Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ

Οι καιροί είναι πονηροί και δύσκολοι. Καλό θα είναι να ελέγχουμε λιγάκι τον αυθορμητισμό μας και να φιλτράρουμε τα πάντα δύο και τρεις φορές και να μην τα καταπίνουμε σαν αμάσητη τροφή.
Ο λόγος που γράφω τα παραπάνω σχετίζεται με το κίνημα των αγανακτισμένων. Δεν είμαι κατά αλλά κάποια πράγματα με προβληματίζουν. Για παράδειγμα η τόσο μεγάλη υπερπροβολή απ' όλα τα Μ.Μ.Ε. χωρίς καμία προσπάθεια εκ μέρους τους να αποσιωπήσουν το γεγονός ή έστω να το υποβαθμίσουν όπως είναι η πάγια τακτική τους και όπως έκαναν παλιότερα σε αντίστοιχες περιπτώσεις.
Κάτι ακόμα που με προβληματίζει είναι ότι ξεσηκωθήκαμε επειδή μας το είπαν εμμέσως οι Ισπανοί αν και απ' ότι φαίνεται δεν υπήρξε ποτέ σύνθημα για τον ελληνικό ύπνο. Αυτό το έγραψε και η ελευθεροτυπία και το διάβασα σε αρκετά ελληνικά και ξένα blogs και websites. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι η σελίδα των αγανακτισμένων στο Σύνταγμα φτιάχτηκε από έναν δεκαοχτάχρονο μόνο... Δεν ξέρω γιατί αλλά κάτι δεν μου κολλάει σ' αυτήν την υπόθεση.
Φοβάμαι αυτές οι συγκεντρώσεις να μην αποδειχτούνε φτιαχτή φούσκα για να ξεθυμάνει ο κόσμος και μετά τα λαμόγια κάνουν το δικό και πάλι άφοβα, αβίαστα και αβασάνιστα.
Θέλω να βγαίνουμε στους δρόμους όχι γιατί μας το είπαν οι Ισπανοί ή οποιοσδήποτε άλλος λαός αλλά γιατί το θέλουμε εμείς και γιατί καταλάβαμε γιατί πρέπει να βγούμε στους δρόμους και τις πλατείες.
Θεωρώ ότι καλό θα ήταν να έχουμε μια κατασταλαγμένη κοινή άποψη για το τι θέλουμε και για το τι απαιτούμε όπως αλλαγή του συντάγματος και του εκλογικού νόμου. Το να βγαίνουμε απλά στους δρόμους χωρίς απαιτήσεις δε λέει και πολλά. Να είμαστε σκεπτόμενοι διαδηλωτές.
Πρέπει να είμαστε κατά της κοπαδοποίησης. Είπαμε... ζούμε σε πονηρούς και ύποπτους καιρούς. Ας κρατήσουμε και μια πισινή.
Πρέπει να σταματήσουμε να πιπιλάμε την καραμέλα: "Πρώτα οι νέοι". Όλοι πρέπει να βγούμε στους δρόμους ανεξαρτήτου ηλικίας. Όλοι ζούμε σε αυτόν τον τόπο και όλοι υποφέρουμε (εκτός μιας μειοψηφίας).
Χθες στις Σέρρες άτομα του ΠΑΜΕ πήγαν να κάνουν δική τους, την αποτυχημένη για δεύτερη φορά, συγκέντρωση στην πλατεία Ελευθερίας με την ανάρτηση ενός πανό. Με λίγα λόγια κάποιοι και όχι λίγοι δε θέλουν να κατέβουν στις συγκεντρώσεις ως ακομμάτιστοι και άχρωμοι.
Διάβασα στο facebook σε κάποιες σελίδες αγανακτισμένων πόλεων κάποια σχόλια όπου κάποιοι αποκαλούσαν ως φασίστες κάποιους που είχαν πάρει μαζί τους στις συγκεντρώσεις την ελληνική σημαία. Από πότε η ελληνική σημαία είναι σύμβολο του φασισμού; Αυτό ποτέ μου δε μπόρεσα να το καταλάβω. Σε όλες τις άλλες χώρες οι πολίτες που κρατάνε τις σημαίες της χώρας τους στα γήπεδα, σε συναυλίες, σε διαδηλώσεις και αλλού είναι φασίστες; Δε νομίζω! Πολλοί φτάσανε στο σημείο να λένε αβίαστα λέξεις που δεν ξέρουν καν τι σημαίνουν. Απλά τις έχουν μάθει ως απάντηση ή αντίδραση σε κάποια λεγόμενα. Αυτό και αν είναι λυπηρό γιατί αποδεικνύει το τεράστιο μέγεθος πιθηκισμού που υπάρχει σ' αυτή τη χώρα και έχει καταντήσει να είναι μάστιγα. Κριτική ικανότητα μηδέν!
Ανάρτησα σε κάποιες σελίδες κάποιες χιουμοριστικές φωτογραφίες που έχω κάνει στο παρελθόν. Μία από αυτές ήταν και η παρακάτω:
Βρέθηκε ένα άτομο που μου έκανε αναφορά και με ένα μήνυμα απαιτούσε να κατεβάσω τη φωτογραφία γιατί λέει ότι είναι φασιστική και ότι προσβάλλω τους πακιστανούς και τους μουσουλμάνους. Φυσικά η φωτογραφία δεν κατέβηκε και ούτε πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο. Απλά κάποιοι που το παίζουν δημοκράτες και πιστεύουν στην ισότητα και στην ελευθερία έκφρασης απαιτούνε να φιμώσουν οτιδήποτε δεν τους αρέσει ή διαφωνούνε μαζί του. Αλήθεια πόσο παραπάνω υποκριτές μπορούν να γίνουν; Σαφέστατα εδώ έπρεπε να εφαρμοστεί ο Μωσαϊκός νόμος (οφθαλμός αντί οφθαλμού) και τον έκανα και εγώ αναφορά στο facebook. Όποιος θέλει να κράξει τον γελοίο μπορεί να τον βρει αν πληκτρολογήσει στο facebook Vasilis Mdrns.
Επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά για να μην παρεξηγηθώ γιατί αρκετοί θα θέλουν να διαστρεβλώσουν τα λεγόμενα μου. Είμαι υπέρ των διαδηλώσεων αλλά όχι ως πρόβατο σε κοπάδι. Όχι επειδή μου το λένε οι άλλοι αλλά γιατί το θέλω εγώ και επιμένω... Ας κρατήσουμε μια πισινή: Να μην ενθουσιαζόμαστε τόσο εύκολα. Ο σκεπτικισμός μερικές φορές δεν είναι κακός.

buzz it!