ΚΑΙ ΑΝ ΣΟΥ ΚΑΤΣΕΙ;

Εδώ και τρεις μέρες η γκαντεμιά μου έχει χτυπήσει κόκκινα. Ανακαλύφθηκε βλάβη στα υδραυλικά του μπάνιου το οποίο συνορεύει με την κουζίνα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο τοίχος από τη μεριά της κουζίνας να γίνει εντελώς μουνί. Έπεσαν οι σοβάδες και ο τοίχος είναι νοτισμένος όσο δεν πάει. Το κακό είναι ότι επειδή ήταν καλυμμένος με έπιπλα κουζίνας δεν το πήρα χαμπάρι. Τέλεια!
Το πράγμα έγινε κάτι παραπάνω από τέλεια όταν ο υδραυλικός μου είπε ότι πρέπει να αλλάξω όλο το μπάνιο (πλακάκια, χέστρα, μπανιέρα, νιπτήρα) επειδή η οικοδομή είναι παλιά (σχεδόν 40 ετών) και δε μπορεί να βρει τις σωληνώσεις. Έκανα πέτρα την καρδιά μου και φιόγκο το συκώτι μου και παρήγγειλα τα πάντα καινούρια. Το κοστολόγιο; 1150 ευρά. Με έκπτωση 35%. Βάλε εργατικά υδραυλικού, βάλε εργατικά του πλακατζή, σωληνώσεις και τα τοιαύτα τα δυόμισι χιλιάρικα τα χτυπάμε άνετα. Αυτό είναι τζόκερ γκαντεμιάς μαζί με τζακ ποτ.
Όταν πήγα το πρωί στο κατάστημα ειδών υγιεινής έπεσα σε έναν αφασία πωλητή. Καλός μεν, αφασίας δε! Του εξήγησα ότι ψάχνω κάτι οικονομικό και αυτός μου έδειχνε τα πιο ακριβά. Μετά από ώρα καταφέραμε να συνεννοηθούμε και φτάσαμε στο θέμα της χέστρας. Μου έδειχνε διάφορες αλλά δε μου έλεγε τιμές. Όταν ρώτησα πόσο πάει το μαλλί της καθίστρας μου είπε ότι η σειρά που μου έδειχνε ξεκινούσε από 300 ευρώ και ανέβαινε. Πήδηξα μέχρι το ταβάνι. "Να χέσουμε θέλουμε άνθρωπε μου και όχι να διοργανώσουμε δεξίωση", του είπα. Τότε συνήλθε και στροφάρισε.
Το μεσημεράκι πέρασα από τη δουλειά ενός φίλου μου και του έλεγα τα "ευχάριστα" γαμησιάτικα που πρέπει να πληρώσω. Τότε χτυπάει το κινητό και από την άλλη άκρη της γραμμής ήταν μια κοπέλλα που μου ζητούσε να πάω τη Δευτέρα για δουλειά σε μια βιομηχανία που είχα αφήσει το βιογραφικό μου. Επιτέλους έσπασε ο διάολος το ποδάρι του. Μετά από αρκετούς μήνες ανεργίας και αγωνίας άρχισα να ανασαίνω και πάλι. Αυτή είναι η δική μου ανάσταση! Τώρα το τι θα κάνω ακριβώς ούτε εγώ το ξέρω, οπότε υπομονή μέχρι τη Δευτέρα. Φυσικά δεν περιμένω να είναι όλα τέλεια αλλά τουλάχιστο θα παίρνω ένα μισθό, θα έχω τα ένσημα μου και δε θα πηγαίνω στον Ο.Α.Ε.Δ. σα ζητιάνος για να παίρνω το επίδομα της πείνας. Το κυριότερο; Θα έχω τη δυνατότητα να πληρώνω το πανεπιστήμιο.
Μέσα σε όλη την ατυχία μου επειτέλους έγινε και κάτι καλό.

ΩΡΑΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΝΑ ΛΕΣ ΟΧΙ

Πάντα πίστευα ότι η δουλειά δεν πρέπει να έχει ανάμειξη με φιλίες και συγγένειες αλλά κάποιες φορές είναι αναπόφευκτο όταν κάποια άτομα δουλεύουν για λογαριασμό τρίτου και έχουν μεταξύ τους φιλικές ή συγγενικές σχέσεις.
Αποτέλεσμα; Σε κάποια χρονική στιγμή έρχεται η σύγκρουση επειδή ο καθένας θέλει να κάνει τη δουλειά του και μερικές φορές για να επιτευχθεί αυτό ο ένας θα επιβαρύνει τον άλλον. Τότε έχουμε προστριβές και καυγάδες και όλα τα υπόλοιπα επακόλουθα.
Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Επειδή στο παρελθόν συνεργάστηκα με ένα συγγενικό άτομο και κατάλαβα ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει το πράγμα. Εκεί αποχώρησα για να αποφευχθούνε τα χειρότερα. Μα έλα που η πουτάνα η τύχη (ή ατυχία) τα φέρνει έτσι και βρεθήκαμε και οι δύο στην ίδια εταιρία σε διαφορετικά πόστα. Πόστα τα οποία αλληλοεξαρτώνται μεταξύ τους. Άρα πρέπει θέλοντας και μη να συνεργαζόμαστε.
Χθες ενώ σχολούσα στις εννέα το βράδυ έρχεται ο ακατονόμαστος (ο συγγενής) και μου ζητάει να κάνω κάτι το οποίο με κράτησε άλλες δυόμισι ώρες εκεί. Το θέμα δεν είναι ότι δούλεψα παραπάνω αλλά ότι μου γάμησε την ψυχολογία. Το να σε γυρνάνε από την πόρτα της εξόδου πάλι για δουλειά δεν είναι ότι το καλύτερο. Σ' αυτό βέβαια έβαλε και το χεράκι του ο μπάσταρδος ο προϊστάμενος που έχω γιατί είπε ψέμματα στον πρώτο ότι σχολάω στις δέκα. Ποιος ο λόγος; Δε γνωρίζω. Όταν τον τηλεφώνησα μέσα στα νεύρα και τον ρώτησα γιατί άρχισε να τα μασάει. Ξέρω ότι ο προϊστάμενος μου είναι μισάνθρωπος και καθήκι και χαίρεται με τις αποτυχίες, τις ατυχίες και τα παθήματα των άλλων. Τρελλαίνεται να βλέπει τους άλλους να υποφέρουν και μετά να τους κρίνει και να τους κατακρίνει αλλά...
...αλλά υπάρχει και Θεός και σήμερα πήρα το αίμα μου πίσω. Από τους τρεις που έπρεπε να πάνε για δουλειά σήμερα τ' απόγευμα πήγε μόνο ένας. Μου ζήτησε από το τηλέφωνο να πάω για μερικές ώρες στη δουλειά και φυσικά του είπα όχι αναφέροντας του το χθεσινό γεγονός που με ανάγκασε εξ' αιτίας του να επιστρέψω στο σπίτι λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Άρα αναγκαστικά θα πάει αυτός. Δεν πειράζει ας δουλέψει και λίγο για να δικαιολογήσει το μεροκάματο του. Ωραίο πράγμα να μπορείς να λες όχι ειδικά αν το εννοείς και δεν το λες επειδή πρέπει.
Αλλά έχει και θράσος. Το ένα από τα δύο άτομα που δεν πήγε στη δουλειά μου είπε ότι είναι δικαιολογημένο επειδή πέθανε η πεθερά του ή κάτι τέτοιο. Ξέχασε όμως πως όταν πέθανε ο πεθερός μου πέρυσι τον δεκαπενταύγουστο δε μ' άφησε να πάω στην κηδεία ενώ η δουλειά ήταν πεσμένη και δε με χρειαζόταν. Την ημέρα της κηδείας μ' εβαλε να δουλεύω ενώ χρειαζόμουν μόνο δύο μέρες άδεια για να πάω.
Ηθικόν δίδαγμα του σημερινού post; ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ. ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΟΥΣ ΟΠΩΣ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ ΤΟ ΛΙΒΑΝΙ.