WALL-E

Χθες αξιώθηκα επιτέλους και είδα το WALL-E. Είναι μια ταινία animation των Pixar και Disney. Διάβασα στο internet πολύ καλές κριτικές και πολλοί μου το σύστησαν. Ειλικρινά για μένα είναι από τα πιο κορυφαία animation που έχω δει μέχρι τώρα.
Σίγουρα τα γραφικά είναι το κάτι άλλο αλλά η ταινία πιστεύω ότι γνωρίζει μεγάλη επιτυχία γιατί καταφέρνει να πλημυρίσει με συναισθήματα τον θεατή. Και αυτό το καταφέρνει χωρίς διαλόγους. Σίγουρα υπάρχει και ομιλία αλλά τα συναισθήματα δε βγαίνουν απ' αυτήν. Ποτέ δεν περίμενα να πάρω μαθήματα ανθρωπιάς και ανιδιοτέλειας από ένα ρομπότ, έστω και μέσω μιας ταινίας.
Η ταινία περνάει πολλά μυνήματα. Περιβαλλοντολογικά, την απομόνωση των ανθρώπων στους εαυτούς τους, τον έρωτα, την εξάρτηση από τη virtual reallity (εικονική πραγματικότητα), μας θυμίζει ότι τα χρόνια της αθωότητας είναι αυτά που αξίζουν και η ανεγξέλεκτη χρήση της τεχνολογίας μπορεί να μας αποξενώσει από όλους και απ' όλα.
Η ιστορία διαδραματίζεται αρκετές εκατοντάδες χρόνια μετά όταν οι άνθρωποι αναγκάζονται να μεταναστεύσουν στο διάστημα γιατί κατάντησαν τη γη ένα μέρος αφιλόξενο με μεγάλη τοξικότητα εφόσον κατέστρεψαν το οικοσύστημα. Πίσω έμειναν ρομπότ που στοιβάζουν σκουπίδια. Αυτή τη δουλειά κάνει και ο ήρωας της ταινίας ο WALL-E ο οποίος θυμίζει ένα συνηθισμένο μεροκαματιάρη άνθρωπο, ο οποίος είναι ευγενέστατος και του αρέσει η μουσική, ο χορός και ο παλιός κινηματογράφος, δεν έχει χάσει το ρομαντισμό του και ότι αντίκα βρίσκει τη σώζει μέχρι που βρίσκει ένα φυτό και το πάει στο σπίτι του. Το φυτό συμβολίζει την ελπίδα. Ανά διαστήματα οι άνθρωποι από το τεράστιο διαστημόπλοιο όπου ζούνε εντελώς αποστειρωμένοι στέλνουν ρομπότ για να πάρουν δείγματα από τη γη για να δούνε αν ο πλανήτης έχει γίνει ξανά κατοικίσιμος. Σε μια τέτοια αποστολή η EVA (ένα ρομπότ απεσταλμένος των ανθρώπων) συναντά τον WALL-E. Από εκεί και πέρα ξεκινά μια περιπέτεια με αίσια κατάληξη.
Τη συστήνω ανεπιφύλακτα σε όσους (αν και δε νομίζω ότι είναι πολλοί) δεν την έχουνε δει.

