Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΪΤΗ;

Πάμε που πάμε κατά διαόλου έχουμε και τον εγκέλαδο να αποτελειώσει ότι δεν έχουν ξεκάνει ακόμη οι πολυεθνικές, οι μεγάλοι και οι τρανοί. Τώρα που ξεκληρίστικαν οι Αϊτινοί για τα καλά τρέχουν όλοι να συνδράμουν από ευαισθησία και περισσότερο αυτοί που επί τόσα χρόνια είχαν τις δυνατότητες να βοηθήσουν για να μη γίνει τόσο μεγάλο το κακό.
   Το μενού της ημέρας στη Αϊτή; Λασπόπιτα! Πολύ γκουρμέ έτσι; Ας δούνε αυτοί που κινούνε τα ηνία αυτού του πλανήτη τι κατάφεραν. Αλήθεια πόσο κοστολογούνε τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν στην πιο φτωχή χώρα του δυτικού ημισφαιρίου; Πιστέψτε με. Ότι βοήθεια σταλεί κυρίως από αμέρικα πλευρά σίγουρα στο μέλλον θα φέρει ανταλλάγματα (ξενοδοχεία, μπάνγκαλοους κλπ). Οι Γάλλοι για να διαγράψουν το χρέος αυτής της μικρής χώρας έπρεπε να δούνε την καταστροφή αυτών των ανθρώπων με τα ίδια τους τα μάτια.
   Και η Ελλάδα; Τι θα κάνει η Ελλάδα; Θα συνδράμει ή θα αρκεστεί μόνο σε πομπώδεις και ξύλινους λόγους των πολιτικών της; Η Ελλάδα έχει υποχρέωση να βοηθήσει. Γιατί; Η Αϊτή είναι η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας λίγους μήνες μετά την επανάσταση του 1821. Βέβαια αν μπορούσαν να προβλέψουν το μέλλον και έβλεπαν τη σημερινή μας κατάντια δε θα έμπαιναν σε κόπο να το κάνουν. Η Αϊτή, φτωχότατη από τότε, έστειλε μερικούς τόνους καπνού για να τους πουλήσουμε και να πάρουμε όπλα. Λέγεται μάλιστα ότι είχε στείλει και εκατό άνδρες για να πολεμήσουν για την Ελλάδα άσχετα αν δεν έφτασαν ποτέ γιατί οι τότε μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης (μαντέψτε ποιες... αυτές που μας περνάνε από κόσκινο σήμερα) μάλλον τους ξεπάστρεψαν. Τι θα κάνει λοιπόν η Ελλάδα;
   Σίγουρα η οικονομική μας κατάσταση δεν είναι καλή. Σαφέστατα όμως είναι πολύ καλύτερη από αυτή των Αϊτινών. Το συμπέρασμα; Μπορούμε να βοηθήσουμε. Επειδή όμως ζούμε στη χώρα όπου η έλλειψη οργάνωσης είναι το εθνικό μας σπορ (θυμάστε με τα πράγματα που μαζεύτηκαν για τους πληγέντες από το τσουνάμι και δεν έφυγαν ποτέ;) καλό και αποτελεσματικό θα είναι να συμβάλλει ο καθένας με τον οβολό του μέσω Unicef, Ερυθρού Σταυρού ή άλλων διεθνών οργανισμών.
   Είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα διοργανωθούνε τηλεμαραθώνιοι. Προσωπικά δεν τους εμπιστεύομαι γιατί πάντα θα υπάρχουν τα αιμοδιψή κοράκια που θα παραμερίσουν την ανθρώπινη δυστυχία και θα κοιτάξουν να εκμεταλευτούνε ακόμα και μέσα από τους τηλεμαραθωνίους. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Δεν είμαστε και η καλύτερη φάρα!
   Η πολιτεία μπορεί να στείλει διασώστες, γιατρούς, πυροσβέστες για να βοηθήσουν εκεί. Επιτόπου. Οι πολιτικοί μας μπορούνε να κάνουν την υπέρβαση. Ας δώσει ο καθένας τους από ένα μισθό. Από ένα μηνιάτικο ρε γαμώτο. Εφόσον μπορούνε να δώσουν οι άνεργοι και οι οικονομικά ασθενέστεροι (μια ζωή αυτοί δίνουν) δε χωράει δικαιολογία. Μπορούνε και πρέπει. Είναι το λιγότερο που μπορούνε να κάνουν.
   Η εκκλησία ελπίζω να στείλει και αυτή μεγάλη βοήθεια. Μπορεί και με το παραπάνω. Ας διδάξει επιτέλους την ανθρωπιά και την αγάπη προς τον πλησίον. Ορίστε η ευκαιρία. Ο έχων δύο χιτώνας να δίνει τον έναν. Όλοι ξέρουμε ότι οι χιτώνες στην εκκλησία είναι πάμπολλοι.

buzz it!