SUMMER IN THE CITY

..."Άδεια η πόλη, που πήγαν όλοι;"... που λέει και το γνωστό άσμα του Βασίλη Παπακωσταντίνου. Και η πόλη θα αδειάσει ακόμη περισσότερο με αποκορύφωμα τον δεκαπενταύγουστο. Το θέμα είναι ότι πολλοί από τους φευγάτους την έκαναν με ελαφρά για διακοπές σε κάποια παραλία με διακοποδάνειο.
Από τη μια τους δικαιολογώ γιατί έχουν μπαϊλντίσει στην πόλη και όλοι χρειάζονται δέκα μέρες ξεγνοιασιάς. Από την άλλη οι αυξήσεις των επιτοκίων από τις τράπεζες σε διάφορα είδη δανείων θα προσγειώσουν τους δανειολήπτες μάλλον ανώμαλα.
Υπάρχουν και αυτοί που κάθονται στις πόλεις και δεν το κουνάνε ρούπι. Όχι ηθελημένα, απλά δεν υπάρχει σάλιο. Να ζεις στην Ελλάδα και να μην μπορείς να κάνεις μια βουτιά σε μια κοντινή παραλία είναι γερό καψόνι. Πόσο μάλλον όταν βλέπεις διάφορα εγγλεζάκια να έρχονται στα νησιά με πακέτα που έχουν πραγματικά ξεφτυλισμένες τιμές και κάνουν τις χίλιες δυο μαλακίες.
Τι να κάνεις... Η μόνη παρηγοριά είναι η συντροφιά της τηλεόρασης (λέμε και κανένα αστείο για να περνάει η ώρα) η οποία συνοδεύεται με καρπουζάκι.

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Αν και έλληνας είμαι από το εξωτερικό. Γεννήθηκα στη Σουηδία. Τώρα μένω στην Ελλάδα. Θα μου πείτε ότι δε σας νοιάζει και καλά κάνετε. Απλά ψάχνω τρόπο να κάνω ένα πρόλογο για κάποιους άλλους έλληνες οι οποίοι είναι ουκ ολίγοι. Μιλάω για τους ομογενείς που βρίσκονται σε όλα τα σημεία του πλανήτη.
Πάρα πολλοί ομογενείς επισκέφτονται την Ελλάδα κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Υπάρχουν πολλοί που την ελληνικότητα τους τη θυμίζει μόνο το αλλοιωμένο επίθετο τους. Είναι πολλοί που με το πέρασμα των χρόνων και των γενεών δε νιώθουν έλληνες ούτε στο ελάχιστο (προσωπικά δεν το βρίσκω κακό αλλά φυσικό επακόλουθο). Υπάρχουν και πολλοί όμως που μπορεί να μην έχουν στενή επαφή με την Ελλάδα αλλά είναι πιο έλληνες και από τους κατοίκους αυτής της χώρας.
Είναι πάρα πολλοί που πρόκοψαν στο εξωτερικό και πλούτισαν και προσφέρουν στην Ελλάδα με όποιο τρόπο μπορούνε. Υπάρχει βέβαια και η αντίθετη πλευρά στην οποία ανήκουν ομογενείς που όχι μόνο δεν τους καίγεται καρφάκι αλλά έχουν κάνει και κακό στη χώρα.
Οι ομογενείς πολλές φορές αντιμετωπίζονται στην Ελλάδα ως ξένοι και στις χώρες που ζούνε ως έλληνες. Πολλές φορές, κυρίως το καλοκαίρι, όταν έρχονται ομογενείς για τουρισμό γδέρνονται στην κυριολεξία από τα ξενοδοχεία που διαμένουν, κάποιους οδηγούς ταξί, από εστιατόρια και άλλους ντόπιους με αποτέλεσμα να έχουνε τις χειρότερες εντυπώσεις. Γιατί; Επειδή αρκετοί ντόπιοι τους βλέπουνε σαν δίποδα εκατοστάευρα.
Πολλές φορές η ομογένεια δεν έχει την υποστήριξη της πολιτείας ούτε για τα απαραίτητα, π.χ. σχολικά βιβλία. Θα μου πεις ότι εδώ ο ντόπιος δεν έχει την υποστήριξη της πολιτείας τους ξένους θα κοιτάμε τώρα; Και όμως. Δεν είναι ξένοι.
Να μην ξεχνάμε ότι οι περισσότεροι έλληνες ζούνε εκτός Ελλάδας και καλό θα ήτανε να έχουν στενότερες σχέσεις με την πατρίδα. Μια αρχή είναι να μην τους αντιμετωπίζουμε μόνο σαν τουρίστες και σαν ξένους.

