ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Την Κυριακή που μας πέρασε πήγαμε στη θάλασσα για να δείξουμε και στους επισκέπτες μας πως είναι τα ελληνικά κύματα. Ένιωθα περηφάνια γιατί η θάλασσα και ο ήλιος είναι από τα λίγα πράγματα που έμειναν στην Ελλάδα και δε μετανάστευσαν σε κάποια άλλη για καλύτερο μέλλον. Βέβαια μετά καταντράπηκα και δεν ήξερα που να κρυφτώ.
Η μέρα ήταν ζεστή και ο ουρανός καταγάλανος. Έτσι ξεκινήσαμε με μεγάλη όρεξη για την παραλία. Θα κάναμε το πρώτο μας μπάνιο για φέτος. Ένα από τα λίγα που προβλέπονται. Όταν φτάσαμε γινόταν ο χαμός. Στην αρχή πήραμε ψάθες, ομπρέλες, ρακέτες και είπαμε να μην πάμε σε κάποια οργανωμένη παραλία γιατί θα μας έπιαναν τον κώλο. Από το σκουπιδαριό που βρήκαμε όμως αηδιάσαμε και έτσι πήγαμε τελικά σε οργανωμένη.
Η κωλοφαρδία μας ήταν μεγάλη. Με το που φτάσαμε βρήκαμε κατευθείαν ξαπλώστρες. Μιλάμε για δώδεκα η ώρα το μεσημέρι που ο ήλιος είναι ντάλα και στις παραλίες γίνεται το αδιαχώρητο. Κλασικά έπρεπε να παραγγείλουμε, να μας τσιβικώσουνε για να έχουμε δικαίωμα στις ξαπλώστρες. Τεσπα! Η μουσική βαρούσε πιο δυνατά απ' ότι βαράνε τα βράδια τα night clubs. Αποτέλεσμα; Να μη μπορούμε να σταυρώσουμε κουβέντα. Η συνεννόηση γινόταν με νοήματα. Εφόσον αρνηθήκαμε σε καμιά τριανταριά μετανάστες από Αφρική, Πακιστάν και Μπαγκλαντές τις προσφορές τους ξαπλώσαμε για ηλιοθεραπεία. Αμ δε!
Μια μεγάλη σκιά απλώθηκε πάνω μας. Γυρίζω το κεφάλι και βλέπω έναν τύπο με τρία στομάχια (δεν εξηγείται αλλιώς το μέγεθος). Όρθιος ατένιζε το πέλαγος και μετά είδα ότι ήταν με παρέα που απαρτιζόταν από άτομα των ίδιων κυβικών. Ο κύριος και η παρέα του ήταν κάγκουρες. Ξέρετε αυτό το είδος των δίποδων που κάνουν τα πάντα για να τραβήξουν την προσοχή των πάντων. Ο συγκεκριμένος ήταν ο αρχηγός της παρέας. Μιλούσε πολύ δυνατά για να καταλάβουμε όλοι οι υπόλοιποι ότι ήταν παρών. Μετά έκατσε και παρήγγειλε ένα Gordon 's space. Με δυο κατεβασιές το άδειασε το μουκάλι. Τον ακούω να φωνάζει στο σερβιτόρο: "Μάστορα πιάσε άλλες δύο τέτοιες γκαζόζες λεμόνι και να είναι μπούζι". Oh my God! Του φέρνει ο σερβιτόρος και το μοσχάρι τις ήπιε μέσα σε ένα λεπτό. Μετά σηκώθηκε όρθιος και ρεύτηκε τόσο δυνατά που σηκώθηκε ωστικό κύμα. Δίπλα του μια φακλάνα τεραστίων διαστάσεων χαζογελούσε και έλεγε: "Αχ τι γλυκούλι που είναι το μικρό μου". Μικρό; Το παιδοβούβαλο; Χαριτωμένο το ρέψιμο των 15 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ;
