ΩΡΑΙΟ ΠΡΑΓΜΑ Η ΗΣΥΧΙΑ

Τέτοιες μέρες καλοκαιριάτικες με ντάλα ήλιο και ΣουΚου (Σαββατοκύριακο) οι πόλεις γίνονται πιο ανθρώπινες. Που αποδίδεται αυτό; Στην έλλειψη των ανθρώπων. Όλοι ετοιμάζουν τα μπαγκάζια τους για μίνι αποδράσεις στις κοντινές παραλίες και άλλοι για κανονικές διακοπές.
Πάντα υπάρχουν και αυτοί που μένουν πίσω για διάφορους λόγους και δυστυχώς είμαι και εγώ ένας από αυτούς. Από την άλλη μπορείς να κινηθείς πιο εύκολα με το αυτοκίνητο και έχεις εκατοντάδες μέρη όπου μπορείς να παρκάρεις, μπορείς να πάρεις το ποδήλατο σου και να το ευχαριστηθείς κάνοντας βόλτες χωρίς να σε κορνάρει ο κάθε βιαστικός μαλάκας και χωρίς να φοβάσαι αν αντί για το σπίτι θα καταλήξεις στο νοσοκομείο. Δεν υπάρχει τόση φασαρία και η ατμόσφαιρα φαντάζει πιο ήρεμη, χωρίς άγχος, πιο τεμπέλικη (με την καλή έννοια).
Να μην είχαμε και αυτές τις υπερβολικές ζέστες θα ήταν καλύτερα αλλά τι να κάνεις. Δε μπορούμε να τα έχουμε όλα. Καλά θα ήταν να είναι κάθε μέρα έτσι αλλά ανθρώπινη πόλη στην Ελλάδα σημαίνει πόλη χωρίς ανθρώπους. Ο ανθρώπινος παράγοντας παίζει μεγάλο ρόλο στο πόσο ευχάριστη ή όχι είναι μια πόλη. Συνείδηση και υπευθυνότητα χρειάζεται και τίποτε άλλο. Αλλά είπαμε... στην Ελλάδα ζούμε όπου ζει και βασιλεύει ο ωχαδερφισμός και ο σταρχιδισμός.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους και όσοι φύγατε από τις πόλεις μη βιαστείτε να γυρίσετε. Ας απολαύσουμε την ησυχία μας και εμείς που μείναμε πίσω.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ

Αυτό το post είναι αφιερωμένο σε όλες τις κουφάλες ανευθυνοϋπεύθυνους που από πέρσι έβγαιναν στα κανάλια και έλεγαν για τα μέτρα που θα πάρουν για να μην έχουμε πυρκαγιές.
Πάλι διαψεύστηκαν και πιάστηκαν στον ύπνο. Το πανηγύρι ξεκίνησε με τον Υμηττό και να δούμε ποια περιοχή περιμένει στη σειρά. Μακάρι να μη ζήσουμε τα περσινά γεγονότα που μας ρεζίλεψαν παγκοσμίως πέρσι το καλοκαίρι. Δε φτάνει που η χώρα υστερεί σε πράσινο, δε φτάνει που δε γίνονται δεντροφυτεύσεις και αναδασώσεις έρχεται και η απόλυτη αδιαφορία των καρεκλοκένταυρων δήθεν υπευθύνων για να δέσει το γλυκό.
Κάμερες για να παρακολουθούν τους πολίτες στις πόλεις ξέρουν να βάζουν. Για να παρακολουθούν τα δάση και να προλαβαίνουνε το κακό δεν ξέρουν; Η απάθεια σε όλο της το μεγαλείο.
Αν γίνει κανένα κακό πάλι ο απλός πολίτης θα τρέχει για να σβήσει τις φωτιές είτε με λάστιχο, είτε με κουβάδες, είτε με οτιδήποτε άλλο. Μετά θα κάτσει να μετρήσει το μέγεθος της ζημιάς που έπαθε, τι απέμεινε από την περιουσία του και μέσα στα αποκαϊδια θα εμφανιστούν από το πουθενά διάφορα κλιμάκια με κουστουμάτους για εκτίμηση των ζημιών και να τάξουν 3000 ευρώ.
Και η κοροϊδία συνεχίζεται...

