ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΜΠΑΜΙΑΣ ΟΕΟ;

Οι ισραηλινοί έχουν ξεσαλώσει πάλι. Για άλλη μια φορά είχουμε αιματοκύλισμα. Από την άλλη μεριά του Ατλαντικού ο George W. Bush (όνομα κι αυτό!) την καταβρίσκει ως γνήσιος πολεμοχαρής και ο νέος πρόεδρος των Η.Π.Α. είναι άφαντος. Πήγε στη Χαβάη και είναι μέσα στην τρελλή χαρά. Ούτε μια δήλωση. Καλά έλεγα να μην ελπίζουμε σε κάτι διαφορετικό. Όσο καλές προθέσεις και να έχει ένας άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει τη διαφορά. Πόσο μάλλον όταν από πίσω του υπάρχει μια πολεμική βιομηχανία και διάφορα άλλα συμφέροντα.
Η αλήθεια είναι ότι κάθε χρόνο γίνονται ανά τον κόσμο διάφορες εκδηλώσεις για το ολοκαύτωμα των εβραίων. Μήπως οι ισραηλινοί βγάζουν τώρα τα απωθημένα τους πάνω στους παλαιστίνιους; Κατά τη διάρκεια του Β΄παγκοσμίου πολέμου εκτός από τους εβραίους και άλλες κοινωνικές ομάδες όπως ομοφυλόφιλοι, τσιγγάνοι και άλλοι δεν πέρασαν ζωή χαρισάμενη στα χέρια των ναζί. Εκτός από κοινωνικές ομάδες και διάφορες εθνικές ομάδες υπέστησαν τα πάνδεινα, όπως γάλλοι, πολωνοί, έλληνες κ.α. Που θέλω να καταλήξω; Δεν άκουσα ποτέ την υφήλιο να κλαίει και να οδείρεται για τα πάθη όλων αυτών. Μόνο για το ολοκαύτωμα των εβραίων σκίζουν το καλσόν τους... τα ρούχα τους ήθελα να πω.
Αν τολμήσει να μιλήσει κανείς για τα αίσχη που γίνονται από το Ισραήλ σε βάρος των παλαιστινίων κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ως ρατσιστής, νεοναζί, αντισημιτιστής, τρομοκράτης και δεν ξέρω και 'γω τι άλλο. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δείχνουν μια αλήθεια. Οι ισραηλινοί δε διαφέρουν σε τίποτα από τους ναζί. Κερδίζουν επάξια μια θέση δίπλα στους τελευταίους στις μαύρες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας.
Αν δεν κάνω λάθος το κράτος του Ισραήλ υπάρχει το πολύ έξι δεκαετίες. Οι ισραηλινοί είναι αυτοί που πήγαν και ρίζωσαν στα μέρη των παλαιστινίων με τις ευλογίες του θείου Σαμ. Τώρα ζητάνε και τα ρέστα! Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο.
Αν θέλετε να δείτε φωτογραφίες που αποθανατίζουν τα "κατορθώματα" των ισραηλινών κάντε κλικ εδώ. Σας προειδοποιώ: θα σφιχτεί το στομάχι σας.

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ: ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ

Τέτοιες μέρες όλοι μας έχουμε κάποιον φίλο, γνωστό ή συγγενή που γιόρταζε. Ακόμα και κάποιος να μην έχει (πράγμα που το θεωρώ λιγάκι απίθανο) θα πάει ή θα δεχτεί επίσκεψη. Έτσι και 'γω έκανα μερικές επισκέψεις και θα κάνω μερικές ακόμα.
Αυτό που με παραξένεψε είναι ότι σε όλα τα σπίτια που πήγα οι τηλεοράσεις έδειχναν την ίδια θεματολογία. Εκπομπές που το σκυλάδικο είχε την τιμητική του και διάφοροι τηλεαστέρες (ηθοποιοί, παρουσιαστές, μέντιουμ, μοντέλες κλπ.) επιδίδονταν σε χορευτικές φιγούρες και άλλα καραγκιοζιλίκια. Άντε αυτοί που συμμετέχουν λέμε ότι διασκεδάζουν. Οι έρμοι τηλεθεατές που κάθονται σαν χαϊβάνια και παρακολουθούνε αυτές τις χαρμόσυνες εκπομπές γιατί χαίρονται; Αν παρατηρήσετε προσεκτικά θα δείτε ότι καμιά εκπομπή δεν απευθύνεται στον τηλεθεατή. Απλά τον αφήνουν να κάνει μπανιστήρι από τον τηλεοπτικό δέκτη του και να τρέφεται με τα τηλεοπτικά ψίχουλα.
Στα ιδιωτικά κανάλια να το δεχτώ ότι υφίστανται αυτές οι εκπομπές αλλά και στην κρατική που την πληρώνουμε όλοι αδρά μέσω των λογαριασμών της Δ.Ε.Η.; Ο λόγος για την εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου "Στην υγειά μας" όπου το λουλουδικό πάει σύννεφο και ο οικοδεσπότης με τους καλεσμένους του γυρνάνε επιδεικτικά την πλάτη στον τηλεθεατή. Οι φορές που απευθύνονται στον τηλεθεατή είναι μετρημένες. Στην αρχή της εκπομπής, στο τέλος της και όταν ο παρουσιαστής δίνει πάσα για διαφημίσεις.
Χίλιες φορές προτιμώ κονσέρβες όπως έκανε ο ALPHA την παραμονή Χριστουγέννων και η ΝΕΤ ανήμερα Χριστουγέννων αργά το βράδυ (μετά το σκουπιδαριό του Σπύρου Παπαδόπουλου) μεταδίδοντας συναυλίες - show με Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Δημήτρη Σταρόβα, Γιάννη Ζουγανέλη, Θάνο Μικρούτσικο, Σάκη Μπουλά, Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Ως και Γιώργο Νταλάρα είχε το πρόγραμμα (όχι ότι μ' αρέσει αλλά πολύ καλύτερος από την κάθε μοντέλα - υποψήφια τραγουδίστρια - υποψήφια ηθοποιό - celebrity - υποψήφια παρουσιάστρια).
Σκυλάδικο λοιπόν κυρίες και κύριοι. Η εύκολη λύση. Ποιος να κάθεται τώρα να στοίβει το μυαλό του για πιο ουσιαστικά πράγματα! Η έμπνευση έπεσε σε χειμερία νάρκη. Το θέμα είναι ότι κάνουν μεγαλύτερο κακό όλοι οι ιθύνοντες αυτών των τηλεοπτικών βόθρων. Φροντίζουν τη γαλούχιση των τηλεθεατών και πλασάρουν το τίποτα και το μηδέν ως ιδανικά, πρότυπα και ινδάλματα.Έτσι συνεχίζει η πλειοψηφία και κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Μακάρι κάποτε να ξυπνήσει η τελευταία και να απαιτήσει ποιοτικότερο τηλεοπτικό τοπίο. Τοτε να δούμε όλα τα σούργελα που θα πάνε!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ

Χρόνια πολλά σε όλους και όλες και ιδιαίτερα στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες. Χαρά, ειρήνη, υγεία και περισσότερη ανθρωπιά πάνω στον πλανήτη.
Δε θέλω να γκρινιάξω σήμερα, απλά θα ήθελα να κάνω μια υπενθύμιση. Τέτοιες μέρες γίνονται διάφοροι έρανοι για συνανθρώπους μας οι οποίοι δε βρίσκονται και στην καλύτερη μοίρα. Κάθε βοήθεια δεκτή αλλά πρέπει να τους θυμόμαστε κάθε μέρα και όχι δύο με τρεις φορές το χρόνο. Δεν είναι τυχαίο ότι η μεγαλύτερη βοήθεια προς τους συνανθρώπους μας που τη χρειάζονται δε δίνεται από το κράτος, γιατί δεν έχουμε κράτος πρόνοιας, αλλά από τους ίδιους τους πολίτες και μάλιστα από τους πολίτες που δεν είναι οικονομικά και στην καλύτερη κατάσταση.
Να μην ξεχνάμε για να μην ξεχαστούμε αν χρειαστούμε κάποτε βοήθεια. Αυτό το λέω γιατί ζούμε σε δύσκολους καιρούς και ποτέ δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για τους ηλικιωμένους που είναι ξεχασμένοι σε κάποιο ίδρυμα ή σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό.

ΝΕΟ PC ΚΑΙ AC/DC; ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΩ;

Επιτέλους την Κυριακή το απόγευμα παρέλαβα το καινούριο PC. Μέχρι να κάνω format και να περάσω τα προγράμματα που θέλω πέρασε μια μέρα. Κακά τα ψέμματα αλλά η σβελτάδα του είναι άλλο πράγμα. Ούτε κολλήματα, ούτε κρασαρίσματα. Να είχαμε και καλύτερες συνδέσεις ή τουλάχιστο να είχαμε αυτές που πληρώνουμε καλά θα ήτανε. Eίπαμε όμως... στην Ελλάδα ζούμε. Ελπίζω ότι στο άμεσο μέλλον θα καλυτερέψουν τα πράγματα και στον τομέα των συνδέσεων. Ας μην επεκταθώ παραπάνω και χαλάσω το καλό mood στο οποίο βρίσκομαι. Περί συνδέσεων θα τα πούμε σε άλλο post.

