Φέτος το καλοκαίρι δε με θέλει... Δεν ξέρω πως αλλά μέχρι στιγμής κατάφερα να πάω μια φορά μόνο στη θάλασσα και να κάνω ένα μπάνιο και αυτό από κωλοφαρδία γιατί ξεκίνησα με βροχή και όταν έφτασα στον προορισμό μου σταμάτησε μέχρι το μεσημέρι. Τις υπόλοιπες Κυριακές ή έβρεχε ή δούλευα ή είχα κοινωνικές υποχρεώσεις όπως βαφτίσια και γάμοι (και ήταν και πολλές αυτές οι υποχρεώσεις ρε γαμώτο!). Μιλάμε για μεγάλη γκαντεμιά.
Όπως έλεγα οι κοινωνικές υποχρεώσεις ήταν αρκετές για να μην πάω σε μια κοντινή παραλία και να παριστάνω το φύλακα της τσιμεντούπολης. Τη μια εβδομάδα βαφτίσια ενός ανηψιού μου, μετά ο γάμος ενός γνωστού, μετά ξανά βαφτίσια της θυγατέρας ενός κολλητού από το στρατό, μετά πάλι βαφτίσια της δεύτερης θυγατέρας ενός άλλου κολλητού από τότε που πηγαίναμε στα νήπια. Και να θες να μην πας δεν μπορείς. Σα να συνεννοήθηκαν μεταξύ τους να με αναγκάσουν να μείνω στην πόλη. Βέβαια υπάρχουν και μερικοί που προτιμάνε να μην ήσουν εκεί για να έχουν λιγότερα έξοδα όσον αφορά το τραπέζωμα και σε κάλεσαν μόνο για λόγους ευγενείας (προσωπικά όποτε μπορώ να ξεφύγω από τις δεξιώσεις το κάνω).
Δεν είναι αυτό μόνο... Εμφανίζεσαι στην εκκλησία και βλέπεις γνωστούς και συγγενείς που έχεις να τους δεις το λιγότερο μια δεκαετία και δεν υπάρχουν ούτε οι τυπικές σχέσεις και ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι είσαι ανηψιός, ξάδελφος, συμμαθητής κ.ο.κ. Και να οι τσιμπιές στο μάγουλο από τις θείτσες που κοιτάζουν να σου δώσουν συμβουλές και να λένε πόσο μεγάλωσες και να οι ψευτοκαρπαζιές από τους θείτσους και να σου λένε τα κατορθώματα των παιδιών τους με ένα ψεύτικο χαμόγελο με μπόλικες σάλτσες για να σε κάνουν να αισθανθείς μηδαμινός (άσχετα που μετά από κάποιο καιρό ανακαλύπτεις ότι το 99.9% είναι δράκοι). Άλλες κυράτσες που σε ξέρουν μόνο εξ' όψεως αρχίζουν και λένε κουτσομπολιά για 'σένα (τα περισσότερα είναι μούφες) και μόνο όταν τις κοιτάξεις το βουλώνουν και σου χαρίζουν το χαμόγελο της Crest με το χρυσό δόντι που βρίσκεται στην πρόσοψη της οδοντοστοιχίας τους να λαμποκοπάει στο φως του ήλιου και να κουνάνε την κεφάλα τους για να σε χαιρετήσουν. Άι σιχτίρ κλώσσες!
Όλα αυτά με ανάγκασαν από σήμερα να κατεβάσω ρολλά σε όλες αυτές τις μαζώξεις και από 'δω και πέρα να μη χάνω καμιά ευκαιρία για βουτιές και μαγκάλια. Τα ρολλά θα τα ξανανεβάσω στα τέλη του Σεπτέμβρη.
Κυριακή 19 Ιουλίου 2009
ΓΚΑΝΤΕΜΗΣ ΑΠΟ ΚΟΥΝΙΑ
Πέμπτη 16 Ιουλίου 2009
...ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ...
