ΚΑΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑ

Καλώς ήρθα και καλώς σας βρήκα. Είπα και 'γω να πάω διακοπές. Έπρεπε να πάω στο εξωτερικό για κάτι οικογενειακές υποθέσεις και έτσι συνδύασα το ταξίδι με διακοπές. Μου φάνηκε λίγο μια εβδομάδα αλλά σίγουρα είναι καλύτερα από το καθόλου. Που πήγα; Στη Λιθουανία. Πολλοί ίσως να τη γνωρίζετε από το μπάσκετ μια και είναι το εθνικό σπορ αυτής της χώρας.
Να σας τη συστήσω λιγάκι περισσότερο. Η Λιθουανία είναι μια από τις τρεις Βαλτικές χώρες. Οι άλλες δύο είναι η Λετονία και η Εσθονία. Έχει περίπου 3,5 εκατομύρια πλυθησμό και πρωτεύουσα της είναι το Βίλνιους. Είναι μέλος της Ε.Ε. και του Ν.Α.Τ.Ο. Η χώρα αναπτύσεται με αλματώδεις ρυθμούς. Νόμισμα της είναι το Λίτας αλλά θα μπούνε στο ευρώ σε ένα με δύο χρόνια από τώρα. Περίπου 3,4 Λίτας (Lt) ισούνται με ένα ευρώ.
Προσωπικές μου εντυπώσεις είναι η καθαριότητα στους δρόμους, η ευγένεια και η ειλικρίνεια των ανθρώπων, το πράσινο και τα πολλά πάρκα, οι συνειδητοποιημένοι οδηγοί που σταματάνε πάντα για να περάσουν οι πεζοί απέναντι. Οι Λιθουανοί είναι ήσυχος λαός και ο σνομπισμός υπάρχει σε ελάχιστο βαθμό.
Η πρωτεύουσα, το Βίλνιους, είναι μια απλωμένη πόλη με πολύ πράσινο και πολλά πάρκα. Τη διασχίζει ο ποταμός Νέρις. Με μια βόλτα στους δρόμους της Λιθουανικής πρωτεύουσας θα δείτε πολλά αγάλματα και κτήρια τα οποία είναι υπολείμματα του σοβιετικού καθεστώτος. Την αποκαλούνε και Αθήνα του Βορρά για την αρχιτεκτονική που φέρουν πολλά κτήρια (κίονες, αετώματα, στοιχεία ελληνικής νεοκλασσικής και αρχαίας αρχιτεκτονικής). Επίσης είναι και μια πόλη με πολλά μεσαιωνικά κτήρια και γοτθικούς ναούς. Η παλιά πόλη είναι υπέροχη με πλιθόστρωτα σοκάκια, μαγαζιά και καφετέριες. Στα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης θα ακούσετε μουσικές από πλανόδιους μουσικούς και μπάντες. Αυτό δίνει μια διαφορετική αίσθηση. Το Βίλνιους είναι η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2009.
Βέβαια υπάρχει και άλλη όψης της πόλης. Αυτή με τους ουρανοξύστες και τα τεράστια εμπορικά κέντρα. Πολλές ξένες τράπεζες (σκανδιναβικές κυρίως και ρώσικες) έχουν εισβάλει. Η ανάπτυξη συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς. Το σίγουρο είναι ότι μπορεί ο επισκέπτης να βρει ότι θελήσει στο Βίλνιους. Οι τιμές είναι δελεαστικές και κάθε μέρα υπάρχουν προσφορές. Οι εκπτώσεις φτάνουν τα 70% και τα 80% και μιλάμε για αληθινές εκπτώσεις. Ένας άκρως εμπορικός δρόμο στο Βίλνιους είναι και ο πιο κεντρικός της πόλης. Η Gedimino Prospect. Αυτό μετατρέπει τη Λιθουανία σε έναν καταναλωτικό προορισμό. Για παράδειγμα αγόρασα γυαλιά με πενήντα ευρώ ενώ στη Ελλάδα ακριβώς τα ίδια κάνουν διακόσια. Πήρα μια ζακέτα με κουκούλα με σαράντα ευρώ ενώ στην Ελλάδα κάνει εβδομήντα. Σίγουρα υπάρχουν και ακριβά μαγαζιά αλλά πιστέψτε με ότι η Λιθουανία είναι ένας αξιόλογος τουριστικός προορισμός. Αυτό δεν το ξέρουμε στην Ελλάδα αλλά το ξέρουν οι Αμερικανοί, οι Σκανδιναβοί, οι κεντροευρωπαίοι και οι δυτικοευρωπαίοι οι οποίοι κατακλύζουν την πόλη καθημερινά.
Το φαγητό στη Λιθουανία είναι φτηνό. Η Λιθουανική κουζίνα απαρτίζεται σε μεγάλο βαθμό από σαλάτες, κρέας και πατάτες αλλά υπάρχει μεγάλη ποικιλία τοπικών φαγητών και γλυκισμάτων. Επίσης οι Λιθουανοί έχουν μεγάλη παράδοση στη μπύρα και στη βότκα. Με δέκα και δεκαπέντε ευρώ μπορούνε να φάνε δυο άτομα. Αν θέλετε νερό και ψωμί πρέπει να τα παραγγείλετε και να τα πληρώσετε. Στη Λιθουανία δεν υπάρχει το τζάμπα. Ότι θελήσεις πρέπει να το αγοράσεις. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι θα βγείτε εκτός προϋπολογισμού γιατί όπως προανέφερα οι τιμές γενικά είναι αρκετά χαμηλές.
Για μια εβδομάδα ηρέμησα και όταν επέστρεψα κατάφερα να μαλώσω με έναν ταξιτζή, με έναν αναίσθητο στα Κ.Τ.Ε.Λ. που απλώθηκε σε ένα τραπεζάκι και έφραξε το δρόμο σε όλους τους υπόλοιπους που είμασταν φορτωμένοι σα γαϊδούρια και με μια γριά που χωρίς λόγο ήθελε να μας κάνει κουμάντο σε ποιο λεωφορείο θα επιβιβαστούμε. Είναι καταπληκτικό! Μόλις έρχεσαι σε επαφή με την ελληνική πραγματικότητα δε χρειάζεται ούτε μισή ώρα για να γίνουν τα νεύρα σου κρόσια. Το κακό ξεκίνησε από αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης όπου κάναμε μια ώρα σχεδόν για να πάρουμε τις βαλίτσες μας. Αυτό έγινε γιατί ενώ πήγαμε στη ζώνης πολιτών που προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση τελικά ψαχνόμασταν και τις παραλάβαμε από τη ζώνη πολιτών εκτός αυτής. Μεγάλο μπάχαλο!
Το κακό μεγάλωσε όταν έφτασα στο σπίτι και έμαθα ότι έχασα τη δουλειά μου χωρίς να φταίω αλλά σχετικά με αυτό θα γράψω αύριο. Προς το παρών απολαύστε τις παρακάτω φωτογραφίες. Όσο για τη Λιθουανία θα επιστρέψω με κάτι που ετοιμάζω.

ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ!!!

ΤΑ ΛΕΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ... ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ!!! ΦΕΥΓΩ ΔΙΑΚΟΠΕΣ.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ Ο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ

Καλή εβδομάδα και καλό μήνα. Πολλή ζέστη και σήμερα. Έσκασε ο τζίτζικας που λέει και ο σοφός λαός μας. Ο Αύγουστος εκτός του ότι είναι ο επίλογος του καλοκαιριού είναι και επικίνδυνος μήνας. Επίμαχα νομοσχέδια ψηφίζονται στη βουλή και τα περνάνε στα ψιλά γράμματα. Με αυτόν τον τρόπο επωφελούνται το γεγονός ότι η εποχή είναι χαλαρή, αρκετοί λείπουν διακοπές και η αντίδραση του κόσμου θα είναι μικρή έως ανύπαρκτη.
Κάτι τέτοιο μαγειρεύεται και με το περίφημο νομοσχέδιο για τα blogs. Αυτό δεν είναι είδηση αλλά μια προσωπική μου άποψη. Δεν είναι καινούρια αυτή η τακτική. Αν το συνδυάσουμε με το κλείσιμο του ελληνικού κοινοβουλίου που έγινε άρον - άρον τότε τα πράγματα είναι αρκετά ύποπτα γενικότερα. Μακάρι να βγω ψεύτης!
Η ψυχρολουσία με την αποχή στις ευρωεκλογές δεν ήταν μικρή για τους "άρχοντες" αυτής της χώρας που ζούμε και κατ' επέκταση για όλους τους ευρωπολιτικάντηδες. Μακάρι να έχει συνέχεια και διάρκεια. Ίσως έτσι κάπως συνετιστούν (αν και δεν το βλέπω) οι άρπαγες και κουστουμαρισμένοι πολιτικοί τυχοδιώκτες.
Καλό θα ήταν αυτόν το μήνα να εξακολουθούμε να αποζητάμε τη χαλαρότητα και κάποιες στιγμές ξεγνοιασιάς αλλά να έχουμε και το νου μας για τυχόν πολιτικές και κυβερνητικές παρατυπίες.
Να μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η χώρα των θαυμάτων. Των μαύρων θαυμάτων. Όλα τα στραβά είναι πιθανά σ' αυτή τη χώρα.

TV, ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Καλό Σου-Κου σε όλους και σε όλες... Καλά να περάσετε όσοι θα βρεθείτε σε κάποια παραλία και ακόμα πιο καλά εσείς που θα μείνετε πίσω για να φυλάτε τις πόλεις... Πριν μερικές μέρες συζητούσα με έναν γνωστό μου ο οποίος δουλεύει σε βιβλιοπωλείο.
Από αυτά που μου είπε κατάλαβα ότι οι πωλήσεις των βιβλίων γενικώς στην Ελλάδα έχουν ανέβει κατά πολύ. Ο λόγος; Διάφοροι πελάτες του αποφάσισαν να το ρίξουν στην ανάγνωση γιατί η τηλεόραση γέμισε σκουπιδαριό, επαναλείψεις, γλάστρες και νούμερα με μπουτονιέρες. Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά την έλλειψη έμπνευσης και φαντασίας και ότι τα Μ.Μ.Ε. γίνονται ολοένα και περισσότερο κατευθυνόμενα θα δούμε ότι αν όντως υπάρχει άνοδος πώλησης βιβλίων στη χώρα μας, τότε αυτή είναι απόλυτα δικαιολογημένη.
Κάθε καλοκαίρι είναι γεγονός ότι πολλοί συνδέουν τις διακοπές τους με την αγορά ενός ή δύο βιβλίων. Έτσι τα καλοκαίρια υπήρχε μια σχετική αύξηση στις πωλήσεις βιβλίων. Τα τελευταία χρόνια όμως οι πωλήσεις αυξήθηκαν όχι μόνο κατά την περίοδο του καλοκαιριού αλλά όλης της χρονιάς. Αυτό δείχνει ότι πολλοί άρχισαν να γυρίζουν την πλάτη στα τηλεοπτικά κανάλια. Προτιμούνε για ενημέρωση το internet και τα blogs, αν θέλουν να δούνε ταινία βλέπουν DVD και στην τηλεόραση βλέπουν αθλητικά.
Επαναλαμβάνω, ότι προανέφερα σ' αυτήν την ανάρτηση δεν είναι αποτέλεσμα στατιστικής έρευνας αλλά το ρεζουμέ από μια κουβέντα που είχα με ένα γνωστό μου ο οποίος δουλεύει σε βιβλιοπωλείο και ξέρει πέντε πράγματα παραπάνω γιατί έρχεται καθημερινά σε επαφή με τους ανθρώπους - πελάτες και συζητάει τα της δουλειάς του με συναδέλφους του από άλλα βιβλιοπωλεία.
Κλείνοντας αυτήν την ανάρτηση θα ήθελα να σας προτρέψω να κλείσετε την TV και να πάρετε ένα βιβλίο. Ούτως ή άλλως αυτά που παίζει η τηλεόραση τα έχετε δει εκατοντάδες φορές. Και μερικές προτάσεις είναι οι παρακάτω:
Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ του Γιώργου Λεονάρδου από τις εκδόσεις Λιβάνη. Είναι το τελευταίο βιβλίο της τριλογίας του (τα άλλα δύο βιβλία που απαρτίζουν την τριλογία είναι ΜΙΧΑΗΛ Η' ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ - Ο ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ και ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΙ από τις εκδόσεις Λιβάνη). Μεταφερόμαστε στη Βενετία του 15ου αιώνα και παρακολουθούμε τον ήρωα μας να είναι ανήσυχος και να αφήνει την οικογένεια του, τη σιγουριά και την ασφάλεια της τότε θαλασσοκράτειρας Βενετίας για να πάει να βοηθήσει την Κωσταντινούπλη και το Βυζάντιο που πολιορκούνταν από τους Οθωμανούς. Αυτό το ταξίδι θα του αλλάξει το μέλλον του ριζικά και θα τον κάνει να αναθεωρήσει πολλές απόψεις του εφόσον έχει ζήσει την άλωση της Πόλης, τη σκλαβιά και όταν καταφέρνει να επιστρέψει στη γεννέτηρα του ανακαλύπτει ένα μέρος του σκοταδισμού του Βατικανού. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει και ένα φωτογραφικό λεύκωμα. Το βιβλίο εκτός από μυθιστόρημα μπορεί να χαρακτηριστεί και ως ιστορικό.