ΠΕΡΙ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

Μ' αυτό το post ίσως να θυμώσουν αρκετοί, αλλά είναι προσωπική μου άποψη. Έχουμε αυτές τις μέρες το κλείσιμο των δρόμων από τους αγρότες. Για 'μένα έχει καταντήσει καταχρηστικό. Η αντιπολίτευση τους υποστηρίζει για προφανείς λόγους και η κυβέρνηση είναι για τα μπάζα. Αλλά και οι αγρότες δεν έχουν τόσο δίκιο.
Αν νομίζουν ότι η Ε.Ε. θα τους δίνει λεφτά επ' άπειρον είναι γελασμένοι. Τώρα κοινοτικά κονδύλια παίρνουν η νέες χώρες - μέλη της Ε.Ε. (Βουλγαρία, Πολωνία, χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ κλπ.). Όταν στις δεκαετίες του '80 και του '90 έπεφταν επιδοτήσεις με το τσουβάλι, πολλοί αγρότες αντί να κάνουν επενδύσεις σε μηχανήματα, εγκαταστάσεις και νέες καλιέργειες προτίμησαν να αγοράζουν αυτοκίνητα, διαμερίσματα στις πόλεις και παραθαλάσσια οικόπεδα. Όταν πήγαιναν ειδικοί στις αγροτικές ενώσεις και μιλούσαν για νέες καλλιέργειες η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών κράτησε αρνητική στάση. Ελλάχιστοι κατευθύνθηκαν προς τις νέες καλλιέργειες. Προτίμησαν να παραμείνουν στο καλαμπόκι, στο βαμβάκι, στον καπνό και τα σιτηρά που έχουν πέντε μήνες δουλειά το χρόνο και τη δουλειά τη βγάζουν αλβανοί και βούλγαροι. Έπρεπε να περιμένουν ότι θα φτάσουν σε αυτήν την κατάσταση για όλα τα παραπάνω καθώς και επειδή δήλωναν περισσότερα στρέμματα γης ή περισσότερους τόνους παραγωγής για να πάρουν περισσότερα χρήματα από τις επιδοτήσεις.
Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι δε γίνεται πλέον η Ελλάδα να παραμείνει αγροτική χώρα και να έχει το 20% του πλυθησμού ως παραδοσιακούς αγρότες. Πρέπει να αρχίσουν να γίνονται επενδύσεις και σε άλλους τομείς (π.χ. τεχνολογία). Δε ζούνε μόνο αγρότες σ' αυτή τη χώρα και να μη γελιόμαστε ούτε ο τουρισμός ούτε οι αγρότες μπορούνε να ζήσουν τη χώρα και η τελευταία δε μπορεί να βασίζεται μόνο σ' αυτούς τους δύο κλάδους. Ειδικά οι αγρότες, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, δε στηρίζουν την οικονομία από τη στιγμή που υπάρχει η παγκόσμια αγορά και χώρες που πουλάνε φθηνότερα (π.χ. Κίνα, Πολωνία κ.α.).
Αν κλείσουν άλλοι επαγγελματίες τους δρόμους και οι αγρότες δε μπορούνε να πάνε στα χωράφια τους να ποτίσουν ή να κάνουν οτιδήποτε άλλο, θα δείξουνε οι τελευταίοι συμπαράσταση στους πρώτους; Δε νομίζω. Επανάσταση θα κάνουν. Οι οικοδόμοι είναι ένας κλαδος που πάσχει στην Ελλάδα. Ποτέ όμως δεν έκλεισαν τους δρόμους, ούτε όταν βρέχει και χιονίζει και δε δουλεύουνε δε ζητάνε από το κράτος να τους πληρώσει. Αντίθετα οι αγρότες αν ο καιρός δεν είναι καλός και δεν έχουνε την επιθυμητή παραγωγή ζητάνε αποζημίωση από το κράτος, δηλαδή από εμάς τους υπόλοιπους. Κάθε δουλειά έχει και τα ρίσκα της εκτός από το δημόσιο τομέα. Οι αγρότες όμως δε θέλουν ρίσκα. Γιατί; Στο κάτω - κάτω ελεύθεροι επαγγελματίες δεν είναι; Όταν κάποιος ανοίγει μαγαζί αναλαμβάνει και το ρίσκο. Αν δεν πάει καλά και κλείσει το μαγαζί δε ζητάει από το κράτος να τον πληρώσει.
Πολλοί αγρότες γράφουν τα χωράφια στις γυναίκες τους και αυτοί αντί να ασχολούνται με τη γη τους πάνε σε άλλες δουελιές (οικοδομή, εργοστάσια κ.α.) για να κολλάνε ένσημα και να πάρουν σύνταξη από το Ι.Κ.Α. Δεν είναι απαραίτητα αθέμιτο αυτό αλλά αν ασχολούνταν με τη γη τους και εναλλακτικές καλλιέργειες σίγουρα θα έβγαιναν κερδισμένοι, αλλά είπαμε: Τη γεωργία θέλουν να την εξασκούνε μόνο πέντε μήνες το χρόνο. Και αυτοί έχουνε το σύνδρομο του έλληνα. Αρπαχτή και καθόλου κόπος.
Προσωπικά πιστεύω ότι η γεωργία στην Ελλάδα δε μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει έτσι όπως είναι. Ο αγροτικός πληθυσμός θα συρρικνωθεί. Όποιος το καταλάβει δε θα χάσει. Όποιος πάει κόντρα θα βγει χαμένος. Αυτά είναι τα στραβά της παγκοσμιοποίησης και εφόσον είμαστε στο χορό πρέπει να χορέψουμε. Η Ελλάδα αν παραμείνει γεωργική χώρα θα μαραζώσει και θα προστεθούνε και άλλα προβλήματα στα τόσα που έχει. Καλό θα ήτανε να συνειδητοποιήσουν οι αγρότες ότι τα κονδύλια τελειώνουν και να σκεφτούνε ότι υπάρχουν και άλλοι κλάδοι στη χώρα. Να σταματήσουν να συμπεριφέρονται εγωιστικά γιατί δε γίνεται οι υπόλοιποι να είμαστε δέσμιοι των αγροτών. Και οι υπόλοιποι πολίτες της Ελλάδας έχουν προβλήματα.

ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Ε.Χ.Ι. ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ;

Τον τελευταίο καιρό θέλω να γράψω για πολλά θέματα. Δεν ξέρω τι προκαλεί τον οίστρο που με διακατέχει τον τελευταίο καιρό. Τα τόσα που γίνονται, ο ανάδρομος Ερμής, τα κερατιάτικα που πληρώνουμε... ειλικρινά δεν ξέρω. Από την περασμένη εβδομάδα που είδα κάτι στις ειδήσεις της ΝΕΤ με έκανε να πάθω ταπιροκρανίωση. Έλεγα μετά από δυο - τρεις μέρες θα μου περάσει αλλά κοντεύει να κλείσει εβδομάδα και ακόμα είμαι σαλταρισμένος. Έλεγα να γράψω κάτι άλλο και όχι για το internet αλλά δε γίνεται. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Βλέπω στη ΝΕΤ, στο δελτίο ειδήσεων, το Νίκο Βασιλάκο. Ποιος είναι αυτός; Ο αυτοαποκαλούμενος πρόεδρος της Ε.Ε.Χ.Ι. (Ένωση Ελλήνων Χρηστών Internet). Το ξεκαθαρίζω: Δε με εκπροσωπεί κανένας. Μόνο εγώ εκπροσωπώ τον εαυτό μου σαν χρήστη του internet και σαν blogger. Ο κύριος Βασιλάκος έχει την εκπομπή Ψηφιακή Ελλάδα στην ΕΤ1. Τώρα πήρε θέση και στα δελτία ειδήσεων. Τον χρυσοπληρώνουμε δηλαδή. Αφιλοκερδώς αποκλείεται να το κάνει και να μην ακούω παπαριές. Πραγματικά τα παίρνεις στο κρανίο ή όχι όταν κάποιοι χρησιμοποιούν το internet και τους χρήστες του (χωρίς να κρατάνε τα προσχήματα) για προσωπικό τους όφελος, για να βολεύονται σε καλές θέσεις και να τα αρπάζουν; Διαβάστε ένα ενδιαφέρον Post στο blog ΠΑΡΕ - ΔΩΣΕ κάνοντας κλικ εδώ. Έγραψα και πέρυσι ένα post συγκεκριμένα με την Ε.Ε.Χ.Ι. και μπορείτε να το διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ.
Σίγουρα παίρνουνε κονδύλια (ε ρε κάτι μάσες που θα έπεσαν!) για να κάνουν αυτά (στο κάτω μέρος της σελίδας θα δείτε και έναν λογαριασμό τραπέζης. Μάλλον θέλουνε και δωρεές). Εν ολίγοις κάποιοι (μια ομάδα ανθρώπων) καρπώνονται χρήματα και δουλειές με φράγκα χρησιμοποιώντας τους έλληνες χρήστες του internet για κάλυψη. Στην ουσία πρόκειται για μια καλοστημένη κομπίνα.
Όπως ανέφερα και παλιότερα ποτέ δεν ψήφισα, όπως φαντάζομαι και εσείς, για να εκλέξω κάποιον πρόεδρο χρηστών internet (προσωπικά πιστεύω ότι είναι ό,τι πιο ηλίθιο που μπορεί να υπάρξει). Στη Ελλάδα ότι δηλώσεις είσαι, αρκεί να το σκεφτείς πρώτος. Γιατί δεν τους ελέγχει κανείς; Είπαμε: στην Ελλάδα ζούμε.

