Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2008

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Το ΘΕΜΑ υπάρχει κάτι λιγότερο από χρόνο στη blogόσφαιρα και στα δεξιά της σελίδας εκεί που υπάρχουν τα εικονίδια των agregators προς το τέλος θα βρείτε και το εικονίδιο του EXTREME TRACKING. Τι είναι αυτό; Είναι ένα πάρα πολύ καλό εργαλείο το οποίο το χρησιμοποιούνε πολλοί bloggers για να βλέπουν διάφορα στατιστικά των σελίδων τους. Άλλα παρόμοια είναι το Site Meter, το Google Analytics κ.α.
Οι πληροφορίες που παρέχουν τέτοια εργαλεία, με μια δεύτερη ματιά, δεν είναι απαραίτητα μόνο για τα blogs αλλά δείχνουν και μια σφυγμομέτρηση για το τι λογισμικό χρησιμοποιούνε οι χρήστες του internet, ποια μηχανή αναζήτησης προτιμούνε, ποιον browser χρησιμοποιούνε κ.α. Μετά από σχεδόν ένα χρόνο χρήσης του Extreme Tracking μπορώ να πω ότι έχω βγάλει κάποια συμπεράσματα και είπα να τα μοιραστώ μαζί σας. Ανά πάσα στιγμή βέβαια όποιος κάνει κλικ στο εικονίδιο θα δει τις παρακάτω εικόνες και ένα πλήθος άλλων πληροφοριών. Στα συμπεράσματα οδηγήθηκα παρακολουθώντας το Εxtreme Tracking και άλλων blogs καθώς και τις πληροφορίες από το λογαριασμό που έχω στο Google Analytics. Οι εικόνες που ακολουθούν είναι από τον προσωπικό μου λογαριασμό στο Extreme Tracking.
Στην παρακάτω εικόνα θα δούμε κάποια πολύ γενικά πράγματα. Δηλαδή ότι ο κόσμος επιμένει στα Windows XP παρά την έλευση των Vista (αποτυχημένη κατ' εμέ), ο browser που χρησιμοποιείται είναι ο Firefox 2, για τις αναζητήσεις στο διαδύκτιο χρησιμοποιείται η Google και το Screen Color των υπολογιστών είναι στα 32 Bit.
Στη δεύτερη εικόνα βλέπουμε συνοπτικά ότι την πρωτιά στις προτιμήσεις την έχει ο Mozilla και ακολουθεί ο Internet Explorer της Microsoft. Στην τρίτη εικόνα βλέπουμε αρκετά αναλυτικά και η προτίμηση σε άλλους browsers σε τι ποσοστά κυμαίνεται.
Στην επόμενη εικόνα βλέπουμε ότι η προτίμηση των χρηστών στο λογισμικό επικεντρώνεται στα Windows. Στην πέμπτη εικόνα βλέπουμε αναλυτικά ότι τα Windows XP παραμένουν στις προτιμήσεις των χρηστών έναντι των Vista. Πολλά ακούγονται ότι η Microsoft θα λανσάρει τα Windows 7 του χρόνου τα οποία λέγεται ότι θα είναι μια από τα ίδια με τα Vista. Είδωμεν!

Όσοι έχουνε υπολογιστές οι οθόνες που χρησιμοποιούν έχουν αναλύσεις 1024x768 πρωτίστως και ακολουθούνε οι οθόνες με ανάλυση 1280x1024. Να αναφέρουμε ότι οθόνες 20", 20,1" και 22" με ανάλυση 1680x1050 (είτε wide 16:10, είτε 4:3) και με ανάλυση 1400x1050 (4:3) βρίσκονται πλέον σε πολύ προσιτές τιμές.
Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε ότι το screen color των οθονών που είναι στα 32 Bit χρησιμοποιείται περισσότερο ενώ τη δεύτερη θέση κατέχουν οθόνες που είναι στα 16 Bit και στην τρίτη θέση οθόνες που είναι στα 24 Bit. Για να πω την αλήθεια ξαφνιάστηκα λίγο με τη δεύτερη και τρίτη θέση γιατί αν αναλογιστούμε την έξαρση αγορώς υπολογιστών θα περιμέναμε στην δεύτερη θέση οθόνες που είναι στα 24 Bit.
Στην τελευταία εικόνα μπορούμε να δούμε ότι για αναζητήσεις στο internet χρησιμοποείται επί το πλείστον η μηχανή της Google και με διαφορά από τις υπόλοιπες. Εν ολίγοις η Google είναι συνώνυμη της αναζήτησης.
Τι συμπεράσματα βγάζουμε απ' όλα τα παραπάνω; Οι χρήστες των υπολογιστών επιμένουν στα Windows (και μάλιστα στα XP), για τις αναζητήσεις στο internet χρησιμοποιούνε τη Google και σερφάρουν στο διαδύκτιο με Mozilla (κυρίως με Firefox 2).

buzz it!

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2008

CLOPY - PASTE

Κράζουμε τους Κινέζους για τις μαϊμούδες προϊόντα, και την ευρύτερη νοτιοανατολική Ασία αλλά και η αφεντιά μας δεν πάει πίσω.
Σ' αυτήν τη χώρα η πρωτοτυπία είναι είδος υπό εξαφάνιση. Εκτός από την αγορά που είναι τίγκα στα ιμιτασιόν από τη μια κράζουμε και από την άλλη τ' αγοράζουμε.
Αλλά και η έμπνευση μας είναι για κλάμματα. Ανοίγεις την τηλεόραση και βλέπεις τα πάντα να είναι αντιγραφές και μάλιστα αποτυχημένες. Σήριαλς, τηλεπαιχνίδια, shows ακόμα και τα προεκλογικά debates είναι τρισάθλια και ελεεινά κακέκτυπα των αντίστοιχων αμερικανικών.
Ανοίγεις το ραδιόφωνο και ένας μεγάλος αριθμός τραγουδιών είναι διασκευασμένα στα ελληνικά και άλλα τόσα είναι αυτά που οι μελωδίες τους θυμίζουν έντονα κάτι. Από ραπ μέχρι αμανέδες όλα τα μπασταρδεύουμε και βγαίνει το hit (μην ξεράσω).
Η ξενομανία μας δεν έχει όριο. Θεωρούμε καινοτόμο το καθετί που θα έρθει από έξω σε ελληνική έκδοση ή στη χειρότερη περίπτωση θα βγει κάτι αντίστοιχο "ελληνικό" (πάντα βασισμένο σε μια ξενόφερτη ιδέα).
Στα μόνα που καταφέραμε να έχουμε κατοχυρωμένη πατέντα (αν μπορούμε να το πούμε έτσι) είναι η ρετσίνα, το ούζο, το σουβλάκι και η φέτα (η τελευταία παραλίγο να μας ξεφύγει πριν λίγα χρόνια). Με λίγα λόγια έχουμε μείνει χρόνια πίσω.
Κακά τα ψέμματα αλλά πρέπει να σηκώσουμε τον κώλο μας και να εξελιχθούμε. Πιστεύω ότι στον τομέα της πληροφορικής (και όχι μόνο) μπορούμε να τα καταφέρουμε αρκετά καλά. Μυαλά υπάρχουν και ιδέες επίσης. Ποιος βάζει φρένο; Μα φυσικά η πολιτεία.
Το μυστικό είναι να υπάρχουν χρηματοδοτήσεις και κονδύλια για να επιτευχθεί αυτό. Μιλάμε για σοβαρές επιδοτήσεις και όχι τα σημερινά μυγοχεσίματα. Άρα τα χέρια κάποιων που τ' αρπάζουν χοντρά πρέπει να κοντύνουν.
Που θέλω να καταλήξω; Να αφήσουμε τα ετοιματζίδικα και να προχωρήσουμε σε ανάπτυξη σοβαρή. Να μην επαναπαυόμαστε με τα φασόν που λένε made in Greece.

buzz it!