Παρακάτω θα δείτε άλλες τρεις super διαφημίσεις οι οποίες προβάλονται στο AdSense... Αλήθεια, δεν τους ελέγχει κανείς αυτούς που κάνουν αυτά τα υποπροϊόντα και με τα οποία υπερχρεώνουν τους διάφορους ανυποψίαστους; Σαφώς για να μην τη πατήσεις πρέπει να αντισταθείς όσο και αν σε τρώει ο κώλος σου από την περιέργεια. Η πρώτη είναι για να μάθει ο ενδιαφερόμενος πότε θα πεθάνει(μεγάλη απάτη, εδώ δεν ξέρουμε τι θα φάμε την επόμενη μέρα), η δεύτερη σε διδάσκει τι να λες στις γυναίκες για να τις ρίξεις (υπάρχουν πολλοί απελπισμένοι, οπότε μπορεί και να πιάσει) και η τρίτη είναι για να μάθεις τα κέρατα σου, αν έχεις, τι βεληνεκές έχουν. ΕΛΕΟΣ!!! Για άλλη μια φορά σας συνιστώ να δείτε τις χρεώσεις. (Κάντε κλικ πάνω στις εικόνες για μεγέθυνση αυτών).


Τρίτη 14 Ιουλίου 2009
ΖΑΡΤ!!!
Κάποιες φορές (δηλαδή πολλές) μας πουλάνε αέρα κοπανιστό. Το χειρότερο είναι ότι μερικοί αγοράζουν ανύπαρκτα προϊόντα και με αυτόν τον τρόπο δίνουν έμμεσα τη συγκατάθεση τους για να μας πασάρουν το απόλυτο τίποτα έναντι πληρωμής. Σε λίγο και τα σκατά θα πάρουν αξία. Δείτε την παρακάτω εικόνα και θα καταλάβετε. Η ανθρώπινη εξαέρωση έγινε εμπορεύσιμη και είδος προς κατανάλωση. Παρατηρήστε την τιμή στην εικόνα. Η κλανιά πωλείται για χρυσάφι. Λέτε να μπει το μεθάνιο και στο χρηματιστήριο;
Άντε και εις (σ)κατώτερα!!!
Παρασκευή 10 Ιουλίου 2009
ΚΟΡΑΚΙΑ
Η Jackomania και το φαγοπότι τελειωμό δεν έχουν. Πέσανε όλοι σαν τα κοράκια να πούνε το κοντό τους και το μακρύ τους. ΕΛΕΟΣ! Ο κάθε άσχετος έχει κάτι να πει. Ψυχολόγοι αναλύουν, παρουσιάστριες χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, κάποιοι που έτυχε να τον συναντήσουν για δέκα λεπτά νομίζουν ότι ήταν και κολλητοί και μιλάνε με μεγάλη άνεση για όλη τη ζωή του Michael Jackson.
Σίγουρα το θέμα πουλάει μα νομίζω ότι κάπου πρέπει να μπαίνουν και ηθικοί φραγμοί. Σε τέτοιες στιγμές φαίνεται κατά πόσο είμαστε άνθρωποι που τελικά όπως αποδείχτηκε δεν είμαστε. Στη χώρα της υπερβολής, δηλαδή στην Ελλάδα, δόθηκαν πολλά ρεσιτάλ βλακείας στα τηλεοπτικά παράθυρα και γενικότερα σε όλα τα Μ.Μ.Ε.
Οι ίδιοι που τον έβριζαν και τον κατηγορούσαν πριν μερικά χρόνια για θέματα παιδεραστίας τώρα τον επαινούν ως καλλιτέχνη για τις μοναδικές του ικανότητες και ως άνθρωπο για το ανθρωπιστικό του έργο. Διπρόσωποι άνευ προηγουμένου!
Ανοίγεις το ραδιόφωνο και το μόνο που ακούς είναι Michael Jackson, πας να διαβάσεις ένα περιοδικό ή μια εφημερίδα και βλέπεις φωτογραφίες και άρθρα για τον εν λόγω καλλιτέχνη. Είπαμε να κλάσουνε και αυτοί χεστήκανε πάνω τους (για να χρησιμοποιήσω ένα ρητό που λένε οι παλιότεροι).
Ότι αμερικανιά πλασαρίστηκε από τα Μ.Μ.Ε. των Η.Π.Α. οι δικοί μας (των Greek media) την υιοθετήσανε με το παραπάνω και βάλανε και παραπάνω σάλτσες. Σίγουρα το θέμα πούλησε τρελά και γέμισε κάποια ταμεία αλλά πραγματικά... άξιζε τον κόπο; Να μεταμορφωνόμαστε σε κοράκια και να μην αφήνουμε ούτε πεθαμένο κάποιον στην ησυχία του είναι μια κατάντια.
