ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ

Έτυχε αυτό το post να είναι το διακοσιοστό (200) αυτού του blog και να ασχοληθεί με την Ολυμπιάδα του Πεκίνου που ξεκινάει σε λίγες ώρες.
Μια παγκόσμια συνάντηση διαφημιστών, διαφημιζομένων, εταιριών, πολιτικών και πολιτικάντηδων. Χρυσά μετάλλια θα πάρουν οι καλύτερες φαρμακοβιομηχανίες που μοναδικό κριτήριο για να το κατακτήσουν είναι το πόσο μη ανιχνεύσιμα είναι τα χαπάκια τους από τα διάφορα tests που θα γίνουν στους αθλητές. Ένα τρελλό πανηγύρι υπερκαταναλωτισμού.
Σίγουρα θα υπάρχει και μια μικρή ομάδα ρομαντικών που πιστεύουν στο ολυμπιακό ιδεώδες, στην εκεχειρία και σε όλα τα άλλα που είχαν αξία πριν από χιλιάδες χρόνια αλλά θα τους βαφτίσουνε γραφικούς και έτσι θα περάσουν απαρατήρητοι.
Δεν είμαι κατά των Ολυμπιακών αγώνων αλλά είμαι κατά της όλης διαδικασίας προς τη διεκπεραίωση τους. Μην ξεχνάμε και το 2004 και το χρέος που μας έβαλαν. Θα πληρώνουμε για πολλά χρόνια ακόμα και ορισμένα ολυμπιακά έργα έχουν αφεθεί στο έλεος του Θεού. Και όλα αυτά γιατί; Για να ικανοποιηθεί ο εγωισμός και να φανεί μια κυρία εφοπλιστού - πρώην πολιτικός - πλούσια κατά την ταπεινή μου γνώμη και ορισμένοι άλλοι παρατρεχάμενοι. Σημαντικό ρόλο βέβαια έπαιξε και η μαρμίτα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που άπλωσαν το χέρι να αρπάξουν.
Σίγουρα αυτά δε γίνονται μόνο στην Ελλάδα. Μπορεί και στην Κίνα να γίνουν αλλά δε νομίζω σε τόσο μεγάλο βαθμό.

ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ

Μεταφέρω ένα email όπως το έλαβα χθες

First Call εργασιακος μεσαίωνας! Καταγγελία απο 180 εργαζόμενους

Εργατες ρομπότ! Μετράνε και το λεπτό!
Απίστευτη εργασιακή σχέση απο την εισπρακτικη εταιρία First Call


«FIRST CALL» - ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ
«Σπάει» το χρόνο εργασίας για να επεκτείνει την απλήρωτη δουλειά

Στα πρότυπα όσων αποφάσισαν οι υπουργοί Απασχόλησης της ΕΕ για «ενεργό» και «ανενεργό» περίοδο, η εργοδοσία απαιτεί από τους εργαζόμενους να αναπληρώσουν ό,τι αυτή θεωρεί «μη παραγωγικό» χρόνο δουλειάς!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εταιρεία «First Call», η οποία προσφέρει υπηρεσίες «διαχείρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών πελατών» σε τράπεζες. «Κυνηγάει», δηλαδή, όσους μεροκαματιάρηδες είναι χρεωμένοι στις τράπεζες ή σε άλλες επιχειρήσεις και καθυστερούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Στην πλειοψηφία τους, οι περίπου 180 εργαζόμενοι στην εταιρεία είναι νέοι σε ηλικία, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει το νεοϊδρυθέν Σωματείο Εργαζομένων Χρηματοπιστωτικών και Συναφών Επιχειρήσεων Αττικής, η εργοδοσία ενημέρωσε γραπτά το σύνολο των εργαζομένων ότι θέτει σε εφαρμογή ένα νέο σύστημα ωρομέτρησης, βάσει του οποίου θα διακρίνει το χρόνο εργασίας σε «παραγωγικό» και «μη παραγωγικό».

Στο πλαίσιο της ίδιας ενημέρωσης, η εταιρεία εξήγησε ότι ο «μη παραγωγικός» χρόνος που καταμετρά σε κάθε εργαζόμενο θα πρέπει να αναπληρώνεται με ίσο χρόνο δουλειάς, διαφορετικά κάθε μήνα θα περικόπτεται ανάλογα ο μισθός του υπαλλήλου! Προς επίρρωση μάλιστα των παραπάνω, η εταιρεία, με εξώδικη ειδοποίηση, ενημέρωσε εργαζόμενη που αντέδρασε στις άθλιες μεθοδεύσεις ότι προχωράει σε περικοπή 200 ευρώ από το μισθό της, σε εφαρμογή του μέτρου για το «μη παραγωγικό χρόνο» και με τη δικαιολογία ότι καθυστερούσε στη δουλειά της!

Ενημερώστε τον κόσμο για το απαράδεκτο εργασικο καθεστός.
Ντροπή τους!

Ευχαριστούμε
Εργαζόμενοι First call

site εταιρίας: www.firstcall.gr

Ο ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ

Σε μια νεόχτιστη πολυκατοικία ένας οικοδόμος αγόρασε ένα διαμέρισμα και την ίδια μέρα το ακριβώς επάνω διαμέρισμα το αγόρασε ένας πιανίστας. Το βράδυ έγειρε να κοιμηθεί ο οικοδόμος ψόφιος από την κούραση και μόλις άρχισε να κοιμάται πετάγεται από το κρεββάτι του γιατί τον ξύπνησε ο πιανίστας του επάνω διαμερίσματος παίζοντας πιάνο. "Α, δε γίνεται αυτό θα πάω να του μιλήσω", σκέφτηκε ο οικοδόμος. Πάει στον επάνω όροφο και χτυπάει την πόρτα του πιανίστα. Ανοίγει την πόρτα ο τελευταίος και του λέει ο οικοδόμος:
- Ρε φίλε έλεος! Δουλεύω στην οικοδομή από τα άγρια χαράματα και μόλις έπεσα να κοιμηθώ εσύ άρχισες να παίζεις πιάνο. Είναι μεσάνυχτα.
- Έχεις δίκιο φίλε μου. Είναι η τελευταία πρόβα. Κάνε υπομονή αύριο δίνω εξετάσεις και τέλος.
- Ας είναι.
Την άλλη μέρα γυρνάει κατάκοπος στο σπίτι του από τη δουλειά ο οικοδόμος και κατά τα μεσάνυχτα έπεσε να κοιμηθεί. Μόλις άρχισε να λαγοκοιμάται πετάχτηκε από το κρεββάτι του εξαιτίας του πιανίστα που άρχισε να παίζει πιάνο. Μέσα στη φούρκα πάει ο οικοδόμος πάλι στον επάνω όροφο, χτυπάει το κουδούνι και ανοίγει ο πιανίστας.
- Ρε φίλε με δουλεύεις; Χθες είπες ότι θα ήταν η τελευταία πρόβα.
- Έχεις δίκιο φίλε μου, χίλια συγνώμη. Ξέρεις αναβλήθηκαν οι εξετάσεις για αύριο. Κάνε κουράγιο. Τελευταία πρόβα κάνω και τέλος, στο υπόσχομαι.
- Ας είναι.
Την τρίτη μέρα πάλι ο οικοδόμος γυρνάει στο σπίτι του κουρασμένος του θανατά και έπεσε ξερός για να κοιμηθεί. Μετά από λίγο ξυπνάει επειδή ο πιανίστας πάλι έπαιζε πιάνο. Μέσα στην τσατίλα πάει πάνω για να στήσει τρικούβερτο καυγά. Με το που ανοίγει την πόρτα ο πιανίστας τον περιλαβαίνει στα μπινελίκια.
- Ρε παλιομαλάκα με δουλεύεις; Έχω γίνει πτώμα και εσύ είσαι αναίσθητος. Κάθε βράδυ κάνεις το ίδιο. Θέλεις να σε πλακώσω;
- Ότι και να πείτε κύριε έχετε δίκιο. Σας ζητώ χίλιες φορές συγνώμη. Αύριο όντως δίνω εξετάσεις και τέλος. Σας παρακαλώ κάντε υπομονή και από αύριο θα είναι σαν να μην υπάρχω. Επιτρέψτε μου να κάνω την τελευταία μου πρόβα.
- Τελευταία φορά που σου τη χαρίζω.
Πέρασε μια εβδομάδα αλλά ο πιανίστας δεν έβαλε μυαλό. Κάθε βράδυ γύρω στα μεσάνυχτα, την ώρα που έπεφτε ο οικοδόμος για ύπνο, έπαιζε πιάνο. Ο οικοδόμος όμως δεν ξαναπήγε να του κάνει παρατήρηση. Αυτό κίνησε την περιέργεια του πιανίστα και αποφάσισε αν δεν πήγαινε για να του κάνει παρατήρηση ο οικοδόμος για άλλο ένα βράδυ να κατέβει στο σπίτι του τελευταίου να δει τι συμβαίνει. Όντως ξεκινάει να παίζει γύρω στα μεσάνυχτα αλλά ο οικοδόμος άφαντος και πάλι. Παρατάει το πιάνο του και κατεβαίνει στο διαμέρισμα του οικοδόμου. Εκεί βλέπει την πόρτα μισάνοιχτη. Χτυπάει αλλά δεν εμφανίστηκε κανένας. Αποφασίζει να μπει μέσα στο διαμέρισμα. Μπαίνει και βλέπει ότι όλα είναι εντάξει αλλά δε φαινόταν κανείς. Εκεί που άρχισε να ανησυχεί άκουσε ένα θόρυβο. Προχώρησε κατά το μέρος που άκουσε το θόρυβο και βρέθηκε μπροστά στην πόρτα της τουαλέτας. Την ανοίγει και έκπληκτος βλέπει τον οικοδόμο να αυνανίζεται μανιωδώς. Τότε ρωτάει ο πιανίστας:
- Ρε φίλε τι κάνεις εδώ;
- Κάνω την τελευταία πρόβα. Μετά θα έρθω να σε γαμήσω.

ΟΙ ΜΠΛΕ ΚΑΔΟΙ

Έχει μερικές μέρες που έβαλαν στην πόλη πλαστικούς μπλε κάδους έτσι ώστε να πετάμε οτιδήποτε ανακυκλώσιμο (χαρτιά, πλαστικά, αλουμίνια, γυαλιά κλπ.). Χθες είπα να συγυρίσω το αποθηκάκι που έχω και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μαζέψω πολλά κιλά χαρτιού. Εφημερίδες, περιοδικά, διαφημιστικά φυλλάδια κλπ. Τα έκανα δέματα (πέντε παρακαλώ) και κατέβηκα να τα πετάξω σ' ένα μπλε κάδο.
Με το που βρέθηκα μπροστά στο μπλε κάδο, σήκωσα το καπάκι και είδα ότι οι γείτονες πέταξαν οτιδήποτε υπάρχει εκτός από ανακυκλώσιμα προϊόντα. Αποφάγια, σπασμένα σκαμπό, ραδιοφωνάκια, μία τηλεόραση 14'' και διάφορα άλλα. Το περίεργο είναι ότι ακριβώς δίπλα υπάρχουν δύο κανονικοί κάδοι που είναι γι' αυτά τα πράγματα και ήταν και οι δύο άδειοι εντελώς.

ΕΧΟΥΜΕ ΛΑΛΗΣΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ

Πριν μερικές μέρες καταφέραμε να γίνουμε ρόμπα στο νότιο ημισφαίριο του πλανήτη με τους μπράβους που σκότωσαν τον Αυστραλό τουρίστα στη Μύκονο. Τώρα καταφέραμε να γίνουμε ρόμπα και στο βόρειο ημισφαίριο με τον αποκεφαλισμό της άτυχης δασκάλας που έλαβε μέρος στη Σαντορίνη.
Όπως βλέπετε και στην παραπάνω φωτογραφία το CNN μας είχε σε περίοπτη θέση. Έχουμε ξεφύγει τελείως ως λαός. Δεν υπάρχει αμφιβολία.
Σίγουρα η βασική μέριμνα των κατοίκων των νησιών είναι να μην πέσει ο τουρισμός. Προσωπικά πιστεύω ότι μας χρειάζονται πότε πότε μερικές σφαλιάρες για να συνερχόμαστε. Φάσκουμε και αντιφάσκουμε στην Ελλάδα. Ενώ ξεσηκωνόμαστε για τα ανθρώπινα δικαιώματα που καταπατούνται σε διάφορες"τριτοκοσμικές" χώρες δεν κοιτάζουμε που στη χώρα μας ισχεί ο νόμος του δυνατότερου, του τσαμπουκά, αυτού που έχει τις καλύτερες διασυνδέσεις.
Για να ξεκινήσει κάτι να δουλεύει σε αυτόν τον τόπο πρέπει πρώτα να γίνει το κακό. Η πρόληψη είναι άγνωστη λέξη. Για άλλη μια φορά αποδυκνείεται ότι μπροστά στο χρήμα όλα τα μάτια στραβώνουν. Οι μπράβοι κάνουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους και οι διάφοροι ψυχάκηδες βρίσκουν άσυλο μέσα στην τρέλλα του καλοκαιριού.