Γεννήθηκα και έζησα στο εξωτερικό και ταξίδεψα σε πολλές χώρες. Τώρα ζω στις Σέρρες. Θυμάμαι πιτσιρικάς όταν ζούσα στη Στοκχόλμη άσπρους ανθρώπους, μαύρους ανθρώπους, κίτρινους ανθρώπους με σχιστά μάτια, άνδρες με κελεμπίες, άκουγα γλώσσες που δεν έμοιαζαν με την ελληνική ή τη σουηδική και δεν παραξενευόμουν.
Επιστρέψαμε στην Ελλάδα και όλοι μιλούσαν την ίδια γλώσσα και τα χαρακτηριστικά τους ήταν πάνω - κάτω τα ίδια. Με την πάροδο των χρόνων ήρθαν οι ρωσοπόντιοι κατά τη γλώσσα της πιάτσας και ελληνοπόντιοι όπως μας έλεγαν οι δάσκαλοι στο σχολείο. Σκέτο πόντιοι κανείς δε μας είπε. Ως και οι δάσκαλοι τους έδωσαν διαφορετικότητα. Ελληνοπόντιοι. Ούτε καν ομογενείς. Μαζί με αυτούς ήρθαν και πολλοί γεωργιανοί καθώς και αρμένιοι. Ήρθαν και από τις άλλες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.
Μετά άνοιξαν τα σύνορα με την Αλβανία και ήρθαν και άλλοι. Ήρθαν και από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και άλλες χώρες των βαλκανίων. Ειδικά από τη Βουλγαρία πολλοί έρχονται κρυφά, όχι μόνο βούλγαροι, από το βουνό Μπέλλες που είναι φυσικό σύνορο στο νομό Σερρών και χωρίζει Ελλάδα και Βουλγαρία. Δυστυχώς για πολλά χρόνια γινόταν και δουλεμπόριο μέσω αυτού του βουνού. Ήρθαν και πιο δυτικοί. Άγγλοι, Γερμανοί, Ιταλοί. Άλλοι ως καθηγητές σε φροντιστήρια και άλλοι παντρεύτηκαν ελληνίδες και έλληνες. Στις Σέρρες ζει και μια κορεάτισσα που είναι παντρεμένη με έναν ντόπιο όπως και μια γιαπωνέζα, από το Τόκυο, που είναι παντρεμένη με έναν γνωστό μου. Κάποιος άλλος είναι παντρεμένος με μια γιαπωνέζα από τη Χαβάη.
Πριν μερικά χρόνια ήρθαν οι Κινέζοι. Άνοιξαν μαγαζιά και ζούνε πλέον εδώ. Μερικοί περιφέρουν την πραμάτια τους στους δρόμους φορτωμένοι σα γαϊδούρια αλλά πάντα χαμογελάνε. Και άλλοι ασιάτες άρχισαν να εμφανίζονται. Λίγοι Πακιστανοί που πουλάνε κυρίως ζώνες στο δρόμο. Υπάρχουν και άραβες που είναι χρόνια στην πόλη. Από Ιράκ, Ιορδανία κλπ.
Συχνά πυκνά βλέπεις και αφρικανούς που παίρνουν το λεοφωρείο από Θεσσαλονίκη και κατεβαίνουν να πουλήσουν τσάντες, ρολόγια, είδη αφρικάνικης τέχνης, ζωγραφιές στις Σέρρες γιατί η δημοτική αστυνομία στη συμπρωτεύουσα δεν αστειεύεται.