ΔΕ ΓΚΡΙΚ ΚΑΜΑΚΙ

Υπάρχουν κάποιοι τύποι εντελώς γραφικοί θα έλεγα. Όχι με την κακή έννοια, απλά έχουν μείνει πίσω κάτι δεκαετίες. Είναι ένα είδος κάγκουρα. Πως ξεχωρίζουν; Στις παραλίες προσπαθούν να επιδοθούν στο γκρικ καμάκι. Έχουν χαίτη (όχι απαραιτήτως), από μακριά φαίνεται ότι έχουν μια προβιά πάνω τους αλλά με το που πλησιάζεις βλέπεις ότι είναι το δασύτριχο στήθος που εκπέμπει ανδρίλα μεγατόνων. Τα αξεσουάρ είναι απαραίτητα. Χρυσές αλυσίδες στα χέρια και στο λαιμό και χρυσά δαχτυλίδια με χοντροκομμένες κοτρώνες πάνω τους. Τα νύχια από τα μικρά δάχτυλα πρέπει να είναι μεγάλα για να μπορούν να εισχωρούνε στις οπές της μύτης και των αυτιών.
Το dress code είναι βερμούδα με καφέ στρατιωτική σαγιονάρα και γυαλί περιπτερέϊμπαν ή αλμπάνικα όπτικαλ. Στο χέρι δυο πακέτα Μαλίμπορο και δυο κινητά και βάδισμα βαρύ (σαν να έσκαβε πέντε μέρες συνεχόμενες).
Το μεγάλο γέλιο πέφτει όταν ανοίγει ο στόμας για να μιλήσει αγγλικά (μιλάμε για Οξφορδιανά) για να χτυπήσει ξένες τουρίστριες: "Ντου για λάικ δε Γκρις ματμαζέλ;", "Χάλοου μπέημπι, μι Νώντας, γιου;", "Χάου ντου γιου ντου μανάρα μου", "Ντου γιου γουόντ τάτσι μίτσι χότσι;". Θα μπορούσα να γράφω όλη μέρα αυτά που έχω ακούσει κατά καιρούς.
Σίγουρα τα συγκεκριμμένα καμμάκια που αναφέρω δίνουν μια ξεχωριστή καλοκαιρινή νότα στις παραλίες και αν τύχει να είστε κοντά σε ένα γκρικ καμμάκι τύπου 1980 κλείστε τα μάτια και απολαύστε τα μαργαριτάρια που θα ξεστομίζει στην αλλοδαπή τουρίστρια.

ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ Α.Ε.

Τελειώνει το Euro και έρχονται οι Ολυμπιακοί αγώνες οι οποίοι αυτή τη φορά διοργανώνονται στο Πεκίνο. Η γιορτή του αθλητισμού, της αδελφικότητας των λαών και όλων των άλλων καλών στοιχείων μετατράπηκε σε γιορτή του marketing, της Coca Cola, των πολυεθνικών και της ντόπας. Οι φαρμακευτικές εταιρίες θα δώσουνε και πάλι τα ρέστα τους λανσάροντας νέα προϊόντα σε έναν άτυπο αγώνα και νικήτρια θα είναι αυτή που τα προϊόντα της θα είναι μη ανιχνεύσιμα από το antidoping control.
Το Πεκίνο πλέον είναι ολυμπιακή πόλη και υπήρξε ένας οργασμός ανοικοδόμησης άνευ προηγουμένου. Πολλά χουτόνγκ (μεγάλες και παλιές γειτονιές με χαμόσπιτα και παράγκες) εξαφανίστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες για να γίνουν τα ολυμπιακά έργα. Πάρθηκαν δρακόντεια μέτρα για την ασφάλεια και θα ήθελα πάρα πολύ να δω τους αμερικάνους να προσπαθούν να εμπλακούν στα θέματα ασφάλειας των αγώνων αλλά δεν τους παίρνει. Το καθεστώς δε σηκώνει πολλά.
Πίσω από όλη αυτήν την εντυπωσιακή βιτρίνα υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν, υπάρχει η λογοκρισία σε όλο της το μεγαλείο και το σκληρό καθεστώς.
Όλα αυτά γίνονται γιατί παίζονται τρελλά χρήματα και συμφέροντα. Το ολυμπιακό ιδεώδες έχει χαθεί προ πολλού. Αν αναλογιστεί κανείς πόσα χρήματα φεύγουν για τη διοργάνωση ολυμπιακών αγώνων θα καταλάβει ότι λιγότερος κόσμος θα υπέφερε. Οι Ολυμπιακοί αγώνες είναι κερδοφόρο μαγαζί. Εφόσον σπαταλώνται τόσα χρήματα φανταστείτε τι κέρδη υπάρχουν.

ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!

Μήπως πάμε κατά διαόλου; Το σκάνδαλο που φέρει την επωνυμία Siemens καλά κρατεί. Φαγώθηκαν τρελλά χρήματα και αυτή η ιστορία ήδη βρίσκεται στην επικαιρότητα αρκετό καιρό και ακόμα δεν τιμωρήθηκε κανένας. Το σίγουρο είναι ένα: κανένας δεν πρόκειται να επιστρέψει τα φράγκα. Που θα πάει; Θα ξεχαστεί και αυτό με τον καιρό. Καλοκαιράκι είναι εξάλλου. Ποιος νοιάζεται για πράγματα που είναι ήδη γνωστά; Ο κοσμάκης έχει μπουχτίσει και θέλει να ξεφύγει λιγάκι. Να πάει διακοπές.
Και μια και μιλάμε για καλοκαίρι ας ελπίσουμε ότι δε θα έχουμε τις περσινές πυρκαγιές οι οποίες σε συνάρτηση με την ανικανότητα του κράτους και όλο τον σταρχιδισμό κόστισε ζωές και περιουσίες. Αντί να φυτρώνουν δέντρα, φυτρώνουν βίλες στα καμμένα δάση. Αυτός είναι ο προγραμματισμός για αναδάσωση.
Κάτι αναφέραμε και για διακοπές. Αλήθεια θα βρει ο κόσμος ελεύθερη παραλία για να κάνει το μπανάκι του; Όσο πάει και μεγαλώνει το πρόβλημα της ιδιωτικοποίησης των παραλιών με το έτσι θέλω. Σίγουρα υπάρχουνε μέτρα και γι' αυτό το πρόβλημα αλλά μέχρι να εφαρμοστούν θα είναι πολύ αργά.
Δεν πάμε καλά ρεεεεεεεεεεεεεεεε!!!