ΤΕΛΟΣ ΤΟ EURO ΓΙΑ ΕΜΑΣ

Πριν μερικές εβδομάδες είμασταν όλοι εκστασιασμένοι με το Euro και την Εθνική μας ομάδα. Τώρα αποχαιρετούμε τη διοργάνωση πρόωρα με μια πίκρα μέσα μας.
Προσωπικά πιστεύω ότι κανείς δεν πρέπει να είναι στο απυρόβλητο επειδή μια φορά κατόρθωσε κάτι μεγάλο. Αυτό ισχύει σε όλους τους τομείς. Τέχνες, πολιτική, αθλητισμός κλπ. Όλοι πρέπει να κρίνουν και να κρινόμαστε αλλιώς θα έχουμε τον "μέγα" προπονητή, την "απόλυτη" star και όλους τους άλλους που θα αλλωνίζουν, θα λένε τις μαλακίες και δε θα δέχονται αντίλογο.
Πίσω στο θέμα μας. Εγώ από την εθνική περιμένω τουλάχιστο ένα γκολ. Της τιμής. Δε θέλω να αναφερθώ στην ομάδα για το αν είναι κουρασμένη ή όχι. Τζάμπα δεν πάει κανείς και όποιος δε θέλει μπορεί να το δηλώσει και να πάει ένας νέος ποδοσφαιριστής.
Λάθος επίσης είναι ότι πρέπει να επαναπαυόμαστε επειδή πήραμε το Ευρωπαϊκό το 2004. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ. Η διάρκεια των επιτυχιών θα μας δώσει το σεβασμό των άλλων χωρών και όχι ένας τίτλος - πυροτέχνημα.
Ας ελπίσουμε ότι θα έχουμε καλύτερη τύχη στο μέλλον και θα πάμε στη Νότια Αφρική.

ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΜΑΣ ΤΟ EURO

Αυτό το καλοκαίρι πιστεύω ότι πολλοί δε θα πάμε διακοπές αλλά θα παρηγορηθούμε με το EURO και αργότερα με τους Ολυμπιακούς αγώνες. Τι πιο καλό (αυτό είναι σχετικό βέβαια) αντί να βλέπουμε τις σαχλαμάρες που βάζουν σε επανάληψη κάθε καλοκαίρι τα κανάλια από ωραία ματσάκια με συνοδεία από μπύρες, πίτσες, σουβλάκια και ότι τραβάει η όρεξη του καθενός.
Με λίγα λόγια θα έχουμε ανασυγκρότηση του θεσμού της ανδροπαρέας. Όχι ότι οι γυναίκες δεν είναι δεκτές αλλά οι περισσότερες δεν ενδιαφέρονται για ποδόσφαιρο.
Περιμένουμε λοιπόν εναγωνίως εφόσον τίποτε άλλο συνταρακτικό δεν πρόκειται να μας συμβεί (μιλάω για τις διακοπές που δε θα πάμε όσοι δε θα πάμε). Πιο τυχεροί βέβαια θα είναι αυτοί που θα δούνε τα παιχνίδια σε κάποια παραλία.
Τεσπα... Τι να πει κανείς!