Ο ΜΠΟΥΛΗΣ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ

Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Ο λαός μας έχει βγάλει σοφές παροιμίες. Η παραπάνω ταιριάζει γάντι με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης του Μπούλη (του Καραμανλή ντε... του υποτιθέμενου πρωθυπουργού).
Τα κοράκια παρέμειναν στις θέσεις τους και άλλαξαν μερικά μπαλαντέρ. Αυτός ήταν ο ανασχηματισμός που εξ' αιτίας του μας έπρηξαν τα ούμπαλα; Οι μεγάλοι πολιτικοί κάνουν μπαμ από μακριά. Ο Μπούλης όμως δεν έχει τους δίδυμους γεννετικούς αδένες (@@) για να κάνει πραγματικό ανασχηματισμό. Αναρωτιέμαι αν δεν είχε το όνομα Καραμανλής σε ποια ταβέρνα θα σερβίριζε!
Ο νομός Σερρών είναι βαμμένος μπλε αναντάμ - παπαντάμ (ανέκαθεν). Γιατί σας το λέω αυτό; Να σας εξηγήσω. Κατά την ταπεινή μου άποψη οι ψηφοφόροι του συγκεκριμένου νομού είναι πρόβατα. Ναι καλά διαβάσατε. Πρόβατα! Μπεεεεεε! Γιατί; Επειδή η οικογένεια Καραμανλή κατάγεται από την Πρώτη Σερρών. Δεν ψηφίζουν με βάση τα έργα που έγιναν στο νομό από τη Νέα Δημοκρατία αλλά μόνο και μόνο επειδή οι ρίζες της δυναστείας Καραμανλή είναι από το Σερραϊστάν. Αν ψήφιζαν με βάση τα έργα τότε η ΝουΔου θα έπαιρνε τα τρία (3% εννοώ). Όχι ότι έκανε έργα στην πόλη και στο νομό κάποιος άλλος. Μη λέμε μαλακίες! Αλλά είπαμε: Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ! Και δώσ' του δρόμους με τ' όνομα Καραμανλής και να τα εγκαίνια σε αίθουσες με τ' όνομα Καραμανλής και δεν ξέρω και 'γω τι άλλο και δωσ' του ο Καραμανλής (είτε ο παλιός είτε ο καινούριος το ίδιο είναι) κλάσσιμο διαρκείας από τη μεριά του (μετά το golf το κλάσσιμο είναι το επίσημο άθλημα της οικογένειας). Ο Μπούλης για άλλη μια φορά άφησε τον τόπο καταγωγής του στην απ' έξω δείχνοντας ότι θεωρεί το νομό δεδομένο και δεν έκανε ούτε ένα Σερραίο βουλευτή έστω ανθυπο-υφυπουργό. Αυτά να τα βλέπουν οι συμπολίτες μου που τρέχουν σαν τις τρελλές και ξεβρακώνονται μόλις ακούσουν τ' όνομα του.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο θεσμός των κομμάτων δεν έχει να προσφέρει τίποτα. Μόνο ασυλία στους άρπαγες. Στην ουσία τα κόμματα είναι κλίκες. Κάτι σαν τη μαφία. Δεν τολμάς να πεις τη γνώμη σου, αν αυτή πάει κόντρα στη γραμμή του κόμματος, γιατί θα υποστείς τις κυρώσεις. Ίσως θα ήταν καλύτερα στις εκλογές να ψηφίζουν οι πολίτες τους πάντες και να μην τους διορίζει ο πρόεδρος του κάθε κυβερνώντος κόμματος. Να μην υπάρχουν κόμματα. Ένα ψηφοδέλτιο για πρωθυπουργό, ένα για ΥΠ.ΕΞ., ένα για υπουργό παιδείας κ.ο.κ. Το ίδιο να ισχύει και για την εκλογή υφυπουργών. Μ' αυτόν τον τρόπο ίσως να έπεφτε λιγότερο χέρι στη μαρμίτα και να είχαμε λιγότερα σκάνδαλα. Ίσως να υπάρχει μια καχυποψία μεταξύ των κυβερνώντων και να μην κλέβουν τόσο πολύ. Να μπει και ένα όριο στις πόσες φορές μπορεί να εκλεγεί κάποιος όπως και ένα ανώτατο όριο ηλικίας για τους υποψηφίους. Δε γίνεται να είναι κάποιος αιώνια πολιτικός γιατί το πράγμα αρχίζει και σαπίζει. Επίσης χρειάζονται νέα μυαλά με φρέσκιες ιδέες και όχι κάποιος εβδομήντα χρονών με πάνες. Τι να προσφέρει ένας μεγάλης ηλικίας άνθρωπος σε τόσο μεγάλες απαιτήσεις που έχει η πολιτική; Πόση όρεξη να έχει; Η πολιτική θέλει κράση και τσαγανό.

