ΣΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ ΤΗΣ EUROVISION

Απορώ γιατί εξακολουθούνε να αποκαλούν τη Eurovision διαγωνισμό τραγουδιού και όχι διαγωνισμό marketing, δημοσίων σχέσεων, κιτσαρίας και εφέ.
Απ' όλα τα τραγούδια με το ζόρι να αξίζουν πέντε με έξι. Μετά από την τηλεόραση γίνονται στρατηγικές και καθοδήγηση του τηλεοπτικού κοινού τι να ψηφίσουν για να είναι η κάθε χώρα στην καλύτερη θέση. Δεν αφήνουν να ψηφίσει ο καθένας κατά συνείδηση και με γνώμονα το προσωπικό του γούστο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλές φορές να μη βγαίνει πρώτο το καλύτερο τραγούδι αλλά η καλύτερη "σύμπραξη" ψήφων. Ο σκοπός της Eurovision , με άλλα λόγια, πήγε περίπατο εδώ και πολλά χρόνια.
Πολλές χώρες σταμάτησαν να κάνουν διαγωνισμούς για να βρούνε ποιος καλλιτέχνης θα τους εκπροσωπήσει και καταφεύγουν στην απευθείας ανάθεση στους εγχώριους stars. Αυτό έχει ένα κακό αποτέλεσμα. Δημιουργείται μια κλίκα που κάνει κουμάντο και έχουμε μια ανακύκλωση των ίδιων προσώπων ενώ ταυτόχρονα κόβεται ο δρόμος σε νέα ταλέντα που μπορούν να προσφέρουν τη φρεσκάδα τους και κάτι καινούριο.
Στην Ελλάδα πάντα υπάρχει η υπερβολή. Τα Μ.Μ.Ε. ασχολούνται πολύ παραπάνω με το πανηγύρι της Eurovision απ' όσο πρέπει. Για μέρες κάθονται και αναλύουν και λένε ότι τους κατέβει. Πάντα απαξιώνουν τις υπόλοιπες συμμετοχές και ίσως βρούνε κάποιο τραγούδι από άλλη χώρα που είναι καλό αλλά όχι τόσο καλό όσο το δικό μας. Κάθε χρόνο πρέπει να πηγαίνουμε για την πρωτιά την οποία θεωρούνε και δεδομένη και δεν μπορούνε να καταλάβουν ότι αυτό είναι ανέφικτο. Γενικώς η Eurovision είναι η αφορμή για να πει ο κάθε ξεχασμένος και βαρεμένος το κοντό του και το μακρύ του στην Ελλάδα.
Όλη αυτή η παράνοια της Eurovision γίνεται την ώρα που ο Θόδωρος Τενέζος συνεχίζει την απεργία πείνας και κανένα κανάλι δεν είπε λέξη, την ώρα που η πολιτική σκηνή της χώρας βάρεσε επίσημα διάλυση με την υπογραφή του προέδρου της δημοκρατίας, την ώρα που παραγράφονται σκάνδαλα και τη γλιτώνουν λαμόγια από παραπομπές, την ώρα που άλλοι τρώνε με κλεμμένα χρυσά κουτάλια ενώ πάμπολλοι πολίτες είναι άνεργοι ή έχουν μερική απασχόληση και πολλοί που εργάζονται κανονικά δεν πληρώνονται κανονικά αλλά λιγότερο και με μεγάλες καθυστερήσεις.

ΨΩΝΙΖΕΙΣ Ή ΤΗΝ ΨΩΝΙΖΕΙΣ;

Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Τις τελευταίες μέρες της περασμένης εβδομάδας πήγα στο super market για να ψωνίσω και τελικά την ψώνισα. Παρατήρησα εδώ και αρκετό καιρό μια κουτοπονηριά των υπαλλήλων και των επιχειρήσεων γενικότερα αλλά το κακό έχει παραγίνει. Δεν ξέρω για την υπόλοιπη Ελλάδα αν συμβαίνει αυτό αλλά στις Σέρρες το κάνουν όλα τα super markets και όχι μόνο. Για ποιο πράγμα μιλάω; Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε.
Όπως προανέφερα πήγα με την καλή μου για ψώνια στο super market. Τριγυρνάμε στους διαδρόμους με το καρότσι και το φορτώνουμε μέχρι που φτάνω στα ψυγεία αλλαντικών και τυροκομικών. "Τριακόσια γραμμάρια πάριζα παρακαλώ", λέω στον πωλητή που ήταν πίσω από το ψυγείο. Κόβει, το ζυγίζει και μου λέει: "Είναι τετρακόσια είκοσι, να το αφήσω;". "Καλά, αφησέ το και βάλε και ένα τέταρτο φέτα", του απαντάω. Κόβει το ζυγίζει και μου λέει ξανά: "Είναι τριακόσια πενήντα γραμμάρια, να το αφήσω;". Ξεφυσώντας του απαντάω: "Άφησε το και βάλε διακόσια πενήντα γραμμάρια γαλοπούλα". Κόβει, ζυγίζει και μου λέει: "Είναι λίγο παραπάνω" "Πόσο παραπάνω;", τον ρωτάω. "Τριακόσια τριάντα γραμμάρια να το αφήσω;" Είχα γίνει μπουρλότο. "Όχι ρε κερατά να μην το αφήσεις. Να βάλεις όσο σου είπα. Ελληνικά μιλάω, δεν καταλαβαίνεις;" του λέω. "Συγνώμη κύριε αλλά δεν μπορούμε να υπολογίσουμε ακριβώς το βάρος", μου απαντάει κατακόκκινος. "Γι' αυτό είναι η ζυγαριά μπροστά σου", του λέω. Τέλος πάντων, το ξαναέκανε άσχετα που του έκανα την υπόδειξη ότι θέλω τόσο όσο λέω.
Φεύγω μπαρουτιασμένος και πάω στο κρεοπωλείο. "Ένα κιλό κιμά", λέω στον πωλητή. Κόβει, αλέθει, ζυγίζει και μου λέει: "Είναι ένα κιλό και διακόσια γραμμάρια, να το αφήσω;" "Όχι ρε κόπανε να μην το αφήσεις. Να βάλεις ακριβώς ένα κιλό". Και μου λέει το ανείπωτο: "Και το υπόλοιπο τι να το κάνω;" "Φάτο για να μην πω κάτι άλλο", του απαντάω. Φεύγω μέσα στη φούρκα και από το κρεοπωλείο και από το super market και πάω στο απέναντι αρτοποιείο για να πάρω μερικά κριτσίνια και μερικά βουτήματα. Να μην τα πολυλογώ έγιναν ακριβώς τα ίδια. Παραγγέλνεις και σου βάζουν παραπάνω. Μέσα στο αρτοποιείο ήταν μια γριούλα που ήθελε να αγοράσει μερικά παξιμάδια και της έβαλαν παραπάνω από όσο ήθελε αλλά ντράπηκε να το πει και τα πήρε. Στο ταμείο όμως ντράπηκε περισσότερο γιατί ανακάλυψε ότι τα χρήματα της έφταναν ίσα - ίσα για την ποσότητα που παρήγγειλε και όχι για την ποσότητα που της πάσαραν. Μπροστά στο κέρδος δεν υπολογίζουν τίποτα. Ούτε που τους ενδιαφέρει αν θα κάνουν κάποιον να νιώσει άβολα για διάφορους λόγους.
Είμαι πεπεισμένος ότι όλοι αυτοί οι πωλητές έχουν γραμμή από την εταιρία τους να βάζουν παραπάνω και μετά με ένα ηλίθιο χαμόγελο ευγενείας να σε κάνουν να το πάρεις για να μη φανείς φτηνός, σπαγγοραμένος ή οτιδήποτε άλλο. Ένας άλλος λόγος που το κάνουν και μπορώ να φανταστώ είναι ότι τους δίνουν στόχους στις πωλήσεις και αν τους ξεπεράσουν θα πάρουν κάποιο bonus. Το σίγουρο είναι ότι αυτό δεν είναι καθόλου θεμιτό.

ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ

Η πολιτική σκηνή της χώρας συνεχίζει να προκαλεί. Εντελώς αιφνιδιαστικά κλείνει η ολομέλεια της βουλής μέχρι τις ευρωεκλογές και μετά από αυτές ξεκινάει ο θερινός τρόπος εργασίας των βουλευτών, δηλαδή το ξύσιμο όρχεων (ο χειμερινός τρόπος είναι το σκάλισμα της μύτης με ανοιχτό στόμα και ο ύπνος στα έδρανα της βουλής).
Αυτό όμως κρύβει κάτι πολύ σημαντικότερο. Με το κλείσιμο της ολομέλειας αυτόματα παραγράφονται οι διάφορες ατασθαλίες και σκάνδαλα των πολιτικάντηδων. Για άλλη μια φορά τη γλιτώνουν. Ακόμα δε χωνέψαμε την κάλυψη του Παυλίδη και τώρα πάνε με μια κίνηση ματ να σβήσουν όλες τις λαμογιές τους. Το κακό έχει παραγίνει. Κανείς δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του και το μόνο που κάνει ο Καραμανλής είναι να καλύπτει ολοένα και περισσότερο επιδεικτικά τους σάπιους βουλευτές. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω κάποιους ηλίθιους νόμους που έχουμε! Γιατί με το κλείσιμο της βουλής να παραγράφονται τα κλεψιμέϊκα; Μόνο στο Ελλαδιστάν συμβαίνουν αυτά.
Αυτός ο άνθωπος (ο ντεμέκ πρωθυπουργός ντε!) έχει τάσεις αυτοκαταστροφής. Δεν εξηγείται αλλιώς. Αντί να σώσει ότι μπορεί από το κόμμα του και την υπόληψη του, χαντακώνει τα πάντα ολοένα και περισσότερο και δίνει τροφή στην αντιπολίτευση να τον κράζει πιο πολύ. Αυτή βέβαια είναι η δουλειά των κομμάτων της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα: Να παίζουν τις Κατίνες αντί να προτείνουν ουσιαστικά πράγματα.
Το ρεζουμέ που μένει απ' όλο αυτό; Ξεκίνησαν οι καλοκαιρινές διακοπές των βουλευτών από τώρα. Θα κάθονται και θα τρώνε ένα σκασμό λεφτά αβάδιστα και αβασάνιστα και θα έχουν άφονο χρόνο να καταστρώσουν σχέδια για τις νέες τους κομπίνες.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΥΡΙΖΕΙ ΣΑΠΙΛΑ

Χθες για άλλη μια φορά οι άρχοντες αυτής της χώρας - μπανανίας μας απέδειξαν ότι ζούμε μέσα στη σαπίλα. Ο λόγος γίνεται για τον Παυλίδη. Το τι και πως δε θα το σχολιάσω αλλά θα ήθελα να σταθώ στο διά ταύτα.
Η Νέα Δημοκρατία για να παραμείνει στην κυβέρνηση και να μην πέσει προτίμησε να προστατέψει τον Παυλίδη. Με λίγα λόγια ο πρωθυπουργός προτίμησε να γίνει ηθικός αυτουργός στα σκάνδαλα για άλλη μια φορά. Σκάνδαλα γίνονται απ' όλους τους πολιτικούς και απ' όλες τις παρατάξεις αλλά πιστεύω ότι δόθηκε μια ευκαιρία στο κυβερνών κόμμα, που είναι με την πλάτη στον τοίχο, να αποδείξει ότι θέλει να πολεμήσει τη διαφθορά και ο Καραμανλής την κλώτσησε. Πιστεύω ότι αν γινόταν παραπομπή στον Παυλίδη ο Καραμανλής θα ανέβαινε λιγάκι στα μάτια του κόσμου.
Αναλογιστείτε σε τι μπουρδέλο ζούμε όταν οι πολιτικοί παίρνουν τεράστιες μίζες και κλέβουν συνεχώς και δε φοβούνται επειδή έχουν βουλευτική ασυλία, ενώ την ίδια στιγμή ένας απλός πολίτης που δεν έχει να δώσει πεντακόσια ευρώ του κατάσχουν το μοναδικό σπίτι που έχει, αν έχει ή οτιδήποτε άλλο περιουσιακό στοιχείο βρίσκεται στο όνομα του. Και μετά μας μιλάνε για δημοκρατικό πολίτευμα και ισότητα των πολιτών.
Όλοι οι πολιτικοί είναι ανεύθυνοι. Κανένας δε θέλει να έχει στα χέρια του την καυτή πατάτα. Το σωστό είναι να καταργηθεί η βουλευτική ασυλία αλλά τρελοί είναι να βγάλουν τα μάτια τους μόνοι τους; Η μαρμίτα είναι μεγάλη και το περιεχόμενο της γλυκό.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν κόμματα αλλά συμμορίες και μαφία. Το είπα και σε παλιότερη ανάρτηση: ίσως να είναι καλύτερα να ψηφίζουν οι πολίτες για υπουργούς, πρωθυπουργό και πρόεδρο δημοκρατίας. Μ' αυτόν τον τρόπο ίσως να έχουμε λιγότερο κλέψιμο από τους πολιτικούς. Τον πολίτη - ψηφοφόρο τον θυμούνται μόνο σε προεκλογικές περιόδους. Για κανένα σοβαρό θέμα δεν κάνουν δημοψηφίσματα. Φοβούνται! Σε όλες τις χώρες τις Ευρώπης γίνονται δημοψηφίσματα για όλα τα σοβαρά θέματα αλλά ποτέ στην Ελλάδα.
Siemens, Βατοπέδι, Ζαχόπουλος, ομόλογα, χρηματιστήριο, διορισμοί από την πίσω πόρτα εκτός Α.Σ.Ε.Π. συγκεκριμένων παιδιών - βυσμάτων με υψηλές αποδοχές και τόσα άλλα σκάνδαλα. Ένας δεν τιμωρήθηκε. Στην Ελλάδα αν κλέψει κάποιος απλός πολίτης λίγα το λένε κλεψιά και η τιμωρία είναι η φυλάκιση ενώ αν κάποιος πολιτικός ή κάποιος παρατρεχάμενος του κλέψει πολλά το λένε υπ' εξαίρεση και τη γλιτώνει. Το άκρον άωτον του παραλόγου ζούμε σ' αυτή τη χώρα.
Η Ελλάδα μυρίζει σαπίλα και γι' αυτό δεν είναι υπεύθυνοι μόνο οι πολιτικοί αλλά όλοι μας που τους διορίζουμε κάθε τέσσερα χρόνια.