Έκανε και άλλες τέτοιες χαριτωμενιές ο κάγκουρας. Δε χρειάζεται να τις αναλύσω. Αυτό που με εξόργισε είναι ότι παντού υπήρχαν κάδοι για σκουπίδια και το ζώον πετούσε στην παραλία τα σκουπίδια του ή τα παραέχωνε στην άμμο και όταν κάποιος από την παρέα του του είπε να μην κάνει σκουπίδια το παιδοβούβαλο είπε: "Έλα μωρέ, από 'μένα θα λερωθεί η παραλία; Και οι σερβιτόροι θα κωλοβαράνε; Τζάμπα τους πληρώνει το αφεντικό τους; Θα καθαρίσουν αυτοί". Οι συγγενείς από το εξωτερικό που φιλοξενούσα με ρωτούσαν για τα σκουπίδια, τη δυνατή μουσική και τη στάση των ανθρώπων και δεν ήξερα πως να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα.
Μπροστά μας ήταν μια άλλη παρέα. Ζευγάρια. Εγώ συμφωνώ με τη μόδα όταν πηγαίνει σε κάποιον. Τι να το κάνω όταν η τύπισσα είναι ογδόντα κιλά και μου μοστράρει την κωλάρα της με το στριγκάκι που πάθαινε ασφυξία ανάμεσα στα κωλομάγουλα της! Το χειρότερο ήταν ότι κάθε τρεις και λίγο έσκυβε και τούρλωνε τον πατσά της. Μα γιατί; Για να τη λιμπιστούμε; Είχαμε και μικρό παιδί μαζί μας. Κάποια στιγμή σηκώνεται ένας από την παρέα και φωνάζει για να τον ακούσουν όλοι: "Μπαίνω λίγο μέσα στη θάλασσα να κατουρήσω και έρχομαι. Περιμένετε με να παραγγείλουμε όλοι μαζί". Ρε φίλε οι τουαλέτες είναι στα είκοσι μέτρα, τόσο ακράτεια έχεις; Μετά από λίγο έσφαξαν και ένα τεράστιο καρπούζι για να κατουρήσουνε περισσότερο μέσα στη θάλασσα. Περιττό να σας πω ότι με τα σκουπίδια τους φρόντισαν να στολίσουν την παραλία.
Τέτοιες παρόμοιες καταστάσεις είδα δεκάδες σε μια μέρα. Ευτυχώς οι φιλοξενούμενοι μου δεν γνωρίζουν ελληνικά. Το σίγουρο είναι ένα. Αν θέλουμε να πάμε προς το καλύτερο σε αυτή τη χώρα πρέπει να αλλάξουμε και μια καλή αρχή είναι να κάνουμε αλλαγές στις συνήθειες μας, στον τρόπο σκέψης μας και στους εαυτούς μας. Να μην τα περιμένουμε όλα από τους άλλους.
Υ.Γ.: Στις 19:00 απόψε μη χάσετε τη live ραδιοφωνική εκπομπή (hackaday 's live show) από το hackaday 's web radio.