ΟΤΑΝ ΓΚΑΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ

Αλήθεια, ο Δήμος Βερύκιος (δημοσιογράφος - ηθοποιός) που ανήκει στο δυναμικό του ALPHA τι ζόρι τραβάει;Θα με ρωτήσετε τι μ' έπιασε και ασχολούμαι με τον συγκεκριμένο "κύριο" και γιατί τον χαρακτηρίζω ηθοποιό.
Είναι πολύ απλό. Χθες το βράδυ έκανα ζάπινγκ στα κανάλια για να δω αν υπάρχει τίποτα νεότερο με την κατάσταση στη Γάζα. Προτιμώ να ενημερώνομαι από το internet αλλά μερικές φορές ο Ο.Τ.Ε. δε συμφωνεί μ' αυτή την άποψη μου και έτσι δεν είχα για λίγη ώρα πρόσβαση στο διαδύκτιο. Την ώρα του ζάπινγκ λοιπόν πέφτω στο δελτίο του ALPHA και σε παράθυρα τον εν λόγω δημοσιογράφο και από την άλλη τον πάτερ φαμίλια Καρατζαφέρη.
Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει παιδεία και σεβασμός στο συνομιλητή σε μια συζήτηση. Πάει να απαντήσει σε μια ερώτηση ο Καρατζαφέρης και ο Βερύκιος τον κόβει φωνάζοντας με γουρλωμένα μάτια και με τρεμάμενο πηγούνι. Ο ρόλος του ήταν συναισθηματικός, γι' αυτό λέω ότι είναι ΚΑΙ ηθοποιός. Ομολογώ ότι έπεσα στο μεγάλο αμάρτημα να παρακολουθήσω πέντε ολόκληρα λεπτά. Το αποτέλεσμα; Έχασα πέντε λεπτά από τη ζωή μου για το τίποτα. Δεν καταλάβαινα γρι. Όλοι μιλούσαν και όλοι φώναζαν. Ο τηλεθεατής; Στ' αρχίδια τους. Αν μπούνε στο πετσί του ρόλου ποιος τους πιάνει! Μιλάει ο Καρατζαφέρης, ο οποίος έχω παρατηρήσει ότι είναι καλός συζητητής, σπάνια διακόπτει αυτόν που μιλάει και περιμένει τη σειρά του. Ο Βερύκιος όμως εκπέμπει ανδρίλα μεγατόνων και αυτό προσπαθεί να το αποδείξει με τις αγριοφωνάρες του. Διακόπτει και επιμένει στις ερωτήσεις του ακόμα και όταν έχει πάρει απάντηση. Δε θέλω να επεκταθώ περισσότερο γιατί έχω σοβαρότερα πράγματα να κάνω (να πιω καφέ) από το να ασχολούμαι με δημοσιογράφους. Αυτό που κάνει ο Βερύκιος το κάνουν όλοι όσοι βγαίνουν στα παράθυρα (σχολιαστές, δημοσιογράφοι, πολιτικοί). Δεν ξέρουν να συζητάνε και ο τηλεθεατής μένει αποχαυνωμένος σαν μαλάκας. Τόσο δύσκολο είναι ο ηχολήπτης να κλείσει τα μικρόφωνα των υπολοίπων όταν μιλάει κάποιος;