Πολλοί νέοι συμπολίτες μου λοιπόν, που κατάγονται από άλλες χώρες, εμφανίζονται μόνο όταν δουλεύουν. Τι εννοώ; Κλείνονται στο καβούκι τους τον υπόλοιπο χρόνο όταν είναι εκτός εργασίας. Υπάρχουν διακριτικά. Δε βλέπουν τον εαυτό τους ως μέρος της Σερραϊκής κοινωνίας. Φανταστείτε ότι οι κινέζοι δεν πατάνε το πόδι τους στο κινέζικο εστιατόριο του οποίου η γυναίκα του ιδιοκτήτη είναι κινέζα και μαγείρισσα στο μαγαζί. Το γιατί δεν το ξέρω. Υπάρχουν δωρεάν μαθήματα ελληνικών από τα Κ.Ε.Ε. (Κέντρο Εκπαίδευσης Ενηλίκων) και άλλους φορείς αλλά η συμμετοχή είναι πολύ μικρή. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί δε γνωρίζουν την ύπαρξη αυτών των μαθημάτων. Δε θα έπρεπε να γίνει μια καμπάνια από την πολιτεία ή το δήμο για να τους γνωστοποιηθεί η ύπαρξη αυτών των μαθημάτων; Έτσι πιστεύω ότι θα ενταχθούν πιο γρήγορα στην τοπική κοινωνία των Σερρών και θα γίνουν πιο ενεργοί πολίτες.
Ευτυχώς στις Σέρρες προστριβές και καυγάδες μεταξύ ελλήνων και μεταναστών δεν υπάρχουν. Πρόσφατα απέναντι από το σπίτι μου άνοιξε ένα βουλγάρικο καφενείο. Η αλήθεια είναι ότι μερικές φορές εκεί μέσα τα αίματα ανάβουν. Στην πολυκατοικία που μένω και στη γειτονιά μένουν πολλοί ξένοι κυρίως από το πρώην ανατολικό μπλοκ. Ποτέ μου δεν ένιωσα απειλή. Απέναντι όμως στη στάση του αστικού κάνουν πάντα πηγαδάκι καμιά δεκαριά άτομα πίνοντας μπύρες χειμώνα καλοκαίρι. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλές γυναίκες να αναγκάζονται να πηγαίνουν σε άλλες στάσεις για να πάρουν το αστικό. Δεν είναι ότι καλύτερο για μια γυναίκα να είναι περιτριγυρισμένη από δέκα νταγλαράδες ασχέτως αν είναι έλληνες ή ξένοι.
Χρειάζεται προσπάθεια και από τους ντόπιους και από τους μετανάστες για να έχει μια κοινωνία λειτουργικά αποτελέσματα. Πρέπει να έχουν θέληση και οι δυο πλευρές. Πιστεύω ότι σε μεγάλο βαθμό αυτό έχει επιτευχθεί στις Σέρρες γι' αυτό δεν έχουμε και εντάσεις. Για να κρατηθούνε όμως οι ισορροπίες κάτι πρέπει να γίνει και με την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης. Όσον αφορά άλλα προβλήματα όπως η ανεργία αυτά είναι κοινά για όλους.
Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010
SERRES: THE MULTI-CULTI CITY
Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2010
ΔΕ ΒΑΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ;
Για άλλη μια χρονιά βλέπουμε τις ίδιες κινήσεις από τους αγρότες. Κάθε χειμώνα που δε δουλεύουν και κάθονται κλείνουν τους δρόμους και απειλούνε ότι δε θα ανοίξουν τους δρόμους αν δεν πάρουν χρήματα. Αυτό το πράγμα λέγεται εκβιασμός, μείζα, προστασία. Τέλος. Αν είναι μάγκες και αν πραγματικά έχουν δίκαιο να κλείσουν τους δρόμους το καλοκαίρι. Βέβαια αυτό δεν τους συμφέρει.
Το χειμώνα εκεί που κάθονται στον καφενέ λένε: "Δεν πάμε να κλείσουμε τους δρόμους μπας και 'κονομήσουμε το κατιτίς μας;" Δεν είναι τίποτα δύσκολο. Μερικές τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και να τα τρακτέρ στους δρόμους για να ξεσκουριάσουν και τα επιτόπου μαγκάλια με τα λουκάνικα και τα κρασιά πάνε σύννεφο. Το τροπάριο είναι το ίδιο. "Είμαστε αδικημένοι, δεν πήγε καλά η σοδειά, ο καιρός ήταν χάλια, μας υποσχέθηκαν μπλα, μπλα, μπλα...".
