Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2008

Print this post

Η ΣΜΥΡΝΗ ΜΑΝΑ ΚΑΙΓΕΤΑΙ

22 Αυγούστου 1922. Σαν σήμερα, πριν από ογδόντα έξι χρόνια, ξεκινάει (και μερικές μέρες πριν) ο αφανισμός της Σμύρνης και των κατοίκων της. Θα ολοκληρωθεί το Σεπτέμβρη του ίδιου έτους. Βέβαια δεν είναι μόνο η καταστροφή της Σμύρνης που αποτελεί τη Μικρασιατική καταστροφή. Η γενοκτονία εφαρμόζεται σε όλη τη Μικρασία (Αϊβαλί και άλλες πόλεις και χωριά). Ο Αρχιεπίσκοπος Σμύρνης Χρυσόστομος. Ένας πραγματικός ήρωας που βοήθησε με το παραπάνω όλους για να γλιτώσουνε από το θάνατο και έμεινε εκεί παρόλο που του δόθηκε ευκαιρία να γλιτώσει. Βρήκε τραγικό θάνατο. Του έβγαλαν τα μάτια και τον έσυραν στους δρόμους της Σμύρνης.
Δε μένει τίποτα όρθιο. Τίποτα δε θα θυμίζει κάτι από την πανέμορφη μεγαλούπολη. Όλα έγιναν στάχτη.

Τα πλοία των μεγάλων δυνάμεων έμειναν άπραγα. Όποιος κατάφερνε να ανέβει σ' αυτά τον ξαναπετούσαν στη θάλασσα. Ανθρωπισμός μηδέν. Οι ξένοι το μόνο που έκαναν ήταν να βγάζουν φωτογραφίες από τα πλοία.
Οι Γερμανοί, οι σημερινοί μας εταίροι, ήταν αυτοί που βοήθησαν τον Κεμάλ όσο κανένας άλλος για να σβήσει τη Σμύρνη από το χάρτη. Με τη Μικρασιατική καταστροφή θα παιχτεί άλλο ένα δράμα. Αυτό των προσφύγων. Ολόκληρες οικογένειες ξεκληρίστηκαν και όσοι επιβίωσαν ξεκίνησαν ξανά από το μηδέν. Πολλοί πήγαν στην Ελλάδα όπου εκεί τους αντιμετώπιζαν οι ντόπιοι ως τουρκόσπορους αλλά δεν είναι και λίγοι όσοι πήγαν σε άλλες χώρες όπως οι Η.Π.Α., Αίγυπτος και αλλού.

Η ελπίδα λένε πεθαίνει τελευταία. Εκείνες τις ημέρες πέθαναν πολλοί μαζί της.
Για περισσότερο φωτογραφικό υλικό κάντε κλικ εδώ. Σας προειδοποιώ ότι το υλικό είναι πολύ σκληρό.

buzz it!

3 σχόλια:

  1. Προέρχομαι από οικογένεια μεταναστών και πραγματικά είναι αδιανόητο αυτό που συνέβει το 22. Η προγιαγιά μου πέθανε όταν ήμουν 27 χρονών, ήταν Χριστιανή Ορθόδοξη και δεν χόρταινε να μου μιλά για την καλοσύνη των Τούρκων. Ως τότε συμβίωναν ειρηνικά... Μιλούσε αμιγώς τούρκικα και τραγουδούσε νοσταλγικά τούρκικους αμανέδες. Δάκρυζε αυτή, δάκρυζα κι εγώ στη θέα αυτής της μαυροφορεμένης γυναίκας που νοσταλγούσε την πατρίδα της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Λούσυ μήπως εννοείς οικογένεια προσφύγων; Ο μετανάστης φεύγει με τη θέληση του από τον τόπο του. Ο πρόσφυγας όχι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. hackaday προσφύγων εννοώ, έχεις απόλυτο δίκιο... Ασχετο, στη συνέχεια τα παιδιά αυτών των προσφύγων έγιναν μετανάστες, εξ ου και η μπερδεψοδουλειά χαχαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΣΥ ΤΙ ΛΕΣ;