ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΑ ΕΛ.ΤΑ. ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ;

Εσείς πόσο ευχαριστημένοι είστε από τα ελληνικά ταχυδρομεία (ΕΛ.ΤΑ.); Τον περασμένο μήνα η παραδοσιακή αλληλογραφία μου ήταν κάπως αυξημένη. Ορισμένες επιστολές ήρθαν σα συστημένες. Όμως ο ταχυδρόμος φαίνεται ότι θέλει να μου κάνει καψόνι και άρχισα να πιστεύω ότι το θέμα έγινε προσωπικό.
Αυτό το διάστημα δε δουλεύω και είμαι στο ταμείο ανεργίας (τα καλά του ιδιωτικού τομέα). Όταν ένας ταχυδρόμος έχει να παραδώσει συστημένα γράμματα πρέπει να χτυπήσει το θυροτηλέφωνο για να δει αν είναι ο παραλήπτης στο χώρο του για να το παραδώσει. Αν δεν είναι αφήνει στο γραμματοκιβώτιο ένα χαρτί - ειδοποίηση. Μα έλα που κάποιοι βαριούνται! Στη δική μου περίπτωση ενώ είμαι όλη τη μέρα στο σπίτι ουδέποτε χτύπησε το θυροτηλέφωνο ο ταχυδρόμος για να μου παραδώσει την αλληλογραφία. Προτιμάει να γράφει ειδοποιήσεις και να τις αφήνει στο καλοριφέρ της εισόδου της πολυκατοικίας (τα γραμματοκιβώτια τα έχει καταργήσει) χωρίς να σκεφτεί αν επείγει η παράδοση ή όχι. Πολλές φορές οι επιστολές που αφήνει στο καλοριφέρ πέφτουν πίσω απ' αυτό και μετά για να τα πάρουμε πρέπει να σκεφτόμαστε πατέντες, να γίνουμε Μαγκάιβερ δηλαδή. Πιο χρονοβόρο δεν είναι να γράφεις ειδοποιήσεις από το να πατάς το θυροτηλέφωνο; Εκτός αν τις έχει έτοιμες από το πρωί που ξεκινάει η δουλειά του. Το σπάσιμο νεύρων είναι ότι πάντα τύχαινε να είναι Παρασκευή όταν μου άφηνε τις ειδοποιήσεις στο καλοριφέρ της εισόδου της πολυκατοικίας (βαριέται να τα αφήσει στο γραμματοκιβώτιο) με αποτέλεσμα να περιμένω να περάσει το Σαββατοκύριακο για να παραλάβω αυτό που μου έστειλαν. Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο όταν πας στο ταχυδρομείο και περιμένεις δυο με τρεις ώρες για να εξυπηρετηθείς γιατί πάντα δουλεύουν το πολύ δυο άτομα στο γκισέ άσχετα αν υπάρχουν θέσεις για άλλους τέσσερις υπαλλήλους οι οποίες είναι πάντα κενές.
Τον τελευταίο μήνα όπως προανέφερα το ίδιο καψώνι μου συνέβει τρεις με τέσσερις φορές. Την τελευταία φορά πήγα στο διευθυντή μέσα στα νεύρα να του ζητήσω εξηγήσεις. Παραδέχτηκε ότι έχω δίκιο και ότι ο ταχυδρόμος ωφείλει να χτυπάει το θυροτηλέφωνο ΑΛΛΑ... (πάντα αυτό το αλλά τα χαλάει όλα) δεν είναι δυνατόν να επιβλέπει τον κάθε ταχυδρόμο. Ρε άνθρωπε γι' αυτό το λόγο σου κάνω παράπονα. Κάνε του συστάσεις. Τελικά όλοι σου δίνουν την εντύπωση ότι βαριούνται να δουλέψουν. Έφτασα σε σημείο να λέω ευτυχώς που είμαι άνεργος για να μπορώ να είμαι με τις ώρες στο ταχυδρομείο για να τελειώσω τη δουλειά μου αλλιώς θα έπρεπε να χάσω μεροκάματα.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Επιτέλους ένα όνειρο μου πραγματοποιείται. Πήρα το μαγικό χαρτάκι (εισιτήριο) για τη συναυλία των AC/DC στην Αθήνα στο Ολυμπιακό στάδιο. Είκοσι χρόνια περίμενα αυτή τη στιγμή. Από τότε που πήγαινα γυμνάσιο. Κάλιο αργά παρά ποτέ αλλά να πω την αλήθεια θα προτιμούσα αυτό να γινόταν μερικά χρόνια πριν, όταν είμουν στη μεγάλη τρέλλα μου.