ΒΡΑΒΕΙΟ PROXIMIDADE

Παρέλαβα το βραβείο Proximidade από τη Χαρούλα. Την ευχαριστώ πολύ.

"Το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής:

«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις.Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά.Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι.Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο!Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!Αυτό το βραβείο για Blog, πρέπει να δοθεί σε οκτώ αγαπημένους σας bloggers, και οι οποίοι με τη σειρά τους, θα το προτείνουν πάλι με τη σειρά τους, σε οχτώ αγαπημένους bloggers ο καθ' ένας τους κ.ο.κ.»

Proximidade is described as follows:

"This blog invests and believes in PROXIMITY - nearness in space, time and relationships.These blogs are exceedingly charming.These kind bloggers aim to find and be friends.They are not interested in prizes for self-aggrandizement!Our hope is that when the ribbons of these prizes are cut, even more friendships are propagated.Please give more attention to these writers!This blog award should be sent to your favorite eight bloggers and they, in turn should forward to eight of their favorites"You should include the text for Proximidade (above) in your announcement blog."

Θέλοντας να συνεχίσω αυτήν την αλυσίδα, επιλέγω τους οχτώ παρακάτω (θα πρότεινα τους πάντες αλλά έτσι είναι οι όροι). 'Οσοι δεν προταθήκατε μην το πάρετε της μετρητοίς. Τυχεροί είστε. Απλά έπρεπε να είμαι ευγενικός με τη Χαρούλα γιατί το έκανε καλοπροαίρετα (αν και είμαι ψιλοκατά αυτών των βραβείων - μου θυμίζουν spam):

1. ARMENAKI
2. SPYROS1000
3. NELLINEZI
4. ΔΙΑ[ΚΡΙΤΙΚΟΣ]
5. ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕΩΣ
6. ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑΜΒΟΣ
7. KOLIVATA
8. MILIOKAS

