LIVE YOUR MYTH IN GREECE

Σήμερα όταν έφυγα από το σπίτι βρέθηκα με έκπληξη απέναντι σε ένα άδειο κάδο σκουπιδιών. Και οι σακούλες με τα σκουπίδια που τον περστοίχιζαν έλειπαν. Κοιτάζω δεξιά, κοιτάζω αριστερά, τίποτα... Λες κάποιος να τα σούφρωσε; Μετά θυμήθηκα ότι έχουμε μια υπηρεσία που ασχολείται με τη συγκομιδή των σκουπιδιών. Άρα απεργία τέλος. Κρίμα... και ότι είχα συνηθήσει τη μυρωδιά και τη μπίχλα...
Δεύτερη έκπληξη σήμερα ήταν ότι δεν είχε διακοπή ρεύματος. Ούτε το πρωί, ούτε το απόγευμα, ούτε το βράδυ. Πάνω που ήμουν έτοιμος να αγοράσω γεννήτρια έρχεται η Δ.Ε.Η. και μου αλλάζει τα σχέδια. Οι διακοπές ρεύματος ήταν η συνήθεια που έγινε λατρεία.
Σ' αυτή τη χώρα δεν πλήττεις ποτέ. Όλα είναι ρευστά. Μόλις πας να συνηθήσεις σε μια κατάσταση κάτι γίνεται και αλλάζουν όλα και βρίσκεσαι σε μια νέα πραγματικότητα. Δίκαια βγήκε το σλόγκαν ζήσε το μύθο σου στην Ελλάδα, εφόσον αυτά που ζούμε σ' αυτή τη χώρα συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια. Άντε πάμε γι' άλλα...
Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε και την κυβέρνηση που ψήφισε το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Αυτό σημαίνει ότι θα πάρουμε σύνταξη μετά θάνατον.
Να μου το θυμηθήτε... Αν οι αγρότες δεν πάρουν τα χρήματα από τις επιδοτήσεις μέσα σε δεκαπέντε με τριάντα μέρες θα έχουμε και άλλα πάρτυ με κλειστούς δρόμους και όλα τα παρελκόμενα. Ε, ρε γλέντια!!!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Δε θα πω πολλά απόψε γιατί είμαι ψόφιος από τη δουλειά. Δώδεκα ώρες στους -33 C δεν είναι και λίγο... Τέσπα!

1) Χθες η Ε.Ρ.Τ. μας έκανε test αντοχής νεύρων. Όχι ότι είχε και τίποτα σπουδαίο, αλλά κάθε δέκα λεπτά διέκοπτε το πρόγραμμα για να δείξει την καρτέλα που εξηγεί το λόγο που γίνεται η απεργία για διάρκεια πέντε λεπτών. Η μουσική υπόκρουση ήταν η ίδια σε όλες τις μεταδώσεις της καρτέλας με αποτέλεσμα τα νεύρα μας να γίνουν κρόσια.

2) Στη χθεσινή απεργία οι δημοσιογράφοι έδειξαν συμπαράσταση εκ του ασφαλούς. Τι σημαίνει αυτό; Έβγαλαν τον κώλο τους απ' έξω. Το ταμείο τους (που είναι υγιέστατο) μένει ως έχει. Η ομιλία του Σόμπολου δεν ολοκληρώθηκε γιατί το γιούχα ήταν γενναιόδωρο και έτσι ο ομιλητής την έκανε με ελαφριά πηδηματάκια από το βήμα.

3) Πριν από δύο ώρες είχαμε πάλι διακοπή ρεύματος (η βραδυνή μας δόση). Άναψα κεριά, έβαλα μουσική από το ραδιόφωνο που έχει το κινητό μου, έβαλα κρασάκι, άνοιξα και τη μπαλκονόπορτα για να έρχεται η ευωδιά των σκουπιδιών που έχουν βγάλει ρίζες στο πεζοδρόμιο και ήμουν έτοιμος για ρομαντσάδα αλλά... Αλλά μόλις ήταν όλα έτοιμα δώστου φωταψίες! Το ρεύμα ήρθε... Άι σιχτίρ, η Δ.Ε.Η. μας κάνει χαλάστρα είτε με ρεύμα είτε χωρίς...