Βάζω στοίχημα ότι στη συναυλία θα έχει και πολλούς πενηντάρηδες και εξηντάρηδες. Είναι γεγονός ότι όλες οι υπόλοιπες συναυλίες που θα γίνουν κατά την Ευρωπαϊκή τους περιοδεία είναι sold out. Μην ψάχνετε εισιτήρια για άλλη ευρωπαϊκή πόλη. Τέλειωσαν. Αν έμειναν (που αμφιβάλω) θα έχει μόνο για τη συναυλία στην Πράγα και κοστίζουν 300 ευρά.
Ένα είναι σίγουρο. ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΧΑΜΟΣ!!!

ΕΚΡΗΞΗ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

Το 2009 μπήκε με τους χειρότερους οιωνούς. Τόσες απολύσεις εδώ, τόσες απολύσεις εκεί, άλλες τόσες απολύσεις παραπέρα... Πρόσφατα στις Σέρρες έκλεισε μια τοπική εταιρία που είχε αλυσίδα souper market με αποτέλεσμα ογδόντα εργαζόμενοι να βρεθούνε στο δρόμο. Τους έδωσαν άδειες και μετά απολύσεις. Για αποζημιώσεις δεν ξέρω. Το θέμα το έδειξαν και τα μεγάλα κανάλια. Και η πολιτεία, εννοείται, ότι είναι άφαντη.
Κατά καιρούς ακούμε για σενάρια των βιομηχάνων για τρεις και τέσσερις μέρες εργασίας την εβδομάδα ή μειωμένα ωράρια. Η κυβέρνηση μέσω Ο.Α.Ε.Δ. έχει στήσει το καρκίνωμα που ονομάζεται stage. Οι άνεργοι συνεχώς αυξάνονται και είναι πιο πελαγωμένοι από ποτέ. Όλοι οι ανεύθυνοι-υπεύθυνοι ρίχνουν το φταίξιμο στην παγκόσμια κρίση. Όχι ότι η τελευταία δεν έχει σοβαρό μερίδιο ευθύνης αλλά δεν είναι και λίγοι εργοδότες που κοιτάζουν να επωφεληθούν απ' αυτή καταθέτοντας εξοντωτικά "μέτρα σωτηρίας" για τους υπαλλήλους με απότερο σκοπό να αυξήσουν τα κέρδη τους. Οι εργοδότες με σύμμαχο την ανεργία κάνουν ότι θέλουν στους εναπομείναντες υπαλλήλους τους (υπερωρίες, άσχημες συνθήκες εργασίας, χαμηλοί μισθοί, λίγα ή και καθόλου ένσημα κ.α.). Το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει ένας ενεργός κρατικός μηχανισμός για να τους ελέγχει. Οι υπάλληλοι έχοντας το φόβο της ανεργίας δεν τολμάνε να ζητήσουν αυτά που τους αναλογούν και δεν κάνουν καταγγελίες. Για να έχουν μια ελπίδα ότι θα πάρουν αυτά που δικαιούνται πρέπει να κάνουν καταγγελία, δηλαδή να βγάλουν μόνοι τους το φίδι από την τρύπα και μετά να έχουν την αγωνία αν θα χάσουν τη θέση τους ή όχι.