ΓΚΑΝΤΕΜΗΣ ΑΠΟ ΚΟΥΝΙΑ

Φέτος το καλοκαίρι δε με θέλει... Δεν ξέρω πως αλλά μέχρι στιγμής κατάφερα να πάω μια φορά μόνο στη θάλασσα και να κάνω ένα μπάνιο και αυτό από κωλοφαρδία γιατί ξεκίνησα με βροχή και όταν έφτασα στον προορισμό μου σταμάτησε μέχρι το μεσημέρι. Τις υπόλοιπες Κυριακές ή έβρεχε ή δούλευα ή είχα κοινωνικές υποχρεώσεις όπως βαφτίσια και γάμοι (και ήταν και πολλές αυτές οι υποχρεώσεις ρε γαμώτο!). Μιλάμε για μεγάλη γκαντεμιά.
Όπως έλεγα οι κοινωνικές υποχρεώσεις ήταν αρκετές για να μην πάω σε μια κοντινή παραλία και να παριστάνω το φύλακα της τσιμεντούπολης. Τη μια εβδομάδα βαφτίσια ενός ανηψιού μου, μετά ο γάμος ενός γνωστού, μετά ξανά βαφτίσια της θυγατέρας ενός κολλητού από το στρατό, μετά πάλι βαφτίσια της δεύτερης θυγατέρας ενός άλλου κολλητού από τότε που πηγαίναμε στα νήπια. Και να θες να μην πας δεν μπορείς. Σα να συνεννοήθηκαν μεταξύ τους να με αναγκάσουν να μείνω στην πόλη. Βέβαια υπάρχουν και μερικοί που προτιμάνε να μην ήσουν εκεί για να έχουν λιγότερα έξοδα όσον αφορά το τραπέζωμα και σε κάλεσαν μόνο για λόγους ευγενείας (προσωπικά όποτε μπορώ να ξεφύγω από τις δεξιώσεις το κάνω).
Δεν είναι αυτό μόνο... Εμφανίζεσαι στην εκκλησία και βλέπεις γνωστούς και συγγενείς που έχεις να τους δεις το λιγότερο μια δεκαετία και δεν υπάρχουν ούτε οι τυπικές σχέσεις και ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι είσαι ανηψιός, ξάδελφος, συμμαθητής κ.ο.κ. Και να οι τσιμπιές στο μάγουλο από τις θείτσες που κοιτάζουν να σου δώσουν συμβουλές και να λένε πόσο μεγάλωσες και να οι ψευτοκαρπαζιές από τους θείτσους και να σου λένε τα κατορθώματα των παιδιών τους με ένα ψεύτικο χαμόγελο με μπόλικες σάλτσες για να σε κάνουν να αισθανθείς μηδαμινός (άσχετα που μετά από κάποιο καιρό ανακαλύπτεις ότι το 99.9% είναι δράκοι). Άλλες κυράτσες που σε ξέρουν μόνο εξ' όψεως αρχίζουν και λένε κουτσομπολιά για 'σένα (τα περισσότερα είναι μούφες) και μόνο όταν τις κοιτάξεις το βουλώνουν και σου χαρίζουν το χαμόγελο της Crest με το χρυσό δόντι που βρίσκεται στην πρόσοψη της οδοντοστοιχίας τους να λαμποκοπάει στο φως του ήλιου και να κουνάνε την κεφάλα τους για να σε χαιρετήσουν. Άι σιχτίρ κλώσσες!
Όλα αυτά με ανάγκασαν από σήμερα να κατεβάσω ρολλά σε όλες αυτές τις μαζώξεις και από 'δω και πέρα να μη χάνω καμιά ευκαιρία για βουτιές και μαγκάλια. Τα ρολλά θα τα ξανανεβάσω στα τέλη του Σεπτέμβρη.

Ο ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΡΒΕΛΙΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ

Καλημέρα και καλό Σου - Κου σε όλους και σε όλες. Είπα να σας ευχηθώ για καλό Σαββατοκύριακο λίγο πριν φύγω για τη δουλειά. Καλές βουτιές να κάνετε και πιείτε και ένα ουζάκι στην υγειά αυτών που ακόμα δεν κατάφεραν να πάνε για την πρώτη τους βουτιά.
Ένας απ' αυτούς που δεν αξιώθηκαν ακόμα να κάνουν το πρώτο τους μπάνιο στη θάλασσα και δεν πρόκειται ούτε αύριο (λόγω δουλείας... εχμ... δουλειάς εννοούσα) είμαι και 'γω.
Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε όλους όσους αναγκάζονται αυτές τις καυτές μέρες να παραμείνουν στις πόλεις για διάφορους λόγους. Βρήκα κάποιες φωτογραφίες στη Google. Απολαύστε και ονειρευτείτε. Κάποτε θα γυρίσει ο τροχός... Που θα πάει!

ΧΑΘΗΚΕ Η ΜΠΑΛΑ ΟΕΟ!!!

Ακριβώς μια εβδομάδα μετά τη δημοσίευση της τελευταίας ανάρτησης βρήκα επιτέλους χρόνο για άλλο ένα post. Βλέπετε οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις αυξάνονται το καλοκαίρι κατακόρυφα με αποτέλεσμα να χάνεται η μπάλα, το γήπεδο, ο διαιτητής, οι παίχτες, οι προπονητές και οι θεατές μαζί.
Το μόνο καλό είναι ότι επιτέλους τέλειωσε αυτη η παρωδία με τις ευρωεκλογές και με την τεράστια αποχή οι πολιτικάντηδες έλαβαν το μύνημα. Τώρα θα συνεχίσουμε κανονικά τη ζωή μας με τις αυξήσεις που έρχονται σε τιμολογήσεις υπηρεσιών και αγαθών.
Το καλοκαίρι ίσως να είναι μια περίοδος χαλάρωσης για αρκετούς, αλλά όχι για όλους. Υπάρχουν επαγγέλματα τα οποία η εποχή τους είναι τώρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κάποιοι να κάνουν μπάνιο στη θάλασσα και κάποιοι άλλοι να κάνουν μπάνιο στον ιδρώτα.
Βασικά δεν έχω να πω κάτι ιδιαίτερο, απλά πρέπει να δώσω το παρών για να μη νομίζετε ότι κατέβασα ρολά στην ιντερνετική γωνιά μου.
Όσοι έχεται την τύχη να βρίσκεστε σε κάποια παραλία κάντε μια βουτιά και για 'μένα, επειδή για να φύγω από την πόλη φέτος το καλοκαίρι το κόβω λιγάκι έως πάρα πολύ χλωμό.

ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ

Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Σήμερα, μετά από μήνες, κατάφερα να ξυπνήσω αργά. Για να ακριβολογώ με ξύπνησε ένα τηλεφώνημα στης 12:40'. Ο προϊστάμενος μου τηλεφώνησε για να μου υπενθυμίσει ότι στης 15:30' πρέπει να είμαι στη δουλειά.
Αυτό είναι αρκετό για να μου χαλάσει τη διάθεση και τη μέρα. Όλος ο κοσμάκης πήγε σε κάποια παραλία και εγώ δεν μπορώ να ξεκολλήσω από την πόλη. Να μην είμαι αχάριστος. Φέτος το καλοκαίρι πήγα και εγώ δυο Κυριακές στη θάλασσα για να κάνω τις βουτιές μου.
Σήμερα η πόλη είναι άδεια και μπορώ να ακούσω από το μπαλκόνι τα τζιτζίκια που έχουν κατασκηνώσει στα δέντρα στο απέναντι παρκάκι. Υπάρχει μια ηρεμία που θέλοντας και μη σε κάνει να θέλεις να τεμπελιάσεις. Μια νωχελικότητα άλλο πράγμα! Μέχρι της τρεις η ώρα που θα ξεκινήσω για να πάω στη δουλειά. Μετά προσγειώνομαι στην γκρίζα πραγματικότητα που μεταμορφώνει αυτήν την όμορφη Κυριακή σε μια καθημερινή μέρα.
Άντε... καλά να περάσετε όσοι είστε ή θα πάτε σε κάποια παραλία. Και όσοι θα μείνετε στο σπίτι σας κάνοντας το απόλυτο τίποτα πάλι τυχεροί είστε. Ακούστε και 'μένα.

SUMMER IN THE CITY

..."Άδεια η πόλη, που πήγαν όλοι;"... που λέει και το γνωστό άσμα του Βασίλη Παπακωσταντίνου. Και η πόλη θα αδειάσει ακόμη περισσότερο με αποκορύφωμα τον δεκαπενταύγουστο. Το θέμα είναι ότι πολλοί από τους φευγάτους την έκαναν με ελαφρά για διακοπές σε κάποια παραλία με διακοποδάνειο.
Από τη μια τους δικαιολογώ γιατί έχουν μπαϊλντίσει στην πόλη και όλοι χρειάζονται δέκα μέρες ξεγνοιασιάς. Από την άλλη οι αυξήσεις των επιτοκίων από τις τράπεζες σε διάφορα είδη δανείων θα προσγειώσουν τους δανειολήπτες μάλλον ανώμαλα.
Υπάρχουν και αυτοί που κάθονται στις πόλεις και δεν το κουνάνε ρούπι. Όχι ηθελημένα, απλά δεν υπάρχει σάλιο. Να ζεις στην Ελλάδα και να μην μπορείς να κάνεις μια βουτιά σε μια κοντινή παραλία είναι γερό καψόνι. Πόσο μάλλον όταν βλέπεις διάφορα εγγλεζάκια να έρχονται στα νησιά με πακέτα που έχουν πραγματικά ξεφτυλισμένες τιμές και κάνουν τις χίλιες δυο μαλακίες.
Τι να κάνεις... Η μόνη παρηγοριά είναι η συντροφιά της τηλεόρασης (λέμε και κανένα αστείο για να περνάει η ώρα) η οποία συνοδεύεται με καρπουζάκι.