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

Έγινε και η απεργία σήμερα. Πάμε γι' άλλα. Άντε να δούμε τι αποτελέσματα θα έχουμε. Όσο να 'ναι όταν έχουμε απεργίες τόσο γενικευμένες υπάρχει η αίσθηση ότι η μέρα κυλάει πιο χαλαρά. Είναι... πως να το πω... πιο χαβαλέ!
Αυτό που μ' αρέσει στις απεργίες είναι πως όταν απεργούνε και οι δημοσιογράφοι θέλω να βλέπω τηλεόραση. Βάζουν παλιές ελληνικές ταινίες και ξεχνιέμαι. Το προτιμώ να δω μια ταινία για εκατοστή φορά παρά να βλέπω ειδήσεις και talk shows όπου προσπαθούνε να με αγχώσουνε χωρίς λόγο (τις περισσότερες φορές) και να με τρομάξουνε με τρομοκρατικά χτυπήματα, με ακατάλληλες τροφές, με κακούς επαγγελματίες, με πολικές θερμοκρασίες, με (άκουσον άκουσον) χιονοπτώσεις το χειμώνα και να προσπαθούνε να με μαντρώσουνε μέσα στο σπίτι και όλα τα άλλα καλούδια που παρουσιάζουν για ειδησεογραφική θεματολογία. Δεν έχει κουτσομπολίστικες εκπομπές για να βλέπω το κάθε σούργελο να το παίζει star ή διάφορους να βγάζουν τα προβλήματα τους και τα εσώψυχα τους φόρα παρτίδα ψάχνοντας απεγνωσμένα κάποια λύση ενώ οι παρουσιαστές και οι παρουσιάστριες να τους εκμεταλεύονται στο έπακρο για χάρη της τηλεθέασης.
Μήπως να κάναμε τις απεργίες θεσμό (όχι ότι δεν είναι στην Ελλάδα) για να κάνουμε αποτοξινώσεις από τους δημοσιογράφους και τα παράγωγα τους; Μια ιδέα είπα. Μη το δέσετε και κόμπο αλλά για σκεφτείτε το.

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑ, INTERNET ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΞΕΙ

Σήμερα συζητούσα με ένα συνάδελφο στη δουλειά για τις ιδιωτικές εταιρίες τηλεφωνίας και internet. Συγκεκριμμένα ο συνάδελφος θέλει να φύγει από τον Ο.Τ.Ε. αλλά μου είπε ότι και οι ιδιωτικές εταιρίες δεν είναι και ότι καλύτερο. Συμφώνησα μαζί του.
'Οσο αφορά την τηλεφωνία, δεν είναι σίγουρο ότι αν έχει κανείς αντί για τον Ο.Τ.Ε. μια ιδιωτική εταιρία ότι θα μπορεί να χρησιμοποιεί fax ή να έχει τη δυνατότητα να καλεί αριθμούς χωρίς χρέωση ή αστικής χρέωσης (τύπου 800*******).
Για το internet δεν είναι σίγουρο ότι από τη στιγμή που θα κάνει κάποιος αίτηση ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα έχει πρόσβαση στο γρήγορο internet. Όλοι οι πάροχοι τάζουν λαγούς με πετραχήλια αλλά στην ουσία δε διαφέρουν μεταξύ τους και πολύ. Ο καταναλωτής πολλές φορές γίνεται αντικείμενο κοροϊδίας, αφού από τη στιγμή που θα υπογράψει ένα συμβόλαιο με μια ιδιωτική εταιρία, ξεκινάει να ανεβαίνει το Γολγοθά του.
Κάθε μήνα αγοράζω πέντε περιοδικά σχετικά με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τις τελευταίες σελίδες υπάρχουν οι επιστολές που στέλνουν οι αναγνώστες. Δεν είναι τυχαίο ότι διαβάζω μόνο παράπονα. Δεν έχω διαβάσει επιστολή ανγνώστη που να είναι πελάτης σε κάποια ιδιωτική εταιρία και να λέει ότι όλα πάνε καλά. Τα παράπονα ποικίλουν. Οι γραμμές εξυπηρέτησης πελατών που καλούν και δεν το σηκώνει κανείς, η σύνδεση που έχει καθυστερήσει για υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα, οι ταχύτητες που είναι πολύ χαμηλότερες από αυτές που λένε (δεν είναι τυχαίο που λένε στις διαφημίσεις ΈΩΣ κάποια ταχύτητα) κ.α.
Συνέχεια του εμπαιγμού του καταναλωτή είναι ότι γίνεται μπαλάκι μεταξύ Ο.Τ.Ε. και ιδωτικών εταιριών επειδή ρίχνουν το φταίξιμο ο ένας στον άλλον (κανείς δε θέλει την καυτή πατάτα). Για να βρει το δίκιο του και να έχει τα αυτονόητα (τηλεφωνία και internet), ο κάθε πελάτης που έχει κολλήσει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, στέλνει γράμμα σε περιοδικό. Εκεί ως διά μαγείας λύνεται το πρόβλημα (η δημοσιοποίηση προβλημάτων φαίνεται ότι φέρνει αποτελέσματα). Το θέμα είναι να μη φτάνουμε σ' αυτό το σημείο, δηλαδή να χρειαζόμαστε τρίτους ως μεσολαβητές για να αποκτήσουμε αυτό που ήδη αγοράσαμε.
Οι ιδιωτικές εταιρίες κάνουν τα πάντα για να τσιμπήσουν πελάτες, αλλά μόλις το κάθε θύμα - πελάτης υπογράψει συμβόλαιο, καταλαβαίνει ότι υπέγραψε συμβόλαιο ταλαιπωρίας.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι το DSL πωλείται αρκετά ακριβά σε σχέση με άλλες χώρες.