BLOGGERS & ΜΠΛΟΓΚΕΡΣ

Κάθε μέρα σχεδόν κάνω μια βόλτα στη blogόσφαιρα για να ανακαλύψω και να διαβάσω και άλλα blogs. Υπάρχουν πάρα πολλά αξιόλογα. Θέλετε μια πρόταση; Στην Ανδρομέδα & Στην Κρέστενα [M31]. Το blog το επιμελείται ο miliokas. Πιστέψτε με αξίζει τα λεφτά του...
Στις blogοβόλτες μου όμως βλέπω και ορισμένα πράγματα που με κάνουν να σαλτάρω. Κατ' αρχήν σιχαίνομαι την κλαψομουνίαση. Πολλοί ακολουθούνε αυτήν την τακτική για να αυξήσουν την επισκεψιμότητα τους. Έχω δει blogs που οι ιδιοκτήτες τους φάσκουν και αντιφάσκουν. Από τη μια λένε "γράφω για τον εαυτό μου" και από την άλλη ανακαλύπτεις απελπισμένες προσπάθειες για να αποσπάσουν ένα σχόλιο. Το τι μαλακίες έχω διαβάσει δε λέγεται. Με έμμεσο τρόπο προσπαθούνε να επιβληθούν στον αναγνώστη ή προσπαθούν με γλυκόλογα να προκαλέσουν συμπάθεια και συναισθήματα στον τελευταίο για ν' αφήσει σχόλιο ή προσπαθούνε να τον χτυπήσουν στο φιλότιμο. Προσωπικά πάντα ανταποδίδω τις επισκέψεις και τα σχόλια. Είναι θέμα ευγένειας.
Κάτι άλλο που παρατήρησα έχει σχέση με τα banners. Όλοι δημιουργούμε banners για τα ιστολόγια μας αλλά μερικοί τα προβάλλουν με άκομψο τρόπο και αν δε δούνε προσθήκη αυτών σε άλλα blogs το κάνουν θέμα. Το χειρότερο; Απαιτούνε να μπει το δικό τους αλλά δε βάζουν banners άλλων στα δικά τους ιστολόγια. ΕΛΕΟΣ!
Κάποιοι πάλι είναι κατά των διαφημίσεων και του AdSense και κατακρίνουν αυτούς που έχουν (όπως και 'γω). Παρατήρησα όμως σ' αυτούς που κράζουν ότι έχουν χώρο για διαφήμιση όχι για AdSense αλλά για κανονικές (μαγαζιά κλπ.) στα ιστολόγια τους.
Υπάρχουν πολλών ειδών blogs. Προσωπικά, εταιρικά, δημοσιογραφικά, πολιτικά, videoblogs, blogs με podcasts, θεματικά κ.ο.κ. Από πότε έχει θεσμοθετηθεί πολιτική και κανόνες για το πως πρέπει να γράφει ο καθένας στο ιστολόγιο του; Τα πράγματα είναι απλά. Ο καθένας στο χώρο του κάνει και γράφει ότι θέλει. Όποιος θέλει τον επισκέπτεται και όποιος δε θέλει όχι. Το θέμα είναι να υπάρχει σεβασμός μεταξύ των bloggers. Όταν κάποιος βρίσκει κάτι που του αρέσει σε ένα blog και το αναδημοσιεύει καλό θα είναι να αναφέρει την πηγή. Είναι θέμα στοιχειώδους ευγένειας. Άλλο να κάτσει κάποιος και να γράψει κάτι το οποίο είναι δημιούργημα του και άλλο να πάρει κάποιος έτοιμο και να το κάνει απλά copy - paste.
Τέλος έχω παρατηρήσει μερικοί που έχουνε κάπους μήνες ή χρόνια στο blogging το παίζουν πάλιουρες (σαν το στρατό) και καβαλάνε το καλάμι. Άντε να το ψιλοδεχτώ (με προϋποθέσεις) γι' αυτούς που ασχολούνται με αυτό το sport για χρόνια αλλά αυτοί που είναι μήνες; Αυξάνουν λιγάκι οι επισκέψεις τους και το παίζουν μέντορες και masters του blogging. Για κουλάρετε, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Υπάρχουν πέντε - δέκα που τους αφήνουν σχόλια σε κάθε post και τους εκθειάζουν (ένα πράγμα σαν κόλακες να το πω... τσιράκια να το πω... ειλικρινά δεν ξέρω) και οι άλλοι αυτοπροάγονται σε G.M.O.T.B. (Grand Masters Of The Blogging). Την έχουν δει λιγάκι Jason Calacanis.
Ίσως μερικοί θυμώσουν με τα γραφόμενα μου αλλά ειλικρινά *Χ: μου (χεχεχε, όποιος θέλει ας το αποκωδικοποιήσει. 'Οποιος τα καταφέρει θα κερδίσει ένα weekend με τον Κωσταντίνο και τη Μαρίκα Μητσοτάκη). Μερικοί πρέπει να κατέβουν από τα σύννεφα όσο είναι καιρός γιατί αν τους πάρουν χαμπάρι θα τους γιουχαϊσουν όσο δεν πάει. Γκέγκε blogomasters? (Ουστ ρε...!!!).
Δυο λέξεις πρέπει να υπάρχουν μεταξύ των bloggers. Αλληλοσεβασμός και αλληλεγγύη. Επειδή σε έναν blogger δεν του άρεσε κάτι σε ένα post κάποιου άλλου blogger ή δε συμφωνεί με την άποψη του, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει ο πρώτος να ακυρώνει τον δεύτερο με έμμεσο ή άμεσο τρόπο μόνο και μόνο για να φανεί ο πρώτος καλύτερος (ναι το έχω δει και αυτό).
Σίγουρα πουθενά δεν είναι παράδεισος, έτσι είναι τα πράγματα και στη blogόσφαιρα. Υπάρχουν οι "καλοί" , υπάρχουν και οι "κακοί". Στο χέρι του καθενός είναι να μάθει να τους ξεχωρίζει.
Άντε καλό Σ/Κ.