ΔΥΟ ΤΑΙΝΙΕΣ

Σήμερα δε θα γκρινιάξω, ούτε θα βρίσω. Έχω να σας προτείνω δύο ταινίες.
Η πρώτη είναι το "INTO THE WILD" την οποία έχει σκηνοθετήσει ο Sean Penn. Βασίζεται σε αληθινή ιστορία και στο βιβλίο του John Krakauer. Τη μουσική της ταινίας την ανέλαβε ο κορυφαίος Eddie Vedder (τραγουδιστής των Pearl Jam) και εννοείται ότι υπάρχει και soundtrack που κυκλοφορεί από τη Sony BMG. Όλη η ταινία είναι μια απόδραση. Μια προσπάθεια επιστροφής στην αγνότητα. Γυρισμένη η ταινία μακριά από τα studios και έξω στην καταπληκτική άγρια φύση με καταπληκτική φωτογραφία προσφέρει πολλές φορές ένα αίσθημα ευεξίας. Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι πολύ καλές και όλη η ταινία δε θυμίζει πολύ Hollywood. Σίγουρα οδηγεί τον θεατή σε σκέψη. Η ταινία τελειώνει με μια φωτογραφία του αληθινού ήρωα και από μόνη της λέει πολλά. Τελικά ο Sean Penn είναι εγγύηση.
Η δεύτερη ταινία που προτείνω είναι το "ΤΗΕ ΚΙΤΕ RUNNER" ("Χαρταετοί πάνω από την πόλη" είναι ο ελληνικός τίτλος). Εδώ έχουμε μια, αρκετά, αισθητή παρουσία της DREAMWORKS. Η ταινία είναι φοβερή. Στη σκηνοθεσία είναι ο ελβετός Marc Forster. Μην ψάξετε να βρείτε αστέρες του Hollywood. Άδικος ο κόπος. Το cast είναι από πολλά κράτη. Αίγυπτος, Ιράν, Η.Π.Α., Αφγανιστάν, Μεγάλη Βρετανία, Ρωσία. Το 70% της ταινίας είναι γυρισμένο σε μια επαρχία της δυτικής Κίνας. Η ιστορία διαδραματίζεται στην Καμπούλ στα τέλη της δεκαετίας του '70. Ξεκινάει από τη φιλία δύο παιδιών και με το πέρασμα του χρόνου θίγονται πολλά ζητήματα όπως οι Ταλιμπάν, η προσφυγιά, η μετανάστευση, η αντιμετώπιση της πραγματικότητας, η ενιλικίωση, η φιλία και τα κόστη της, τα ανθρώπινα λάθη, οι τύψεις και η προσπάθεια επανόρθωσης των λαθών. Στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας η γλώσσα που ακούγεται είναι τα αφγανικά και σε πολύ λιγότερο ποσοστό τα αγγλικά. Καταπληκτική φωτογραφία και η μουσική που ντύνει την ταινία την έγραψε ένας ισπανός. Δεν είναι αράβικη μουσική αλλά σίγουρα έχει ανατολίτικα στοιχεία. Οι ερμηνείες των ηθοποιών έιναι πολύ καλές αλλά αυτές των πιτσιρικάδων θα σας αφήσουν με το στόμα ανοιχτό. Τα εφέ στγην ταινία είναι ισορροπημένα και πολύ καλά. Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του αφγανο-αμερικανού Khalled Hosseini. Σας τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Αν δείτε ή αν είδατε τις ταινίες θα ήθελα να μάθω την άποψη σας. Καλή τηλεθέαση.