ΝΕΑ ΜΟΔΑ: ΙΩΣΗ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ

Καλό μήνα και από 'μένα έστω και καθυστερημένα! Τον τελευταίο καιρό τα Μ.Μ.Ε. βάλθηκαν πάλι να τρομοκρατήσουν τον κοσμάκη και να κλείσουν τους ανθρώπους στο σπίτι τους. Αυτό είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και φυσικά η Ελλάδα δε λείπει από το χορό. Ο λόγος γίνεται γι' αυτήν την ίωση των χοίρων.
Στα ελληνικά Μ.Μ.Ε. δεσπόζει η υπερβολή. Ο κάθε δημοσιογράφος και όχι μόνο, για να προκαλέσει εντυπώσεις βάζει τη δική σάλτσα. Παρουσιάζεται στην κάμερα ο κάθε σχετικοάσχετος και λέει τα δικά του με αποτέλεσμα ο κόσμος να μπερδεύεται ολοένα και περισσότερο γιατί οι απόψεις απέχουν η μία με την άλλη μέρα με τη νύχτα.
Το ίδιο γινόταν και στο παρελθόν όταν προσπαθούσαν να μας κάνουν πλύση εγκεφάλου με την τρομοκρατία, με την ασθένεια των τρελών αγελάδων, με τα τρελά κοτόπουλα και με όλα τα τρελά ζωντανά.
Όλα στο βωμό του marketing, της διαφήμισης και τελικά των χρημάτων. ΕΛΕΟΣ!!! Για να παρακολουθεί ο καθένας τα Μ.Μ.Ε. και περισσότερο την τηλεόραση η τρίχα γίνεται τριχιά. Να φοβάται ο τηλεθεατής και να περιμένει εναγωνίως το επόμενο δελτίο μήπως πούνε κάτι νεότερο για να σωθεί από τη νέα σοβαρή απειλή. Να είναι προσκολλημένος στον τηλεοπτικό του δέκτη, να μη βγαίνει από το σπίτι του και να βομβαρδίζεται από διαφημίσεις.
Προσωπικά πιστεύω ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο δραματικά και οι τηλεθεατές θα έπρεπε να κλείσουν τις τηλεοράσεις τους γιατί οι τελευταίες αναμεταδίδουν συνεχώς τις ίδιες αναμασημένες παραπληροφορήσεις.