Συγνώμοι οι υπόλοιποι τι είμαστε; Οι ευνοημένοι; Το χειμώνα και οι οικοδόμοι δε δουλεύουν. Βγήκαν ποτέ να κλείσουν τους δρόμους; Όχι. Έκλεισε ποτέ κανένας άλλος επαγγελματικός κλάδος τους δρόμους; Όχι. Που ποντάρουν οι αγρότες; Στο ότι είναι μια δυνατή ψηφοφορική δύναμη. Δοκίμασαν ποτέ για εναλλακτικές καλλιέργειες; Ελάχιστοι. Βαριούνται να εξελιχτούν. Δε θέλουν. Να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας αλλά δεν είναι λίγες οι επιδοτήσεις που πήραν. Οι επιδοτήσεις αυτές δόθηκαν για να κάνουν επενδύσεις πάνω στη δουλειά τους. Οι περισσότεροι όμως προτίμησαν να μετατρέψουν τις επιδοτήσεις σε διαμερίσματα στην πόλη, σε παραθαλάσσια και εξοχικά, σε αυτοκίνητα.
Και γιατί ρε μάγκες μια ζωή να σας τα στάζει το κράτος; Δική σας επιλογή δεν είναι το επάγγελμα που εξασκείτε; Σας πίεσε κανείς να γίνετε αγρότες; Δε νομίζω να γίνατε γεωργοί με το στανιό. Παλιότερα η μαρμίτα ήταν μεγάλη και γεμάτη. Δήλωναν περισσότερους τόνους βαμβάκι για παράδειγμα και έπαιρναν ένα κάρο λεφτά. Απάτη κανονική η οποία έγινε από τους περισσότερους και να μην ακούσω παπαριές ότι ήταν μεμωνομένα περιστατικά. Κομπίνα στην κομπίνα και αυτή η δουλειά γινόταν για χρόνια. Καλά ήταν όταν τα τσεπώνατε; Η μαρμίτα μάγκες κάποτε τελειώνει και όποιος σας είπε το αντίθετο είναι μεγάλος τρόμπας. Να κάνατε καλύτερη κουμάντα. Δε σας φταίει κανείς. Μόνοι σας βγάλατε τα μάτια σας.
Επειδή η γεωργία είναι εποχιακή δουλειά δεν είναι λίγοι αυτοί που δουλεύουν σε άλλες δουλειές (π.χ. οικοδομές) ή έχουν μαγαζιά. Μαγκιά σας και μπράβο σας που δουλεύετε πολύ αλλά δεν είναι δυνατόν να τα θέλετε όλα δικά σας. Αν υπάρχουν χρήματα να τα πάρουν οι άνεργοι.
Το καλύτερο ξέρετε ποιο είναι; Ότι παρακινητές της όλης κατάστασης είναι οι μεγαλοτσιφλικάδες και από πίσω ακολουθούνε οι μικρογεωργοί ελπίζοντας ότι θα πάρουν και αυτοί κανένα ψιχουλάκι. Τους παραπάνω τους κάνουν σεκόντο τα κόμματα της αντιπολίτευσης όχι γιατί πραγματικά υποστηρίζουν τους αγρότες αλλά για να λένε ότι κάνουν αντιπολίτευση. Για να μην τους φάει η βουβαμάρα και η απραξία. Άρες μάρες κουκουνάρες με λίγα λόγια.
Βαρέθηκα. Δε γράφω άλλο γι' αυτό το θέμα. Έχω γράψει και παλιότερα και ειλικρινά λυπάμαι το ηλεκτρονικό μελάνι που σπαταλάω αλλά και αν δεν τα πω θα σκάσω.
Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010
ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΣΟΥ ΓΥΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ
Ως άνεργος, όπως και τόσοι άλλοι, ψάχνω να βρω δουλειά. Μοιράζω βιογραφικά, κάνω αιτήσεις, λαμβάνω μέρος σε διαγωνισμούς του Α.Σ.Ε.Π. και όχι μόνο. Η αλήθεια είναι ότι εδώ και έξι μήνες το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι μια τεράστια τρύπα στο νερό. Αποφάσισα να βάλω διαφημίσεις στα blogs μου από διάφορους επαγγελματίες της πόλης που γνωρίζω για να έχω ένα μικρό συμπλήρωμα. Αμ δε! Διαβάστε παρακάτω και θα δείτε.
