατά τα μεσάνυχτα έπεσε να κοιμηθεί. Μόλις άρχισε να λαγοκοιμάται πετάχτηκε από το κρεββάτι του εξαιτίας του πιανίστα που άρχισε να παίζει πιάνο. Μέσα στη φούρκα πάει ο οικοδόμος πάλι στον επάνω όροφο, χτυπάει το κουδούνι και ανοίγει ο πιανίστας.
- Ρε φίλε με δουλεύεις; Χθες είπες ότι θα ήταν η τελευταία πρόβα.
- Έχεις δίκιο φίλε μου, χίλια συγνώμη. Ξέρεις αναβλήθηκαν οι εξετάσεις για αύριο. Κάνε κουράγιο. Τελευταία πρόβα κάνω και τέλος, στο υπόσχομαι.
- Ας είναι.
Την τρίτη μέρα πάλι ο οικοδόμος γυρνάει στο σπίτι του κουρασμένος του θανατά και έπεσε ξερός για να κοιμηθεί. Μετά από λίγο ξυπνάει επειδή ο πιανίστας πάλι έπαιζε πιάνο. Μέσα στην τσατίλα πάει πάνω για να στήσει τρικούβερτο καυγά. Με το που ανοίγει την πόρτα ο πιανίστας τον περιλαβαίνει στα μπινελίκια.
- Ρε παλιομαλάκα με δουλεύεις; Έχω γίνει πτώμα και εσύ είσαι αναίσθητος. Κάθε βράδυ κάνεις το ίδιο. Θέλεις να σε πλακώσω;
- Ότι και να πείτε κύριε έχετε δίκιο. Σας ζητώ χίλιες φορές συγνώμη. Αύριο όντως δίνω εξετάσεις και τέλος. Σας παρακαλώ κάντε υπομονή και από αύριο θα είναι σαν να μην υπάρχω. Επιτρέψτε μου να κάνω την τελευταία μου πρόβα.
- Τελευταία φορά που σου τη χαρίζω.
Πέρασε μια εβδομάδα αλλά ο πιανίστας δεν έβαλε μυαλό. Κάθε βράδυ γύρω στα μεσάνυχτα, την ώρα που έπεφτε ο οικοδόμος για ύπνο, έπαιζε πιάνο. Ο οικοδόμος όμως δεν ξαναπήγε να του κάνει παρατήρηση. Αυτό κίνησε την περιέργεια του πιανίστα και αποφάσισε αν δεν πήγαινε για να του κάνει παρατήρηση ο οικοδόμος για άλλο ένα βράδυ να κατέβει στο σπίτι του τελευταίου να δει τι συμβαίνει. Όντως ξεκινάει να παίζει γύρω στα μεσάνυχτα αλλά ο οικοδόμος άφαντος και πάλι. Παρατάει το πιάνο του και κατεβαίνει στο διαμέρισμα του οικοδόμου. Εκεί βλέπει την πόρτα μισάνοιχτη. Χτυπάει αλλά δεν εμφανίστηκε κανένας. Αποφασίζει να μπει μέσα στο διαμέρισμα. Μπαίνει και βλέπει ότι όλα είναι εντάξει αλλά δε φαινόταν κανείς. Εκεί που άρχισε να ανησυχεί άκουσε ένα θόρυβο. Προχώρησε κατά το μέρος που άκουσε το θόρυβο και βρέθηκε μπροστά στην πόρτα της τουαλέτας. Την ανοίγει και έκπληκτος βλέπει τον οικοδόμο να αυνανίζεται μανιωδώς. Τότε ρωτάει ο πιανίστας:
- Ρε φίλε τι κάνεις εδώ;
- Κάνω την τελευταία πρόβα. Μετά θα έρθω να σε γαμήσω.