Για να λέμε την αλήθεια λύσεις υπάρχουν αλλά κανένας πολιτικός δε θέλει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά γιατί δεν τον συμφέρει. Αν γίνουν περικοπές στους μισθούς σε διευθυντές, πολιτικούς, γραμματείς και φαρισαίους και αν βάλουν φρένο στις ανεξέλεγκτες τράπεζες θα είναι μια καλή αρχή. Καλό θα ήταν να απομακρύνουν και το χέρι τους από τη μαρμίτα για να ελλαχιστοποιηθούνε οι μείζες.
Σήμερα το απόγευμα είδα μια ταινία στο DVD του Κώστα Γαβρά. Ονομάζεται "Το τσεκούρι" (Le Couperet). Είναι παραγωγής του 2005 και είναι πολύ καλή. Προφητική θα έλεγα. Το κεντρικό θέμα της ταινίας είναι η ανεργία και το επακόλουθο της ανεργίας είναι αυτό που λέμε "ο θάνατος σου η ζωή μου". Ίσως να είναι λίγο κυνικός ο τρόπος που περνάει αυτό το μύνημα αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινός. Δείτε την και δε θα χάσετε.
Όλες οι μεγάλες εταιρίες μπήκαν σε ένα παράλογο παιχνίδι κερδοφορίας. Ποια εταιρία θα βγάλει τα περισσότερα κέρδη με τους λιγότερους υπαλλήλους και με το χαμηλότερο κόστος. Φυσικά πάντα τη νύφη την πληρώνουν οι υπάλληλοι με κυνικό τρόπο και με αδιαφορία από τους προϊσταμμένους τους για το τι θα απογίνουν οι πρώτοι. Και σίγουρα πολλές εταιρίες που απολύουν προσωπικό δεν έχουνε ζημιά στην κερδοφορία τους. Αυτό είναι το πρόσχημα για να κάνουν απολύσεις.
Αν και δε θέλω να είμαι πεσιμιστής το μέλλον δε φαίνεται ρόδινο και μάλλον θα έρθουν και χειρότερα. Στις εκλογές που έρχονται καλούμαστε να δώσουμε εξετάσεις αν πήραμε το μάθημα μας ή όχι. Να μην ψηφιστεί κανένα από τα κόμματα που είναι στη βουλή. Εκεί θα φανεί αν είμαστε άξιοι της μοίρας μας ή όχι.

WALL-E

Χθες αξιώθηκα επιτέλους και είδα το WALL-E. Είναι μια ταινία animation των Pixar και Disney. Διάβασα στο internet πολύ καλές κριτικές και πολλοί μου το σύστησαν. Ειλικρινά για μένα είναι από τα πιο κορυφαία animation που έχω δει μέχρι τώρα.
Σίγουρα τα γραφικά είναι το κάτι άλλο αλλά η ταινία πιστεύω ότι γνωρίζει μεγάλη επιτυχία γιατί καταφέρνει να πλημυρίσει με συναισθήματα τον θεατή. Και αυτό το καταφέρνει χωρίς διαλόγους. Σίγουρα υπάρχει και ομιλία αλλά τα συναισθήματα δε βγαίνουν απ' αυτήν. Ποτέ δεν περίμενα να πάρω μαθήματα ανθρωπιάς και ανιδιοτέλειας από ένα ρομπότ, έστω και μέσω μιας ταινίας.
Η ταινία περνάει πολλά μυνήματα. Περιβαλλοντολογικά, την απομόνωση των ανθρώπων στους εαυτούς τους, τον έρωτα, την εξάρτηση από τη virtual reallity (εικονική πραγματικότητα), μας θυμίζει ότι τα χρόνια της αθωότητας είναι αυτά που αξίζουν και η ανεγξέλεκτη χρήση της τεχνολογίας μπορεί να μας αποξενώσει από όλους και απ' όλα.