Πριν από ένα χρόνο και κάτι άνοιξε μια ψησταριά ένας γνωστός, ας τον πούμε Περικλή, που τον ξέρω πολλά χρόνια. Γνωστός όχι φίλος. Για υποστήριξη όποτε ήθελα να παραγγείλω ή να αγόραζα φαγητό από έξω πήγαινα σ' αυτόν. Με λίγα λόγια κάθε μήνα του άφηνα πενήντα ευρώ το λιγότερο και τον είχα συστήσει σε άλλους γνωστούς και φίλους μου. Σκεφτόμενος αυτά που είπα στην αρχή περί διαφημίσεων, πριν λίγες μέρες παρήγγειλα από τον Περικλή φαγητό, ο οποίος γνωρίζει ότι είμαι άνεργος. Όταν ήρθε στο σπίτι τον ρώτησα αν τον εδιέφερε διαφήμιση στο διαδύκτιο. Τότε άρχισε: "Να μωρέ, μου έχουν κάνει μια σελίδα δωρεάν κάποιοι φοιτητές, έχω και σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό και σκέφτομαι να βάλω διαφήμιση σε άλλον ένα και είναι πολλά τα έξοδα...". Συγνώμη ρε τρόμπα εγώ που για πάνω από ένα χρόνο σε στηρίζω γιατί είσαι νέος επιχειρηματίας τα φυσάω τα ευρώ; Με λίγα λόγια δεν ήθελε και δεν ήξερε πως να μου το πει με πλάγιο τρόπο. Ο Περικλής βασίζεται σε κάποιους πελάτες που είναι φοιτητές. Ξέχασε όμως ποιος τον στήριξε από την πρώτη μέρα. Εγώ δεν είμαι φοιτητής. Είμαι ντόπιος. Οι φοιτητές έρχονται και φεύγουν. Οι φοιτητές έχουν οργανώσεις και μια στραβή να γίνει και αν αποφασίσουν να σε ρίξουν σε εμπάργκο Περικλή χάθηκες. Εννοείται ότι αν έδινε διαφήμιση δε θα τον άφηνα έτσι. Θα τον σύστηνα σε περισσότερους και στην τελική θα παρέγγελνα περισσότερο για να κάνει απόσβεση από τη διαφήμιση. Εύκολα ξεχνάει ο Περικλής. Αν θεωρεί τους ντόπιους δεδομένους κάνει λάθος. Κατάφερε να με χάσει από πελάτη όπως και τα άτομα που τον σύστησα. Έμαθε να παίρνει και όχι να δίνει.
Έχω ένα φίλο που ξέρει τι περνάω. Ας τον πούμε Βρασίδα. Αυτός ο φίλος έχει γερό βύσμα και είναι καλοβολομένος. Πολύ γερό. Μια φορά δε φιλοτιμήθηκε να μου πει έλα να σε συστήσω μήπως σου βρει καμιά δουλίτσα. Το κρατάει για την πάρτη του και μόνο. Μονοπώλειο κανονικό. Όποτε όμως θέλει εξυπηρέτηση δε διστάζει να μου το ζητήσει. Όποτε τον πιάνει η κλαψομουνίαση εγώ είμαι εκεί για να τον στηρίξω. Μια φορά στο παρελθόν τόλμησα να του ζητήσω βοήθεια και να με συστήσει στο μέσον του και αρνήθηκε λέγοντας ότι αν με συστήσει και μου γίνει εξυπηρέτηση τότε θα κομπλάρει να ζητήσει για τον εαυτό του αν χρειαστεί. Θα μαζευτούμε πολλοί πελάτες στο βύσμα του και δεν κάνει. Έμαθε να παίρνει και όχι να δίνει.