Δεύτερη πρόταση είναι ένα μυθιστόρημα της Λένας Μαντά από τις εκδόσεις Ψυχογιός. ΘΕΑΝΩ, Η ΛΥΚΑΙΝΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. Παρακολουθούμε την πορεία της ζωής μιας κοπέλας από τα μέσα του περασμένου αιώνα στην Κωσταντινούπολη. Τα γεγονότα του '55, τα λεγόμενα Σεπτεμβριανά, οι διώξεις των ελλήνων και προσωπικά παθήματα της Θεανώς τη μετατρέπουν σε μια σκληρή γυναίκα που δε φοβάται τίποτα και είναι αποφασισμένη για όλα. Ακόμα και όταν αναγκάζεται να ξεριζωθεί από τον τόπο της για να έρθει στην Ελλάδα όπως και τόσοι άλλοι Έλληνες της Πόλης καταφέρνει να επιβιώσει και αναδεικνύεται όχι πάντα με το σταυρό στο χέρι. Αυτό το βιβλίο σίγουρα προκαλεί τα συναισθήματα του αναγνώστη.
Και η τρίτη πρόταση έρχεται από τις εκδόσεις Ψυχογιός. ΗΘΕΛΑ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ είναι ένα μυθιστόρημα από την Πασχαλία Τραυλού. Το μυθιστόρημα ξεκινάει λίγο πριν τη Μικρασιατική καταστροφή. Ισμήνη και Οσμάν. Τούρκος αυτός, Ελληνίδα αυτή. Μια καταδικασμένη αγάπη η οποία αγκαταλείπεται από τον Οσμάν που δειλιάζει την ώρα της Μικρασιατικής καταστροφής στην προκυμαία της Σμύρνης. Η Ισμήνη λίγο πριν ανέβει στο καράβι βοηθάει μια αρμένισσα, την Άννα, που έχασε άνδρα και παιδί. Μέσα στην τρέλα γεννιέται μια δυνατή φιλία μεταξύ των δύο γυναικών. Στην Ελλάδα κάνουν τα πάντα για να ορθοποδήσουν και τα καταφέρνουν. Γνωρίζουν τη χούντα του Μεταξά, τον πόλεμο με την Ιταλία, με τη Γερμανία, τη χούντα του Παπαδόπουλου. Μέσα στην ταραγμένη ελληνική πραγματικότητα και η ζωή των δύο γυναικών γνωρίζει αναταράξεις. Πιο πολύ η Ισμήνη που είναι και η βασική ηρωίδα του βιβλίου. Παρακολουθεί όλα τα αγαπημένα της πρόσωπα να φεύγουν από τη ζωή με την πάροδο των χρόνων και το δικό της τέλος είναι τραγικό και τη βρίσκει με το όνομα του Οσμάν στα χείλη. Παράλληλα με όλα αυτά διαβάζουμε και για το δράμα της εγγονής της Ισμήνης, της Άννας, που είναι ναρκωμανής και προσπαθεί να ξεφύγει. Πολύ καλό βιβλίο που αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση στον αναγνώστη.
Κάντε κλικ στις εικόνες για να δείτε τα εξώφυλλα των βιβλίων σε μεγέθυνση.

LUCY

Προχθές πήγαμε για Σου-Κου στη θάλασσα και μας βγήκε ξινό. Χάσαμε τη Lucy μας... Με τον πιο τραγικό τρόπο... Η Lucy δεν ήταν απλά ένα κατοικίδιο αλλά μέλος της οικογένειας εδώ και χρόνια. Δυστυχώς εκεί που δεν το περιμέναμε ήρθε το τέλος νωρίτερα απ' ότι έπρεπε. Αργό και βασανιστικό. Δε χρειάζονται λεπτομέρειες.
Αχ βρε Λουσάκι... και ήσουν η μόνη που δεν έφταιγες... Κρίμα! Σίγουρα τρέχεις ανέμελη και παίζεις κουνώντας την ουρά σου στον παράδεισο. Εμείς δεν πρόκειται να σε ξεχάσουμε... Να είσαι σίγουρη γι' αυτό.