ΠΟΝΗΡΙΕΣ ΤΩΝ WANNABE ΠΛΟΥΣΙΩΝ

Πριν από καιρό είχαμε πάει σε μια ταβέρνα τέσσερα άτομα. Όλα καλά. Καθαρό μαγαζί, ωραία κουζίνα και τιμές εκπληκτικές. Τέσσερα άτομα πληρώσαμε τριάντα πέντε ευρά. Απίστευτο! Τσεκάραμε το μενού μήπως έγινε κάποιο λάθος και όντως οι τιμές ήταν κανονικές. Δυο εβδομάδες μετά την πρώτη φορά πήγα με το έταιρον μου ήμισι στο ίδιο μαγαζί για να σαβουρώσουμε και πληρώσαμε είκοσι με εικοσιδύο ευρά. Τέλεια. Λέμε θα το προτείνουμε σε συγγενείς, φίλους και γνωστούς.
Την Παρασκευή δύο του μηνός (πριν τρεις μέρες δηλαδή) ξαναπήγαμε. Το μαγαζί άδειο. Ωραία θα έχουμε ταχύτατο service, σκεφτήκαμε. Χαιρετούρες με τον ιδιοκτήτη, ευχές και τα σχετικά. Καθόμαστε και παραγγέλνουμε. Καλαμαράκια, μπιφτεκάκι, πατάτες, φέτα, αγγουροντομάτα, και δυο αναψυκτικά (λόγω αντιβίωσης).
Σε χρόνο dt άδειασαν τα πιάτα λόγω τεράστιας πείνας. Το μπιφτέκι ήρθε μετά από τριάντα λεπτά εφόσον φάγαμε τα πάντα (προφανώς εκείνη τη στιγμή έσφαζαν το γουρούνι). Έρχεται ο τυπάς (ο ιδιοκτήτης ) και μας ρωτάει αν θέλουμε γλυκό. "Φέρε", του λέω. Από 'δω και πέρα ξεκινάνε τα στραβά. Έφερε πάνω σε ίνες από κανταϊφι από μια μπάλα παγωτό βανίλια και πάνω στο παγωτό είχε μια γλίτσα που το ονομάζε (θα 'θελε!) μους σοκολάτα. Επειδή η δουλειά μου σχετίζεται με τα παγωτά και τα γαλακτοκομικά κατάλαβα αμέσως ότι το παγωτό ήταν ληγμένο. Δοκίμασα λίγο τη μους σοκολάτα και ήταν πιο ξινή από λεμόνι. Για το κανταϊφι δεν κάνω λόγο. Χωρίς σιρόπι και μόνο ξερές κλωστές έμοιαζε με άχυρο. Κάνω νόημα στον τυπά να φέρει το λογαριασμό.
Έρχεται και τον φέρνει διπλωμένο. Βλέπει σχεδόν άθικτο το ντεμέκ γλυκό και ρωτάει μήπως δε μας άρεσε. Τι να του πεις! "Καλό ρε μάστορα αλλά παραφουσκώσαμε. Πες πως το φάγαμε". Φεύγει και ξεδιπλώνω το λογαριασμό. ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΟΕΟ; Τα ίδια πράγματα και λιγότερα που πληρώσαμε την προηγούμενη φορά είκοσι με εικοσιδύο ευρά καλούμαστε να τα πληρώσουμε εικοσιεννιά. Δ.Χ. (δώρο Χριστουγέννων) 8% δηλαδή δύο ευρώ αν και έβγαινε 1,80. Σχετικά με το δώρο στα μαγαζιά είμαι κατά αλλά ας μη το αναπτύξω τώρα. Το μπουκάλι με το νερό βρύσης (ήταν ανοιχτό το μπουκάλι) ένα ευρώ. Κοιτάζω τις τιμές στο λογαριασμό και στο μενού για να κάνω σύγκριση και βλέπω ότι ο μάγκας έκανε τρελλές αυξήσεις. Δύο μικρές γωνίες ψωμί (ούτε μια φέτα) ένα ευρώ. Βγάζω τριάντα ευρώ, τ' αφήνω στο τραπέζι και του λέω να έρθει να πάρει τα χρήματα. Είχα σκοπό να αφήσω πουρμπουάρ αλλά μετά την ταπιροκρανίωση που έπαθα πείσμωσα και ήθελα τα ρέστα μου που ήταν ένα ευρώ. Τι έκανε τότε ο χλεχλές για να μη το δώσει; Μας είδε που σηκωθήκαμε για να φύγουμε και περίμενε στην πόρτα για να μας χαιρετίσει και να μας ξεπροβοδίσει. Δεν έκανε μια υποτυπώδη κίνηση ότι φέρνει τα ρέστα. Ας το πάρει και το ευρώ και ας το βάλει στον κώλο του, σκέφτηκα. Καθώς πηγαίναμε προς την πόρτα μας έκανε χειραψία. Τη στιγμή της χειραψίας του λέω με χαμόγελο: "Αν μας ξαναδείς εδώ να μας χέσεις. Το ίδιο ισχύει και για τα άτομα που σου έστειλα σαν πελάτες". "Μα γιατί; Τι έγινε; Κάποιο λάθος μήπως;", απάντησε αλαφιασμένος. Δεν του απάντησα. Απλά φύγαμε.
Ο τύπος αποφάσισε να πλουτίσει με ανορθόξο τρόπο. Θα φάει καλά! Θα του ρίξω δυσφήμιση για να βάλει μυαλό. Εδώ κολλάει και η σοφή παροιμία που λέει: Δώσε θάρρος στο χωριάτη να σου ανέβει στο κρεβάτι. Ξέρω ότι δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκμεταλεύονται τις γιορτές για να κάνουν αυξήσεις και να πλασάρουν ότι στοκ τους έχει μείνει επειδή αυτές τις μέρες ο κόσμος βγαίνει λίγο παραπάνω. Το μεγάλο τους λάθος; Κοιτάζουν βραχυπρόθεσμα και όχι μακροπρόθεσμα. Γδύνουν τους πελάτες με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να μην ξαναπατάνε το πόδι τους και τα μαγαζιά των πρώτων μαραζώνουν και κλείνουν. Μετά, φυσικά, κλαίγονται. Το χειρότερο; Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Ο κόσμος σαλταρισμένος από την ακρίβεια και την αφραγκία βάζει στο ίδιο τσουβάλι με τους κακούς επαγγελματίες και τους καλούς με αποτέλεσμα να πληρώνουν τη νύφη και οι τελευταίοι χωρίς να φταίνε.