Έχω ένα άλλο φίλο που είναι ζάμπλουτος και έχει πολλές γνωριμίες. Ας τον πούμε Λουκά. Και αυτός ξέρει τι λούκι περνάω αλλά είναι αναίσθητος. Όποτε χαλάει ο υπολογιστής του, ότι ώρα και αν είναι, βρίσκει το τηλέφωνο μου και ποτέ δεν του αρνήθηκα χατήρι. Ο Λουκάς έχει την εξής αναισθησία. Πάντα προτείνει να κάνουμε πράγματα που οικονομικά δε με παίρνει. Πάμε ταξίδι στο εξωτερικό, πάμε για τριήμερο με τις γυναίκες σε κάποιο ειδυλιακό μέρος και άλλα τέτοια κουλά. Δεν τα λέω κουλά γιατί είναι αλλά γιατί ξέρει την κατάσταση μου, ξέρει αυτό που σκέφτηκα με τις διαφημίσεις αλλά κάθεται στην πλούσια κοσμάρα του σαν το Βούδα και ενώ μπορεί να βοηθήσει απλά δεν το κάνει. Όποτε βρισκόμαστε κάθομαι να τον ακούω ο μαλάκας για τα πλούσια γούστα που βγάζει. Γνωρίζει για τις διαφημίσεις που θέλω να βάλω στο ιστολόγιο μου αλλά το μόνο που μου ευχήθηκε ήταν να πετύχω με το εγχείρημα μου. Για να δώσει διαφήμιση ούτε λόγος. Έμαθε να παίρνει και όχι να δίνει.
Είναι ένας γνωστός που τυγχάνει να είναι αδερφός μιας φίλης μου. Ας τον πούμε Αρτέμη. Πετυχημένος απιχειρηματίας και στις Σέρρες και σε ένα πολύ τουριστικό νησί. Στο παρελθόν μου ζήτησε να του κάνω κάποια εξυπηρέτηση για την επιχείρηση που διατηρούσε στο νησί. Εννοείται δωρεάν. Αν πήγαινε σε κάποιο στούντιο σίγουρα θα πλήρωνε ένα σεβαστό ποσό. Τώρα με το ζόρι μου λέει καλημέρα. Έμαθε να παίρνει και όχι να δίνει.
Έχω πολλά παραδείγματα από γνωστούς και φίλους που εξυπηρέτησα κατ' επανάληψη στο παρελθόν. Πληροφοριακά η χρέωση της διαφήμισης για ένα μήνα ήταν πενήντα ευρώ και εννοείται ότι θα τους έκανα άλλον ένα μήνα δώρο και το πρότεινα μόνο σε άτομα που έχουν χρήματα και γι' αυτούς πενήντα ευρώ είναι χαρτζιλίκι για τσιγάρα. Όλοι ανεξαιρέτως μου έχουνε γυρίσει την πλάτη για τα καλά. Ποιος φταίει; Μα φυσικά εγώ. Αν σε κάθε εξυπηρέτηση που τους έκανα τους χρέωνα και από κάτι τώρα πιστεύω ότι θα ήταν κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Γιατί; Απλούστατα όταν τον γαμάς τον άλλον μετά αυτός σε σέβεται. Έμαθαν όλοι τους να παίρνουν και να μη δίνουν. Δυστυχώς σε αυτό συνέβαλλα και εγώ. Τέρμα οι καλοσύνες. Ρόδα είναι και γυρίζει κουφάλες. Κάποτε θα με ξαναχρειαστείτε. Εφόσον με θέλετε κωλόπαιδο και τσόγλανο δεν έχω αντίρρηση. Τέτοιος θα γίνω.
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
ΤΗΝ ΕΙΔΑΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ;
Καλησπέρα. Ως γνωστόν πριν μερικές μέρες βγήκε η προκήρυξη 7Κ-2009 που αφορά πλήρωση θέσεων ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ και ΥΕ στον τομέα της υγείας δηλαδή σε διάφορα νοσοκομεία της χώρας. Πήγα και αγόρασα την προκύρηξη γιατί από τις τριακόσιες κόπιες που έστειλαν στην πόλη ποιος θα προλάβει να πάρει; Οχτώ ευρά παρακαλώ. Θα μου πείτε 144 σελλίδες είναι. Κανονικό βιβλίο. Και να μην περάσετε μπορείτε να το διαβάσετε σε κάποια παραλία με τη συνοδεία φραπεδακίου το καλοκαίρι.