Η ιστορία διαδραματίζεται αρκετές εκατοντάδες χρόνια μετά όταν οι άνθρωποι αναγκάζονται να μεταναστεύσουν στο διάστημα γιατί κατάντησαν τη γη ένα μέρος αφιλόξενο με μεγάλη τοξικότητα εφόσον κατέστρεψαν το οικοσύστημα. Πίσω έμειναν ρομπότ που στοιβάζουν σκουπίδια. Αυτή τη δουλειά κάνει και ο ήρωας της ταινίας ο WALL-E ο οποίος θυμίζει ένα συνηθισμένο μεροκαματιάρη άνθρωπο, ο οποίος είναι ευγενέστατος και του αρέσει η μουσική, ο χορός και ο παλιός κινηματογράφος, δεν έχει χάσει το ρομαντισμό του και ότι αντίκα βρίσκει τη σώζει μέχρι που βρίσκει ένα φυτό και το πάει στο σπίτι του. Το φυτό συμβολίζει την ελπίδα. Ανά διαστήματα οι άνθρωποι από το τεράστιο διαστημόπλοιο όπου ζούνε εντελώς αποστειρωμένοι στέλνουν ρομπότ για να πάρουν δείγματα από τη γη για να δούνε αν ο πλανήτης έχει γίνει ξανά κατοικίσιμος. Σε μια τέτοια αποστολή η EVA (ένα ρομπότ απεσταλμένος των ανθρώπων) συναντά τον WALL-E. Από εκεί και πέρα ξεκινά μια περιπέτεια με αίσια κατάληξη.
Τη συστήνω ανεπιφύλακτα σε όσους (αν και δε νομίζω ότι είναι πολλοί) δεν την έχουνε δει.

ΠΕΡΙ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

Μ' αυτό το post ίσως να θυμώσουν αρκετοί, αλλά είναι προσωπική μου άποψη. Έχουμε αυτές τις μέρες το κλείσιμο των δρόμων από τους αγρότες. Για 'μένα έχει καταντήσει καταχρηστικό. Η αντιπολίτευση τους υποστηρίζει για προφανείς λόγους και η κυβέρνηση είναι για τα μπάζα. Αλλά και οι αγρότες δεν έχουν τόσο δίκιο.
Αν νομίζουν ότι η Ε.Ε. θα τους δίνει λεφτά επ' άπειρον είναι γελασμένοι. Τώρα κοινοτικά κονδύλια παίρνουν η νέες χώρες - μέλη της Ε.Ε. (Βουλγαρία, Πολωνία, χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ κλπ.). Όταν στις δεκαετίες του '80 και του '90 έπεφταν επιδοτήσεις με το τσουβάλι, πολλοί αγρότες αντί να κάνουν επενδύσεις σε μηχανήματα, εγκαταστάσεις και νέες καλιέργειες προτίμησαν να αγοράζουν αυτοκίνητα, διαμερίσματα στις πόλεις και παραθαλάσσια οικόπεδα. Όταν πήγαιναν ειδικοί στις αγροτικές ενώσεις και μιλούσαν για νέες καλλιέργειες η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών κράτησε αρνητική στάση. Ελλάχιστοι κατευθύνθηκαν προς τις νέες καλλιέργειες. Προτίμησαν να παραμείνουν στο καλαμπόκι, στο βαμβάκι, στον καπνό και τα σιτηρά που έχουν πέντε μήνες δουλειά το χρόνο και τη δουλειά τη βγάζουν αλβανοί και βούλγαροι. Έπρεπε να περιμένουν ότι θα φτάσουν σε αυτήν την κατάσταση για όλα τα παραπάνω καθώς και επειδή δήλωναν περισσότερα στρέμματα γης ή περισσότερους τόνους παραγωγής για να πάρουν περισσότερα χρήματα από τις επιδοτήσεις.
Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι δε γίνεται πλέον η Ελλάδα να παραμείνει αγροτική χώρα και να έχει το 20% του πλυθησμού ως παραδοσιακούς αγρότες. Πρέπει να αρχίσουν να γίνονται επενδύσεις και σε άλλους τομείς (π.χ. τεχνολογία). Δε ζούνε μόνο αγρότες σ' αυτή τη χώρα και να μη γελιόμαστε ούτε ο τουρισμός ούτε οι αγρότες μπορούνε να ζήσουν τη χώρα και η τελευταία δε μπορεί να βασίζεται μόνο σ' αυτούς τους δύο κλάδους. Ειδικά οι αγρότες, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, δε στηρίζουν την οικονομία από τη στιγμή που υπάρχει η παγκόσμια αγορά και χώρες που πουλάνε φθηνότερα (π.χ. Κίνα, Πολωνία κ.α.).
Αν κλείσουν άλλοι επαγγελματίες τους δρόμους και οι αγρότες δε μπορούνε να πάνε στα χωράφια τους να ποτίσουν ή να κάνουν οτιδήποτε άλλο, θα δείξουνε οι τελευταίοι συμπαράσταση στους πρώτους; Δε νομίζω. Επανάσταση θα κάνουν. Οι οικοδόμοι είναι ένας κλαδος που πάσχει στην Ελλάδα. Ποτέ όμως δεν έκλεισαν τους δρόμους, ούτε όταν βρέχει και χιονίζει και δε δουλεύουνε δε ζητάνε από το κράτος να τους πληρώσει. Αντίθετα οι αγρότες αν ο καιρός δεν είναι καλός και δεν έχουνε την επιθυμητή παραγωγή ζητάνε αποζημίωση από το κράτος, δηλαδή από εμάς τους υπόλοιπους. Κάθε δουλειά έχει και τα ρίσκα της εκτός από το δημόσιο τομέα. Οι αγρότες όμως δε θέλουν ρίσκα. Γιατί; Στο κάτω - κάτω ελεύθεροι επαγγελματίες δεν είναι; Όταν κάποιος ανοίγει μαγαζί αναλαμβάνει και το ρίσκο. Αν δεν πάει καλά και κλείσει το μαγαζί δε ζητάει από το κράτος να τον πληρώσει.
Πολλοί αγρότες γράφουν τα χωράφια στις γυναίκες τους και αυτοί αντί να ασχολούνται με τη γη τους πάνε σε άλλες δουελιές (οικοδομή, εργοστάσια κ.α.) για να κολλάνε ένσημα και να πάρουν σύνταξη από το Ι.Κ.Α. Δεν είναι απαραίτητα αθέμιτο αυτό αλλά αν ασχολούνταν με τη γη τους και εναλλακτικές καλλιέργειες σίγουρα θα έβγαιναν κερδισμένοι, αλλά είπαμε: Τη γεωργία θέλουν να την εξασκούνε μόνο πέντε μήνες το χρόνο. Και αυτοί έχουνε το σύνδρομο του έλληνα. Αρπαχτή και καθόλου κόπος.
Προσωπικά πιστεύω ότι η γεωργία στην Ελλάδα δε μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει έτσι όπως είναι. Ο αγροτικός πληθυσμός θα συρρικνωθεί. Όποιος το καταλάβει δε θα χάσει. Όποιος πάει κόντρα θα βγει χαμένος. Αυτά είναι τα στραβά της παγκοσμιοποίησης και εφόσον είμαστε στο χορό πρέπει να χορέψουμε. Η Ελλάδα αν παραμείνει γεωργική χώρα θα μαραζώσει και θα προστεθούνε και άλλα προβλήματα στα τόσα που έχει. Καλό θα ήτανε να συνειδητοποιήσουν οι αγρότες ότι τα κονδύλια τελειώνουν και να σκεφτούνε ότι υπάρχουν και άλλοι κλάδοι στη χώρα. Να σταματήσουν να συμπεριφέρονται εγωιστικά γιατί δε γίνεται οι υπόλοιποι να είμαστε δέσμιοι των αγροτών. Και οι υπόλοιποι πολίτες της Ελλάδας έχουν προβλήματα.