ΩΡΑΙΟ ΠΡΑΓΜΑ Η ΗΣΥΧΙΑ

Τέτοιες μέρες καλοκαιριάτικες με ντάλα ήλιο και ΣουΚου (Σαββατοκύριακο) οι πόλεις γίνονται πιο ανθρώπινες. Που αποδίδεται αυτό; Στην έλλειψη των ανθρώπων. Όλοι ετοιμάζουν τα μπαγκάζια τους για μίνι αποδράσεις στις κοντινές παραλίες και άλλοι για κανονικές διακοπές.
Πάντα υπάρχουν και αυτοί που μένουν πίσω για διάφορους λόγους και δυστυχώς είμαι και εγώ ένας από αυτούς. Από την άλλη μπορείς να κινηθείς πιο εύκολα με το αυτοκίνητο και έχεις εκατοντάδες μέρη όπου μπορείς να παρκάρεις, μπορείς να πάρεις το ποδήλατο σου και να το ευχαριστηθείς κάνοντας βόλτες χωρίς να σε κορνάρει ο κάθε βιαστικός μαλάκας και χωρίς να φοβάσαι αν αντί για το σπίτι θα καταλήξεις στο νοσοκομείο. Δεν υπάρχει τόση φασαρία και η ατμόσφαιρα φαντάζει πιο ήρεμη, χωρίς άγχος, πιο τεμπέλικη (με την καλή έννοια).
Να μην είχαμε και αυτές τις υπερβολικές ζέστες θα ήταν καλύτερα αλλά τι να κάνεις. Δε μπορούμε να τα έχουμε όλα. Καλά θα ήταν να είναι κάθε μέρα έτσι αλλά ανθρώπινη πόλη στην Ελλάδα σημαίνει πόλη χωρίς ανθρώπους. Ο ανθρώπινος παράγοντας παίζει μεγάλο ρόλο στο πόσο ευχάριστη ή όχι είναι μια πόλη. Συνείδηση και υπευθυνότητα χρειάζεται και τίποτε άλλο. Αλλά είπαμε... στην Ελλάδα ζούμε όπου ζει και βασιλεύει ο ωχαδερφισμός και ο σταρχιδισμός.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους και όσοι φύγατε από τις πόλεις μη βιαστείτε να γυρίσετε. Ας απολαύσουμε την ησυχία μας και εμείς που μείναμε πίσω.

ΔΕ ΓΚΡΙΚ ΚΑΜΑΚΙ

Υπάρχουν κάποιοι τύποι εντελώς γραφικοί θα έλεγα. Όχι με την κακή έννοια, απλά έχουν μείνει πίσω κάτι δεκαετίες. Είναι ένα είδος κάγκουρα. Πως ξεχωρίζουν; Στις παραλίες προσπαθούν να επιδοθούν στο γκρικ καμάκι. Έχουν χαίτη (όχι απαραιτήτως), από μακριά φαίνεται ότι έχουν μια προβιά πάνω τους αλλά με το που πλησιάζεις βλέπεις ότι είναι το δασύτριχο στήθος που εκπέμπει ανδρίλα μεγατόνων. Τα αξεσουάρ είναι απαραίτητα. Χρυσές αλυσίδες στα χέρια και στο λαιμό και χρυσά δαχτυλίδια με χοντροκομμένες κοτρώνες πάνω τους. Τα νύχια από τα μικρά δάχτυλα πρέπει να είναι μεγάλα για να μπορούν να εισχωρούνε στις οπές της μύτης και των αυτιών.
Το dress code είναι βερμούδα με καφέ στρατιωτική σαγιονάρα και γυαλί περιπτερέϊμπαν ή αλμπάνικα όπτικαλ. Στο χέρι δυο πακέτα Μαλίμπορο και δυο κινητά και βάδισμα βαρύ (σαν να έσκαβε πέντε μέρες συνεχόμενες).
Το μεγάλο γέλιο πέφτει όταν ανοίγει ο στόμας για να μιλήσει αγγλικά (μιλάμε για Οξφορδιανά) για να χτυπήσει ξένες τουρίστριες: "Ντου για λάικ δε Γκρις ματμαζέλ;", "Χάλοου μπέημπι, μι Νώντας, γιου;", "Χάου ντου γιου ντου μανάρα μου", "Ντου γιου γουόντ τάτσι μίτσι χότσι;". Θα μπορούσα να γράφω όλη μέρα αυτά που έχω ακούσει κατά καιρούς.
Σίγουρα τα συγκεκριμμένα καμμάκια που αναφέρω δίνουν μια ξεχωριστή καλοκαιρινή νότα στις παραλίες και αν τύχει να είστε κοντά σε ένα γκρικ καμμάκι τύπου 1980 κλείστε τα μάτια και απολαύστε τα μαργαριτάρια που θα ξεστομίζει στην αλλοδαπή τουρίστρια.

