ΨΩΝΙΖΕΙΣ Ή ΤΗΝ ΨΩΝΙΖΕΙΣ;

Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Τις τελευταίες μέρες της περασμένης εβδομάδας πήγα στο super market για να ψωνίσω και τελικά την ψώνισα. Παρατήρησα εδώ και αρκετό καιρό μια κουτοπονηριά των υπαλλήλων και των επιχειρήσεων γενικότερα αλλά το κακό έχει παραγίνει. Δεν ξέρω για την υπόλοιπη Ελλάδα αν συμβαίνει αυτό αλλά στις Σέρρες το κάνουν όλα τα super markets και όχι μόνο. Για ποιο πράγμα μιλάω; Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε.
Όπως προανέφερα πήγα με την καλή μου για ψώνια στο super market. Τριγυρνάμε στους διαδρόμους με το καρότσι και το φορτώνουμε μέχρι που φτάνω στα ψυγεία αλλαντικών και τυροκομικών. "Τριακόσια γραμμάρια πάριζα παρακαλώ", λέω στον πωλητή που ήταν πίσω από το ψυγείο. Κόβει, το ζυγίζει και μου λέει: "Είναι τετρακόσια είκοσι, να το αφήσω;". "Καλά, αφησέ το και βάλε και ένα τέταρτο φέτα", του απαντάω. Κόβει το ζυγίζει και μου λέει ξανά: "Είναι τριακόσια πενήντα γραμμάρια, να το αφήσω;". Ξεφυσώντας του απαντάω: "Άφησε το και βάλε διακόσια πενήντα γραμμάρια γαλοπούλα". Κόβει, ζυγίζει και μου λέει: "Είναι λίγο παραπάνω" "Πόσο παραπάνω;", τον ρωτάω. "Τριακόσια τριάντα γραμμάρια να το αφήσω;" Είχα γίνει μπουρλότο. "Όχι ρε κερατά να μην το αφήσεις. Να βάλεις όσο σου είπα. Ελληνικά μιλάω, δεν καταλαβαίνεις;" του λέω. "Συγνώμη κύριε αλλά δεν μπορούμε να υπολογίσουμε ακριβώς το βάρος", μου απαντάει κατακόκκινος. "Γι' αυτό είναι η ζυγαριά μπροστά σου", του λέω. Τέλος πάντων, το ξαναέκανε άσχετα που του έκανα την υπόδειξη ότι θέλω τόσο όσο λέω.
Φεύγω μπαρουτιασμένος και πάω στο κρεοπωλείο. "Ένα κιλό κιμά", λέω στον πωλητή. Κόβει, αλέθει, ζυγίζει και μου λέει: "Είναι ένα κιλό και διακόσια γραμμάρια, να το αφήσω;" "Όχι ρε κόπανε να μην το αφήσεις. Να βάλεις ακριβώς ένα κιλό". Και μου λέει το ανείπωτο: "Και το υπόλοιπο τι να το κάνω;" "Φάτο για να μην πω κάτι άλλο", του απαντάω. Φεύγω μέσα στη φούρκα και από το κρεοπωλείο και από το super market και πάω στο απέναντι αρτοποιείο για να πάρω μερικά κριτσίνια και μερικά βουτήματα. Να μην τα πολυλογώ έγιναν ακριβώς τα ίδια. Παραγγέλνεις και σου βάζουν παραπάνω. Μέσα στο αρτοποιείο ήταν μια γριούλα που ήθελε να αγοράσει μερικά παξιμάδια και της έβαλαν παραπάνω από όσο ήθελε αλλά ντράπηκε να το πει και τα πήρε. Στο ταμείο όμως ντράπηκε περισσότερο γιατί ανακάλυψε ότι τα χρήματα της έφταναν ίσα - ίσα για την ποσότητα που παρήγγειλε και όχι για την ποσότητα που της πάσαραν. Μπροστά στο κέρδος δεν υπολογίζουν τίποτα. Ούτε που τους ενδιαφέρει αν θα κάνουν κάποιον να νιώσει άβολα για διάφορους λόγους.
Είμαι πεπεισμένος ότι όλοι αυτοί οι πωλητές έχουν γραμμή από την εταιρία τους να βάζουν παραπάνω και μετά με ένα ηλίθιο χαμόγελο ευγενείας να σε κάνουν να το πάρεις για να μη φανείς φτηνός, σπαγγοραμένος ή οτιδήποτε άλλο. Ένας άλλος λόγος που το κάνουν και μπορώ να φανταστώ είναι ότι τους δίνουν στόχους στις πωλήσεις και αν τους ξεπεράσουν θα πάρουν κάποιο bonus. Το σίγουρο είναι ότι αυτό δεν είναι καθόλου θεμιτό.

