Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

Print this post

Η ΖΩΗ ΣΤΑ REALITIES

Είναι αλήθεια ότι  ζούμε έναν δεύτερο τηλεοπτικό οργασμό όσον αφορά τα realities. Αυτά τα τηλεπαιχνίδια που αντιμετωπίζουν τους παίκτες ως υποψήφια θύματα και πετάνε τους υποψήφιους και υποψήφιες στην τηλεοπτική αρένα όπου εκεί έρχονται αντιμέτωποι με τα αδηφάγα λιοντάρια-κριτές και τη λοιπή τηλεθέαση. Έχουμε τρεις κατηγορίες ριαλιτοπαίχνιδων. Την κατηγορία του ξεφτιλίσματος, την κατηγορία της ρουφιανιάς και την κατηγορία τηςσωτηρίας.   Η πρώτη είναι εκείνη όπου τα θύματα εφόσον παρουσιάσουν το οποιοδήποτε ταλέντο τους καλούνται να υπομένουν όσα τους πούνε οι κριτές. Πρέπει να σκύβουν το κεφάλι και να μην έχουν άποψη. Να μην τολμάνε να φέρουν επιχειρήματα και να υφίστανται μια ξεφτίλα από τους κριτές. Κοινώς να είναι πιόνια και να μην έχουν προσωπικότητα. Οι τελευταίοι για χάρη της τηλεθέασης πρέπει να χλευάζουν τους υποψηφίους και όταν κάνουν μια αρνητική κριτική αυτή πρέπει να γίνεται με το λιγότερο ευγενικό και κόσμιο τρόπο ασκώντας ένα ψυχολογικό βιασμό στα θύματα.
   Στη δεύτερη κατηγορία δεν υπάρχουν κριτές. Οι παίχτες διαγωνίζονται και βαθμολογούνται μεταξύ τους. Φυσικό επακόλουθο και συστατικό είναι η ρουφιανιά. Καρφιά, μπηχτές, γλειψίματα... απ' όλα έχει ο μπαξές είτε στα παιχνίδια που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία που αφορούνε το φαγητό, που είναι και η κύρια θεματολογία, είτε ψάχνοντας το έτερον ήμισι σε αγρούς με ξεκατινιάσματα σε μια πολύ lounge ατμόσφαιρα, όπως παρουσιάζεται η αγροτική ζωή.
   Στην τρίτη κατηγορία έχουμε δύο εκπομπές οι οποίες κατ' εμέ δε χρειάζονται να υπάρχουν για τον απλούστατο λόγο ότι χρησιμοποιούνε την απλή λογική. Η πρώτη καλείται να σώσει εστιατόρια που δεν έχουν πελατεία. Δεν είναι δύσκολο να σκεφτείς ότι για να δουλέψει ένα εστιατόριο πρέπει να υπάρχει καλό φαγητό, ποιότητα, καθαριότητα, διαφήμιση, ευχάριστο περιβάλλον και αγάπη για τη δουλειά με τους σωστούς συνεργάτες και υπαλλήλους. Η δεύτερη εκπομπή προσπαθεί να σώσει νοικοκυριά με οικονομικές δυσκολίες. Δε χρειάζεσαι να καλέσεις οικονομολόγο για να σου πει ότι χρειάζεται να βρεις δεύτερη δουλειά, να σφίξεις το ζωνάρι, να πουλήσεις ένα περιουσιακό στοιχείο και να αλλάξεις λίγο τον τρόπο ζωής σου για να μπορείς να αντεπεξέλθεις.
   Όλοι οι τομείς της ζωής πρέπει να περάσουν από το τηλεοπτικό γυαλί κατά τους ιθύνοντες των media άσχετα με τι επιπτώσεις θα έχει όλο αυτό στο αναλώσιμο υλικό, τους απλούς ανθρώπους.

buzz it!

5 σχόλια:

  1. Τα βλέπει όμως ο κόσμος γι'αυτο και συνεχίζουν να τα παίζουν.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @acaliptos Καλησπέρα και καλό μήνα ακάλυπτε. Για να αποβλακώνουν τον κόσμο συνεχίζουν να τα παίζουν. Μπορούνε να μεταδώσουν πιο ουσιαστικές εκπομπές αλλά θέλουν τη μάζα να κοιμάται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το ριάλιτι του άλφα με τα φαγητά το βλέπω για ένα λόγο γιατί κάθε φορά είναι διαφορετική ομάδα με διαφορετική συμπεριφορά και δυναμική κάτι που κάνει την εκπομπή να ανανεώνεται κάθε εβδομάδα. άλλοτε υπάρχουν ρουφιάνοι, άλλοτε όχι, άλλοτε υπάρχει ευχαριστη ατμόσφαιρα άλλοτε όχι κτλ. τον εφιάλτη τον προτιμώ στο πρωτότυπο από τον γκόρτον ράμσυ που είναι άνθρωπος που θυμώνει και τσαντίζεται εύκολα κι οι καβγάδες φαίνονται κάπως πιο φυσικοί. όσο για το άλλο με τα άτομα σε οικονομική δυσκολία μπορεί να φαίνονται απλά αυτά που τους λέει αλλά συχνά τα άτομα αυτά στρουθοκαμηλίζουν για τα προβλήματα τους και δεν τα αντιμετωπίζουν έτσι είναι καλά να υπάρχει κάποιος να τους βοηθά να τα συνειδητοποιούν και να μπορούν έτσι να τα αντιμετωπίσουν. στην αγγλία υπάρχει ανάλογη κρατική υπηρεσία για βοήθεια όσων χρωστούν.
    τα υπόλοιπα ριάλιτι με αφήνουν παγερά αδιάφορη και δεν τα βλέπω. πάντως σαν είδος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ήρθε για να μείνει πιστεύω αλλά είναι επιλογή μας αν θα τα δούμε ή αν θα κλείσουμε την τηλεόραση όταν προβάλλονται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Dorothea Αυτό για την Αγγλία και την ανάλογη κρατική υπηρεσία δεν το γνώριζα. Συμφωνώ με την τοποθέτηση σου αλλά θα ήθελα μεγαλύτερη ποικιλία ουσιαστικότερων εκπομπών στο prime time και να μη μεταδίδονται όσες υπάρχουν στις νεκρές ώρες δηλαδή μετά τις 2 το πρωί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ναι υπάρχει και λέγεται Citizens Advice Bureau και τελικά δεν είναι κρατική υπηρεσία αλλά charity που βοηθά σε πολλά πράγματα όχι μόνο στα χρέη. Εγώ το ήξερα μόνο για τα χρέη. Ορίστε και η ιστοσελίδα τους: http://www.citizensadvice.org.uk/cabdir.ihtml

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΕΣΥ ΤΙ ΛΕΣ;