Το λοιπόν έβγαλα φωτοτυπίες ταυτότητα, τίτλους σπουδών, πτυχία αγγλικών και διάφορα άλλα χαρτιά και πήγα στα Κ.Ε.Π. για να τα επικυρώσω. Ευτυχώς δεν είχε κόσμο και ξεμπέρδεψα γρήγορα. Πάω στο σπίτι και ερχίζω τη μελέτη. Εκεί άρχισα να τα βλέπω σκούρα. Ότι και να έψαχνες έβρισκες κάτι πολύ περιληπτικό και δίπλα παραποπομπή. Πήγαινες στην παραπομπή και όλα ήταν δυσνόητα με ελλιπείς πληροφορίες. Κατάφερα να διαβάσω την προκήρυξη μέχρι που μου ήρθε πονοκέφαλος και την παράτησα για να συνεχίσω σήμερα το πρωί.
Το πρωί τη διάβασα άλλη μια φορά και είδα κάτι που μου διέφυγε χθες. Πρέπει να πληρώσουμε παράβολο των 15 ευρώ για να είναι έγκυρη η αίτηση. Μάλιστα. Βρήκε ο ΓΑΠ τρόπο να γεμίσει τα ταμεία. Από τους ανέργους. 15 το παράβολο, ένα δεκάρικο οι φωτοτυπίες και ελπίζω γύρω στα πέντε ευρώ για να στείλω την αίτηση συστημένη, το σύνολο τριάντα ευρώ. Εννοείται ότι το παράβολο δεν πρόκειται να επιστραφεί στους μη διοριστέους. Κλέψιμο κανονικό. Ταρίφα! Μετά από ένα ντελίριο καντηλιών που κατέβασα ψιλοσυνήλθα και άρχισα να συμπληρώνω τα χαρτιά του Α.Σ.Ε.Π. που δεν είναι ένα δεν είναι δύο. Είναι τρία και το λουρί της μάνας, τουτέστιν έξι σελίδες που για να τις συμπληρώσεις πρέπει τουλάχιστον να ξέρεις τη θεωρία της σχετικότητας. Πρέπει να ψάξεις να βρεις διάφορους κωδικούς μέσα στις 144 σελίδες της προκήρυξης για να τους δηλώσεις σωστά. Σε πολλά πράγματα που καλείσαι να συμπληρώσεις βρίσκεσαι πελαγωμένος γιατί δε βρίσκεις εξηγήσεις στην προκύρηξη.
Για το τεστ δεξιοτήτων ζητάνε χαρτιά. Τι χαρτιά οέο; Τα αποτελέσματα αναρτήθηκαν στο διαδύκτιο και έλεγαν ότι η βαθμολογία θα προστίθεται αυτόματα από τον Α.Σ.Ε.Π. στις αιτήσεις των υποψηφίων. Πήρα τηλέφωνο στον Α.Σ.Ε.Π. στην Αθήνα και εννοείται ότι δεν το σήκωσε κανείς. Η τηλεφωνική γραμμή ήταν μονίμως απασχολημένη. Πήρα στα γραφεία του Α.Σ.Ε.Π. στη Θεσσαλονίκη και με την πρώτη έπιασα γραμμμή. Κωλοφαρδία ε; Την Πέμπτη θα πάω να παίξω τζόκερ. Το τηλέφωνο το σήκωσε μια γυναίκα που δεν ήξερε και πολλά πράγματα. Αναγκάστηκα και πήγα στα Κ.Ε.Π. όπου έβγαλα άκρη μετά από μια ώρα. Τι χαρτί θέλουν; Φωτοτυπία από την προκύρηξη του τότε διαγωνισμού για το τεστ δεξιοτήτων, φωτοτυπία από το αρχείο Excel που δείχνει το όνομα μου και τη βαθμολογία μου και μια υπεύθυνη δήλωση που να λέει πότε έδωσα εξετάσεις και τι βαθμό είχα. Στην υπεύθυνη δήλωση έπρεπε να έχω σφραγίδα και υπογραφή από τα Κ.Ε.Π. και αυτά τα τρία χαρτιά να είναι συρραμένα μεταξύ τους.
