Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

No 7: SAKIS (ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ)

Χθες έκατσα και είδα το Ευρωπανηγύρι. Αυτές οι Μαγγίρες που έχουν πάρει εργολαβία το διαγωνισμό τα τελευταία χρόνια και τις τρώμε στη μάπα σε κάθε τηλεοπτική σεζόν το έχουν ξεφτιλίσει, για να μην πω καμιά πιο βαριά κουβέντα. Σκέτη λογοδιάροια ήταν. Από τη μια μπαρούφα στην άλλη πήγαιναν, όλο μπηχτές και κακίες για όλες τις υποψηφιότητες πλην της δικής μας και έκαναν φεστιβάλ με τα σαρδάμ τους. Συνεχώς μας έκαναν υποδείξεις πως θα ψηφίσουμε. Μας περνάνε για άβουλα όντα. Η κοτσάνα που πέταξαν στο τέλος της βραδιάς ήταν η αποθέωση. Τους χάλασε ότι του χρόνου ο διαγωνισμός θα γίνει στο Oslo επειδή θα έχει κρύο. Στη Μόσχα έκανε πολύ κρύο και σκέφτονταν τους υπόλοιπους έλληνες που είναι στις παραλίες. Μήπως έχουν ξεφύγει στη στρατόσφαιρα και τα λένε αυτά; Θεωρούνε έμμεσα ότι και του χρόνου αυτές θα τα τσεπώσουν τα γκαφρά για να πάνε στη Νορβηγική πρωτεύουσα για την παρουσίαση του διαγωνισμού. Μήπως θέλουν να μας πούνε ότι έχουν ιδρώσει από την πολύ δουλειά; Ούτε κασμά να βαρούσατε ρε κορίτσια! Τελικά από την πολύ τηλε-έκθεση δεν το έκαψε μόνο η Θώδη αλλά και αυτές. Μήπως θα έπρεπε να μπούνε για λίγο καιρό στον πάγο;
Από σήμερα ξημερώνει μια νέα εποχή. Η εποχή των αναλύσεων για το πως και δεν πήραμε την πρωτιά. Σίγουρα σε όλα τα τηλεοπτικά παράθυρα θα παίζουν οι συμμαχίες των άλλων χωρών. Η δική μας με την Κύπρο και την Αλβανία θα περάσει στα ψιλά γράμματα. Σε όλες τις υποψηφιότητες θα βρεθούνε ψεγάδια εκτός από τη δική μας. Την τιμητική της θα έχει και η πικραμένη - ξεχασμένη Δάφνη Μπόκοτα η οποία εμφανίζεται σε κάθε Eurovision και εμμέσως πλην σαφώς μας θυμίζει τα χρόνια όπου είχε πάρει εργολαβία την παρουσίαση του διαγωνισμού. Είναι απίστευτο κάποιοι άνθρωποι πόσο αγκιστρωμένοι είναι από μια θέση και ότι μετά από κάποια χρόνια τη θεωρούνε δεδομένη. ΞΕΚΟΛΛΗΣΤΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕ!!! ΠΑΜΕ ΓΙ' ΑΛΛΑ!!!
Ο Sakis είναι ο μόνος που δε φταίει. Αυτό το τραγούδι του έδωσαν, αυτό τραγούδησε. Σε αυτόν έγινε η ανάθεση και δεν είναι τόσο μαλάκας να πει όχι στη τζάμπα διαφήμιση. Τι να πει και ο Andrew Lloyd Webber δηλαδή; Ένας παγκόσμιος θρύλος που κατέβηκε πολλά επίπεδα για τη χώρα του και δεν πήγε καλά; Ο άνθρωπος έδωσε και λίγη σοβαρότητα στο διαγωνισμό. Το ίδιο ισχεί και για την Patricia Kaas. Οι Γερμανοί επιστράτευσαν την Dita Von Teese και πάτωσαν και το Αζερμπαϊτζάν δεν κατάφερε να βγει πρώτο με τον Arash, ο οποίος είναι γνωστός σε όλη την Ευρώπη. Μερικές φορές δεν αρκεί να είσαι παγκοσμίου ή πανευρωπαϊκής φήμης. Χρειάζεται και λίγη φαντασία για να βγεις από τα στερεότυπα της Eurovision. Αυτό έκανε και η Νορβηγία με την υποψηφιότητα της.
Καλό θα ήταν και οι έλληνες να μάθουν να είναι περισσότερο αντικειμενικοί για να μην πέφτουν από τα σύννεφα τόσο εύκολα. Το ότι θεωρούσαν αρκετοί το τραγούδι της Ελλάδας κορυφαίο και ότι είχε εξασφαλισμένη την πρωτιά δεν ισχεί το ίδιο και για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, για τον απλούστατο λόγο ότι τα γούστα και οι κουλτούρες διαφέρουν. Μια καλή αρχή για να επιτευχθεί αυτό είναι να μην ακούτε τον κάθε δημοσιοκάφρο και την κάθε Κατίνα ή τα διάφορα προγνωστικά που μας θέλουν πρώτους και μετά παίρνουμε τα τρία μας. Αυτά είναι παιχνίδια των γραφείων στοιχημάτων. Αν θέλετε σωστό διαγωνισμό να ψηφίζετε κατά συνείδηση και όχι να ακολουθείτε τις στρατηγικές που στήνουν τα κανάλια για το πως θα χαντακώσετε ένα τραγούδι που αξίζει. Ένα είναι σίγουρο: για οτιδήποτε στραβό ευθύνη έχει η κρατική τηλεόραση.
Άντε και του χρόνου με υγεία και καλύτερες δημόσιες σχέσεις. Πάω να βγάλω την τηλεόραση από την πρίζα γιατί το ξέρω το πρόγραμμα των επόμενων δύο μηνών.

buzz it!