Δευτέρα 24 Μαρτίου 2008

ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ


Τα πολύ παλιά χρόνια υπήρχαν οι λατέρνες με τους πλανόδιους ιδιοκτήτες τους για να διασκεδάζουν τον κόσμο σε μαγαζιά, σοκάκια και πανηγύρια.
Μετά ήρθαν τα γραμμόφωνα. ΄Οταν πρωτοεμφανίστηκαν, ήταν προνόμιο η κατοχή τους, από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα.
Στη συνέχεια ήρθαν το ραδιόφωνο και οι δίσκοι βινυλίου. Το ραδιόφωνο εκτός από διασκέδαση χρησιμοποιούνταν και για ενημέρωση και μετά από λίγο καιρό άρχισαν να εκπέμπουν και διαφημίσεις για επιπλέον έσοδα.
Με την πάροδο του χρόνου ήρθε η τηλεόραση που κατά κάποιο τρόπο αντικατέστησε τον κινηματογράφο και πήρε μεγάλο μέρος οπαδών του ραδιοφώνου. Αυτό ισχύει μέχρι σήμερα.
Όσον αφορά τον ήχο εμφανίζονται οι πομπίνες (μαγνητοταινίες) και κατόπιν οι κασσέτες. Με τις κασσέτες εμφανίζεται η πρώτη "πειρατία" για το λόγο ότι γινόταν η αντιγραφή τραγουδιών από τους δίσκους βινυλίου σε αυτές.
Δεκαετία του '70 εμφανίζονται τα πρώτα video που αντικαθιστούν τις μηχανές που έπαιρναν πομπίνες και η προβολή γινόταν σε άσπρο πανί. Τα video έπαιζαν με κασσέτες που έπαιζαν και από τις δύο πλευρές (όπως αυτές του ήχου). Μετά εξελλίσονται και μπαίνουν σε κάθε σπίτι.
Αρχές της δεκαετίας του '80 η SONY βγάζει στην αγορά το πρώτο CD player. Ο ψηφιακός ήχος μπαίνει στα σπίτια μας (ψηφιακός ήχος προϋπήρχε σε ειδικές κασσέτες). Το περίφημο walkman της ίδιας εταιρίας γίνεται σήμα κατατεθέν.
Δεκαετία του '90 έρχεται το DVD player, το internet και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές γίνονται πιο προσιτοί στο ευρύ κοινό.
Με την έξαρση του internet και των υπολογιστών η μουσική γίνεται ψηφιακή και μετατρέπεται σε δεδομένα (mp2 και λίγο αργότερα mp3). Τα walkman και τα discman αντικαθιστούνται από τα mp3 players που αργότερα παίζουν και videos και έχουν την τάση να μικραίνουν οι διαστάσεις τους.
Νέα χιλιετία και άλλα κόλπα. Τηλεοράσεις plasma και κάρτες μνήμης υπάρχουν παντού. Τα DVD players ετοιμάζονται να μπούνε στο χρονοντούλαπο γιατί θα αντικατασταθούν από τα Blue Ray και τα HD.
Οι υπολογιστές έχουν όλο και περισσότερα περιφερειακά, οι επιδόσεις τους αυξάνονται με μεγάλη ταχύτητα και το γρήγορο internet (DSL) είναι γεγονός.
Τα κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούνται για τα πάντα εκτός από τηλεφωνικές κλήσεις. Αυτό είναι επακόλουθο της πληθώρας δυνατοτήτων που έχουνε.
Τα πάντα τείνουν να γίνουν ασύρματα. Σταθερά τηλέφωνα, internet, τοπικά δύκτια. Το Bluetooth χρησιμοποιείται για ανταλλαγή αρχείων και για σύνδεση περιφεριακών κινητού τηλεφώνου με το τελευταίο ή ηλεκτρονικού υπολογιστή με αυτό.
Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που παίζαμε στα μαγαζιά της γειτονιάς, όπως και αυτά που είχαμε στα σπίτια μας σε μέγεθος κασσέτας (Tetris, Flipper, κ.α.) ξεχάστε τα. Παραείναι ρετρό. Τώρα έχουμε κονσόλες με απίθανα γραφικά και τέλειο ήχο, καθώς επίσης και πολύ πιο πολύπλοκα παιχνίδια.
Τέλος ανακαλύψαμε όλοι το φωτογράφο μέσα μας εφόσον οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές μας έχουν λύσει τα χέρια. Οι video-κάμερες χωράνε μέσα στη χούφτα μας και όλοι το παίζουμε σκηνοθέτες με 150 και 200 ευρώ.
Και να σκεφτεί κανείς ότι τα πράγματα εξελλίσονται πολύ γρήγορα. Όλο και κάτι καινούριο βγαίνει σχεδόν κάθε μέρα. Όλα αυτά βέβαια αποσκοπούνε στον υπερκαταναλωτισμό. Ρε, πως περνάνε τα χρόνια!

Υ.Γ.: Θέλω να ευχαριστήσω τον ΑΑΤΟΝ ή αλλιώς Νίκο Ράμο του Α ΜΠΕ ΜΠΑ BLOG (το μπενιλικοδρόμιο) για τη δημιουργία του καταπληκτικού logo που έκανε για το blog μου.

buzz it!