ΟΥ ΜΠΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΑΛΜΠΑΝΗΔΕΣ

Το λοιπόν πριν από δύο εβδομάδες το κινητό μου τα ψιλοέπαιξε. Δεν αναγνώριζε τη memory card. Ούτε χρόνο έχει που το πήρα, οπότε με καλύπτει η εγγύηση (για όλα τα κινητά είναι δύο χρόνια). Πάω στο Vodafone Shop (μαζόχας συνδρομητής της εν λόγω εταιρίας χρόνια τώρα) και το δίνω. Ως εδώ όλα καλά. Ρωτάω την υπάλληλο αν μπορεί να μου δώσει ένα κινητό για όσο καιρό το δικό μου θα βρίσκεται για service εκτός πόλεως και νομού και μου λέει ότι όλα τα έχει δώσει γιατί έπεσαν πολλές βλάβες μαζεμένες. Άντε καλά! Μου ζητάει το νούμερο για να με καλέσει την επόμενη μέρα για να μου πει αν θα έχει κανένα διαθέσιμο εφόσον περίμενε να επιστρέψουν μερικά ή έστω τη μεθεπόμενη. Η υπάλληλος μου λέει ότι αν το service του κινητού κοστίσει πάνω από είκοσι ευρά θα με καλούσε κάποιος να μ' ενημερώσει. Της εξηγώ ότι με καλύπτει η εγγύηση και μου λέει αν η βλάβη οφείλεται σ' εμένα θα πληρώσω (π.χ. αν έπεσε κάτω η συσκευή ή αν έκανα κακή χρήση ή το έριξα μέσα στο νερό). Της λέω ότι φαίνεται στο κινητό ότι δε συνέβει κάτι τέτοιο γιατί είναι σαν καινούριο και τι μου λέει η βοϊδομοσχαρέστατη; "Αυτό δε φαίνεται (η κακή χρήση) και ότι θα αποφανθεί το service". ΚΑΙ ΠΩΣ Θ' ΑΠΟΦΑΝΘΕΙ ΤΟ SERVICE ΜΩΡΗ ΑΝ ΔΕ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΙΓΜΑ ΚΑΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ; Την ψιλιάστικα την κομπίνα και της ξεκαθάρησα ότι από μένα δε βλέπει cent τσακιστό. Δεν είμαι τόσο γκάου που να το έριξα κάτω ή να έπεσε μέσα σε νερό και να απαιτώ να μου το κάνουν.
ΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΤΤΤΤΤΤΤΤΤ!!!!!!!!!!!!!! 'Οσο κάλεσε εσάς άλλο τόσο κάλεσε και 'μένα. Η τύπισσα μ' έκλασε για τα καλά.
Τεσπα! Έκανα υπομονή, βρήκα άλλο κινητό, αλλά χθες μου την έδωσε για τα καλά γιατί η μια εβδομάδα που μου είπαν ότι θα κρατήσει το service τελικά διπλασιάστηκε. Πάω πρώτα στα Goody's, σαβουρώνω τρία hamburgers, μία πατάτες και ένα χυμό καρότο (για να πάρω βιταμίνες), πήρα δυνάμεις και μετά πάω στο μαγαζί της Vodafone μέσα στη φούρκα και ρωτάω τι έγινε και αν υπάρχει κανένα νέο από το μέτωπο. "Βεβαίως κύριε, το κινητό σας είναι εδώ", είπε ο τυπάς - πωλητής. EXCUSE ME? "Από πότε είναι εδώ ρε μάστορα;", ρωτάω. "Από το Σάββατο κύριε", μου λέει. "Και γιατί δε με ειδοποιήσατε ρε παλίκαρε;", ξαναρωτάω. "Θα σας καλούσαμε σύντομα κύριε. Τις επόμενες μέρες", μου απαντάει. "Και γιατί δε με ειδοποιήσατε το Σάββατο ρε μεγάλε, τεράστιε και ανυπολόγιστε;", ξανά-μανά-ρωτάω. "Μια συγκεκριμένη μέρα καλούμε κύριε όλους όσους έφεραν τις συσκευές τους για service κύριε", μου ξανά-ανταπαντάει. ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΟΕΟ;
Πήρα τη συσκευή μου και έφυγα μπαρούτι εφόσον έριξα και το ανάλογο ξέχεσμα και σ' αυτόν το αποστειρωμένο πωλητή και στο αφεντικό του και στη μαλάκω την ανεύθυνη που είπε ότι θα τηλεφωνούσε αλλά δεν... (μπλέχτηκαν οι γραμμές μας που λέει και το γνωστό άσμα).
Μερικές σκέψεις που ακολούθησαν μετά το συμβάν; Μήπως το ότι καλούνε όλους μια συγκεκριμένη μέρα είναι μαρκετίστικο κόλπο; Δηλαδή αν καμιά μέρα έχουν αναδουλειά παίρνουν τηλέφωνα αβέρτα για να γίνει τζέρτζελο με σκοπό να φανεί ότι το μαγαζί έχει κίνηση; Μήπως αν δεν είχα εγγύηση και πλήρωνα για συσκευή θα ξεσκίζοταν να μ' εξυπηρετήσουν όλοι; Τελικά ο επαγγελματισμός λείπει από πολλούς μαγαζάτορες και τους υπαλλήλους τους. Ανευθυνότητα στα κόκκινα. Το μόνο που θέλουν μερικοί είναι να αποκαλούνται επιχειρηματίες και να κλαίγονται ότι δεν πάνε καλά οι δουλειές τους. Πως να πάνε καλά; Με τέτοια αντιμετώπιση περιμένουν από 'μένα να ξαναπατήσω εκεί; Τελικά είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά από τις χώρες της Ευρώπης απέχουμε πολύ ακόμα και στα πιο απλά πράγματα. Αυτό μπορώ να το πω αποδεδειγμένα.