Ευνοϊκότερη μεταχείρηση έχουν οι απολυόμενοι των φωσφορικών λιπασμάτων, οι πολύτεκνοι, οι συγγενείς των θυμάτων του Μαλιακού, οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών. Εγώ δηλαδή για να έχω ευνοϊκότερη μεταχείρηση πρέπει να σκοτωθεί κάποιος δικός μου άνθρωπος. Ως απολυόμενος όμως από την εταιρία που ήμουν γιατί να μην έχω έξτρα μόρια; Σεβαστός ο ψυχικός πόνος των συγγενών των θυμάτων αλλά το θεωρώ αδικία για τους υπόλοιπους να διοριστεί ο αδερφός ή η αδερφή ενός θύματος. Πάλι δηλαδή βρίσκομαι στην από κάτω, εάν το πάρω προσωπικά. Αυτή είναι η αξιοκρατία και η ισότητα;
Θέλει επίσης βεβαίωση από τον ασφαλιστικό φορέα για το πόσα χρόνια είμαι ασφαλισμένος. Τα χρόνια πρέπει να τα μετατρέψω σε μήνες. Μπέρδεμα μεγάλο σας λέω.
Θέλει σε μια φόρμα να γράψω που δούλεψα, από πότε μέχρι πότε, πόσους μήνες, πόσες μέρες, σε ποιον εργοδότη ή φορέα απασχόλησης, την κατηγορία του φορέα, σε τι αντικείμενο εργάστηκα. Όλα αυτά θα τα κάνω σύνολο σε μήνες για να αποδείξω την εργασιακή μου εμπειρία. Είμαστε σοβαροί; Που να θυμόμαστε όλα αυτά για πριν δέκα και παραπάνω χρόνια;
Με όλα τα παραπάνω νομίζω ότι κάνουν τα πράγματα τόσο περίπλοκα και επίτηδες έτσι ώστε να ακυρωθούνε πολλές αιτήσεις.
Ούτε σήμερα κατάφερα να τελειώσω και έτσι όπως πάνε τα πράγματα δεν το βλέπω ούτε και αύριο. Αν είναι δυνατόν να ζητάνε τόσο χρόνο, τόση γραφειοκρατία (Κ.Ε.Π., ασφαλιστικός φορέας, εφορία) και χρήματα (παράβολο 15 ευρώ). Απ' ότι έχω συζητήσει με μερικούς άλλους υποψήφιους κατάλαβα ότι τελικά πολλοί μπερδεύονται έτσι όπως κατάντησαν την προκύρηξη.
Υποτίθεται ότι έχουμε μηχανογράφηση. Δε μπορούνε να μας ζητάνε ασφαλιστικό φορέα και αριθμό μητρώου ή το Α.Μ.Κ.Α. (αλήθεια αυτό τελικά είναι τόσο άχρηστο; Ποτέ δε μου το ζήτησαν σε καμία υπηρεσία) και να πάρουν όλες τις λεπτομέρειες που θέλουνε; Δε μπορούνε να δούνε από τον Ο.Α.Ε.Δ. πόσο καιρό και που δούλεψε κάποιος υποψήφιος; Πόσο καιρό είναι άνεργος; Γιατί όλη αυτή η ταλαιπωρία;
Βγήκε άλλη μια προκήρυξη για 19 θέσεις. Είναι η 6Κ/2009 για ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ. Είναι μόλις σαράντα σελίδες αν και υποψιάζομαι ότι η χαρούρα θα είναι παρόμοια με αυτή που αναφέρω παραπάνω για την 7Κ/2009.