ΔΕ ΓΚΡΙΚ ΚΑΜΑΚΙ

Υπάρχουν κάποιοι τύποι εντελώς γραφικοί θα έλεγα. Όχι με την κακή έννοια, απλά έχουν μείνει πίσω κάτι δεκαετίες. Είναι ένα είδος κάγκουρα. Πως ξεχωρίζουν; Στις παραλίες προσπαθούν να επιδοθούν στο γκρικ καμάκι. Έχουν χαίτη (όχι απαραιτήτως), από μακριά φαίνεται ότι έχουν μια προβιά πάνω τους αλλά με το που πλησιάζεις βλέπεις ότι είναι το δασύτριχο στήθος που εκπέμπει ανδρίλα μεγατόνων. Τα αξεσουάρ είναι απαραίτητα. Χρυσές αλυσίδες στα χέρια και στο λαιμό και χρυσά δαχτυλίδια με χοντροκομμένες κοτρώνες πάνω τους. Τα νύχια από τα μικρά δάχτυλα πρέπει να είναι μεγάλα για να μπορούν να εισχωρούνε στις οπές της μύτης και των αυτιών.
Το dress code είναι βερμούδα με καφέ στρατιωτική σαγιονάρα και γυαλί περιπτερέϊμπαν ή αλμπάνικα όπτικαλ. Στο χέρι δυο πακέτα Μαλίμπορο και δυο κινητά και βάδισμα βαρύ (σαν να έσκαβε πέντε μέρες συνεχόμενες).
Το μεγάλο γέλιο πέφτει όταν ανοίγει ο στόμας για να μιλήσει αγγλικά (μιλάμε για Οξφορδιανά) για να χτυπήσει ξένες τουρίστριες: "Ντου για λάικ δε Γκρις ματμαζέλ;", "Χάλοου μπέημπι, μι Νώντας, γιου;", "Χάου ντου γιου ντου μανάρα μου", "Ντου γιου γουόντ τάτσι μίτσι χότσι;". Θα μπορούσα να γράφω όλη μέρα αυτά που έχω ακούσει κατά καιρούς.
Σίγουρα τα συγκεκριμμένα καμμάκια που αναφέρω δίνουν μια ξεχωριστή καλοκαιρινή νότα στις παραλίες και αν τύχει να είστε κοντά σε ένα γκρικ καμμάκι τύπου 1980 κλείστε τα μάτια και απολαύστε τα μαργαριτάρια που θα ξεστομίζει στην αλλοδαπή τουρίστρια.

ΑΣ ΕΥΘΥΜΗΣΟΥΜΕ ΛΙΓΑΚΙ

Θέλω να σας ευχηθώ καλό Σαββατοκύριακο και να σήμερα να μη γκρινιάξω. Γι' αυτό αντί για κανονικό post σας παραθέτω ένα ανέκδοτο.

