ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Καλησπέρα και καλό μήνα σε όλους. Διανύουμε τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού. Όχι ότι κατάλαβα πολλά από καλοκαίρι και φέτος εφόσον μας τέντωσαν κανονικά στη δουλειά αλλά λέμε τώρα...
Αν και με την υπερβολική ζέστη και τους καύσωνες δεν τα πάω καθόλου καλά, με το κλιματιστικό καταφέρνω και έρχομαι στα ίσια μου. Μ' αρέσουν οι χαρές του καλοκαιριού, η θάλασσα, οι διακοπές, η χαλαρότητα, αλλά όταν δεν γεύομαι ούτε ψίχουλο από την πίτα που απαρτίζουν όλα τα παραπάνω σιχτιρίζω και δε βλέπω την ώρα να φύγει το καλοκαίρι, να έρθει το φθινόπωρο με τις βροχές του και να πάει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.
Άλλος ένας μήνας λοιπόν και επιστρέφουμε στην ελληνική πραγματικότητα με μίζες, σκάνδαλα, απεργίες, αυξήσεις και όλα τα άλλα καλούδια που γεμίζουν την κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου.

IT 'S ALL GREEK TO ME

Σήμερα στην Ελλάδα μπορεί κανείς να συναντήσει ανθρώπους από διάφορα μέρη του κόσμου που ζούνε και δουλεύουν εδώ. Πολλές φορές τους προδίδει η προφορά τους και τα σπαστά ελληνικά. Μερικές φορές ο τρόπος που λέγονται κάποια πράγματα από αυτούς τους ανθρώπους προκαλεί γέλιο. Καλοπροαίρετο γέλιο. Αυτό το ζω στο πετσί μου επειδή η καλή μου δεν είναι ελληνίδα.
Υπάρχουν φορές που μπερδεύεται και λέει άλλα ενώ εννοεί άλλα. Για παράδειγμα όταν αντί για καρυδόπιτα λέει κουραδόπιτα. Φανταστείτε να ειπωθεί κάτι τέτοιο σε εστιατόριο ή σε ζαχαροπλαστείο. Η αμηχανία μου θα είναι εμφανέστατη αλλά από την άλλη τα σπαστά ελληνικά έχουν και μια γοητεία. Μια άλλη φορά αντί να πει "έχετε κόλλα" είπε "έχετε κώλο;" και ένα συνηθισμένο λάθος που κάνουν οι ξένοι είναι όταν λένε αντί για καλώδιο κωλόδιο. Βέβαια τα σαρδάμ και η παραννόηση δεν τελειώνουν εδώ. Αλλά δεν πρόκειται να τα γράψω όλα λόγω στενότητας χρόνου.
Σίγουρα η ελληνική γλώσσα είναι από τις δυσκολότερες του κόσμου αν όχι η δυσκολότερη. Ο φίλος μου ο Lee που είναι από το Λονδίνο ζει στην Ελλάδα πάνω από δέκα χρόνια αλλά η προφορά παραμένει και τα λαθάκια δίνουν και παίρνουν.
Πολλές φορές τα σπαστά ελληνικά λειτουργούνε προς όφελος αυτών που τα μιλούν κάνοντας τους τελευταίους αρεστούς και αποδεκτούς. Τρανταχτό παράδειγμα η Καλομοίρα που όλοι τη θεωρούνε χαριτωμένη εξ' αιτίας του τρόπου που μιλάει. Όλοι θυμούνται όταν έλεγε μαρίδια αντί για μαρίδα. Αυτό μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα από τα highlights της.
Μια βόλτα σε ένα παζάρι αν κάνει κάποιος θα ακούει σε κάθε δεύτερο βήμα του σπαστά ελληνικά είτε από πωλητές είτε από πελάτες.
Για να φτάσουμε στο δια ταύτα, υπάρχουν κάποιοι που δυστυχώς φοράνε ακόμη παρωπίδες και δε λένε να καταλάβουνε ότι η Ελλάδα είναι πολυπολιτισμική και όσο περνάνε τα χρόνια θα γίνεται ολοένα και περισσότερο.
Από αυτήν την πολυπολιτισμικότητα θα επηρεαστούνε πολλοί τομείς και μέσα σ' αυτούς είναι και η ελληνική γλώσσα. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό.

ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Όσοι πρόκειται να κάνετε διακοπές και ασχέτως αν θα πάτε κάπου ή θα μείνετε στο σπίτι σας να χαλαρώσετε με το παραπάνω καλά θα κάνετε. Ένα καλό βιβλίο πάντα είναι καλός σύντροφος.
Προσωπικά μ' αρέσει πολύ το διάβασμα. Ειδικά τα μυθιστορήματα. Μπορούν να σε μεταφέρουν σε άλλες εποχές, σε άλλους κόσμους, αφήνει τη φαντασία σου να πλάσει τις εικόνες, τους ήρωες, τα γεγονότα.
Θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα βιβλίο που αγόρασα πριν δέκα μέρες και με συνεπήρε πραγματικά. Χρειάστηκα έξι μέρες για να διαβάσω τις 405 σελίδες του. Πρώτη φορά αναφέρομαι στο blog μου για βιβλίο και από τώρα και στο εξής θα αναφέρομαι ανά διαστήματα σε διάφορα βιβλία που διάβασα ή θα διαβάσω .
Σε αυτό το post θα ήθελα να σας πω για το βιβλίο "ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΦΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΝΕΡΑ" του Γιάννη Τσάτσικα. Για την ακρίβεια το βιβλίο είναι μια ιστορική μαρτυρία που αναφέρεται στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν λίγο πριν καταστροφή της Σμύρνης, τον Α' παγκόσμιο πόλεμο, τους Βαλκανικούς πολέμους, την ανταλλαγή πληθυσμών, τους πρόσφυγες.
Είναι μια ιστορική μαρτηρία ντυμένη με ένα πέπλο μυθιστορήματος και όποιος το διαβάσει θα παρακολουθήσει την ταραχώδη πορεία της ζωής του Βασίλη (ο ήρωας του βιβλίου).
Ο Βασίλης έφυγε από την Κωσταντινούπολη στα δεκαοχτώ του για να πάει στο Παρίσι να σπουδάσει την ιατρική επιστήμη αλλά άρον άρον βρέθηκε στην τότε όμορφη Αθήνα με τα νεοκλασσικά της κτήρια, και τις πολιτικές ταραχές. Από εκεί βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του μετώπου κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας και η οδύσσεια του δεν έχει τέλος. Είδε φίλους του να χάνονται, γνώρισε την αδικία και το ρατσισμό, τσατίστηκε, έβρησε, σιχάθηκε. Η νοσταλγία για την Πόλη, την ιδιαίτερη πατρίδα του, τον έτρωγε. Έδωσε μάχες σκληρές μέσα του για να μπορέσει να κρατήσει τον εσωτερικό του κόσμο σε μια ισορροπία και να μπορέσει να συνεχίσει να προσφέρει και να ανταπεξέρχεται σε διάφορες δύσκολες καταστάσεις.
Με το τέλος της ανάγνωσης του βιβλίου μένει μια πίκρα στον αναγνώστη για τα χρόνια που σπαταλήθηκαν από τη ζωή του Βασίλη και του κάθε Βασίλη γιατί έτσι ήθελαν οι τότε άρχοντες.
Στο βιβλίο επίσης υπάρχει και φωτογραφικό υλικό της τότε εποχής, των τότε γεγονότων, των τότε τόπων και των τότε ανθρώπων που διαδραμάτισαν διάφορους ρόλους καλούς και κακούς.
Το βιβλίο "ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΦΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΝΕΡΑ" είναι από τις εκδόσεις ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ (Modern times) και εκδόθηκε το 2007. Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα και σας εύχομαι καλή ανάγνωση.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΥΧΤΙΑ

Υπάρχουν πάρα πολλά sites κοινωνικής δικτύωσης σε στυλ Facebook και έχουν ειπωθεί πάρα πολλές γνώμες γι' αυτά. Το θέμα είναι ότι αρκετά χρησιμοποιούνε διάφορα αθέμιτα μέσα για να αυξήσουν τα κέρδη τους ή τη φήμη τους. Για παράδειγμα το Facebook, με το που γίνεται κάποιος μέλος, δίνει όλα τα προσωπικά στοιχεία του τελευταίου σε διάφορες εταιρίες (εννοείται με χρηματικό αντάλλαγμα) και έτσι ξεκινάνε τα spam mails.
Πριν από δυο με τρεις εβδομάδες έλαβα ένα mail από ένα site το οποίο ανέφερε το όνομα ενός γνωστού μου ρωτώντας με αν τον γνωρίζω ή όχι και αναλόγως την απάντηση να πατούσα το ανάλογο κουμπί (yes ή no) σε ένα banner. Με λίγα λόγια αυτό το mail που έλαβα από το REUNION (περί αυτού ο λόγος) ήταν ένα είδος πρόσκλησης για να γίνω μέλος. Θα έλεγα πονηρή εφόσον για να δω τι ακριβώς κάνει εκεί μέσα ο γνωστός μου έπρεπε να γίνω και εγώ μέλος. Η περιέργεια με νίκησε και δημιούργησα δικό μου λογαριασμό. Προς το παρόν όλα καλά αλλά μετά από μια μέρα κατάλαβα ότι το συγκεκριμμένο site χρησιμοποίησε όλες τις επαφές που έχω στον λογαριασμό email που έχω για να στείλει spam χωρίς να ερωτηθώ και χωρίς να ειδοποιηθώ. Αυτό σίγουρα δεν τιμάει το Reunion το οποίο κατά τ' άλλα δεν είναι και τίποτα το ιδιαίτερο.
Σίγουρα ο ανταγωνισμός στο internet μεταξύ των κοινωνικών δυκτίων (social network) είναι μεγάλος και όλα τα sites θέλουν να γίνουν γνωστά και να έχουν πολλά μέλη. Αυτό σημαίνει πολύ χρήμα από τις διαφημίσεις ή αν πωληθούν. Δυστυχώς όμως πολλές φορές τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την επίτευξη αυτού του σκοπού δεν είναι πάντα τα καλύτερα για τον κάθε ανυποψίαστο υποψήφιο χρήστη - μέλος που γίνεται άθελα του θύμα.

ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ

Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Σήμερα, μετά από μήνες, κατάφερα να ξυπνήσω αργά. Για να ακριβολογώ με ξύπνησε ένα τηλεφώνημα στης 12:40'. Ο προϊστάμενος μου τηλεφώνησε για να μου υπενθυμίσει ότι στης 15:30' πρέπει να είμαι στη δουλειά.
Αυτό είναι αρκετό για να μου χαλάσει τη διάθεση και τη μέρα. Όλος ο κοσμάκης πήγε σε κάποια παραλία και εγώ δεν μπορώ να ξεκολλήσω από την πόλη. Να μην είμαι αχάριστος. Φέτος το καλοκαίρι πήγα και εγώ δυο Κυριακές στη θάλασσα για να κάνω τις βουτιές μου.
Σήμερα η πόλη είναι άδεια και μπορώ να ακούσω από το μπαλκόνι τα τζιτζίκια που έχουν κατασκηνώσει στα δέντρα στο απέναντι παρκάκι. Υπάρχει μια ηρεμία που θέλοντας και μη σε κάνει να θέλεις να τεμπελιάσεις. Μια νωχελικότητα άλλο πράγμα! Μέχρι της τρεις η ώρα που θα ξεκινήσω για να πάω στη δουλειά. Μετά προσγειώνομαι στην γκρίζα πραγματικότητα που μεταμορφώνει αυτήν την όμορφη Κυριακή σε μια καθημερινή μέρα.
Άντε... καλά να περάσετε όσοι είστε ή θα πάτε σε κάποια παραλία. Και όσοι θα μείνετε στο σπίτι σας κάνοντας το απόλυτο τίποτα πάλι τυχεροί είστε. Ακούστε και 'μένα.