Πίστευα ότι μετά τον Καραμανλή δύσκολα θα βρίσκαμε κάποιον που θα έκανε τα πράγματα χειρότερα. Και όμως βρέθηκε σε χρόνο dt. Ο ΓΑΠ. Εδώ και δώδεκα χρόνια έχω λάβει μέρος σε πάμπολλους διαγωνισμούς του Α.Σ.Ε.Π. και όχι μόνο. Αυτό το χάλι πρώτη φορά το είδα.
Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010
ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ
Την περασμένη εβδομάδα είπα να βγω στο κυνήγι εργασίας με σύμμαχο μια τοπική εφημερίδα που έχει και αγγελίες (αν και δεν περίμενα να γίνει κάτι). Πάω στο κοντινό πρακτορείο τύπου πρωί - πρωί και αγοράζω τη συγκεκριμένη εφημερίδα φρέσκια - φρέσκια. Από εκεί πήγα στη καφετέρια ενός γνωστού να πιω ένα καφεδάκι και να τη μελετήσω.Τέλειωσα τον καφέ μου και πήγα σπίτι για να συνεχίσω το σαφάρι εργασίας μέσω τηλεφώνου για τις αγγελίες που μου τράβηξαν το ενδιαφέρον. Μετά από ώρα κατάλαβα ότι αυτές που άξιζαν (οι μισές από αυτές που κύκλωσα) έπαψαν να ισχύουν πριν από αρκετούς μήνες. Απλώς δεν αποσύρθηκαν οι αγγελίες από την εφημερίδα. Οι άλλες μισές ήταν παγίδα. Τι εννοώ; Είδα μια αγγελία για ασφαλιστική εταιρία ενός μεγάλου τραπεζικού ομίλου. Πήρα τηλέφωνο και το σήκωσε ένας τύπος. Μου είπε ότι ήταν απασχολημένος και μου έδωσε ένα τηλεφωνικό νούμερο και το ονοματεπώνυμο μιας τύπισσας. Τον ρώτησα περί τίνος ακριβώς πρόκειται σχετικά με την αγγελία και μου είπε ότι δε γνωρίζει τίποτα. Έπρεπε να τηλεφωνήσω στην τύπισσα που με παρέπεμψε. Τηλεφωνώ και από την άλλη μεριά της γραμμής ακούω μια γυναικεία φωνή. Της λέω για την αγγελία και αυτή ξεκίνησε ένα μονόλογο για μια εταιρία με τα πρωτοποριακά προϊόντα της που είναι εντελώς φυτικά. Απορώ τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον τομέα των ασφαλίσεων. Συνέχιζε η τύπισσα από την άλλη μεριά της γραμμής να μιλάει ακατάπαυστα μέχρι που μου είπε ότι τα συγκεκριμένα προϊόντα προσφέρουν ανακούφιση και ευεξία. Η τελευταία λέξη (ευεξία) μ' έβαλε σε υποψίες. Που την είχα ξανακούσει αυτή τη λέξη; Και μετά ήρθε η αναλαμπή. Βέβαια! Η λέξη ευεξία είναι κάτι σαν σήμα κατατεθέν για τη Herbalife. Τη διακόπτω και τη ρωτάω αν μιλάει για λογαριασμό της παραπάνω εταιρίας και η απάντηση ήταν καταφατική. "Ευχαριστώ πολύ αλλά δε θα πάρω", της λέω και το έκλεισα.
Βρήκα και αγγελίες που λένε άλλα και εννοούνε άλλα όπως αυτή με την ασφαλιστική εταιρία του μεγάλου τραπεζικού ομίλου και όλες μιλούσαν για τη Herbalife. Εν ολίγοις δε μπορείς πλέον να εμπιστευτείς τις αγγελίες των εφημερίδων και του τύπου γενικότερα. Το κυνήγι εργασίας ήταν αποτυχία με τη μέθοδο των αγγελιών. Το μόνο που μου μένει είναι να δοκιμάσω με την τεχνική του βύσματος. Υπάρχει όμως ένα μικρό προβληματάκι. Δεν έχω βύσμα. Μπορεί να με βοηθήσει κανείς; Εννοείται με το αζημίωτο!