Αναρτήθηκε από
hackaday
στις
16:52
10
σχόλια
Ετικέτες Ελλαδα, ΚΟΡΑΚΙΑ, Μ.Μ.Ε., JACKOMANIA, MEDIA, MICHAEL JACKSON
Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009
KEEP ON BLOGGIN' IN A FREE WORLD
Αν δεν ένιωθα να με καταβάλλει μία αίσθηση ελευθερίας με το blogging πολύ πιθανό να μην είχα ασχοληθεί με το συγκεκριμένο άθλημα. Μέσω του ιστολογίου μου λέω τη γνώμη μου, ξεσπάω, κάνω χαβαλέ, ξεδίνω. Υπάρχουν όμως κάποιοι καρεκλοκένταυροι που φοβούνται το πρώτο. Δεν θέλουν να λέω τη γνώμη μου. Ούτε εγώ, ούτε κανείς άλλος θέλουν να λέει τη γνώμη του. Υπάρχει κίνδυνος να χαλάσουν τα σχέδια τους. Γιατί; Επειδή η blogόσφαιρα έχει δύναμη.
Όταν δεν τους μένει άλλος τρόπος για να αντιμετωπίσουν τους bloggers καταφεύγουν στην τελευταία λύση που είναι το ξεβράκωμα των ιστολόγων. Έτσι έρχεται ο κάθε Σανιδάς (σανίδα βρεγμένη που του χρειάζεται!!!) και πλασάρει την άρση απορρήτου για τους ιδιοκτήτες των blogs.
Δε θέλουν να καταλάβουν ότι στη blogόσφαιρα δεν έχει σημασία ποιος λέει κάτι αλλά τι λέγεται. Η συντριπτική πλειοψηφία των bloggers δεν επιδιώκει το σταριλίκι και γι' αυτό το λόγο επιλέγουν την ανωνυμία ή μάλλον την ψευδωνυμία.
Ο καυτηριασμός στα κακώς κείμενα είναι πολύς μα και τα ίδια τα κακώς κείμενα ακόμα περισσότερα και οι συνήθεις ύποπτοι είναι αυτοί που έχουν τα γένια και τα χτένια, δηλαδή οι προύχοντες του τόπου και όχι ο απλός ο κόσμος. Να μην κάνουν ατασθαλείες ή να τις μειώσουν τουλάχιστον ( γιατί ο έλληνας δεν μπορεί να μένει απαθής στην αφύλαχτη μαρμίτα) για να μην τρώνε κράξιμο. Το ψάρι πάντα βρωμάει από το κεφάλι.
Ο Σανιδάς έφερε ως πρόφαση κάποια συκοφαντικά κείμενα που αναρτώνται στο διαδύκτιο. Υπάρχουν και αυτά, δε ζούμε σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο. Τα ελεγχόμενα Μ.Μ.Ε. που γράφουν άρες μάρες κουκουνάρες και μπερδεύουν το λαό είναι καλύτερα; Το άρθρο για την ανύπαρκτη συνάντηση Καραμανλή - Ερντογάν για ποιο λόγο γράφτηκε;
Δε θέλω να το κουράσω άλλο το θέμα γιατί έχουν γραφτεί τόσα και τόσα τα οποία με καλύπτουν απόλυτα από άλλους bloggers. Υπάρχουν πολλά προβλήματα που πρέπει να ασχοληθούνε οι άρχοντες αυτής της μπανανίας (σκάνδαλα, μείζες, σύστημα υγείας, παιδεία κλπ.) και η blogόσφαιρα θα έπρεπε να είναι το τελευταίο που τους απασχολεί.
Σίγουρα τα ιστολόγια θα είναι πάντα ένα αγκάθι που θα τους ενοχλεί και ανά διαστήματα θα υπάρχουν και εντάσεις γιατί θα θέλουν να την ελέγχουν. Ο καθένας τη δουλειά του κάνει. Οι πολιτικοί κλέβουν και οι bloggers τους κράζουν. Η ανωνυμία στα blogs πρέπει να είναι επιλογή.













