ΠΑΨΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Οδύνη. Μια λέξη που έχασε τη σημασία της τις τελευταίες μέρες γιατί παρελάζει σε όλους τους ξύλινους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς λόγους. Ειλικρινά θέλω να ξεράσω και δεν μπορώ. Σκηνοθεσία στο έπακρον, μουσική υπόκρουση σε μονταρισμένα videos, θεατρικές ερμηνείες και βαρύγδουποι μονόλογοι των δημοσιογράφων των πάνελ και των παραθύρων που παίρνουνε Oscar απαρτίζουνε ένα τοπίο που μου θυμίζει όρνια πάνω από κουφάρια ζώων. Έτσι και αυτοί καπηλεύονται το θάνατο του δεκαπεντάχρονου.
Από την άλλη έχουμε μια κυβέρνηση που έχει 100% αναπηρία, κοτσάνες που ξεστομίζει ο υπουργός Βορείου Ελλάδος Τζίμας ("ο δολοφόνος αστυνομικός διορίστηκε επί κυβέρνησης ΠΑ.ΣΟ.Κ.", Θεέ μου τι είπε ο στόμας του), ο Γιωργάκης έρχεται στις Σέρρες για να ψαρέψει αγρότες ψηφοφόρους, κομματικές διαμάχες πάνω από το σώμα του άτυχου μαθητή, αστυνομικοί που χτυπάνε μαθητές και δασκάλους, που σηκώνουν και πάλι το περίστροφο και πυροβολούνε και άλλα πόσα στραβά που μου διαφεύγουν...
Για άλλη μια φορά οι σκοπιμότητες είναι πάνω απ' όλα. Είτε είναι πολιτικές, είτε δημοσιογραφικές που κυνηγάνε νούμερα τηλεθέασης, είτε προσωπικές. Όλοι κάνουνε δηλώσεις για τα πάντα και στην ουσία δε λένε τίποτα. Γιατί; Επειδή το εγώ του καθενός υπερισχύει. Έχουμε τον πόλεμο των εγώ!
Ευτυχώς που δε βγήκε ο επίτημος (ο Μητσοτάκης ντε) για να πει τα δικά του γιατί με τη γκαντεμιά που τον χαρακτηρίζει όλα θα γίνουν τρεις φορές χειρότερα.
Το κορυφαίο όλων; Βγήκε ο Καραμανλής και ζήτησε να ματαιωθεί η αυριανή απεργία για να μην επεκταθούν τα επεισόδια. Μα καλά έχει το θράσος και συνεχίζει να μας κοροϊδεύει; Για την καρέκλα του φοβάται που τρίζει και μόνο. Βρίσκεται στη χειρότερη θέση που έχει βρεθεί πολιτικός τις τελευταίες δεκαετίες και φοβάται ότι με την αυριανή πανελλαδική απεργία θα φανεί το τεράστιο μέγεθος της απογοήτευσης που έσπειρε στους έλληνες. Τόσες μέρες που γίνονται καταστροφές με την άδεια του και τώρα τον έπιασε η ευαισθησία του;
Ειλικρινά τα έχω παίξει με αυτό το ανώμαλο πάρτυ που γίνεται στα κανάλια και στην ελληνική πραγματικότητα. Ούτε την κηδεία του παιδιού σεβάστηκαν κάποιοι. Αντί να λένε, να λένε και να ξαναλένε τα ίδια και τα ίδια γιατί δεν κάθονται μια φορά για να ακούσουν τι έχει να πει ο απλός πολίτης, ο μαθητής, ο άνεργος, ο φοιτητής, ο απλός εργαζόμενος; Τόσο δύσκολο είναι να βγάλουν το σκασμό όλοι τους για μια φορά; Το μόνο που κάνουν είναι να ρίχνουν λάδι στη φωτιά όλοι τους και από την άλλη να βγάζουν την ουρά τους απ' έξω. Φάσκουν και αντιφάσκουν. ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ!!!

ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕΡΙΦΗΔΕΣ

Φανταζόμουν ότι η Ελλάδα μια μέρα θα γίνει wild far west αλλά δεν ήθελα να το πιστέψω μέχρι το χθεσινό περιστατικό. Τελικά ο θεσμός του σερίφη - πιστολέρο υπάρχει έστω και άτυπα. Για άλλη μια φορά η Ν.Δ. είναι ανίκανη ως κυβέρνηση. Όχι ότι ανήκω σε κάποιο χώρο της αντιπολίτευσης απλά εφόσον το συγκεκριμένο κόμμα κυβερνάει (στα λόγια) αυτόν τον τόπο η καυτή πατάτα πάει στα χέρια του.
Ευθύνες δεν αποδίδονται ακόμα. Μετά το φόνο του δεκαπεντάχρονου παρακολουθούμε στα τηλεοπτικά κανάλια την αστυνομία να παρακολουθεί με το βλέμμα της αγελάδας την καταστροφή και λεηλασία μαγαζιών, σπιτιών και αυτοκινήτων. Αγαλματάκια ακίνητα, αμίλητα, αγέλαστα ένα πράγμα! Πρέπει να χέστηκαν γιατί το θύμα είναι από βόρεια προάστια και από ευκατάστατη, όπως λέγεται, οικογένεια. Στα βόρεια προάστια δε χωράνε τσαμπουκάδες από τους σερίφηδες.
Με αυτή την απάθεια των υπευθύνων καταστράφηκαν πολλοί άνθρωποι. Βάλε την οικονομική κρίση, βάλε την ανεργία, βάλε και τις καταστροφές των ιδιωτικών περιουσιών δεν είναι λίγοι αυτοί που θα γονατίσουν κανονικά. Είτε καταστηματάρχες είτε υπάλληλοι. Περίμεναν τις γιορτές να πάρουν μια οικονομική ανάσα και η κυβέρνηση τους καταδίκασε για τα καλά. Να μην ξεχνάμε και τους πλιατσικολόγους, στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε. Μόνο οι ξύλινοι λόγοι δε σταμάτησαν. Και να το θυμηθείτε, σε τρεις εβδομάδες θα έχουμε τα μεγάλα (πολιτικά) ρεβεγιόν όπου εκεί ξεχνιούνται τα πάντα. Η αναλγησία σε όλο το μεγαλείο της.
Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο. Σκάνδαλα οικονομικά, πολιτικά και θρησκευτικά όπου δεν αποδίδονται ευθύνες (αλήθεια εκείνα τα ομόλογα και η Siemens τι έγιναν;), ανεργία, αφραγκία, κοροϊδία, αλαζονεία από την πλευρά των πολιτικών και όλων των έχοντων και κατέχοντων όλα αυτά οδηγούνε σε ένα ξέσπασμα του απλού πολίτη. Μυρίζει μπαρούτι παντού. Αύριο οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους. Συλαλλητήρια οργανώνονται και ο Καραμανλής εκτός από έλλειψη ευθιξίας δεν κάνει κάτι για να ηρεμήσει τα πνεύματα. Ή μάλλον κάνει: το απόλυτο τίποτα. Αν πραγματικά αγαπάει αυτόν τον τόπο πρέπει να παραιτηθεί αλλά η μαρμίτα είναι μεγάλη και γλυκειά.
Κοντά σε όλα αυτά έχουμε και διάφορους καουμπόηδες που κάνουν κατάχρηση εξουσίας γιατί έτσι γουστάρουν και λογαριασμό δε δίνουν σε κανένα. Τόσα χρόνια στα τόσα που έχουνε γίνει δεν τιμωρήθηκε ούτε ένας. Συγκάλυψη και κόντρα συγκάλυψη. Σκέτη κοροϊδία. Ο κόσμος έχει σιχαθεί. Είπαμε να παριστάνουμε ότι τρώμε κουτόχορτο αλλά όχι και έτσι! Όλα παρουσιάζονται σα μεμονωμένα γεγονότα. Από κάποιο αριθμό όμως και μετά τα μεμονωμένα παύουν να είναι μεμονωμένα. Νομίζω;
Και κάτι τελευταίο. Στα διεθνή Μ.Μ.Ε. μας έκανε ρεζίλι η κυβέρνηση και οι πολιτικοί για άλλη μια φορά και όχι οι ταραξίες. Οι τελευταίοι απλά είχαν το ελεύθερο και τις ευλογίες του Καραμανλή μπας και ξεχαστεί το Βατοπέδι.