ΠΟΣΟ ΑΚΡΙΒΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ;

Θα ήθελα να ξέρω το λόγο που εμείς οι έλληνες πληρώνουμε χρυσάφι για τις διακοπές μας (όσοι καταφέρουν να πάνε) για να επισκευτούμε ένα μέρος της χώρας μας (νησί, Χαλκιδική κλπ.) ενώ από το εξωτερικό διοργανώνονται εκδρομές στα νησιά και στη Χαλκιδική σε πραγματικά ξεφτίλα τιμές. Οι τιμές συμπεριλαμβάνουν αεροπορικά εισιτήρια, ξενοδοχείο, ξεναγό, πρωινό ή ημιδιατροφή και μεταφορά από το αεροδρόμιο στον τόπο προορισμού και το αντίθετο.
Αυτά που λέω τα γνωρίζω από πρώτο χέρι και δεν γράφω λόγια του αέρα. Μήπως πολλοί ξενοδόχοι κοιτάζουν να τ' αρπάξουν από τους έλληνες γιατί ως λαός είμαστε ανοιχτοχέρηδες με το παραπάνω και χαλαλίζουμε χρήματα ακόμα και όταν δεν είναι πραγματικά δικά μας; (βλέπε διακοποδάνειο).
Βασικές προϋπόθεσεις για να κάνει κάποιος διακοπές είναι ο χρόνος που μπορεί να διαθέσει και το χρήμα που μπορεί να διαθέσει. Υπάρχει και ο εναλλακτικός τουρισμός ο οποίος δυστυχώς στη χώρα μας δεν είναι τόσο διαδεδομένος.
Με λίγο παραπάνω ψάξιμο στο internet μπορεί κανείς βρει ενδιαφέροντα πακέτα διακοπών τα οποία είναι και οικονομικά.
Σίγουρα ως έλληνες έχουμε συσχετίσει τις διακοπές και μάλιστα τις καλοκαιρινές με τη θάλασσα. Οι περισσότεροι κάτοικοι αυτής της χώρας έχουν μια παραλία για τις κοντινές ημερήσιες και ολιγοήμερες αποδράσεις. Υπάρχουν και οι διακοπές στο εξωτερικό. Στο internet μπορεί κανείς να βρει πακέτα διακοπών ή αεροπορικά εισιτήρια με ελλάχιστα χρήματα για άλλες χώρες. Δεν είναι κακή ιδέα να γνωρίσουμε άλλες κουλτούρες και άλλους πολιτισμούς αλλά είπαμε: για τους έλληνες διακοπές σημαίνουν καλοκαίρι στη θάλασσα.
Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας;

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ: ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΕΣΑ

Καλό μήνα σε όλους. Μπήκε ο Ιούνης και το καλοκαιράκι επίσημα από σήμερα. Βέβαια το ποιος θα το χαρεί είναι άλλο ανέκδοτο.
Με την ανεργία, την ακρίβεια, τους ανύπαρκτους πολιτικούς, τα χρέη των πολιτών στις τράπεζες και όλα τα άλλα προβλήματα που έχουμε στο κεφάλι μας μάλλον το καλοκαίρι θα μετατραπεί σε κόλαση. Μόνο οι ζέστες οι μεγάλες και οι καύσωνες λείπουν από το καμίνι που βρισκόμαστε όλοι και λέγεται Ελλάδα.
Διακοπές η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων δεν πρόκειται να πάει και οι λόγοι είναι προφανείς. Τους έχω αναφέρει στην αρχή αυτού του post. Έτσι όπως πάει ο έλληνας δε θα ηρεμήσει ποτέ. Και να θέλει δε θα βρει το χρόνο γιατί όσοι εργάζονται κάνουν δυο και τρεις δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Που καιρός για λίγες μέρες ξεγνοιασιάς!
Ένα τριήμερο να κανονίσει να πάει κάπου μια τετραμελής οικογένεια θα τιναχτεί ο οικογενειακός προϋπολογισμός στον αέρα. Ψέματα λέω; Υπολογίστε τα. Μόνο τα πάγια έξοδα να βάλουμε μπαίνουμε από μέσα.
Κουράγιο παίδες. Τρεις μήνες είναι. Θα περάσουν και αυτοί.