Ήταν μια φορά κάποιος που πήγε ταξίδι αναψυχής στη Νέα Υόρκη. Ο εν λόγω κύριος ήταν μπουρδελιάρης και ήθελε να πάει και σε ένα μπουρδέλο της μεγαλούπολης. Έτσι την πρώτη μέρα μπαίνει σε ένα ταξί και λέει στον οδηγό: "Θέλω να με πας σε ένα high class μπουρδέλο".
"Έγινε", απαντάει ο ταξιτζής. Μετά από είκοσι λεπτά διαδρομής φτάνουν στην είσοδο ενός ουρανοξύστη. "Φτάσαμε. Εδώ θα βρεις ότι θέλεις. Ότι πιο τρελλό μπορείς να φανταστείς θα το πραγματοποιήσεις εδώ πέρα", είπε ο ταξιτζής. Βγαίνει ο πελάτης απότο ταξί εφόσον ευχαρίστησε και πλήρωσε και μπαίνει μέσα στον ουρανοξύστη - μπουρδέλο. Μόλις μπήκε στη ρεσεψιόν τα έχασε από την πολύ χλιδή. Πάει στη ρεσεψιόν και λέει σε μια γυναίκα που ήταν εκεί: "Θέλω να με στείλετε σε μια γυναίκα που να κάνει το καλύτερο τσιμπούκι στον κόσμο". "Μάλιστα κύριε. Θα πάτε στον εικοστό όροφο στο σαράντα δωμάτιο", του απαντάει αυτή. Μπαίνει αυτός στο ασανσέρ και φτάνει στο δωμάτιο. Με το που μπαίνει μέσα βλέπει μια θεογκόμενα. "Θέλω να μου κάνεις ένα καλό τσιμπούκι. Μπορείς;", της λέει. Η τύπισσα του λέει να πλησιάσει στο παράθυρο να του δείξει κάτι. "Τη βλέπεις αυτήν την Porsche κάτω που είναι παρκαρισμένη; Δικιά μου είναι. Με το στόμα μου την απόκτησα", του λέει. Όντως η πίπα που του έκανε τον άφησε άναυδο.
Την άλλη μέρα πάει ο τουρίστας στο ίδιο μπουρδέλο και λέει στη γυναίκα που είναι στη ρεσεψιόν: "Σήμερα θέλω να με στείλεις σε μια που να κάνει το καλύτερο γαμίσι από κώλο". Τότε αυτή τον στέλνει πάλι στην ίδια πουτάνα. Όταν την αντικρύζει αυτός της λέει: "θέλω να σε πάρω από πίσω και να μου μείνει αξέχαστο. Μπορείς;" Του λέει τότε η πουτάνα να πλησιάσει στο παράθυρο και του λέει: "Βλέπεις εκείνο τον ουρανοξύστη απέναντι; Δικός μου είναι. Με τον κώλο μου τον έκανα". Όντως κάνει τη δουλειά του ο τυπάς και μένει υπερευχαριστημένος.
Την τρίτη μέρα είχε σκοπό να πάει στην ίδια γκόμενα για ένα κανονικό γαμησάκι. Μπαίνει στο δωμάτιο και της λέει: " Σήμερα θέλω να ρίξω ένα παραδοσιακό, να σε πάρω από μπροστά αλλά να μου μείνει αξέχαστο. Μπορείς;" Του λέει τότε η πουτάνα να πλησιάσει στο παράθυρο και του δείχνει τη Νέα Υόρκη: "Βλέπεις αυτήν την πόλη; Αν είχα μουνί δικιά μου θα ήτανε".

ΤΟ ΙΝΔΙΑΝΑΚΙ: ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Τις περισσότερες φορές που ανεβάζω κάποιο post ασχολούμαι με θέματα όχι και τόσο ευχάριστα, επειδή η ελληνική πραγματικότητα απαρτίζεται από μια πληθώρα προβλημάτων. Τη νύφη την πληρώνει ο λαουτζίκος πάντα και ποτέ οι υπαίτιοι. Είναι φαίνεται η μοίρα μας να μας σοδομίζουν.
Σήμερα δε θα σας μαυρίσω την ψυχή. Θα σας ευχηθώ καλό Σαββατόβραδο με ένα ανέκδοτο.


Ήταν μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα ινδιανάκι που το έλεγαν: ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΕΤΡΑΔΑΚΙ ΠΟΥ ΚΥΛΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΑΧΟ ΚΑΙ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ. Μια μέρα πάει στον πατέρα του και του λέει με παράπονο:
- Πατέρα δε μου αρέσει το όνομα μου, θέλω να το αλλάξω.
- Γιατί αγόρι μου; Ρώτησε ο πατέρας του ταραγμένος.
- Δε μ' αρέσει.
- Μα γιατί;
- Όλα τα παιδιά με κοροϊδεύουν στο σχολείο.
- Μα αγόρι μου και ο ένδοξος παππούς σου είχε παρόμοιο όνομα.
- Θέλω να τ' αλλάξω.
Ύστερα από πολύωρη προσπάθεια, είδε και απόειδε ο κακομοίρης ινδιάνος να πείσει τον γιο του που ήταν ανένδοτος και τελικά λύγισε και ρώτησε το γιο του:
- Και εφόσον αλλάξεις το όνομα σου πως θέλεις να σε φωνάζουμε αγόρι μου;
Και απαντάει το ινδιανάκι:
- ΠΛΙΤΣ!

Καλό Σαββατόβραδο σε όλους σας!