ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ

Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Σήμερα, μετά από μήνες, κατάφερα να ξυπνήσω αργά. Για να ακριβολογώ με ξύπνησε ένα τηλεφώνημα στης 12:40'. Ο προϊστάμενος μου τηλεφώνησε για να μου υπενθυμίσει ότι στης 15:30' πρέπει να είμαι στη δουλειά.
Αυτό είναι αρκετό για να μου χαλάσει τη διάθεση και τη μέρα. Όλος ο κοσμάκης πήγε σε κάποια παραλία και εγώ δεν μπορώ να ξεκολλήσω από την πόλη. Να μην είμαι αχάριστος. Φέτος το καλοκαίρι πήγα και εγώ δυο Κυριακές στη θάλασσα για να κάνω τις βουτιές μου.
Σήμερα η πόλη είναι άδεια και μπορώ να ακούσω από το μπαλκόνι τα τζιτζίκια που έχουν κατασκηνώσει στα δέντρα στο απέναντι παρκάκι. Υπάρχει μια ηρεμία που θέλοντας και μη σε κάνει να θέλεις να τεμπελιάσεις. Μια νωχελικότητα άλλο πράγμα! Μέχρι της τρεις η ώρα που θα ξεκινήσω για να πάω στη δουλειά. Μετά προσγειώνομαι στην γκρίζα πραγματικότητα που μεταμορφώνει αυτήν την όμορφη Κυριακή σε μια καθημερινή μέρα.
Άντε... καλά να περάσετε όσοι είστε ή θα πάτε σε κάποια παραλία. Και όσοι θα μείνετε στο σπίτι σας κάνοντας το απόλυτο τίποτα πάλι τυχεροί είστε. Ακούστε και 'μένα.

ΞΕΡΟΚΕΦΑΛΙΑ

Χθες πριν πάω το μεσημέρι στη δουλειά πέρασα από το μαγαζί ενός γνωστού για να πάρω κάτι χρήματα που του άφησε ένας τρίτος για 'μένα γιατί μου τα χρωστούσε εδώ και δύο χρόνια. Μπήκα στην αυλή και δεν βρήκα κανένα. Φώναξα το όνομα του τρεις με τέσσερις φορές αλλά καμία απάντηση. Άκουσα κάτι θορύβους μέσα από την αποθηκούλα και σκέφτηκα ότι θα είναι εκεί μέσα. Μπαίνω αλλά τίποτα. Με το που πάω να βγω πετάγεται ένας σκύλαρος μέχρι εκεί πάνω αγριεμένος και μου χύμηξε. Πρόλαβε να μου καταφέρει μια δαγκωματιά στο πόδι αλλά ευτυχώς τραβήχτηκα έγκαιρα με αποτέλεσμα να μην είναι τίποτα σοβαρό. Προσπάθησα να βγω αλλά μου ξαναχύμηξε. Το περίεργο είναι ότι ο σκύλος με γνωρίζει. Δεν του είμαι άγνωστος. Η ώρα περνούσε και θα αργούσα στη δουλειά. Αναγκαστικά κατέφυγα στη βία. Πάω να βγω τρίτη φορά και μου όρμησε και πάλι αλλά αυτή τη φορά του σερβίρισα μερικές κλωτσιές και μ' αυτόν τον τρόπο κατάφερα να βγω από την αποθηκούλα.
Την ίδια στιγμή φάνηκε και ο γνωστός μου που είναι και ιδιοκτήτης του σκύλου. Ούτε αυτός περίμενε τέτοια συμπεριφορά από τον Μάρκο (το όνομα του σκύλου). Του είπα να μην τον έχει λυμμένο στη αυλή με την αυλόπορτα ορθάνοιχτη γιατί αν περάσει κανένα παιδάκι και το δαγκώσει το σκυλί τότε θα τον τρέχουν στα δικαστήρια.
Εκεί διαφώνησε μαζί μου ο γνωστός μου. Άρχισε να λέει ότι πρέπει τα ζώα να είναι όσο περισσότερο ελεύθερα γίνεται. Του λέω ναι αλλά αν θέλεις να τον έχεις λυμμένο κλείσε την αυλόπορτα σου. Αυτός πείσμωσε. Όχι και πάλι όχι. Βρε από 'δω βρε από 'κει να προσπαθώ να τον πείσω αυτός τίποτα. Του λέω ότι εφόσον όρμησε σ' εμένα που είμαι γνώριμος στο ζωντανό φαντάσου τι θα κάνει σ' έναν άγνωστο. Τίποτα αυτός. Στο τέλος βαρέθηκα να εξηγώ τα αυτονόητα, πήρα τα χρήματα μου και έφυγα.
Δυστυχώς υπάρχουν μερικοί που ο οργανισμός τους τραβάει τους μπελάδες. Δε θέλουν να καταλάβουν απλά πράγματα και στο τέλος, αργά ή γρήγορα, την πατάνε γιατί είναι ξεροκέφαλοι.

SUMMER IN THE CITY

..."Άδεια η πόλη, που πήγαν όλοι;"... που λέει και το γνωστό άσμα του Βασίλη Παπακωσταντίνου. Και η πόλη θα αδειάσει ακόμη περισσότερο με αποκορύφωμα τον δεκαπενταύγουστο. Το θέμα είναι ότι πολλοί από τους φευγάτους την έκαναν με ελαφρά για διακοπές σε κάποια παραλία με διακοποδάνειο.
Από τη μια τους δικαιολογώ γιατί έχουν μπαϊλντίσει στην πόλη και όλοι χρειάζονται δέκα μέρες ξεγνοιασιάς. Από την άλλη οι αυξήσεις των επιτοκίων από τις τράπεζες σε διάφορα είδη δανείων θα προσγειώσουν τους δανειολήπτες μάλλον ανώμαλα.
Υπάρχουν και αυτοί που κάθονται στις πόλεις και δεν το κουνάνε ρούπι. Όχι ηθελημένα, απλά δεν υπάρχει σάλιο. Να ζεις στην Ελλάδα και να μην μπορείς να κάνεις μια βουτιά σε μια κοντινή παραλία είναι γερό καψόνι. Πόσο μάλλον όταν βλέπεις διάφορα εγγλεζάκια να έρχονται στα νησιά με πακέτα που έχουν πραγματικά ξεφτυλισμένες τιμές και κάνουν τις χίλιες δυο μαλακίες.
Τι να κάνεις... Η μόνη παρηγοριά είναι η συντροφιά της τηλεόρασης (λέμε και κανένα αστείο για να περνάει η ώρα) η οποία συνοδεύεται με καρπουζάκι.

ΚΑΙ ΝΑ Ο ΠΑΝΑΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ

Όλα τα κουφά γίνονται εκεί που δεν το περιμένεις. Χθες ο πρεσβευτής του Παναμά στην Ελλάδα δήλωσε ότι "είπαν ξείπαν". Δηλαδή; Το 2002 η μακρινή χώρα είχε αναγνωρίσει τα Σκόπια ως "Δημοκρατία της Μακεδονίας". Τώρα ακυρώνουν την τότε απόφαση τους και αναγνωρίζουν τα Σκόπια ως FYROM.
Οι χώρες της αμερικάνικης ηπείρου μας ξάφνιαζαν ανέκαθεν. Να μην ξεχνάμε ότι η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Ελλάδα ως κράτος ήταν η Αϊτή μετά την επανάσταση του 1821. Βέβαια οι εκπλήξεις δεν είναι πάντα ευχάριστες. Μην ξεχνάμε ότι την επομένη της επανεκλογής του George W. Bush jr. οι Η.Π.Α. αναγνώρισαν τα Σκόπια ως "Δημοκρατία της Μακεδονίας". Με αυτή την κίνηση ο εν λόγω καγκουροπρόεδρος των Η.Π.Α. πούλησε χιλιάδες αμερικανούς πολίτες ελληνικής καταγωγής που τον ψήφισαν.
Και η Άγκελα Μέρκελ, η καγκελάριος της Γερμανίας, ξεκαθάρισε στα Σκόπια ότι ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ περνάει μόνο μέσα από την επίλυση του ζητήματος. Μήπως τα Σκόπια αρχίζουν και δυσκολεύουν τη θέση τους με την αδιαλλαξία που τα χαρακτηρίζει;

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΦΟΥΣΚΑ

Επιτέλους βρήκα χρόνο σήμερα και έκανα μια καλή blogoβόλτα. Είδα ότι τα ελληνικά blogs πάνε από το καλό στο καλύτερο (να ευλογήσουμε και τα γένια μας), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και blogs που χρησιμοποιούνται για σκοπιμότητες ή οτιδήποτε άλλο.
Θα ήθελα να σταθώ σε ένα χθεσινό post που διάβασα στο ΤΡΟΚΤΙΚΟ (κλικ) το οποίο αφορά τον Αλέξη Τσίπρα και τη στρατιωτική του θητεία. Αν αληθεύουν όσα λέει ο γραφών τότε μιλάμε για άλλον ένα πολιτικό - πυροτέχνημα ή πολιτικό - φούσκα (διαλέγετε και παίρνετε την εκδοχή της αρεσκείας σας).
Δε θέλω να επεκταθώ παραπάνω. Το άρθρο του ΤΡΟΚΤΙΚΟΥ είναι πλήρες. Αν ισχύουν τα γραφόμμενα τότε μην πιστεύετε τις ηθικολογίες και τα περί ισότητας που εκτοξεύονται από το στόμα του Αλέξη Τσίπρα. Είναι και αυτός ένας πολιτικός σαν τους άλλους. ΒΟΛΕΜΜΕΝΟΣ ΜΕ ΜΠΑΡΜΠΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΩΝΗ.