Η ΝΤΟΠΑ, ΤΗΣ ΝΤΟΠΑΣ, ΤΗΝ ΝΤΟΠΑ, ΠΩ ΠΩ! ΦΤΙΑΧΤΗΚΑ!

Λέγεται ότι η Χαλκιά βρέθηκε ντοπέ. Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία. Αν κοιτάξουμε πέρα από εθνικότητες αθλητών πρέπει να παραδεχτούμε ότι το ντοπάρισμα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει σε όλα τα κράτη είτε μας αρέσει είτε όχι.
Πάρτε το χαμπάρι. Οι παρθένες είναι είδος υπό εξαφάνιση. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στην ίδια μοίρα θα βρεθούν και οι αθλητές που πάνε με το σταυρό στο χέρι και δε ντοπάρονται.
Οι Ολυμπιακοί αγώνες σήμερα δεν έχουνε καμία σχέση με το όραμα του βαρώνου Ντε Κουμπερντέν για την αναβίωση των πρώτων.
Σήμερα οι αγώνες αυτοί είναι μια τεράστια διαφημιστική καμπάνια, και διαγωνισμός των φαρμακοβιομηχανιών για το ποια θα έχει δημιουργήσει το καλύτερο χάπι. Το μη ανιχνεύσιμο.
Τζάμπα ασχολούνται όσοι τρώνε το χρόνο τους για να μιλάνε υποτιμητικά για τους ντοπαρισμένους αθλητές ή για να τους δικαιολογήσουν. Η ζωή συνεχίζεται και η ντόπα βασιλεύει. Έτσι απλά.

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΩΝΕΣ ENDURO ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ

Από την 1η Σεπτεμβρίου μέχρι την 6η του ίδιου μήνα θα διεξαχθεί το I.S.D.E. (International Six Days Enduro) στην πόλη των Σερρών. Τι είναι αυτό; Μια πολύ μεγάλη διοργάνωση του μηχανοκίνητου αθλητισμού και ειδικά για τους λάτρεις της μοτοσυκλέτας και του ανωμάλου εδάφους. Πέρυσι διεξάχθηκε στη Χιλή.
Συμμετέχοντες θα έρθουν από διάφορα μέρη του πλανήτη. Η.Π.Α., Αυστραλία,Νέα Ζηλανδία, Χιλή, Σουηδία, Τσεχία, Ιταλία, Νότια Αφρική, Βέλγιο, Ιαπωνία, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία και άλλα κράτη.
Σίγουρα αυτή η διοργάνωση είναι μια τόνωση για τον εναλλακτικό τουρισμό της πόλης των Σερρών αλλά ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη. Αξιοσημείωτο είναι ότι όλη η οργάνωση έγινε από ιδιώτες, την τοπική αυτοδιοίκηση, την Ε.Λ.Π.Α., την Ελληνική Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας, την Παγκόσμια Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας και τη Λ.Α.Μ.Σ. (Λέσχη Αυτοκινήτου Μοτοσικλέτας Σερρών).
Η απουσία της πολιτείας, για άλλη μια φορά, είναι χαρακτηριστική σε όλους τους τομείς επιβεβαιώνοντας τον κανόνα ότι για μερικούς Ελλάδα είναι μόνο η Αθήνα. Με άλλα λόγια η επαρχία δεν πρέπει να σηκώσει κεφάλι.
Υπολογίζεται ότι οι αποστολές που θα λάβουν μέρος στους αγώνες θα είναι γύρω στις 2500 άτομα και άλλες 15000 θεατές. Το καλό είναι ότι επειδή οι κλίνες στην πόλη των Σερρών δε φτάνουν για όλους θα ωφεληθούνε και οι γύρω νομοί.
Αν γίνουν και άλλες παρόμοιες μεγάλες εκδηλώσεις στην επαρχία η περιφέρεια θα τονωθεί αρκετά και ειδικά η Βόρεια Ελλάδα.
Ας ελπίσουμε σε περισσότερες τέτοιες εκδηλώσεις που χάρη σ' αυτές μπορούμε και δραπετεύουμε λιγάκι από την καθημερινότητα.
Περισσότερες πληροφορίες στο I.S.D.E.

ΠΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ

Στην εταιρία που δουλεύω ο προϊστάμμενος ξεχωρίζει τους εργαζόμενους όχι με κριτήριο την αξιοκρατία αλλά τις συμπάθειες. Για παράδειγμα έχουμε έναν καινούριο συνάδελφο εδώ και δυο μήνες ο οποίος αργεί κάθε μέρα και μερικές φορές δεν έρχεται στη δουλειά χωρίς να ειδοποιήσει. Επειδή όμως είναι από το ίδιο χωριό με τον προϊστάμμενο δεν του έχει γίνει καμία επίπληξη από τον τελευταίο. Μάλιστα ο προϊστάμμενος τον προωθεί άσχετα που ο καινούριος κάνει συνέχεια λάθη και δείχνει ότι δεν τον ενδιαφέρει η δουλειά.
Από την άλλη πλευρά, εμένα και δυο άλλους παλιούς μας έχει βάλει στο μάτι ο προϊστάμμενος γιατί ζητάμε τα αυτονόητα. Ήδη έδιωξε ένα συνάδελφο παντρεμμένο με μικρό παιδί ο οποίος ήταν πολύ καλός στη δουλειά του αλλά είχε ένα ελλάτωμα (πάντα μιλάμε κατά του προϊσταμμένου την άποψη), ζητούσε να δουλεύει σαν άνθρωπος.
Τώρα πάει να μας φάει υπερωρίες και την άδεια που δικαιούμαστε. Τις υπερωρίες δε μας τις πληρώνουν, απλά ανάλογα με τις μέρες που συγκεντρώνονται απ΄αυτές τις παίρνουμε σε άδεια. Βέβαια κανένας δε μας ρώτησε αν θέλουμε κάτι τέτοιο. Και το ποιο κουφό απ' όλα; Μας λέει ότι δε δικαιούμαστε κανονική άδεια αλλά μόνο αυτή που βγαίνει από τις υπερωρίες. Μα πως γίνεται να δικαιούμαστε και να χορηγούμαστε το επίδομα άδειας χωρίς να δικαιούμαστε άδεια. Ο νόμος το λέει καθαρά: Ο κάθε εργαζόμενος άσχετα αν είναι μόνιμος ή συμβασιούχος δικαιούται δυο μέρες το μήνα άδεια.
Η εταιρία που δουλεύω για 'μένα είναι μια μικρογραφία της Ελλάδας. Μπουρδέλο το ένα μπουρδέλο και το άλλο. Γι' αυτό το λόγο δεν πάει τίποτα μπροστά σ' αυτόν τον τόπο. Μπαίνουν οι λάθος άνθρωποι σε λάθος θέσεις.

ΤΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες και σε όλες της εορτάζουσες. Για τους περισσότερους ο δεκαπενταύγουστος σηματοδοτεί την αρχή της αντίστροφης μέτρησης για το τέλος του καλοκαιριού.
Θα ήθελα να σταθώ στο παιχνίδι μπάσκετ της εθνικής μας ομάδας με την αντίστοιχη των Η.Π.Α. που έγινε χθες. Για να ακριβολογώ στην αναμετάδοση και περιγραφή του αγώνα από τους απεσταλμένους της Ε.Ρ.Τ.
Πριν αρχίσει το παιχνίδι τόνιζαν τις αδυναμίες της ομάδας των Η.Π.Α., με πλάγιο τρόπο έλεγαν ότι είναι βατή ομάδα κλπ. Με λίγα λόγια εννοούσαν ότι ήταν του χεριού μας. Όσο το παιχνίδι προχωρούσε και η πλάστιγγα έγερνε προς το μέρος των Η.Π.Α. τα σχόλια άλλαζαν και αυτά. Από βατή ομάδα έγινε η πιο συγκροτημένη, με ψηλούς, δυνατούς παίκτες οι οποίοι έχουν τεράστια πείρα λόγω N.B.A. και άλλα τέτοια σχόλια για να δικαιολογηθεί η ήττα μας. Η χαζομάρα έδινε και έπαιρνε εφόσον θεωρήθηκε επίτευγμα να μη μας νικήσουν οι αμερικανοί με τριψήφιο αριθμό καλαθιών.
Μα καλά... Δεν τους ελέγχει κανένας αυτούς για τα μαργαριτάρια που ξεστομίζουν; Σε ένα παιχνίδι κερδίζει ο καλύτερος. Τέλος. Δε χρειάζονται δικαιολογίες. Η εθνική μας ομάδα έκανε πολλά λάθη, παρασύρθηκε από το ρυθμό των αμερικανών, οι περισσότεροι παίχτες μπορούσαν να δώσουν πολλά περισσότερα, έπαιξαν όπως έπαιξαν και έχασαν. Δε γίνεται να κερδίζεις συνέχεια. Οι αμερικανοί ήταν καλά διαβασμένοι όσον αφορά την ελληνική ομάδα και δεν ξέχασαν τι έγινε στην Ιαπωνία πριν δύο χρόνια, ήθελαν να πάρουν το αίμα τους πίσω και κακά τα ψέμματα όποιος και να ήταν στη θέση τους την ίδια επιδίωξη θα είχε.
Το να προσπαθείς να δικαιολογηθείς για να νιώσεις καλύτερα ενώ ξέρεις ότι το φταίξιμο πηγαίνει σ'αυτόν που προσπαθείς να δικαιολογήσεις είναι μεγάλη ανωμαλία. Τέτοια χαζομάρα έκαναν οι δημοσιογράφοι που περιέγραψαν το παιχνίδι. Τους πληρώνει ο ελληνικός λαός για να κάνουν τα ταξιδάκια τους και να λένε τις αρλούμπες τους.

ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Ήταν μια φορά ένας άγγλος, ένας γερμανός και ένας έλληνας. Ήταν και οι τρεις χαρούμενοι γιατί ήταν μέσα σ'ενα αεροπλάνο και πήγαιναν ταξίδι αναψυχής μέχρι που πάνω από την Αφρική το αεροπλάνο έχανε ύψος και οι τρεις επιβάτες για να μη σκοτωθούνε έβαλαν τα αλεξίπτωτα τους και πήδηξαν.
Για κακή τους τύχη τους έπιασε μια φυλή μαύρων, οι Μάο Μάο. Πηγαίνουν οι ιθαγενείς τους τρεις αιχμαλώτους στο μάγο της φυλής και αυτός τους ανακοίνωσε ότι για να ζήσουν έπρεπε να περάσουν από τρεις δοκιμασίες. Αν τις περνούσαν επιτυχώς θα τους έδινε ότι ήθελαν και θα τους άφηνε ελεύθερους.
Τους πήγαν στον τόπο των δοκιμασιών όπου οι τρεις αιχμάλωτοι αντίκρυσαν τρεις σκηνές. Τότε γυρνάει ο μάγος και τους λέει: "Στην πρώτη σκηνή έχουμε βάλει σαράντα κιλά κρασί και πρέπει να το πιείτε όλο. Εφόσον ολοκληρώσετε αυτή τη δοκιμασία επιτυχώς θα μπείτε στη δεύτερη σκηνή όπου υπάρχει μια πολύ άγρια αρκούδα. Θέλω να μου φέρετε τα δόντια της. Αν πετύχετε και σ'αυτή τη δοκιμασία θα μπείτε στην τρίτη σκηνή όπου έχουμε μια πουτάνα αχόρταγη. Η λέξη νυμφομανής είναι λίγο. Πρέπει να την ικανοποιήσετε σεξουαλικά. Αν περάσετε επιτυχώς και αυτή τη δοκιμασία θα σας κάνω πλούσια δώρα και θα σας αφήσω ελεύθερους. Αν όχι θα σας πάρω το κεφάλι. Σε κάθε δοκιμασία θα λαμβάνει μέρος ένας - ένας."
Μπαίνει πρώτα ο Γερμανός στη σκηνή με το κρασί. Μετά από ώρα βγήκε έξω αλλά δεν κατάφερε να πιει όλο το κρασί. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να του πάρουν το κεφάλι οι ιθαγενείς.
Ο δεύτερος που άρχισε να περνάει τις δοκιμασίες ήταν ο άγγλος. Μπαίνει στην πρώτη σκηνή και καταφέρνει να πιει και τα σαράντα κιλά κρασί. Μπαίνει στη δεύτερη σκηνή όπου ήταν η αρκούδα αλλά δεν τα κατάφερε. Τον έφαγε η αρκούδα.
Τελευταίος έμεινε ο έλληνας. Μπαίνει στην πρώτη σκηνή και πίνει όλο το κρασί. Βγαίνει και ήταν λάσπη από το μεθύσι. Μπαίνει στη δεύτερη σκηνή. Εκεί ακούστηκαν διάφορες κραυγές για αρκετή ώρα. Τελικά βγαίνει καταματωμένος από τη δεύτερη σκηνή και λέει: "Τώρα φέρτε μου την πουτάνα να της βγάλω τα δόντια!"