Άντε να σας φτιάξω τη διάθεση με κάτι που έμαθα χθες. Οι AC/DC στης 28 Μαϊου 2009 και ημέρα Πέμπτη θα είναι στην Ελλάδα για μια και μοναδική συναυλία στο Ολυμπιακό στάδιο στην Αθήνα. Επιτέλους! Νιος ήμουν και γέρασα. Η ευχές τόσων χιλιάδων fans επί τόσα έτη επιτέλους εισακούστηκαν. Η προπώληση των εισιτηρίων ξεκινάει στης 3 Φεβρουαρίου. Οι τιμές κυμαίνονται από 60€ έως 90€ (αναλόγως που θέλει να βρίσκεται ο καθένας). Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
Ρε σαν πολλά καλά άρχισαν να γίνονται. Μήπως θα πρέπει να περιμένω και μερικές στραβές; Ως γνωστόν μετά τα καλά έρχονται και τα στραβά και τούμπαλιν. Τεσπα! Ας πάω στο live και μετά ας γίνει ότι θέλει.

ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΕΜΕΝΑΔΕΣ ΣΤΑ ΜΠΑΡΑΚΙΑ

Σαββατόβραδο και η σπαρίλα δεν έχει όρια. Το κεφάλι μου καζάνι. Λες να φταίνε οι χθεσινοβραδυνές βότκες; Α, ναι. Επιτέλους βγήκα έξω. Πάλι καλά που γύρισε ένα φιλαράκι από το Κόσσοβο (Ε.Π.Ο.Π. γαρ) και είπαμε να βρεθούμε για κανένα καφεδάκι. Τώρα πως το καφεδάκι έγινε βότκα και το ξημερώσαμε ιδέα δεν έχω. Τεσπα!
Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι μετά τα πρώτα ποτά έρχονται τα δεύτερα κερασμένα από το μαγαζί. Σε κάθε παραγγελία τα συνοδευτικά διέφεραν. Αγγούρια με καρότα, ξηροκάρπια, αλαντικά, τυριά, κριτσίνια με μαγιονέζα, ελιές, πατατάκια. Σκάσαμε να τρώμε. Σούπερ προσφορές για να κρατηθεί η πελατεία γιατί για ν' αυξηθεί το κόβω λίγο χλωμό. Να μην πω για την ευγένια του σερβιτόρου που μόνο τεμενάδες δε μας έκανε. Λίγα χρόνια πριν για το αν και πότε θα έκανε παραγγελία ο πελάτης ήταν καθαρά στην κρίση του κάθε σερβιτόρου. Τώρα και κουβεντούλα να πιάσουν για να είναι πιο οικείοι, και χαμόγελο μέχρι ηλιθιότητας και αστειάκια και τα τασάκια αλλάζουν κάθε πέντε λεπτά.
Επίσης μου έκανε εντύπωση είναι ότι ο κόσμος και να μην έχει λεφτά θα βγει έξω. Είδα πολλούς και πολλές που ήταν ντυμένοι κυριλάτα και βγήκαν μόνο για καφέ άσχετα αν η ώρα ήταν για κάτι με περισσότερο αλκοόλ. Μετά από περίπου ένα δίωρο όσοι έφευγαν έλεγαν ότι δεν είναι για παραπάνω λόγω οικονομικών. Ούτε καν να προσποιηθούνε ότι υπάρχει άλλος λόγος. Τελικό συμπέρασμα; Ο κόσμος έχει διάθεση και χωρίς φράγκα και έτσι όπως έγινε η κατάσταση (η οικονομική εννοώ) δεν ντρέπεται να παραδεχτεί ότι υπάρχει αφραγκία. Μερικά χρόνια πριν κοκκινίζαμε να πούμε ότι είμαστε εντελώς ταπί. Τώρα μας έγινε βίωμα. Η συνήθεια που έγινε λατρεία όπως έλεγε και η Τατιάνα σε ριάλιτι.
Βασικά δεν έχω όρεξη για τίποτα. Περιμένω το καινούριο PC που παρήγειλα με αγωνία και όσο περνούν οι μέρες τόσο πιο ανυπόμονος γίνομαι. Το λοιπόν αντί να κάθομαι και να λέω παπαριές την κάνω. Τα λέμε tomorrow που θα είμαι σε καλύτερο (πιστεύω) mood.