ΑΣΠΡΗ ΜΕΡΑ

Επιτέλους είδα άσπρη μέρα. Όχι μόνο εγώ αλλά και πολλοί άλλοι. Επιτέλους χιονίζει. Στις Σέρρες δε χιονίζει κάθε χρόνο, αλλά από υγρασία και κρύο δεν έχουμε παράπονο. Βλέπετε ως και η κακοκαιρία μας θυμάται με προϋποθέσεις, αλλά αν πιάσει μια φορά μετά δε σταματάει.
Καλό είναι το χιονάκι. Σκοτώνει τα μικρόβια και αλλάζει λίγο την όψη των πόλεων προς το καλύτερο. Δυστυχώς κάποια άλλα μικρόβια είναι πολύ ανθεκτικά. Όπως αυτά της πολιτικής, της αρπαχτής, της μείζας, της απάτης και διάφορα άλλα τέτοια όμορφα. Να μην επεκταθώ καλύτερα γιατί δε θέλω να χαλάσω τη διάθεση μου.
Τι λέγαμε; Α, ναι... για το χιόνι. Με άσπρες μέρες μπήκε το νέο έτος αλλά πέρα από το χιόνι η ασπρίλα δε φέρνει και τίποτε άλλο ουσιαστικότερο. Είδα πριν από λίγο στα κανάλια ότι για άλλη μια φορά θα δωθούνε αυξήσεις κοροϊδίας. Θα δώσουν τριάντα ευρώ μηνιαίως το περισσότερο και θα τα πάρουν πίσω διπλά και τρίδιπλα με διάφορες αυξήσεις που θα έρθουν.
Μέσα σε όλα αυτά έχουμε και τον μπούλη τον πρωθυπουργό να κάνει ανασχηματισμό αφήνοντας τα μεγαλύτερα κοράκια στις θέσεις του. Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.
Τελικά κατάφερα να πάθω ταπιροκρανίωση με τα παραπάνω και την κάνω με ελαφρά. Καλό Σαββατόβραδο σε όλους και όλες. Η βραδιά είναι ιδανική για παρεούλα στο σπίτι με κρασάκι, μεζεδάκια και ότι μας ευχαριστεί.