ΕΞΥΠΝΑΔΕΣ

Όταν ένας άνθρωπος είναι άσχετος με κάποια πράγματα και εκφράζει γνώμη γι' αυτά με σκοπό να πει και αυτός κάτι τότε το αποτέλεσμα είναι ένα: ΝΑ ΠΕΙ ΚΟΤΣΑΝΑ! Υπάρχει και άλλη πλευρά. Όταν κάποιος καταφέρει κάτι, το διατυμπανίζει και το παίζει ειδήμονας μέχρι γελοιότητας. Αυτός σίγουρα είναι ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ. Γι' αυτό το λόγο λένε η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας. Διαβάστε τα παρακάτω περιστατικά που συνέβησαν στη δουλειά μου.

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ 1
Καθόμαστε και πίνουμε καφέ κατά τη διάρκεια του διαλλείματος. Ένας καινούριος συνάδελφος, που ήρθε από άλλο πόστο (μετάταξη δηλαδή), μιλούσε για τις βόρειες χώρες και πιο συγκεκριμμένα για τη Σουηδία (απ' όπου κατάγομαι).
- Τι να μας πούνε και αυτοί πάνω στη Σουηδία...
- Γιατί ρε φίλε;
- Ζωή είναι και αυτή που κάνουνε; 6 μήνες νύχτα και 6 μήνες μέρα;
- Ποιος τα λέει αυτά ρε φίλε;
- Εγώ τα λέω. Δεν ξέρω νομίζεις; Μέσα στα μαύρα σκοτάδια είναι εκεί πάνω το χειμώνα.
- Τι λες ρε γιδοβοσκέ, σοβαρά;
- Αμφιβάλεις;
- Μπε ρε πρόβατο. Εγώ από που είμαι; Εκεί γεννήθηκα και έζησα τόσα χρόνια λες να μην ξέρω;
- Μα...
- Τι μα και ξεμά ρε; Πήγες ποτέ στη Σουηδία;
- Όχι.
- Ε τότε ρούφα τ' αυγό σου και μη μιλάς.

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ 2
Είναι ένα καινούριος συνάδελφος (διαφορετικός απ' αυτόν του περιστατικού 1) στη δουλειά ο οποίος έχει άγνοια από υπολογιστές. Στην πραγματικότητα δεν είχε ποτέ του επαφή με υπολογιστές.
- Ρε 'συ, με 600 - 700 ευρώ μπορώ να πάρω υπολογιστή;
- Μπορείς. Όταν το πάρεις απόφαση πες μου αν θέλεις να πάμε μαζί. Να μην αγοράσεις ετοιματζίδικο αλλά θα το συναρμολογήσουμε το μηχάνημα μόνοι μας κομμάτι κομμάτι.
- Να τώρα που θα πέσει το δώρο του Πάσχα λέμε με τη γυναίκα μου να τσοντάρουμε λίγα λεφτά και να πάρουμε ένα οικονομικό. Ρε 'συ μήπως γίνεται και πιο φθηνός; Με 500 ευρουλάκια ας πούμε;
- Γίνεται, αλλά δε θα είναι τίποτα σπουδαίο.
- Δε το θέλω να κάνει και τίποτα σπουδαίο. Κανένα τραγουδάκι να γράφουμε και καμιά ταινία. Άντε και για internet. Αλήθεια πόσο πάει το μαλί για το internet;
- Εξαρτάται από την εταιρία και την ταχύτητα.
- Τα βασικά μωρέ, ίσα - ίσα να μπαίνουμε στο internet.
- Γιατί το θέλεις το internet;
- Για να βλέπω ΤΣΟΝΤΕΣ!


ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ 3
Είναι ένας άλλος εργαζόμενος στην εταιρία που συχνά πυκνά κερδίζει πότε στο ΚΙΝΟ πότε στο ΣΤΟΙΧΗΜΑ. Καλά λεφτά. Πότε 1600, πότε 800, πότε 1200. Η μαλακία που κάνει; Παίρνει μαζί του το τυχερό δελτίο και το δείχνει σε όλους. Μετά αναλύει στον καθένα χωριστά πως σκέφτηκε και έπαιξε και ότι δεν κέρδισε στην τύχη εφόσον το είχε μελετήσει το πράγμα. Φυσικά επειδή είναι πολυλογάς δεν το λέει μόνο μια φορά αλλά πιο πολλές έτσι ώστε όλοι οι υπόλοιποι να εμπεδώσουμε τη θεωρία του. Αυτό γίνεται σε όλη τη διάρκεια της βάρδιας και για να το εμπεδώσουμε ακόμα καλύτερα το λέει σε όλους για τις επόμενες τρεις μέρες.

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ 4
Πρωταγωνιστής αυτού του περιστατικού είναι ο ίδιος του περιστατικού 3 (έχει την τιμητική του). Πριν από ένα με ενάμισι μήνα αγόρασε υπολογιστή. Για ένα με δύο μήνες μου τα έπρηζε τι να πάρει γιατί δεν έχει ιδέα (όπως και ο πρωταγωνιστής του περιστατικού 2) και τελικά πήγε και πήρε μια μπαχατέλα ετοιματζίδικη και του έπιασαν τον κώλο. Για ένα μήνα το έλεγε και ξανάλεγε ότι πήρε υπολογιστή για να το μάθουμε όλοι και να το χωνέψουμε. Μετά έρχισε το πρήξημο.
- Ρε μαλάκα μπορείς να μου γράψεις κανένα cd;
- Μπορώ. Τι cd;
- Να... καμιά τσόντα. Ξέρεις εσύ. Απ' αυτά τα βιντεάκια που κυκλοφορούν στο internet.
- Δεν έχω τέτοια.
- Έλα ρε μπες στο internet και κατέβασε μου.
- Τι λές ρε! Πας καλά;
- Ε, τότε (πήρε και το ύφος του παρεξηγημένου) καμιά ταινία κανονική άμα έχεις.
- Καλά, θα δω τι έχω και θα σου γράψω.
- Και γρήγορα ε;
Τι το ήθελε και το είπε το τελευταίο. Τον έγραψα κανονικά. Δεν είναι να του κάνεις μια εξυπηρέτηση σου ανεβαίνει και στο σβέρκο.
Προχθές μ' έπιασε να μου πει ότι έχει κάρτα τηλεόρασης αλλά τα κανάλια θέλουν προγραμματισμό. Το έφερνε από 'δω το έφερνε από 'κει μετά από κανένα τρίωρο δεν άντεξε και το ξεφούρνισε.
- Εσύ μπορείς να 'ρθεις σπίτι μου να το κάνεις;
- Μπορώ αλλά όχι τώρα. Αν θέλεις να στο ρυθμίσω θα περιμένεις αρκετές μέρες γιατί είμαι κυριολεκτικά πνιγμένος από δουλειές και υποχρεώσεις.
- Όποτε μπορείς. Έλα σπίτι μου να φτιάξουμε το κομπιούτερ και θα σε κεράσω και καφέ.
Χουβαρντάς ο τύπος, δε νομίζετε;

Με λίγα λόγια καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς. Μπορώ να γράφω για ώρες διάφορα τέτοια περιστατικά τα οποία συμβαίνουν κάθε μέρα και σίγουρα όχι μόνο σ' εμένα. Υπάρχουν αρκετοί που το παίζουν έξυπνοι και άλλοι τόσοι κουτοπόνηροι που αντί να ζητήσουν κάτι ευθέως, κοιτάζουν να σκαρφιστούν καμιά κομπίνα για να εκμεταλευτούν την καλοσύνη κάποιων άλλων στο τζαμπέ.