ΔΕ ΓΚΡΙΚ ΚΑΜΑΚΙ

Υπάρχουν κάποιοι τύποι εντελώς γραφικοί θα έλεγα. Όχι με την κακή έννοια, απλά έχουν μείνει πίσω κάτι δεκαετίες. Είναι ένα είδος κάγκουρα. Πως ξεχωρίζουν; Στις παραλίες προσπαθούν να επιδοθούν στο γκρικ καμάκι. Έχουν χαίτη (όχι απαραιτήτως), από μακριά φαίνεται ότι έχουν μια προβιά πάνω τους αλλά με το που πλησιάζεις βλέπεις ότι είναι το δασύτριχο στήθος που εκπέμπει ανδρίλα μεγατόνων. Τα αξεσουάρ είναι απαραίτητα. Χρυσές αλυσίδες στα χέρια και στο λαιμό και χρυσά δαχτυλίδια με χοντροκομμένες κοτρώνες πάνω τους. Τα νύχια από τα μικρά δάχτυλα πρέπει να είναι μεγάλα για να μπορούν να εισχωρούνε στις οπές της μύτης και των αυτιών.
Το dress code είναι βερμούδα με καφέ στρατιωτική σαγιονάρα και γυαλί περιπτερέϊμπαν ή αλμπάνικα όπτικαλ. Στο χέρι δυο πακέτα Μαλίμπορο και δυο κινητά και βάδισμα βαρύ (σαν να έσκαβε πέντε μέρες συνεχόμενες).
Το μεγάλο γέλιο πέφτει όταν ανοίγει ο στόμας για να μιλήσει αγγλικά (μιλάμε για Οξφορδιανά) για να χτυπήσει ξένες τουρίστριες: "Ντου για λάικ δε Γκρις ματμαζέλ;", "Χάλοου μπέημπι, μι Νώντας, γιου;", "Χάου ντου γιου ντου μανάρα μου", "Ντου γιου γουόντ τάτσι μίτσι χότσι;". Θα μπορούσα να γράφω όλη μέρα αυτά που έχω ακούσει κατά καιρούς.
Σίγουρα τα συγκεκριμμένα καμμάκια που αναφέρω δίνουν μια ξεχωριστή καλοκαιρινή νότα στις παραλίες και αν τύχει να είστε κοντά σε ένα γκρικ καμμάκι τύπου 1980 κλείστε τα μάτια και απολαύστε τα μαργαριτάρια που θα ξεστομίζει στην αλλοδαπή τουρίστρια.

ΠΟΣΟ ΑΚΡΙΒΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ;

Θα ήθελα να ξέρω το λόγο που εμείς οι έλληνες πληρώνουμε χρυσάφι για τις διακοπές μας (όσοι καταφέρουν να πάνε) για να επισκευτούμε ένα μέρος της χώρας μας (νησί, Χαλκιδική κλπ.) ενώ από το εξωτερικό διοργανώνονται εκδρομές στα νησιά και στη Χαλκιδική σε πραγματικά ξεφτίλα τιμές. Οι τιμές συμπεριλαμβάνουν αεροπορικά εισιτήρια, ξενοδοχείο, ξεναγό, πρωινό ή ημιδιατροφή και μεταφορά από το αεροδρόμιο στον τόπο προορισμού και το αντίθετο.
Αυτά που λέω τα γνωρίζω από πρώτο χέρι και δεν γράφω λόγια του αέρα. Μήπως πολλοί ξενοδόχοι κοιτάζουν να τ' αρπάξουν από τους έλληνες γιατί ως λαός είμαστε ανοιχτοχέρηδες με το παραπάνω και χαλαλίζουμε χρήματα ακόμα και όταν δεν είναι πραγματικά δικά μας; (βλέπε διακοποδάνειο).
Βασικές προϋπόθεσεις για να κάνει κάποιος διακοπές είναι ο χρόνος που μπορεί να διαθέσει και το χρήμα που μπορεί να διαθέσει. Υπάρχει και ο εναλλακτικός τουρισμός ο οποίος δυστυχώς στη χώρα μας δεν είναι τόσο διαδεδομένος.
Με λίγο παραπάνω ψάξιμο στο internet μπορεί κανείς βρει ενδιαφέροντα πακέτα διακοπών τα οποία είναι και οικονομικά.
Σίγουρα ως έλληνες έχουμε συσχετίσει τις διακοπές και μάλιστα τις καλοκαιρινές με τη θάλασσα. Οι περισσότεροι κάτοικοι αυτής της χώρας έχουν μια παραλία για τις κοντινές ημερήσιες και ολιγοήμερες αποδράσεις. Υπάρχουν και οι διακοπές στο εξωτερικό. Στο internet μπορεί κανείς να βρει πακέτα διακοπών ή αεροπορικά εισιτήρια με ελλάχιστα χρήματα για άλλες χώρες. Δεν είναι κακή ιδέα να γνωρίσουμε άλλες κουλτούρες και άλλους πολιτισμούς αλλά είπαμε: για τους έλληνες διακοπές σημαίνουν καλοκαίρι στη θάλασσα.
Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας;